7
ตอนนี้เป็นเวลาหลังเลิกเรียน ฉันกำลังนั่งอมทุกข์อยู่ในห้องกักบริเวณหมายเลขเจ็ดของโรงเรียน การกักบริเวณของมิสเตอร์แดเนียลคือให้นั่งสำนึกผิดสี่สิบนาที แล้วตอนนี้มันก็เพิ่งผ่านไปแค่ห้านาทีเอง ฉันจะต้องทนอีกสักเท่าไหร่นะ T^T โอเค งั้นฉันจะสำนึกผิดค่าเวลาก็แล้วกัน
...ฉันผิดเองที่ปล่อยให้เด็กพวกนั้นขโมยโบว์ฉันไป...นั่นทำให้ฉันโดนข้อหาแต่งตัวผิดระเบียบ
...ฉันผิดเองที่ลุกขึ้นสะบัดของทำความร้อนพวกนั้นออกไป นั่นทำให้เด็กพวกนั้นเห็นฉันและเรื่องวุ่นๆ ก็เกิดขึ้น
...ฉันผิดเองที่ให้น้องพวกนั้นขโมยนาฬิกาไปจนเข้าห้องเรียนสาย...และนั่นทำให้ฉันโดดกักบริเวณ
...ฉันผิด...ฉันผิด...ผิดอะไรอีกนะ แค่นี้เหรอ -_-??
โครกกก ครากกก
จะผิดที่หิวรึเปล่านะ -O- แง๊ ท้องกลั่นแกล้ง เฮ้ ไก่น่องเดียวไม่พอประทังชีวิตแกรึไง! และในระหว่างที่ฉันนั่งสำนึกผิดบลาๆ อยู่นั้น สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นร่างๆ หนึ่งนอกหน้าต่างห้องที่กำลัง...กำลัง...กินฮอทดอกอย่างเอร็ดอร่อย...ฉันมองมันด้วยความกระหาย ไอ้เจ้าของร่างนั้นมองหน้าฉันอย่างกวนๆ ก่อนจะกัดกรวมๆ เข้าไปที่ขนมปังน่ากินนั่น...อะ...อะ...อ๊ามมมม T.,T
ซีรีส์นิสัยไม่ดี! เขาพยายามจะยั่วฉัน! ไอ้บ้า!! แง๊ๆๆๆ
ซีรีส์ยิ้มที่มุมปากนิดๆ ก่อนจะค่อยๆ กัดเข้าปากไปอีกคำ เขาคงรู้ว่าฉันต้องหิวมากแน่ๆ และตอนนี้ความหิวก็ยิ่งทวีคูณเข้าไปแล้ว ท้องฉันต้องทะลุแน่ๆ เลย นายมายั่วฉันทำไม! กลับไปซ้อมบาสสิ! มายุ่งกะฉันทำม๊ายยย T[]T!
ฉันกลืนน้ำลายดังเอื๊อกก่อนจะหันมองไปดูที่นาฬิกา...สิบนาทีแล้ว อีกสามสิบนาทีแหนะ!!
ซีรีส์ยัดฮอทดอกครึ่งชิ้นเข้าปากไปเต็มคำ โดยมีฉันซึ่งนั่งอ้าปากพะงาบๆ จินตนาการว่าได้กินมัน แต่แล้วก็ต้องเม้มปากอย่างเหลืออดเมื่อซีรีส์กินเข้าไปหมด เขาใจร้ายมาก เขามาที่นี่เพื่อยั่วฉัน ยั่วให้ฉันหิว T_T วันนี้นายแกล้งฉันมาทั้งวันแล้วนะ...แต่ก็...เฮ้อ แต่ก็ดีที่เขากินหมดไป ฉันจะได้ไม่ต้องมานั่งทรมาน
หนึ่งนาทีต่อมา เขาก็เดินหายไป นั่นทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาบ้าง แต่ก็แอบเสียดายนิดๆ ที่เขาไม่อยู่ต่อ เพราะการนั่งอีกสามสิบนาทีนี้มันไม่น่าอภิรมย์เลยถ้าต้องนั่งอยู่คนเดียว เขาน่าจะนั่งอยู่ข้างนอกเป็นเพื่อนฉันหน่อยก็ดี -3-
ฉันเหลือบมองไปที่นาฬิกาก็พบว่าฉันต้องนั่งอยู่อีกยี่สิบเจ็ดนาที -_- เอาล่ะ ทนไว้ ฉันนั่งก้มหน้าคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก่อนที่จะสะดุ้งเมื่อเสียงครืดๆ ดังขึ้นนอกห้อง ฉันหันไปดูแล้วก็พบซีรีส์กำลังลากเก้าอี้มานั่งหน้าหน้าต่างห้อง ฉันทำหน้าแหยใส่เขาทันทีแม้ในใจตอนนี้กำลังโลดแล่นอย่างแปลกๆ ก็เถอะ ขอบคุณที่นายมานั่งเป็นเพื่อนฉัน ตราบใดที่นายไม่ได้เอาอะไรมากินเพื่อยั่วให้ฉันกระเพาะละลายนะ -_-
กรุบแกร็บๆๆ
ฟึ่บ!
อ๊างงงง อ๊าคคค TOT ซีรีส์ นายมันปีศาจจริงๆ นายมัน...นายมันเหนือคำบรรยาย! ซีรีส์ชูแฮมเบอร์เกอร์สองชิ้นขึ้นมาบนอากาศก่อนจะแกว่งไปแกว่งมาพลางหัวเราะร่วน โหดร้ายมาก T^T ฉันคอตกทันทีก่อนจะยกมือขึ้นลูบท้อง ถ้าออกไปได้...ฉันจะเตะแข้งเขาอีกรอบดีมั้ยนะ T_T
Twenty-five minutes left
เสียงมิสเตอร์แดเนียลตะโกนบอกมาจากโต๊ะทำงาน ฉันกลืนน้ำลายดังเอื้อกอีกครั้ง ซีรีส์หนอซีรีส์ ทำไมนายทำกับฉันแบบนี้ อีกยี่สิบห้านาทีที่เหลือ กรดในกระเพาะกำลังค่อยๆ กัดเซาะฉันแล้ว โหด...ร้าย...ที่สุด
ห้านาทีต่อมา...
ซีรีส์กำลังกัดกินแฮมเบอร์เกอร์คำสุดท้ายลงคอไป ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังหน้ามืดลงไปทุกที อ๊า...ร้อนอีกแล้ว ความรู้สึกนี้อีกแล้ว T[]T ห้องดีเทนชั่นครูจะไม่เปิดแอร์เพราะว่ามันเป็นการกักบริเวณ ตอนนี้ฉันกำลังคิดโลกในแง่ลบลงเรื่อยๆ และเมื่อซีรีส์แกะห่อแฮมเบอร์ห่อที่สอง...สติฉันก็แทบหลุดลอย TOT ฉันนึกว่านายจะเป็นคนดีเก็บชิ้นนั้นให้ฉันตอนฉันออกไปได้ซะอีก!! เอาเถอะซูกัส เธอต้องปลง T__T นายนั่นมันปีศาจร้ายที่ฉันไม่สามารถคาดหวังอะไรจากเขาได้...แต่แฮมเบอร์เกอร์นั่น...มันทำให้ฉันปลงไม่ลงนะ...
สิบนาทีต่อมา...
โอ้ว พระเจ้าลอร่า ให้ตายสิแบทแมน เหลืออีกสิบนาทีฉันก็จะหลุดออกจากบ่วงกรรมนี่แล้ว! ถ้าไม่ติดซะว่าฉันจะทรมานตายซะก่อนนะ ทั้งร้อนทั้งหิว... ถ้าทุกคนกำลังสงสัยอยู่ว่าตอนนี้ซีรีส์กำลังทำอะไร มันจะทรมานฉันมากเลยถ้าฉันบอกมันออกไป ฉันไม่แม้แต่จะมองเขาด้วยซ้ำ...แต่เอาเถอะ ฉันจะบอกก็ได้ T[]T~!! เขากำลังนั่งใช้พัดลมแบตเตอรี่! พัดลมแบตเตอรี่ที่กำลังทำหน้าที่ของมันได้ดีเยี่ยม นั่นก็คือพัดหัวซีรีส์ให้เย็นสดชื่นตลอดเวลาเลยล่ะ! และอะไรก็ไม่เท่าที่เขาเอาแต่ยิ้มเยาะเย้ยฉันตลอดเวลา...ฉันปลงอีกรอบและไม่พยายามมองเขา แต่...พัดลมนั่นมันดูท่า...ดูท่าจะเย็นน่าดูเลยนะ TwT~~
หนึ่งนาทีสุดท้าย!!
ฉันหลับตาลงและไม่พยายามมองซีรีส์กิน...ใช่ เขายังกินไม่เลิก -_- ช่างมีความอดทนที่จะยั่วฉันมากแต่ตอนนี้ฉันไม่แคร์แล้ว!! เมื่อเสียงนาฬิกาดังเมื่อไหร่ ฉันก็พร้อมที่จะวิ่งไปอัดซีรีส์ทุกเมื่อ!!
.
ตี๊ดๆๆๆๆ ตี๊ดๆๆๆๆ
Okay, now you can go (เอาล่ะ ตอนนี้เธอไปได้)
เสียงดังมาจากมิสเตอร์แดเนียล ฉันลุกขึ้นยืนทันทีด้วยอารมณ์เริงร่า แต่ก็แทบจะทรุดลงไปตรงนั้นเพราะ...ทะ...ทำไมร่างกายฉัน มันชาไปหมด ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยให้ตายสิ แรงที่จะวิ่งไปอัดซีรีส์...ไม่เหลือแล้ว...ฉะ...ฉันมองดูหน้าต่าง มองไปที่ซีรีส์ เขากำลังยิ้มร่าพลางชูไส้กรอกอันหนึ่งขึ้นมาแต่ ฉัน...ฉัน...ไม่มีแรง....
วืบ~
ซูกัส!!
พลันสติก็ดับลง...
ตึง! ตึง! เฟี้ยววววว~ ตึกๆๆๆๆ~!
เสียงดังระงมเอิ่งอาง โอยยย ทำไมเสียงมันดังอย่างนี้ แล้วทำไมตัวฉันไม่มีแรงเลย...ฉันขยับเปลือกตาขยุบขยิบก่อนจะค่อยๆ ลืมมันขึ้นมา หลุบลงไปเพราะแสง ก่อนจะลืมมันขึ้นมาใหม่ และถาพตรงหน้าที่เห็นคือ...
นายปีศาจยอมยั่ว!! -[]-!!
ไง -_-
ซีรีส์เอ่ยขึ้นก่อนจะช่วยประคองฉันขึ้นมา ฉันมองไปรอบๆ ก็พบว่าตัวเองอยู่ในโรงยิม -_- มีคนมากมายกำลังซ้อมบาสด้วยเสียงอันดังก้อง แต่ตอนนี้หัวฉันมึนไปหมดเลย โอย...ท้องฉัน...หัวฉัน...
เฮๆๆๆ อย่าสลบไปอีกนะ ฉันขี้เกียจหามเธอกลับบ้าน
ซีรีส์ว่าพลางช่วยจับฉันก่อนที่ฉันจะเซลงไปกองกับเก้าอี้อีกครั้ง
ฉันหิว
ฉันพึมพำแล้วยึดซีรีส์ไว้กันล้มลงไปอีกครั้ง ใช่...ตอนนี้ฉันรู้สึกไม่ดีเอาซะเลย เหมือนจะอาเจียน
เฮ้ ไง ซูกัส เป็นไงบ้าง
เสียงเซคชั่นดังมา แต่ฉันหลุบตาลงเพราะความเหนื่อยอ่อน เซคชั่นเอื้อมมือมาสัมผัสที่หน้าผากฉันก่อนจะเอ่ย
ตัวไม่ร้อน ไข้ไม่มี
ยัยนี่หิว ซีรีส์บอก ฉันซึ่งตอนนี้ไร้เรี่ยวแรงที่จะพูดและขยับ เอนตัวไปพิงซีรีส์ที่นั่งประคองฉันอยู่ ฉันไม่สนแล้วว่านายจะแกล้งฉันแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันแค่ต้องการที่พักพิง TOT ไม่สิ ฉันต้องการอาหาร! โอย...รู้สึกเหมือนอยากสลบอีกรอบเลย ไม่เคยหิวเท่านี้มาก่อน
งั้น ซี แกพาซูกัสไปกินข้าวไป
ก็ว่าจะพาไป แต่ยัยนี่ลุกไม่ได้ด้วยซ้ำ
แกก็อุ้มไปสิ ทำเป็นโง่ไปได้ -O-!!
ไม่ -_-
เวร งั้นมานี่
ฉันรู้สึกเหมือนมีใครสักคนกำลังอุ้มฉันอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าต้องเป็นเซคชั่น นายมันเทพบุตรเหลือเกิน TwT~ ไม่เหมือนซีรีส์ นายซาตาน!!
เซคชั่นพาฉันมาที่รถ วางฉันลงก่อนจะหันไปคุยกับซีรีส์
กินเสร็จก็พากลับบ้านเลยก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันติดรถของไอ้นิคไป
เออ ซีรีส์บอกก่อนจะสตาร์ทรถแล้วขับออกไปนอกโรงเรียน ยุ่งจริงๆ เลยเธอหนิ -O-
นายกวนฉัน ฉันพึมพัมเบาๆ โอย ไม่มีแรง T^T
เฉยๆ เหอะน่า ซีรีส์ตัดบท
ฉันไม่ได้คุยกับเขาอีกเพราะไม่มีแรงจะโต้เถียงแล้ว TOT และในที่สุด ซีรีส์ก็เข้ามาจอดรถที่ไหนสักที่ เฮ้ ฉันไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นด้วยซ้ำ ปวดหัว ปวดท้อง หิววว หิววว
เดี๋ยวมา ซีรีส์บอกสั้นๆ ก่อนจะลงไปข้างนอก ฉันค่อยๆ ขยับตัวแล้วมองออกไปนอกกระจก ตอนนี้ฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อยๆ แล้ว ฉันสลบไปนานแค่ไหนนะ -_- อ่า แล้วนี่เราอยู่ที่ไหนเนี่ย ฉันมองไปรอบๆ ก็พบว่าอยู่หน้าหลอดไฟขนาดยักษ์ -O- เปล่าหรอก มันคือเซเว่นนั่นเอง แต่สว่างซะแทบตาบอด -O-
ไม่นานนักซีรีส์ก็เดินออกมาพร้อมกับถุงอาหารและขนมมากมาย -..-~ ฟุดฟิดๆ กลิ่นอาหาร~
เอ้า เอาไป ซีรีส์เข้ามาในรถแล้วยื่นถุงพวกนั้นให้ ฉันรับมันมาอย่างรวดเร็ว น่าแปลกจัง ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามีเรี่ยวแรงขึ้นมาเลย >__<
ฉันแกะห่อพวกนั้นออกอย่างรวดเร็วและเอามันเข้าปากอย่างรวดเร็วเช่นกัน อะ อ๊ามมม -.,-~ ฮู้ว ได้กินของแบบนี้ตอนหิวๆ เหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลย ฉันมองของตรงหน้าแล้วกัดแฮมเบอร์เกอร์เข้าปากอย่างมีความสุข ฉันกินมันได้หมดเลยนะเนี่ย ตอนเนี้ยยย >__<
เฮ้ยๆ ใจเย็นสิ ซีรีส์ปรามเมื่อเห็นฉันกินเอาๆ ฉันเหลียวมองเขานิดหนึ่งก่อนจะกินต่อไป ถ้านายไม่ยั่วฉันตอนที่ฉันโดนกักบริเวณ ขีดความหิวฉันคงไม่พุ่งปรี๊ดแบบนี้หรอกย่ะ หง่ำๆ อร่อย
ซีรีส์ส่ายหัวอย่างปลงๆ ก่อนจะขับรถออกไปจากเซเว่น พลันมือเขาก็เอื้อมมาหยิบขนมที่อยู่บนตักฉันด้วย ฉันที่กำลังกินอยู่ตีมือเขาดังเพี้ยะ ฮ่าๆๆๆ ไม่ให้ -w-
เฮ้ย อะไร นี่ฉันซื้อมานะ -O-!! ซีรีส์โวย
ฉันหิว อย่ามายุ่ง นายแกล้งฉันมามากพอแล้วนะวันนี้ ง่ำๆๆ แจ้บๆๆๆ
งก -_-
แบร่
ฉันแลบลิ้นไส้เขาทีหนึ่งก่อนจะหันไปจัดการกับไส้กรอก หว๋าว ยังอุ่นๆ อยู่เลย -..- หอมด้วยยย
อายุเท่าไหร่แล้ว -_-
สิบเจ็ด
ทำตัวปัญญาอ่อน
อ่าว -_-
นายที่เอาแต่แกล้งฉันก็ปัญญาอ่อนไม่แพ้กันแหละ
ฉันว่าบ้างแล้วแกะห่อขนมที่ตอนแรกซีรีส์จะคว้ามัน โอ้ว มันน่ากินอย่างนี้นี่เอง เขาถึงอยากกินมัน ฮ่าๆ เสร็จฉัน -.,-~
อ๊ามมมมม อร่อยเหลือเกินนนน
ฉันแกล้งเขาพลางหยิบขนมใส่ปาก ซีรีส์ทำตาโตใส่ฉันแล้วพยายามคว้ามันไปจากฉัน แต่ฉันก็หลบได้ทุกที
เอามากินบ้างนะ -_-!!
ฮ่าๆ ไม่ -w-
ยัยขี้งก!! เขาว่าแล้วพยายามจะคว้ามันอีกรอบ
เออ ไม่น่าล่ะทำไมนายถึงชอบมัน รสมันกลมกล่อมอย่างนี้นี่เอง -..-~ ฉันคว้าขนมขึ้นมากินท่ามกลางสายตาบ้าบิ่นของซีรีส์ ตาฉันแกล้งนายบ้างล่ะ >__<
ควับ!!
ฮ่าๆ นายคว้าอากาศทำไมอ่ะ
ฟึ่บ!!
อ๊ะๆ ดูทางดีๆ สิ เดี๋ยวนายก็ขับชนเข้าหรอก หันไปคว้าพวงมาลัยรถดีกว่ามาคว้าอากาศนะซีรีส์ ฮ่าๆๆ
แฟ๊บ!!
เกือบแล้วๆ -_-+ อ๊ะ นี่ชิ้นสุดท้ายนี่!!
ฟั้บ!!
ไม่โดนนน~~ แบร่ๆๆ
ซีรีส์แยกเขี้ยวใส่ฉัน เขามีความพยายามที่ดีนะ คว้าได้เร็วดี แต่ฉันเร็วกว่า!~
ควับ!
ฟึ่บ!
ควับ!
ฟึ่บ!
ควับ!
ฟึ่บ!
หมับ!!
O_O
-_-
กรี๊ดดดดดดดด ไอ้ซีรีส์บ้า ไอ้คนลามก!!
เพี้ยะ!!
+ ดีจ้าๆๆๆๆ ลงแล้วเน้อ ^^
+ ขอบคุณทุกโหวต + เม้นมากมายค่ะ
+ ช่วงนี้อากาศแปรปรวน รักษาสุขภาพด้วยนะ >__
+ โหวต + คอมเม้น ให้ด้วยน้า >__< ชมแรง ติแรงไม่ว่ากัน คือถ้าเอลฟ์แต่งไม่ดีตรงไหนช่วยติทีเน้อ น้อมรับคำติและข้าน้อยจะเอาไปปรับปรุง >/l\< ขอบคุณจ้า
สมัครสมาชิก