1
ปีศาจ เป็นนางฟ้า
แกไม่เคยทำความดีอะไรให้แม่ได้เห็นเลย -_- แม่ฉันพูดด้วยสีหน้าบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด
ความดีคืออะไรคะแม่ -O- ฉันถาม
เห็นมั้ย ยัยเรนนี่! แม่จะตัดแกออกจากกองมรดกแล้ว!! แม่ตวาดฉันจนตัวลอย ท่านโยนสมุดบางอย่างมาให้ฉัน -_-?? หน้าปกมันเขียนว่า สมุดบันทึกความดี
ปิดเทอมใหญ่นี้ แกจะต้องเติมสมุดนี้ให้เต็ม ไม่งั้นก็อย่าหวังที่จะได้ค่าขนมอีกเลย ทำความดีแล้วจดลงบนสมุดซะ หาคนมายืนยันว่าลูกทำ! ข้างในสมุดนี้จะมีรายละเอียด เอาไปอ่านแล้วแกจะเข้าใจ แม่อธิบายด้วยเสียงอันดังก้องยิ่งกว่าฆ้องร้อยอัน
อะไรคะ -_- แม่จะให้หนูทำความดีแล้วจดลงไปเหรอ มันไม่เด็กไปหน่อยหรือไง หนูก็เป็นของหนูอย่างนี้ เฮ้วๆ อ่ะแม่ รู้จักปะ หนูไม่เอา ไม่ทำ อย่ามาขู่ซะให้ยาก
วันๆ ดีแต่สร้างความเดือดร้อนจนคนเขาบ่นกันหูดับตับไหม้ แค่นี้มันไม่เด็กไปหรอก! แม่เอาจริงแน่ ทำไม่ได้ก็อย่าหวังมาอยู่บ้านนี้อีกเลย ไปซะ!!
บทสนทนาข้างต้นเป็นบทสนทนาระหว่างฉันกับแม่ -O-!! ทุกคำพูดมันยังก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทฉัน ตัดออกจากกองมรดก แม่กำลังจะตัดฉันออกจากกองมรดกเพียงเพราะท่านไม่เคยเห็นคุณงามความดีของฉัน อะไรกัน โกหกทั้งเพ! ปิดเทอมนี้แทนที่ฉันจะได้นอนตีพุงสบายกลับต้องมาจนปลักอยู่กับสมุดทำความดีบ้าบอแทน ฉันก็มีความดีเหมือนกันนะ แม่ไม่เคยสังเกตเห็นต่างหาก
ปั้ก!!
เฮ้ย! เดินให้มันดูตาม้าตาเรือหน่อยสิ! อยากโดนรึไง!! =[]=!! ฉันว่า
พะ พี่เดินชนผมก่อนนะ TOT
ไอ้เด็กนี่หนิ กล้าเถียงเหรอ!
ฉันตวาดขึ้นแล้วกำขอเสื้อของเด็กคนนั้นไว้ แฮะๆ -..- นี่แหละฉัน นักเลงมาเอง เอิ่ม อันที่จริงฉันก็สงสัยในตัวเองเหมือนกันนะว่ามีดีบ้างหรือเปล่า -_-^ แต่เอาเถอะ ฉันมีความสุขเป็นพอ
ขะ ขอโทษคร๊าบบบ TOT ฮือๆๆๆๆๆๆ
เอ้า ยังไม่ทันทำอะไรเลยร้องไห้ซะแล้ว ไม่มันส์เลย -_-
ฮือๆๆๆๆ
หุบปากแล้วขอโทษฉันซะ ฉันบอกด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียม เด็กผู้ชาย (ตัวเล็ก) คนนั้นกำลังจะเปิดปากพร่ำคำขอโทษ แต่แล้วอยู่ดีๆ ก็มีมือยักษ์อันใหญ่โตมาบิดข้อมือฉัน!!
เฮ้ย!!
เป็นผู้หญิงรังแกเด็ก น่าอายซะไม่มี โตแล้วนะเธออ่ะ
ผู้ชายที่บิดข้อมือฉันว่าในขณะที่ฉันปั้นสีหน้าบูดเบี้ยวเพราะความเจ็บ เด็กผู้ชายที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายรีบเข้าไปหลบหลังนายผู้ชายตัวใหญ่ทันที -_- หนอยแหนะ บังอาจมาขัดขวางการรังแกเด็กของฉันเหรอ อย่างนี้ต้องโดน!
หนีไป กลับไปหาแม่อะไรก็ได้ -O- ผู้ชายตัวใหญ่กระซิบกับเด็กผู้ชายตัวเล็ก แล้วเด็กผู้ชายตัวเล็กก็วิ่งออกไป ปล่อยให้ฉันยืนงงและหน้าเสียอยู่อย่างนั้น
ชาตินี้ยังไม่เคยมีใครหลุดพ้นจากเนื้อมือฉันมาก่อน -_-^ นาย! ชื่ออะไร มาต่อยกันสักตั้ง!!
ฉันตวาดใส่คนตรงหน้าโดยไม่สนเลยว่าเขาจะตัวโตกว่าฉันแค่ไหนก็ตาม (เขาสูงกว่าฉันประมาณยี่สิบเซ็นต์ หน้าตาหล่อเหลา ฟิตปั๋งมาก เออ แล้วฉันจะมานั่งเสียงเวลาอธิบายรูปร่างหน้าตาของคนที่กำลังจะต่อยด้วยทำไม! ฮ่วย)
ยัยนักเลง ที่บ้านสอนหรือเปล่าว่าไม่ให้ท้าต่อยกับผู้ชาย -_- ฉันว่าเธอหน้าคุ้นๆ นะ ชื่อเรนนี่หรือเปล่า
นายบึกถามเสียงฉงน ฉันมองเขาด้วยสายตาไม่เป็นมิตรอย่างแรง นายนี่รู้ชื่อฉันได้ยังไง
ทำไม ชื่อฉันมันไปซ้ำกับย่านายหรือไง -_-
ปากแบบนี้มันน่าจับสั่งสอน ไม่น่าล่ะเขาถึงพูดกันปาวๆ ว่าเธอน่ะเป็นยัยนิสัยเสียที่สุดของโรงเรียน -_-^
นายว่าไงนะ!? ฉันถามเสียงสูงแล้วพิจารณาหน้าตาหมอนี่ดีๆ จะว่าไปแล้วฉันก็คุ้นหน้าเขาเหมือนกัน!
ฉันวินเธอร์ ประธานนักเรียนไง เขาพูดเสียงเรียบในขณะที่ฉันกำลังตาโต อ่อ! นึกออกแล้ว นายนี่ก็คือประธานนักเรียนที่โรงเรียนของฉันนั่นเอง เฮอะ -_- ฉันจำได้แล้วล่ะ ที่โรงเรียนใครๆ ก็เรียกหมอนี่ว่า นายคนดี ไม่เคยมีใครเรียกว่า วินเธอร์ สักคน -_-
เอิ่ม แล้วนี่ของเธอเหรอ -_-^ วินเธอร์ถามแล้วหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมาจากพื้นถนน สมุดบันทึกความดี นี่ของเธอรึเปล่า?
เฮ้ย! เอามานะไอ้บ้า ฉันพูดเสียงดังแล้วยื่นมือเข้าไปคว้าอย่างรวดเร็ว แต่นายวินเธอร์ไวกว่า เขาชักมือหลบได้ไวยิ่งกว่าความเร็วแสง (เว่อร์)
น่าสนใจดีหนิ -_-^ กุ๊ยอย่างเธอเนี่ยนะทำความดี? เที่ยวท้าคนอื่นต่อยไปวันๆ เหน็บแนมชาวบ้าน ขโมยของ แกล้งคนอื่น ไม่ตั้งใจเรียน หนีเที่ยว
พอแล้ว!! แล้วมันเรื่องอะไรของนายที่จะมาวิจารณ์ฉันฮะ เอาคืนมา ฉันพูดเสียงเข้ม ประธานนักเรียนเขามีหน้าที่จำประวัติ (อันโชกโชน) ของคนอื่นหรือไง!
รู้อะไรมั้ยยัยเรนนี่ -_- อายุอานามเธอก็ปาเข้าไปสิบเจ็ดแล้ว ปีหน้าก็จะได้ขึ้น ม.6 หัดทำตัวดี พูดดีบ้างไม่ได้หรือไง เสียดายจริงๆ ที่เกิดมาหน้าตาดีแล้วยังไม่เคยทำอะไรดีสักครั้ง ถามจริงเหอะ พ่อแม่เธอภูมิใจหรือเปล่ามีลูกทำตัวแบบนี้
ฉันกำหมัดแน่น นายนี่แทงใจดำฉันชะมัด ฉันรู้สึกเจ็บแปลบที่หัวใจตอนเขาพูดถึงพ่อแม่ฉัน แน่นอนว่าพวกท่านไม่เคยสนับสนุนฉันที่ทำตัวแบบนี้ ท่านสั่งสอนแต่ฉันไม่จำ แต่ความจริงก็คือความจริง ฉันทำความดีไม่เป็นและไม่คิดจะทำ และนายนี่ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะมายืนว่าฉันแบบนี้!!
มันไม่ใช่เรื่องของนาย ทำไม? นายจะมาสอนฉันให้ทำความดีหรือไง ฝันไปเถอะ พ่อแม่พอใจที่ฉันเป็นแบบนี้ เป็นตัวของตัวเอง
ฉันเชิดหน้าขึ้นแล้วยื่นมือไปคว้าสมุดมา แต่วินเธอร์กลับเปิดมันออกแล้วเริ่มอ่านวิธีการใช้
ให้ตายสิ! อย่ามายุ่งเรื่องของฉันนะ!
อ่อ นี่เธอกำลังจะถูกตัดออกจากกองมรดกสินะ -_-^ ลูกนิสัยไม่ดี ยัยเรนนี่นิสัยไม่ดี หนีเที่ยวหนีเรียน นิสัยไม่ดี ผู้หญิงนิสัยไม่ดี
หยุด หยุด บอกให้หยุดไง! ฉันกรีดร้อง น้ำตากำลังจะไหลเมื่อเขาเอาแต่ตอกย้ำว่าฉันนิสัยไม่ดี หยุดตอกย้ำสักทีได้มั้ยว่าพ่อแม่ไม่รักฉัน!!
เอ้า จะร้องไห้แล้วเหรอยัยนิสัยไม่ดี -_-^
เออสิ นายมันดี ดีอยู่คนเดียว เอาแต่ยุ่งเรื่องชาวบ้าน! ฉันมันคนไม่ดี ทำดีไม่เป็น! ฉันปาดน้ำตาที่กำลังจะไหลออกแล้วหันหลังกลับไป สมุดอะไรฉันไม่สนแล้ว ฉันเกลียดนายวินเธอร์ที่สุด ยิ่งเขาพูดฉันก็ดูเป็นคนไร้ค่าขึ้นทุกที ไม่มีประโยชน์ที่จะเติมสมุดความดีให้เต็ม ก็ฉันทำไม่เป็นจะมีใครมาสั่งฉันได้
เดี๋ยว! ยัยเรนนี่
ฉันไม่พูดอะไรแต่กลับเดินอาดๆ ไปให้ไกลจากหมอนั่นที่สุด แม่ต้องว่าแน่ๆ เลยที่ทำสมุดหายในวันแรกที่ท่านให้ฉันมา แต่ช่างปะไร ฉันมันนิสัยไม่ดีอยู่แล้วหนิ!
ฉันจะช่วยเธอนะยัยงี่เง่า -O-
ฉันจะช่วยสอนเธอเองว่าการทำความดีน่ะเขาทำกันยังไง
ฉันชะงักฝีเท้า นายนี่จะช่วยฉันงั้นเหรอ? ไร้สาระที่สุด
ไม่มีประโยชน์หรอกคุณประธานนักเรียน คนไม่ดีก็คือคนไม่ดีอยู่วันยังค่ำ เสียเวลาเปล่าๆ ฉันมันคนนิสัยไม่ดีไง!
เธอเคยได้ยินเรื่องเกลือในตุ่มมั้ย? ฉันเชื่อในตัวเธอนะว่าลึกๆ เธอก็เป็นคนดี โอกาสมาถึงแล้วนะ แล้วเธอจะเข้าใจว่าฉายา นายคนดี มันได้มาง่ายกว่าที่เธอคิด
เธอไม่อยากให้พ่อแม่เห็นอะไรใหม่ๆ ในตัวเธอเหรอ ไม่อยากได้ฉายา ผู้หญิงนิสัยดี แทน ผู้หญิงนิสัยเสีย เหรอ เธออยากพิสูจน์ให้ชาวโลกเห็นมั้ย ฉันเชื่อนะว่าเธอทำได้ แล้วเธอก็ควรจะเชื่อฉันนะว่าฉันเปลี่ยนเธอได้
ฉันถอนหายใจพรืดแล้วหันหน้าไปเผชิญกับวินเธอร์ที่ยืนรอคำตอบ
ฉันคิดว่านายบ้ามากที่อาสาจะเปลี่ยนปีศาจให้เป็นนางฟ้า
แต่สักครั้งหนึ่งในชีวิต ไม่ว่านายจะเชื่อหรือไม่ ฉันก็อยากเป็นนางฟ้าเหมือนกันนะ
เอามาลงอีกทีๆ -__- ขอเลิกเจาะแจ๊ะนะจ้ะ เจอะกันบทหน้าๆ
จ้วบบบบบบบบ!! [คิดถึงทุกคนเน้อ]
สมัครสมาชิก