ฮิๆ...ดีจังเลย มาเรียนวันแรกก็ได้เล่นบาสแล้ว สนามบาสที่โรงเรียนนี้ใหญ่จะตาย น่าเล่นจริงๆเลย ว้าวๆๆ เห็นฉันเป็นแบบเนี้ย แต่ตอนมอต้นฉันเป็นนักกีฬาบาสของโรงเรียนเลยนะ แต่ไอ้โทระก็เป็นนักกีฬาบาสเหมือนกัน ถึงฉันเป็นผู้หญิง แต่ฝีมือก็ไม่แพ้ใครชัวส์ แต่เรามีกัน 5 คนจะแบ่งกันเล่นยังไงล่ะ ยัยจิกะก็เล่นไม่เป็นซ่ะด้วย
อ่าว...เมกะ
พี่มิว
ไง เมกะ ไม่ได้เจอกันเป็นเดือนเลยนะ น่ารักขึ้นนะเรา
แหม...ปากหวานไม่เปลี่ยนเลยนะ พี่มิว
ฮิโระ ไมโคร(17) หรือพี่มิว ตัวสูง ผิวขาว ผมสีน้ำตาลส้มระต้นคอ พี่มิวเป็นพี่ชายของยัยจิกะ และยังเป็นเพื่อนกับพี่ริวพี่เรียวอีกด้วย ฉันรู้จักกับพี่มิวผ่านยัยจิกะ พี่มิวเป็นคนสุภาพ อ่อนโยน ใจดี แถมยังขี้เล่นอีกด้วย ตอนฉันไปเล่นบ้านยัยจิกะ พี่มิวก็จะเอาขนมมาให้กิน เป็นพี่ที่น่านับถือมาก พี่มิวยังไม่มีแฟน ยัยจิกะเลยชอบหาแฟนให้พี่มิว แต่พี่มิวก็ไม่ยอมมีแฟนซักที
อืม...แล้วเมกะมาสนามบาสทำไมอ่ะ
มากินข้าวมั่งพี่มิว มาสนามบาสก็ต้องมาเล่นบาสดิ ถามแปลกๆ
หา?...เมกะเล่นบาสเป็นด้วยหรอ
ลองดูมั้ยล่ะ 555+
เมกะ...ช้าจังเลย รอนานแล้วนะ อ่าว พี่ริว
โทดทีๆ คุยกับพี่มิวเพลินไปหน่อย
เออ...ไอ้มิว แกด้วย ช้าจังเลย
พี่มิวก็เล่นด้วยหรอ...
อืม พี่มิวหันมายิ้มให้ฉัน ^_^
แล้วแบ่งข้างกันยังไงล่ะ พิโกะถามพี่เรียว
พี่ริว พี่เรียว อยู่ข้างหนู พี่มิว โทระ อยู่ข้างพิโกะ ตกลงมั้ย
โห่...เธอจะไหวหรอ เล่นเป็นตัวถ่วงริวกับเรียว เปล่าๆ ไอ้โทระดูถูกฉัน
ทำไม...ถ้าฉันชนะล่ะ นายจะให้อะไร
ใครแพ้เลี้ยงหนังรอบดึกวันนี้ล่ะกัน พี่มิวตัดบท
เอางั้นก็ได้...เล่น 10 ลูกนะ ฉันและโทระหันหน้าท้าทายกัน
ฉันเลี้ยงบาสขึ้นหน้า โดยมีพี่ริวอยู่ปีกซ้าย พี่เรียวอยู่ปีกขวา ส่วนฝ่ายพิโกะ มีไอ้โทระอยู่ตรงกลาง พี่มิวอยู่ปีกขวา พิโกะปีกซ้าย ยัยจิกะคอยเชียร์ ฉันค่อยๆเลี้ยงบาสเข้าไปในแดนหน้า ไอ้โทระ มาบังฉันไว้ฉันส่งลูกให้พี่ริว แต่พี่มิวตัดลูกและวิ่งไปฝั่งแป้นฉัน พี่ริวกับพี่เรียวรีบวิ่งไปดัก พี่เรียวแย่งลูกมาฝั่งตรงข้ามและส่งมาให้ฉัน ฉันชู้ตบาสลงสามแต้ม ได้ 1 ลูก พี่เรียวบุกบอลเร็ว พิโกะบังพี่เรียวเอาไว้ และส่งให้พี่ริว แต่โทระตัดบอลเข้าไปดั้งค์สวยงาม ผ่านไป 20 นาที ฝั่งฉันและ โทระ ได้ฝั่งละ 9 ลูก เหลือลูกสุดท้าย โทระเลี้ยงลูกเข้าฝั่งฉัน ฉันรีบวิ่งไปแย่งลูก แต่โทระยกบาสขึ้น ฉันตัวเตี้ยเลยเสียเปรียบ พี่ริววิ่งมาแย่งลูกและบุกขึ้นหน้า พี่มิววิ่งไปบัง พี่ริวส่งให้พี่เรียว แต่พิโกะตัดบอลส่งให้โทระ ฉันวิ่งไปประกบ และแอบดึงเงินที่กระเป๋าเสื้อโทระออก อาศัยจังหวะที่ตกใจ แย่งลูกลูกบาส ชู๊ตลงห่วงอย่างสวยงาม
เฮ้ย...ยัยเมกะโกงอ่ะ อีตาโทระโว้ย 555+
อะไรอ่ะ แพ้แล้วพาลหรอ ฉันหันไปเย้ยโทระ
เอาน่า...โทระ แพ้แล้วก็ยอมรับไปเหอะ พี่มิวเดินมาตบบ่าโทระ วักกักๆ
แต่ยัยนี่แอบดึงเงินผมออกนะ
ช่างเหอะโทระ...แค่ตั๋วหนังคนละใบ ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก พิโกะตะโกนบอกโทระ แหม...น่าอิจฉาจริงๆ มียัยจิกะคอยซับเหงื่อด้วยอ่ะ
กรี๊ดดด รุ่นพี่ซาโต้ น้ำมั้ยค่ะ มีชนะนีฝูงหนึ่งเดินปรี่มาหาพี่ริวกับพี่เรียว
อ่า...ขอบคุณครับสาวๆ พี่ริวยิ้มให้กับฝูงชะนี ส่วนพี่เรียวแค่มองเฉยๆ แต่ยัยพวกชะนีก็ยังเอาผ้ามาซับเหงื่อให้ แถมยังป้อนน้ำให้อีกต่างหาก เชอะ...
เออ...น้องคนนั้นใช่ อาซาฮิ โทระ น้องของ พิโกโตะ รึเปล่าค่ะ แหม...หล่อจังนะ พิโกโตะก็เหลือเกิน มีน้องหล่อๆก็ไม่บอก เอานี้น้ำค่ะ ตั้งใจจะเอามาให้พิโกโตะ แต่น่าเสียดาย มีแฟนแล้ว ต่อไปนี้ไม่สนแล้ว น้องโทระน่ารักกว่าอีก มีชะนีอีกพวกหนึ่งเดินมาหาโทระ รู้สึกว่าเป็นแฟนคลับพิโกะนิ ทำไมแปรพัตรง่ายจัง เชอะ...มาวันแรกก็เนื้อหอมแล้ว น่าหมั่นไส้
รุ่นพี่ฮิโระค่ะ น้ำเกลือแร่สำหรับผู้ออกกำลังกายค่ะ ค่อยๆทานนะค่ะ นี่ก็อีก พี่มิว...มีสาวๆมารุมมาตุ้มเป็นแมลงวันตอม ข... เอ้ย...ผีเสื้อตอมดอกไม้เลย เฮ้อออ...รู้สึกว่ารอบๆตัวฉันจะมีแต่คนเนื้อหอมแฮะ มันเป็นกรรมพันธุ์รึไง หงุดหงิดโว้ย...
พี่ริว พี่เรียว จะหมดเวลาพักแล้วอ่ะ รีบๆขึ้นเหอะ...ไปส่งหนูด้วย ฉันรีบไปออเซาะพี่ริว กับพี่เรียว ชิ...นังฝูงชะนีตกใจกันใหญ่เลย
อ่า...ไปๆ เรียว พิโกโตะ โทระ มิว เมกะ ไปเหอะ พี่ริวตะโกเรียกเพื่อนๆ นังชะนีทั้งหมดก็หันมามองฉัน
ป่ะๆ พี่ริวกับพี่เรียวจูงมือฉันคนละข้าง
พี่ริว พี่เรียวไปส่งหนูที่ห้องนะ ฉันอ้อนพี่ริวกับพี่เรียวในขณะที่เดินขึ้นตึกเรียน
จ้าๆ อย่าอ้อนมากเดี๋ยวพี่จะโรคชักกำเริบ พี่ริวพูด
พี่ริวเป็นโรคชักหรอค่ะ ยัยจิกะถาม เออ...ใช่ พี่ริวเป็นโรคชักด้วยหรอเนี้ย
โรคชักจะใจอ่อนอ่ะดิ... พี่เรียวตอบแทน เหอะๆ...พี่ริวเข้าใจเล่นมุขแฮะ
เฮ้ยไอ้ริว ไอ้เรียว เล่นบาสเสร็จหรอว่ะ มีรุ่นพี่มอ6หัวทองเดินมาหาพี่เรียว
เออดิ...เห็นว่ากำลังเล่นอยู่ไงล่ะ พี่ริวตอบกลับไป
แหม...มึงนิ ไม่กวนซักเรื่องได้ป่ะ ไอ้มิวแพ้หรอว่ะ หัวทองหันไปถามพี่มิว
เออ...น้องของไอ้เรียวเล่นเก่งว่ะ พี่มิวชี้มาทางฉัน
เฮ้ยๆๆ น้องฉันด้วย พี่ริวหันมาโวย
อ่า...น้องชื่ออะไรคับ หัวทองหันมาถามฉันด้วยสายตาหื่นๆ
อย่ายุ่งกับเมกะนะเว้ย พี่ริวกับพี่เรียวพูดพร้องกัน
ไอ้งกเอ้ย... พี่หัวทองบ่นเบาๆ ไอ้เวรนิ
ริว...ตอนเย็นกลับบ้านไปเปลี่ยนชุดซ่ะ เดี๋ยวฉันเอารถไปรับที่บ้าน
~ Jikka say ~
ตอนนี้ฉัน เมกะ พิโกโตะ พี่ริว พี่เรียว และก็...เออ...โทระ อยู่ในโรงอาหาร ยัยเมกะกำลังเขี่ยข้าวของตัวเอง จนเละ สงสัยคงโมโหที่โทระมานั่งด้วย ก็ช่วยไม่ได้นะ โทระ เป็นน้องของพิโกโตะ (17) นิ ว้าวๆๆ ในที่สุดฉันก็ได้อยู่โรงเรียนเดียวกับพิโกโตะ ถึงพิโกโตะจะหล่อสู้โทระไม่ได้ก็เถอะ แต่พิโกโตะก็หล่อกว่าคนธรรมดาอยู่ดี อิอิ ก็ผมสีดำ ตาสีดำ ตัวสีดำ เอ้ย...ไม่ใช่ๆ ผิวสีขาว แต่ออกแทนๆ ทำไมเค้าดูเย็นชาอย่างงี้ (แต่ก็รักนะ) ถ้าคุณกำลังจะอ้วกก็หยุดซ่ะ กว่าชาวนาจะปลูกข้าวมันนานนะ เสียดาย
นี่ๆ...เมกะ เลิกเขี่ยข้าวได้แล้ว พี่ริวหันไปแซวเมกะ อ้ายๆๆๆ หล่อ (ไหนแกบอกว่ารักแฟนแกไงฟร่ะ --> คนเขียน) อุ๊ยๆ ลืมตัวคร้า
เมกะก้มดูจานข้าวของตัวเองแล้วเงยหน้าไปหาพี่ริว
พี่ริว...หนูไม่เข้าใจอ่ะ ทำไมไอ้ปีศาจต้องมานั้งกับเราด้วยอ่ะ ยัยเมกะพูดกับพี่ริว แต่หันไปหาโทระ และเล่นสงครามทางสายตากัน
ทำอย่างกับฉันอยากนั้งกับเธองั้นแหละ ถ้าพิโกโตะไม่ลากฉันมานะ ยังไงฉันก็ไม่มานั้งร่วมโต๊ะกับเธอหรอก โทระคงคิดว่าเล่นสงครามทางสายตาไม่สนุกก็เลยหันไปเล้นสงครามน้ำลายกันแทน เวรกรรม
นิๆ...พิโกะ นายเอากระดูกไปล่อปีศาจมาทำไม ฮ่ะ ยัยเมกะหันไปว่า พิโกโตะ กรี๊ดดด ยัยบ้านิ แฟนฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ -__-^^ แล้วปีศาจกินกระดูกเป็นอาหารรึไง
โห่...ยัยเด็กติดพี่...ฉันเป็นผู้ชาย ก็ต้องนั้งกับผู้ชายด้วยกัน เธอเป็นทอมรึไงล่ะ โทระ...นายคงลืมไปแล้วล่ะซิว่าฉันก็เป็นผู้หญิงอ่ะ = =
ไอ้บ้าโทระ...ช้านจาฆ่าแกเอง ว้ากกก
หยุดได้แล้วเมกะ พี่เรียวพูดเสียงเข้ม น่ากัวววว แต่ก็...หล่ออ่ะกีสสสสส
แต่...พี่เรียวอ่ะ ไอ้ปีศาจเริ่มก่อนนะ แต่ชั้นเห็นแกเริ่มก่อนนะย่ะ
ใครจะเริ่มก่อนก็ช่างเหอะ แต่ว่าอีก 10 นาทีฉันจะไปเล่นบาสล่ะ ใครจะนั้งทะเลาะกัน หรือจะฆ่ากันก็ตามใจ แต่ถ้าจะไปเล่นบาสก็รีบๆกินซ่ะ ว้าวๆๆ พิโกโตะผู้น่ารักของฉัน จะไปเล่นโยนลูกลงห่วงหรอเนี้ย อย่างงี้ต้องตามไปกีส >_<
นิๆ จริงอ่ะ ฉันเล่นด้วยนะ ตอนเดินผ่านมาเห็นสนามบาสที่นี่ใหญ่ชะมัดเลยอ่ะ อยากลองสนามชะมัด ยัยเมกะพูดแล้วส่งสายตาวิ้งๆไปให้ พิโกโตะ ยัยนี่...
ไม่ต้องเลยเมกะ พี่เรียวรีบห้าม
ทำไมอ่ะ +_+ ยัยเมกะส่งรังสีพิฆาตไปให้พี่เรียว
ก็เราใส่กระโปรงอยู่ จะเล่นได้ยังไง
หนูเปลี่ยนเป็นชุดวอมก็ได้นิ
อย่าดื้อ... พี่เรียวดุเมกะ ยัยเมกะเลยหันไปหาพี่ริว
เอาเหอะเรียว ให้น้องเล่นบาสด้วยดิ น้องสาวเราเล่นเก่งจะตาย พี่ริวช่วยยัยเมกะ สงสัยจะแพ้สายตายัยนี่
อ่ะๆๆ รีบๆเปลี่ยนชุดแล้วมานะ พี่เรียวยอมแพ้ เฮ้ออออ
~ Thora say ~
ตอนนี้ผมกับยัยเมกะ มาทัศนะศึกษาที่ห้องปกครอง แอร์ที่ห้องปกครองเย็นเฉียบ พอๆกับที่โรงเรียนเก่าของผม ตอนนี้ อาจารย์ มินิ (มินามิ) ที่ปรึกษาของผม กำลังนั้งงึมงัมบทสวดจับใจความได้ว่า โธ่ๆๆๆ...ฉันอุตสาห์เป็นที่ปรึกษาเด็กห้อง B แล้วนะ ทำไมต้องมีเรื่องกันตั้งแต่วันแรกด้วย แล้วฉันจะได้เลื่อนขั้นมั้ยเนี้ย ประมาณนี้ล่ะมั่ง อืม...จะว่าไปผมกับยัยเมกะ ทะเลาะกันมาตั้งแต่มอต้น ตอนที่ผมเห็นเธอครั้งแรก ผมอยากรู้จักเธอมากนะคับ ก็ตากลมโต ผิวขาว แก้มป่อง ผมยาวตรงสีแดงธรรมชาตินั้นทำให้ผมอยากจับ วันแรกที่ผมเข้าเรียนมอต้นที่โรงเรียนนั้นก็มีผู้หญิงตามมากรี๊ดผม ช่วยไม่ได้นิ ก็ผมมันหล่ออ่ะ ระหว่างที่ผมกำลังจะรับของขวัญที่พวกแฟนคลับเอามาให้ เธอก็ตะโกนออกมา เฮ้ย...ชาติที่แล้วพ่อพวกเธอเป็นนกหวีดรึไงฟร่ะ กรี๊ดกันอยู่ได้ รำคาญ จบเลยคับ เธอทำให้ผมรู้ว่า ผมคิดผิด เธอไม่น่ารู้จักซักนิดเดียว
เมกะ มีเรื่องอะไรกันอ่ะ
พี่ริว พี่เรียว คงวิ่งมาล่ะซิ เหงื่อเต็มตัวเลย
โทระ นี่มันเรื่องอะไรกัน เรียวหันมาถามผม
ก็ยัยเมกะอ่ะดิ สงสัยโรคหมาบ้ากำเริบ มาต่อยผมเฉยเลย
ไอ้โทระ ปากเสีย...พี่เรียว พี่ริว อย่าไปเชื่อนะ ไอ้นี่เขกหัวหนูก่อน ยัยเมกะหันไปอ้อน ริว กับ เรียว
ยัยเด็กติดพี่เอ้ย ผมบ่นดังๆให้ยัยเมกะได้ยิน
ไอ้ปีศาจโทระ...ไม่พูดก็ไม่มีใครหาว่าเป็นใบ้นะ โห่...ดูเธอพูดดิครับ โคตรเพราะเลย - -*
เออ...เก่งตายล่ะเธอ
ไอ้โทระ +_+ เธอสงสายตาประมาณนี้มาหาผม
อ่ะแฮ้ม...พวกเธอคงยังไม่ลืมนะ ว่าฉันอยู่ตรงนี้อีกคนน่ะ อ่าว...จารย์มินิ นี่หว่า...ลืมไปได้ไงอ่ะ เวรล่ะซิ
เออ...อาจารย์ครับ ผมว่าเรื่องนี้ให้มันแล้วๆกันไปเถอะครับ เรียวพูด
ใช่ครับอาจารย์ วันนี้ก็พึ่งเข้าเรียนวันแรก พวกเด็กๆคงปรับตัวไม่ทันกันนะครับ ริวพูด
เออ... จารย์มินิ กำลังลังเล
นะครับอาจารย์ *-* นี่คือสายตาของทั้งสองคน
อืม...ฉันเห็นแก่เธอนะ ซาโต้ อาจารย์มินิ หันมาค้อนผมกับยัยเมกะคนล่ะหนึ่งที เหอะๆ ^^
ขอบคุณครับอาจารย์ ริวกับเรียวก้มหัวให้อาจารย์พร้อมกัน
เอ้า...พวกเธอก็ด้วย เรียวหันไปกดหัวยัยเมกะ ส่วนเรียวก็กดหัวผมเบาๆ
ขอบคุณ ครับ/ค่ะ - -* อาจารย์คงไม่รู้หรอกนะ ว่าพวกผมหันมาสงสายตาฆ่ากันอยู่อ่ะ
ว้าก...อ...ไอ้...ไอ้บ้าโทระ มันอยู่ห้องเดียวกับฉัน
เฮ้ย...ยัยเมกะ
อะไรกันพวกเธอ...มาสายแล้วยังเสียงดังอีก
... เงียบ...เงียบกันทำไมทุกคน แง๊ๆๆๆๆ นี่ฉันจะเด่นตั้งแต่เข้าเรียนใหม่แล้วหรอเนี้ย ไอ้โทระ...ซักวันฉันจะฆ่าหมกศพแก
ไป...ไปนั่งได้แล้ว เจ๊เกือบไล่ไอ้โทระ ให้ไปนั่ง
ฮืยย์...ซวยชะมัดเลย
คิดว่าฉันไม่ซวยหรือไง อ่า...อีตาโทระสงสายตาประมาณนี้ +_+ มาหาฉัน
งืม...ขออธิบายให้ผู้อ่านเข้าใจหน่อยนะคร่ะ คนม่ะกี้ชื่อว่า อาซาฮิ โทระ (15) นิสัยชั่วช้า ชอบยกพวกไปตีกับโรงเรียนอื่น เจ้าชู้ มั่วไม่เลือก หน้าตาก็งั้นๆ ผมสีน้ำตาลเข้ม จมูกโด่งเป็นสัน ตาสีน้ำตาล สูงร้อยแปดสิบอัพ ขาวน้อยกว่าฉัน ทุกคนบอกว่าหล่อ ฉันไม่ยอมรับว่าอีตานี่หล่อนะ พี่ฉันหล่อกว่าตั้งเยอะ อีตาโทระเป็นเพื่อนกับพี่แฝดของฉัน เป็นน้องของพิโกะ และยังอยู่โรงเรียนเดียวห้องเดียวกับฉันตอนมอต้น แต่ฉันไม่ค่อยจะกินเส้นกับหมอนี้เท่าไร
เฮ้ย...ตุ๊บ...
อุ๊ย...ตายแล้วโทระ เป็นอะไรรึเปล่าอ่ะ วักกักๆ ฉันยื้นขาไปสกัดเท้าโทระ ลงไปจับกบถึงข้างล่างเลยอ่ะ >_< ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ คริคริ...
ยัยเมกะ...เธอแกล้งฉัน โทระลุกขึ้นมา จมูกแดงเลย ดั้งยุบมั้ยเนี้ย กร๊ากกกก
อะไรกันโทระ...นายมีหลักฐานหรอ ฉันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้
ยัยบ้า...เธออยากตายหรอ
เรื่องของฉันอ่ะ มีปัญหาหรอ
ยัยซื่อบื่อ
ไอ้ปีศาจ
ป๊อก...ยัยติงต๊อง ง่า...ไอ้ปีศาจเขกหัวฉัน
ปั๊ก ฉันต่อยไอ้ปีศาจ
ย้าก... เราสองคนกำลังจะฆ่ากัน
แหม...ว่าแต่ชุดนักเรียนของที่นี่สุดยอดดีแฮะ ก็เป็นเสื้อแขนสั้นสีขาวของมอปลายทั่วไป แต่กระโปรงกับเนคไทด์สีแดงลายสก๊อต ถุงเท้าก็สีดำ แล้วยังให้ใส่รองเท้าพละอีกต่างหาก แต่ขอโทษเหอะ คิดว่าฉันจะทำตามระเบียบรึไง เนคไทด์จะใส่ทำม้าย อึดอัดจะตาย แล้วถุงเท้ายาวสีดำมันทุเรศจริงๆ ใส่สีขาวหลวมๆก็ได้ แต่ดูท่าโรงเรียนนี้จะไม่เคร่งกฎระเบียบเท่าไร ฉันเดินผ่านหน้าโรงเรียนเจออาจารย์ยังไม่ว่าเลย สบายจริงๆ แต่แหม...พี่ชายของฉันนี้น่ารักจริงๆเลย อุตสาหพาฉันมาส่งถึงห้องเลยเฮะ แถมยังรู้อีกว่าฉันเรียนห้อง 4/B ขนาดฉันยังไม่รู้เลยนะเนี้ย
ครืด เสียงเปิดประตู (ทำไมต้องเป็นเสียงนี้ด้วย ไม่เข้าใจ = =)
ตั้งแต่วันนี้ เมกะ จะมาเรียนมอปลายที่นี้ ห้องนี้ เพราะฉะนั้น ใครบังอาจทำร้ายยัยนี้ เจอดีแน่ พี่ริวตะโกน จนคนในห้องหันมามอง และ...
กรี๊ดดดดด รุ่นพี่ซาโต้ น่าน มันจะกรี๊ดเอาโล่ไงฟร่ะ แล้วพี่ฉันไปรู้จักกับพวกหล่อนตอนไหน เฮอะ
จุ๊บ...เมกะแล้วเจอกันนะ พี่เรียวหอมแก้มฉัน
กรี๊ดดดดดด เหอะๆ มันจะกรี๊ดเอาส้นตรีนฉันแน่เลย
จุ๊บ...ตอนกลางวันพี่มารับไปกินข้าวพร้อมกันนะ สาวน้อย พี่ริวหอมแก้มฉัน
กรี๊ดดดดดด ตกลงมันยังไม่จบใช่มั้ยเนี้ย
หลีกทางหน่อยได้ป่ะ ฉันจะหาที่นั่งอ่ะ
ฉันพูดเพราะตอนนี้ยัยพวกที่กรี๊ดพี่ริว กับพี่เรียวยืนขวางฉันไว้
เมกะ มานั่งตรงนี้ดิ โอ๊ะ นั้นยัยจิกะนิ ยัยนี่คือ ฮิโระ จิกะ เป็นเพื่อนสุดซี้ของฉัน อายุเท่ากัน เธอเป็นผู้หญิงหวานๆ แต่ก็ร้ายพอๆกับฉัน สีผมที่เปลี่ยนตลอดเวลาวันนี้เป็นสีน้ำตาลส้ม เหมือนพี่ของเธอ (ยัยนี่มีพี่ชาย 1 คน อยู่มอ.6) ผมยาวนิดๆ รวบเป็นเปีย 2 ข้าง เป็นทรงผมที่เฉิ่ม แต่เธอสามารถทำให้มันดูทันสมัยมากขึ้น (ทำได้ยังไงล่ะเนี้ย)
เออ...บังเอิญจังเลย ฉันนึกว่าจะต้องแยกห้องกับแกซ่ะแล้ว ฉันเดินไปนั่งกับยัยจิกะ
บังเอิญกะผีแกอ่ะดิ ก็แกกับฉันเล่นลอกข้อสอบกันตอนสอบเลือกห้องอ่ะ ยัยจิกะแขวะฉัน เออ...ก็จริงของยัยนี้แฮะ เพราะตอนสอบฉันลอกข้อสอบวิชาภาษาอังกฤษ ของยัยจิกะ ส่วนยัยจิกะ ก็ลอกข้อสอบวิชาคณิตศาสตร์ของฉัน ถึงว่า...ยัยนี้ไม่ค่อยกังวลเรื่องตอนแยกห้องเลย แสบจริงๆ
วันนี้แกมาเร็วจัง รีบๆเปลี่ยนเรื่องดีกว่า
ใครจะนอนอืด รอเทพบุตรมาส่งที่โรงเรียนล่ะย่ะ
เหอะๆ ^^; เทพบุตรที่ว่าคงหมายถึงพี่แฝดของฉันใช่มั้ยเนี้ย
นี่...เธอชื่อเมกะใช่มั้ย มีผู้หญิงที่อยู่ในพวกกรี๊ดแฝดของฉัน อืม...จัดว่าหน้าตาดี ผมยาวเป็นลอนสีเหลืองที่ดูเหมือนพึ่งไปย้อมมา เดินเข้ามาหาฉัน
อืม...ทำไมหรอ ^__^
เธอเป็นอะไรกับพี่ซาโต้หรอ ซาโต้คือนามสกุลฉัน ยัยเส้นผมหมี่เหลืองคงหมายถึงพี่ชายฉันซินะ
เค้าเป็นคนที่ฉันจะรักตลอดไปอ่ะ ฉันตอบกลับไป
O_O นี่คือสีหน้าของทุกคน
เธอคงไม่ใช่แฟนของพี่ซาโต้แน่ๆ ฉันได้ยินข่าวว่าพี่ซาโต้มีน้องสาว 1 คน คงเป็นเธอซินะ ชิ...ยัยนี่รู้มากจริงๆเลย
อืม...ฉันเป็นน้องสาวของพี่ริว กับพี่เรียว
กรี๊ดดดดดดด และแล้วคอนเสริตก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง โอ๊ยวันแรกก็ยุ่งซ่ะแล้ว
/2
