~ Jikka say ~

                ตอนนี้ฉัน เมกะ พิโกโตะ พี่ริว พี่เรียว และก็...เออ...โทระ อยู่ในโรงอาหาร ยัยเมกะกำลังเขี่ยข้าวของตัวเอง จนเละ สงสัยคงโมโหที่โทระมานั่งด้วย ก็ช่วยไม่ได้นะ โทระ เป็นน้องของพิโกโตะ (17) นิ  ว้าวๆๆ ในที่สุดฉันก็ได้อยู่โรงเรียนเดียวกับพิโกโตะ ถึงพิโกโตะจะหล่อสู้โทระไม่ได้ก็เถอะ แต่พิโกโตะก็หล่อกว่าคนธรรมดาอยู่ดี อิอิ ก็ผมสีดำ ตาสีดำ ตัวสีดำ เอ้ย...ไม่ใช่ๆ ผิวสีขาว แต่ออกแทนๆ ทำไมเค้าดูเย็นชาอย่างงี้ (แต่ก็รักนะ) ถ้าคุณกำลังจะอ้วกก็หยุดซ่ะ กว่าชาวนาจะปลูกข้าวมันนานนะ เสียดาย

                “นี่ๆ...เมกะ เลิกเขี่ยข้าวได้แล้ว” พี่ริวหันไปแซวเมกะ อ้ายๆๆๆ หล่อ (ไหนแกบอกว่ารักแฟนแกไงฟร่ะ --> คนเขียน) อุ๊ยๆ ลืมตัวคร้า

                เมกะก้มดูจานข้าวของตัวเองแล้วเงยหน้าไปหาพี่ริว

                “พี่ริว...หนูไม่เข้าใจอ่ะ ทำไมไอ้ปีศาจต้องมานั้งกับเราด้วยอ่ะ” ยัยเมกะพูดกับพี่ริว แต่หันไปหาโทระ และเล่นสงครามทางสายตากัน

                “ทำอย่างกับฉันอยากนั้งกับเธองั้นแหละ ถ้าพิโกโตะไม่ลากฉันมานะ ยังไงฉันก็ไม่มานั้งร่วมโต๊ะกับเธอหรอก” โทระคงคิดว่าเล่นสงครามทางสายตาไม่สนุกก็เลยหันไปเล้นสงครามน้ำลายกันแทน เวรกรรม

                “นิๆ...พิโกะ นายเอากระดูกไปล่อปีศาจมาทำไม ฮ่ะ” ยัยเมกะหันไปว่า พิโกโตะ กรี๊ดดด ยัยบ้านิ แฟนฉันเป็นรุ่นพี่เธอนะ -__-^^ แล้วปีศาจกินกระดูกเป็นอาหารรึไง

                “โห่...ยัยเด็กติดพี่...ฉันเป็นผู้ชาย ก็ต้องนั้งกับผู้ชายด้วยกัน เธอเป็นทอมรึไงล่ะ” โทระ...นายคงลืมไปแล้วล่ะซิว่าฉันก็เป็นผู้หญิงอ่ะ =  =

                “ไอ้บ้าโทระ...ช้านจาฆ่าแกเอง ว้ากกก”

                “หยุดได้แล้วเมกะ” พี่เรียวพูดเสียงเข้ม น่ากัวววว แต่ก็...หล่ออ่ะกีสสสสส

                “แต่...พี่เรียวอ่ะ ไอ้ปีศาจเริ่มก่อนนะ” แต่ชั้นเห็นแกเริ่มก่อนนะย่ะ

                “ใครจะเริ่มก่อนก็ช่างเหอะ แต่ว่าอีก 10 นาทีฉันจะไปเล่นบาสล่ะ ใครจะนั้งทะเลาะกัน หรือจะฆ่ากันก็ตามใจ แต่ถ้าจะไปเล่นบาสก็รีบๆกินซ่ะ” ว้าวๆๆ พิโกโตะผู้น่ารักของฉัน จะไปเล่นโยนลูกลงห่วงหรอเนี้ย อย่างงี้ต้องตามไปกีส >_<

                “นิๆ จริงอ่ะ ฉันเล่นด้วยนะ ตอนเดินผ่านมาเห็นสนามบาสที่นี่ใหญ่ชะมัดเลยอ่ะ อยากลองสนามชะมัด” ยัยเมกะพูดแล้วส่งสายตาวิ้งๆไปให้ พิโกโตะ ยัยนี่...

                “ไม่ต้องเลยเมกะ” พี่เรียวรีบห้าม

                “ทำไมอ่ะ +_+” ยัยเมกะส่งรังสีพิฆาตไปให้พี่เรียว

                “ก็เราใส่กระโปรงอยู่ จะเล่นได้ยังไง”

                “หนูเปลี่ยนเป็นชุดวอมก็ได้นิ”

                “อย่าดื้อ...” พี่เรียวดุเมกะ ยัยเมกะเลยหันไปหาพี่ริว

                “เอาเหอะเรียว ให้น้องเล่นบาสด้วยดิ น้องสาวเราเล่นเก่งจะตาย” พี่ริวช่วยยัยเมกะ สงสัยจะแพ้สายตายัยนี่

                “อ่ะๆๆ รีบๆเปลี่ยนชุดแล้วมานะ” พี่เรียวยอมแพ้…เฮ้ออออ