ตอนนี้ฉันอยู่ในโรงหนัง หนังฉายไปได้ครึ่งเรื่องแล้ว ทุกคนอยู่ในโหมดเศร้าในขณะที่ฉันนั่งหาวอยู่ อืม...มันเป็นฉากที่นางเองกำลังบอกเลิกพระเอกด้วยเหตุผลบางอย่างที่ฉันไม่รู้ เพราะฉันดูมั่งไม่ดูมั่ง
ซู้ดดดด... อ่ะ...อ่าว น้ำเป๊ปซี่ กับป๊อบคอนที่ซื้อมาหมดซ่ะแล้ว อุตสาห์กินคนเดียวแล้วนะเนี้ย ทำไมหมดเร็วจัง
(-_- ) ( -_-) (-_- ) ( -_-) ทางซ้ายยัยจิกะนั่งกินป๊อปคอนข้างๆพิโกะ ถัดมาเป็นพี่เรียวกับพี่ริวที่กำลังซึ้งกับหนังอยู่ ส่วนทางขวาเป็นพี่มิวกับไอ้โทระ(ที่กำลังหลับ) อ่า...*-* ความคิดบรรเจิด แย่งพี่มิวก็ได้นิ พี่มิวเป็นคนกินน้อยซ่ะด้วย คงไม่เป็นไรหรอก (มั่ง)
อ่ะ...อืบ... ฉันเอื้อมไปหยิบบิ๊กป๊อบคอนของพี่มิว พี่มิวมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ฉันเลยเอามือไปปิดปากแล้วฉกป๊อบคอนมาอย่างเบามือ ฮ่าๆๆ ถ้าโทระรู้จะเป็นยังไงนะ อ่ะๆๆๆ...ได้แล้ว
งับๆๆๆ โอโห...ป๊อบคอนของพี่มิวไซส์บิ๊กจริงๆ แต่มันเหมาะกับ 2 คนมากว่า แต่ไม่เป็นไร พี่สาวคนนี้จะกินให้หมดเองงงงง ฮ่าๆๆๆ
แอกๆๆๆ สำลักๆ สงสัยกินมากเกินไปหน่อย
อ่ะน้ำ...ค่อยๆกินสิ พี่มิวยื้นน้ำเป๊บซี่ของตัวเองให้ฉัน แหม...เทคแคร์ดีกว่าพี่ริวที่นั่งดูหนังปาดน้ำตาข้างๆฉันซ่ะอีก
ขอบคุณค่ะ ^o^ ฉันกินน้ำเสร็จก็สงคืนให้พี่มิว พี่มิวรับน้ำไปดูดต่อ ถ้าเป็นนางเอกนิยายก็คงจะบอกว่าจูบทางอ้อมล่ะมั่ง...ช่างเหอะ ฉันแคร์ที่ไหนล่ะ
ฮ้าวววว O หนังท้องตึง หนังตาหย่อน หนังก็น่าเบื่อแถมอีกตั้งนานกว่าจะจบ ว่าแล้ว...ก็นอนดีฝ่า
...กะ...เมกะ....
...
ยัยเมกะตื่นได้แล้ว!!!
O__O ห่ะ...
อะไรๆ สายแล้วหรออออ
สายเตี่ยเธออ่ะดิ นี่มันในโรงหนังเฟร่ย เสียงพี่ริว
(-_- )( -_-)(-_- )( -_-) เวรล่ะซิ วันนี้ฉันมาดูหนังนี่หว่า กะว่าจะหลับแปบเดียวเองอ่ะ ทำไมมานเป็นอย่างงี้!!!
ลุกได้แล้ว น้ำลายยืดหน้าเกลียดชะมัด ยัยจิกะพูดกับฉัน
อ่า...แหะๆ ฉันยิ้มแห้งๆ
แล้วไปไหนกันต่อดี พี่มิวถามทุกคน
คาราโอเกะ << จิกะ
เกมเซ็นเตอร์ << ฉัน
จะไปไหนดีล่ะ พี่มิวทำสีหน้าลังเล
ไปเกมเซ็นเตอร์เหอะ...นะนะนะพี่มิวสุดหล่อ หนูอยากและเกมอ่ะ ฉันอ้อนพี่มิว *-*
แต่ฉันเล่นเกมไม่เป็นอ่ะ ยัยจิกะบ่น
โห่...ยัยจิกะ...เธอกะให้พิโกะตกตุ๊กตามาให้เธอก็ได้หนิ
*-* จริงด้วย ยัยจิกะตาวาว เท่านี้ก็เรียบร้อย
- เกมเซ็นเตอร์ -
ย้าก...ว้าก...วู้...โว้ย...ง่า... ตอนนี้ฉันอยู่บนเกมแข่งรถ ข้างๆฉันคือพี่ริว อีตาพิโกะกับยัยจิกะก็ไปเล่นเกมหนีบตุ๊กตา ส่วนพวกที่เหลือก็ไปเล่นเกมกันตามยถากรรม
เมกะ...เธอแพ้เกมนี้แน่ เตรียมใจซ่ะ พี่ริวหันมาคุยกับฉัน
ไม่มีทางหรอกพี่ริว...คนอย่างหนูไม่เคยแพ้ใคร
ย้ากกกกก...จะถึงแล้ว...
ว้ากกกก...พี่ริว เบารถหน่อยเซ่
ฟิ้ววว
ฮ่าๆๆๆ...ยอมซ่ะเหอะพี่ริว
โห่...เซ็งค์...เมกะ เธอเล่นโกงป่ะเนี้ย
อะไรเนี้ยพี่ริว...แพ้แล้วอย่าพาลดิ
เฮ้ย...ไอ้พวกนั้นอ่ะ ใครเล่นเกมชนะยัยเมกะฉันเลี้ยงข้าว 1 สัปดาห์ เลยว่ะ พี่ริวหันไปตะโกนกับพวกพี่เรียว
ไม่เอาอ่ะ...เล่นกับเมกะฉันยอมแพ้ดีกว่า พี่เรียวบอกพี่ริว 555+
ฉันก็มิบังอาจว่ะ สละสิทธิ์ พี่มิวพูด
สงสัยพี่ริวต้องเลี้ยงข้าวหนูแล้วล่ะ ฮ่าๆๆสะใจ
ผมขอลองดูซักตั้งดิ ว่าจะแน่แค่ไหน ไอ้เวรปีศาจเดินมาหาฉัน
เอาดิ... ฉันหันไปสบตาท้าทาย
ชนะแล้วได้อะไรล่ะ ไอ้ปีศาจหันมาถามฉัน
ก็พี่ริวเลี้ยงข้าวไงล่ะ
ไม่เอาอ่ะ...ใครแพ้เลี้ยงข้าว 1 สัปดาห์ล่ะกัน
ฮ่าๆๆ เอาเลยไอ้โทระ ชนะให้ได้นะเว้ย พี่ริวตบบ่าโทระ ทำเหมือนจะไปแข่งรถทีมชาติ เวอร์จริงๆ
พี่ริวหยอดตังค์ให้หน่อยดิ๊ ฉันหันไปสั่งพี่ริว
ครับๆ...
เคร้ง...ฟิ้ววว
ว้ากกกกก...ตอนนี้รถของฉันออกตัวพร้อมกัน รถของฉันและโทระเบียดกันไปมา ความจริงถ้ารถเข้าเส้นชัยโดยไม่ชนอะไรเลยจะเพอเฟคกว่า แต่เพื่อความมัน(ส์)ส่วนตัวฉันก็เลยต้องชนกันให้มันเละไปข้างหนึ่ง ฮ่าๆๆๆ เฮ้ย...ว้าก...เผลอแปบเดียวไปโทระแซงแล้วววว ยอมไม่ได้ เร่งเครื่องเต็มที่ ย้ากกกกกกกกกก....แซงแล้วๆ อีกนิดเดียวก็จะถึงเส้นชัยแล้ว อีกนิดเดียว อ๊ากกกกก เกือบแล้วๆ ไอ้โทระมันเร่งเครื่องจนจะแซงฉันอยู่แล้วววว ว้ากกกก..ฉันแซงแล้วๆ เหยียบมิดดดดด แซงไปเลยลูกรักกกกกก อ่า..จะถึงแล้วๆ เฟี้ยวววว...
O__O เอ่? อะไรแว้บๆ
เฮ้ยยยยยย...ไอ้โทระ น...นาย...
ทำไม...ตกใจเลยอ่ะดิ...เป็นไงล่ะ...
โห่...เยี่ยมมากว่ะ นายชนะน้องฉันได้ไงว่ะ สุดยอด โคตรอะเมซิ่งเลยเว้ย พี่ริวอย่าไปชมมันดิเว้ยยยย
แพ้ได้ไงฟร่ะ... ฉันพึมพำเบาๆ
ตามสัญญา...เลี้ยงข้าวฉันทุกๆกลางวันล่ะกัน
...ไม่รู้ไม่เห็น...พี่ริวพี่เรียว หนูอยากกลับบ้านแล้วอ่ะ ฮ้าวววว -0-
-___-^ <-- สีหน้าของทุกคน
พี่เรียวอ่า...หนูอยากกลับบ้านแล้วน้า กลับบ้านกันนะ ป่ะๆๆๆ >__< ฉันรีบลากพี่เรียวและพี่เรียวกลับบ้านโดยไม่ลาใครเลย...