~ Jikka say ~
ยัยเมกะ...ข้าวเช้าฉันล่ะ
อะไรของนายฮ่ะ...อยากกินก็ไปซื้อดิ
แล้วเมื่อวานใครบอกจะเลี้ยงข้าวฉันล่ะ
คร่าย...อาร่ายยยย...จะไปรู้หรออออ
เธอมัน! #$%^&*
เริ่มเช้าที่น่า(จะ)สดใส ถ้าไม่มีเสียงทะเลาะของยัยเมกะ กับโทระ ตอนนี้เราอยู่ที่โต๊ะกินข้าวในโรงอาหาร ฉัน พิโกโตะ พี่เรียว พี่ริว พี่มิว กำลังนั่งมองสัตว์สองเท้าสองตัวทะเลาะกันอย่างเมามันส์ (รึเปล่า) จนฉันเริ่มรู้สึกว่าพิโกโตะกำลังจะของขึ้นแล้วล่ะ...
นี่ยัยยุ่ง...เธอจะไม่สร้างความรำคาญซักวันได้มั้ย!!!
อะไรของนายล่ะพิโกะ...ถ้านายไม่อยากฟังก็ปิดหูซ่ะ...โวยวายอยู่ได้ฉันก็รำคาญเหมือนกันนะ
โธ่เว้ย... ฉันรู้ว่าพิโกโตะเถียงยัยนี่ไม่เคยชนะ
อะไรกันล่ะ เมกะเล่นเกมะแพ้โทระก็เลี้ยงข้าวมันไปดิ พี่ริวดุเมกะ
โห่...พี่ริวอ่ะ ไอ้โทระมันโกงนะ พี่ริวไม่รู้ไง
เมกะ...ทุกคนเห็นกันหมดเลยไม่ใช่หรอ...โตแล้วนะเรา พี่เรียวเอามือลูบหัวเมกะ♥ อ๊ายยยย อิจฉา >__<
อ่าๆๆ...ก็ได้...แค่ข้าวจานเดียวไม่มีปัญญาซื้อกินไงว่ะ ยัยเมกะบ่นงืมงัม แต่ก็เดินไปซื้อข้าวให้โทระ
เมกะ วันนี้ไปกินติมกันดีกว่า หลังจากหมดคาบเรียนสุดท้ายฉันก็เดินไปหายัยเมกะ
อ่าๆๆ...เอาดิ ไม่ได้กินนานแล้ว
งั้นชวนพี่เรียวพี่ริวไปด้วยดิ♥
ยัยจิกะ ฉันรู้นะว่าเธอคิดอะไรอยู่อ่ะ ยัยนี่รู้ได้งัยฟร่ะ
อะไร...ฉันคิดอะไรอยู่หรอ
เธอจะงาบพี่ชายสุดที่รักฉันอ่ะดิ เดี๋ยวฟ้องพิโกะซ่ะหรอก
ง่า...ไม่เอานะ...ฉันล้อเล่นน่ะ ล้อเล่นงัย
ยัยเมกะ...วันนี้พาฉันไปเลี้ยงข้าวเย็นด้วย...พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน...พิโกโตะก็ไปกับพี่ชายของเธออ่ะ อยู่ดีๆโทระก็มาพูดฉอดๆๆข้ามหัวฉัน
อะไรของนายเนี้ยยยย...ไถข้าวฉันอยู่ได้...นิจะบอกให้นะ เดือนเนี้ยค่าขนมฉันหมดไปกับค่าอินเตอร์เน็ต กับหนังสือการ์ตูนแล้ววววว คงเหลือให้นายกินหรอก ลำพังฉันก็จะอดตายอยู่แล้วย่ะ
อดตายเธออ่ะดิ...ฉันยังเห็นเธอกินข้าวกลางวันตั้ง 3 จานอยู่เลย...ฉันก็ไม่มีเงินแล้วเหมือนกัน เอาเงินไปซื้อรองเท้ากีฬากับผ่อนคอมหมดแล้ว...ถ้าฉันมีฉันคงไม่มาขอเธอหรอก
ใครใช้ให้นายซื้อรองเท้าล่ะ
แล้วใครใช้ให้เธอเล่นเกมแพ้ฉันล่ะ
... เงียบไปเลยดิ ยัยเมกะ
โทระคุงงงง...วันนี้ไปเที่ยวกันดีกว่า... หืม...คนนี้คือลูกผอ.โรงเรียนนิ
อ่าว...โทระ นายรู้จักยัยผมหมี่เหลืองด้วยหรอ เวรแล้วยัยเมกะ
เธอกล้าดียังไงมาว่าฉัน...ฉันชื่อนาโนมิ...จิโตะสะ นาโนมิ เป็นลูกผอ.โรงเรียนนี้ย่ะ รู้แล้วก็จำไว้ด้วยนะ
ใครถามอ่ะ
กรี๊ดดดด...โทระคุงดูสิค่ะ ยัยนี่ว่านามิอ่ะ นามิไม่ยอมนะค่ะ
อืม...โทระ...เราจะไปกันได้ยังอ่ะ ยัยเมกะสงตาหวานไปให้โทระ o_O
... โทระก็อึ้งรับประทาน
อ้าว...ก็โทระบอกว่าจะไปกินข้าวกับเมกะไม่ใช่หรอค่ะ รีบๆไปเร็วดิ เมกะหนวกหูจะแย่อยู่แล้ว ป่ะค่ะ ว่าแล้วยัยเมกะก็ควงโทระผ่านหน้ายัยนามิไป O__O
กรี๊ดดด ธ...เธอ...เธอกล้าดียังไง...เธอรู้มั้ยว่าโทระคุงกับฉันเป็นอะไรกัน
ไม่รู้ดิ...แล้วเธออยากรู้มั้ยว่าโทระกับฉันเป็นอะไรกัน...โทระกับฉันเป็นเป็นคู่หมั้นกันตั้งแต่ในท้อง...เราสองคนเป็นแฟนกันอยู่ พอเราสองคนอายุ18 ปีบริบูรณ์เมื่อไร ก็จะแต่งงานกันทันที...ทีนี้เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วก็หลบไปซ่ะ...วุ่นวายอยู่ได้...โทระเค้ารำคาญรู้มั้ย
OoO สีหน้าของฉันกับนามิ และโทระ
เป็นไปไม่ได้บอกมาซิค่ะโทระคุงว่ามันไม่จริงอ่ะ ไม่จริงใช่มั้ยค่ะ
เออ...โอ๊ย...จ...จริงจ๊ะ
OoO เออ...ฉันแอบเห็นยัยเมกะเหยียบเท้าโทระอ่ะ
TT__TT โทระคุงใจร้ายยยยยย ยัยนามิวิ่งไปเหมือนนางเองมิวสิค
โทระ...ปล่อยฉันได้แล้วหนีบแขนอยู่ได้ ผ่านไปไม่ถึงนาทียัยเมกะก็ผีออกจากร่าง
อะไรของเธออ่ะ...ทีม่ะกี้ก็...โทระค่ะ โทระขา...ยืยย์ คิดแล้วสยอง...ผีเข้าไงเธออ่ะ โทระเอ้ย...ฉันก็สยองเหมือนกันแหละ
ก็มันหมั่นไส้นิ... ยัยเมกะรับเสียงอ่อย
เธอเนี้ยน้า...
...นิ...ยัยเมกะ...ตกลงเธอจะไปกินไอติมป่ะเนี้ย ฉันถามยัยเมกะหลังจากไม่มีบทอยู่นาน T^T
อ่า...ไปๆๆ
ไม่ได้ๆ เธอต้องเลี้ยงข้าวฉันก่อน
โห่...ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีเงิน
...แล้วฉันจะกินข้าวที่ไหนล่ะ
...
เอางี้มั้ย...เธอก็ไปทำกับข้าวที่บ้านเธอให้โทระกินไง ประหยัดดี ฉันออกความเห็น ก็แหมฉันไม่ได้ไปเที่ยวบ้านยัยนี่เป็นเดือนแล้วนิ
เออ...เป็นความคิดที่ดี 555+ โทระนายเสร็จแน่ ตอนนี้ยัยเมกะยิ่งห้าวอยากทำกับข้าวเองอยู่ด้วย ที่ไปเรียนทำมาตอนปิดเทอมจำได้ว่าทำเอาครูสอนท้องเสียไปหลายวันเลยนิ
เฮ้ย...เธอทำกับข้าวเป็นหรอ โทระเริ่มรู้ว่ากลิ่นไม่ดี แต่ช้าไปแล้วล่ะ 555+
เชื่อมือเหอะ...นายต้องติดใจจนลืมไม่ลงแน่
555+ ฉันเห็นโทระกลืนน้ำลายด้วยความสยอง (ฉันก็ซาดิสม์เหมือนกันนะเนี้ย)