เย้...ตอนนี้ฉันอยู่ที่บ้านกับยัยจิกะและก็โทระ อืม...ว่าแต่ฉันพึ่งเคยพาเด็กผู้ชายเข้าบ้านเป็นครั้งแรกเลยนะเนี้ย...แต่ช่างเหอะ ฉันให้จิกะกับโทระไปนั้งรอที่ห้องรับแขก ส่วนฉันจะเป็นคนลงมือทำกับข้าวเอง...♥โฮะๆๆ การทำกับข้าวมันสนุกอย่างนี้เอง ว่าแต่ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี้ย
อืม...โทระ จิกะ...กินอะไรดีอ่ะ ฉันตะโกนถามยัยจิกะในขณะที่ฉันอยู่ในครัว
ผัดกระเพราะแล้วกัน...ง่ายดี โทระเป็นตอบฉัน
ฉันไม่เอานะ...กำลังอิ่มๆอยู่ ยัยจิกะไม่ยอมกินของฉัน สงสัยจะเกรงใจ
อ่า...ผัดกระเพราต้องใส่อะไรบ้างนะ หมู กระเพรา ข้าว น้ำปลา เกลือ ซีอิ้ว ถั่วฝักยาว อ่ะ...ในตู้เย็นมีเม็ดมะม่วงหิมมะพานด้วย ใส่ลงไป...อืม...ใส่กุ้งลงไปด้วย แล้วก็...ซอดมะเขือเทศ มันจะได้มีสีสัน ใส่มะม่วงสับลงไปด้วยจะได้มีวิตามิน อ่าว...ทำไมมันดำๆล่ะ งั้นต้องใส่แป้งมันลงไปด้วย เวรแล้ว...ลืมใส่น้ำมัน...อ่า...ใส่ทีหลังก็ได้มั่ง...
เสร็จแล้ววววว (>o<)/ อิอิ ฉันทำข้าวผัดกระเพราเสร็จแล้วล่ะ♪ อืมหน้าตามันแปลกๆนะ ไม่เป็นไรๆ (ไม่กล้าชิมอ่ะ)
อ่ะโทระ...ผัดกระเพราเพื่อสุขภาพ ฉันยืนผัดกระเพราะให้โทระ
หา...นี้คือผัดกระเพราะจริงอ่ะ
ตกใจอ่ะดิ...ไม่ต้องเกรงใจนะ กินเยอะๆ
เกรงใจเธออ่ะดิ...จ้างให้ฉันก็ไม่กินหรอกกินแล้วท้องจะเสียมั้ยเนี้ย
โห่...คนอุตสาตั้งใจทำอ่ะ...เสียน้ำใจหมด
ใช่ๆ...โทระนายต้องกินให้หมดนะ ยัยจิกะช่วยฉันสนับสนุน
... โทระกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ นายคงหิวล่ะซิ ^o^
ไม่ต้องเกรงใจนะ...กินเยอะๆ
ปัง...แอ๊ด...เมกะ...พี่กลับมาแล้ว
อ่ะ...พี่ริวพี่เรียวกลับมาแล้วหรอ...♥ เย้...วันนี้พี่ริวพี่เรียวกับมาเร็วจัง ^o^
อืม...ทำอะไรอยู่อ่ะ พี่เห็นรองเท้า 3 คู่นะ ช่างสังเกตจังเลยนะพี่เรียว
ก็หนูทำกับข้าวให้โทระกินไงล่ะ ประหยัดดี >__<
อ่า...จ๊ะๆๆ (-_-;) เออ...พอดีเลยวันนี้พี่จะไปทำธุระกับเพื่อนๆนะ ไม่ต้องรอกินข้าวแล้วก็...อืมโทระ...
ครับ...
วันนี้พิโกโตะก็ไปกับฉันนะ...นายอยู่นี่เป็นเพื่อนยัยเมกะจนกว่าฉันจะมาล่ะกัน...อืม...จิกะด้วยนะ เดี๋ยวพี่กลับมาแล้วจะไปส่ง
อ่าว...พี่ริว...ทำงี้ได้ไงอ่ะ...ปล่อยให้หนูอยู่บ้านกับไอ้โทระเนี้ยนะ
เราก็ไม่ได้อยู่กันแค่สองคนซ่ะหน่อย...จิกะก็อยู่ด้วย
โห่...ถึงอย่างงั้นก็เหอะ
เอาน่า...พี่มีธุระนิดหน่อย...แป๊บเดียวนะ
อ่าก็ได้...พี่ริวพี่เรียวต้องซื้อการตูนเล่มใหม่ให้หนูด้วยนะ
อือๆ...ปิดบ้านให้ดีล่ะ...พี่ไปล่ะ
อืม...
แล้วเราจะกินอะไรดีล่ะ ยัยจิกะถามฉัน
ก็ผัดกระเพราฉันไง โทระนายต้องกินให้หมดนะ
อืม...ฉันว่าเดี๋ยวฉันทำกับข้าวให้กินดีกว่า ยัยจิกะบอกฉัน
อืม...ฉันมีเรื่องจะสารภาพอ่ะ
อะไร
คือ...ฉันเอาของในตู้เย็นมาทำผัดกระเพราหมดแล้วอ่ะ แฮะๆ (^_^;)
เฮ้ยยยย!!!...แล้วฉันจะกินอะไรล่ะ ยัยจิกะโวยวาย (แหม...เรื่องกินเรื่องใหญ่เลยนะยัยนี่)
ก็ผัดกระเพราฉันไง...
... อึ้งอ่ะดิ...จะได้ชิมฝีมือฉันอีกครั้ง♥
เออใช่...ฉันไม่หิวล่ะ...จานนี้ยกให้เธอเลยอ่ะ...จิกะเอาไปเลย โห่...ฉันพึ่งเห็นโทระเป็นสุภาพบุรุษเป็นครั้งแรกอ่ะ ยอมเสียสละไม่กินสุดยอดผัดกระเพราของฉันด้วย
...เอางี้ม่ะ เดี๋ยวฉันไปซุปเปอร์...ซื้อของมาทำกับข้าวให้พวกเรากินดีกว่า เท่าเทียมกันไงล่ะ -_-; จะได้กินกันทุกคนไง T^T
อ่าว...งั้นผัดกระเพราฉันก็เป็นหมันดิ
เธอก็เก็บไว้ให้พี่ริวพี่เรียวกินไง ^__^;
... อืม...เป็นความคิดที่ดีแฮะ...\(>o<)/
ดีมาก...งั้นเธอกับยัยเมกะก็ไปซื้อของกันเหอะ...ฉันจะนอนเฝ้าบ้านให้
โห่ยยยย ไอ้คนสุภาพบุรุษโทระ...ไม่ต้องเลย...นายไปกับยัยจิกะ...ส่วนฉันจะนอนอยู่นี่แหละ =__=
เธอก็ไปดิ...ฉันเลือกของไม่เป็น
นายก็ไปดิ...ไปช่วยยัยจิกะยกของ
เธออ่ะแหละ -_-^^
นายอ่ะ -_-^^^
เธอ -_-^^^^
นาย -_-^^^^^
เธอๆๆๆๆๆ +__+
นายๆๆๆๆๆ +__+
ฉันว่าฉันไปคนเดียวดีกว่านะ TT___TT
อ่า...จิกะ...เธอคือยอดหญิงงงงงง
งั้นไปนะ...ฉันล็อคบ้านให้นะ
อืม...บับบาย...รีบไปรีบมานะ ในที่สุดก็ตัดปัญหาได้ซักที ...อืม...เดี๋ยวนะ...ฉันต้องอยู่กับไอ้บ้าโทระ2 ต่อ 2 งั้นหรอเนี้ยยยยยยยยยยยยย