เฮ้อ...ในที่สุดก็ถึงห้องเรียนซักที...กว่าจะอ้อนลุงยามเข้ามาได้ก็เอาแฮกเหมือนกันแฮะ โชคดีที่ฉันมาทันเรียนคณิตคาบแรก (ถึงแม้ว่าอีก 10 นาทีก็จะหมดชั่วโมงแล้วก็เหอะ) วันนี้ยัยจิกะหันมาทำสายตาสอดรู้สอดเห็นประมาณว่า นิ...ยัยเมกะ ทำไมเธอถึงมาพร้อมโทระฮ่ะ...แถมวันนี้เธอยังเซ็กซี่แปลกๆอีกด้วย ฉันเลยบุ้ยตอบยัยนั้นไปว่า เดี๋ยวหมดคาบค่อยคุยกันเพราะคาบต่อไปเป็นคาบศึกษาค้นคว้าด้วยตัวเอง แล้วยัยนั้นก็ส่งสายตาประมาณว่าเข้าใจอีกด้วย (ว่าแต่ทำไมพวกเรามีความสามารถขนาดนี้เนี้ย)
กริ๊งงงงงง
เอาล่ะ...ฉันอดใจรอมานานแล้ว...เธอจะอธิบายได้ยังว่าทำไม พอหมดคาบปุ๊บยัยจิกะก็รีบถามฉันอย่างกระตือรือร้นทันที = =
ก็ไม่มีอะไรนิ...ฉันตื่นสาย อีตาโทระก็มาปลุกฉันมาโรงเรียนเนี้ยแหละ
หรอ...ว้าไม่ตื่นเต้นเลย...แล้วเมื่อวานมันเกิดอะไรขึ้นฮ่ะบอกมาซ่ะดีๆ
มันไม่ได้มีอะไร พวกเธอเข้าใจผิด ไอ้โทระแค่แกล้งฉันเท่านั้นแหละ
หืม...ไม่จริงม้างงงงง บอกมาซ่ะดีๆหนูน้อย ยัยจิกะเอามือมาเขี่ยคอฉันเล่น
บอกไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรดิ...เธอเซ้าซี้อยู่ได้
ไม่มีก็ไม่มี...เอ๊ะ...นี่มันรอยอะไรอ่ะที่คอเธอ...
หืม...อะไร...มองไม่เห็นเลย...
เนี้ยไง...รอยจ้ำๆแดงๆที่คอเธออ่ะ ฉันหยิบกระจกมาดู เออ...จริงด้วยแฮะ...ฉันโดนอะไรกัดเนี้ย
อืม...รอยเหมือน...เหมือน...อ๋อๆๆ...ฉันรู้แล้วเหมือน...
คิสมาร์ค... มีเสียงพูดแซงมา
เออใช่...เหมือนคิสมาร์ค เธอไปได้มาจากไหนเนี้ย... คิสมาร์ค...คิสมาร์คคคคค! O_O คิสมาร์ท โอว์พระเจ้าคิสมาร์ค ให้ตายสิ......มันคืออะไรอ่ะ == == (แล้วจะตกใจเพื่อ)
ฉันเป็นคนทำเองแหละ...มีปัญหามั้ย มีเสียงพูดแซงมาอีกครั้ง ก่อนที่ฉันจะหันหน้าไปหาเขาคนนั้น
O_o แว้กกก โทระนายมาตั้งแต่เมื่อไหร่... ฉันกับยัยจิกะแหกปากขึ้นพร้อมกัน
ก็ตั้งแต่พวกเธอเริ่มคุยกันนั้นแหละ...
ชิ...แล้วก็มาเงียบๆ
บ่นไร...
ป่าว...ว่าแต่ฉันถามหน่อยดิ...คิสมาร์คมันคืออะไรอ่ะ
มันคือรอยจูบไงล่ะ ลักษณะมันจะเป็นเหมือนห้อเลือดสีแดงๆเป็นจ้ำๆ ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่มีอะไรกันแล้ว... ยัยจิกะอธิบายอย่างช่ำชอง เดี๋ยวนะ... ส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นเฉพาะกับคนที่มีอะไรกันแล้ว งั้นก็หมายความว่า ฉัน.......XXX กับอีตาโทระแล้วงั้นหรออออออ ม้ายยยยยยยย เป็นไปไม่ได้ หรือว่านายนั้นลักหลับช้านนนนนนนนนนนน
TT___TT โทระ...นายตายซ่ะเหอะ TToTT บังอาจมาลักหลับช้านหรอออออ ฉันกระโจนเข้าหาตัวโทระ แต่เหมือนนายนั้นจะรู้ตัวจึงรวบตัวฉันไปกอดท้ามกลางสายตาคนทั้นห้อง OoO
กรี๊ดดดดดด ปล่อยนะ นายจะทำอะไรอ่ะ >___< ฉันกระซิบข้างหูโทระเบาๆ เพราะคนทั้งห้องเริ่มหันมามองฉันกับโทระแล้วววว
เอาล่ะ...ประกาศนะประกาศ...ต่อไปนี้ยัยเมกะเป็นผู้หญิงของฉันแล้ว ใครก็ตามที่กล้ามายุ่งวุ่นวาย หรือแม้แต่แตะต้องยัยนี่ก็ตาม...ฉันจะไม่ปล่อยเอาไว้แน่...
OoO << นี่คือสีหน้าของคนทั้งห้อง...รวมทั้งฉันด้วย
ถ้าเข้าใจแล้วก็ช่วยหันกลับไปด้วย...คนจะจู๋จี๋กัน...รำคาญ แล้วคนทั้งหมดก็หันหลังไปอย่างรวดเร็ว
น...นาย...นายทำอะไรบ้าๆออกไป รู้ตัวรึเปล่า
ก็ประกาศให้ทุกคนรู้ไงว่าเธอเป็นของฉัน... โทระตอบหน้าตาย
แต่นายไม่มีสิทธิทำแบบนี้...
ฉันเป็นแฟนเธอนะ...ลืมไปแล้วหรอ O_o เออ...อีตานี่เป็นแฟนฉันแล้วนิ...ลืมไปเลย
อ่ะ...ได้...ยกนี้ฉันยกให้นาย...แต่รอยที่คอฉันล่ะ...นายจะแก้ตัวยังไง
ไม่มีอะไรแก้ตัวทั้งสิ้น...ฉันเป็นคนทำเองเมื่อเช้า
นายสารภาพแล้ว...นายลักหลับฉันใช่มั้ย TTOTT
เธอจะบ้าหรอ...ฉันไม่ได้หน้ามืดจนลักหลับเธอหรอกนะ...ฉันทำรอยนี้เมื่อเช้า เธอก็ตื่นอยู่แท้ๆยังจะมีหน้ามาพูดอีก
ตื่นบ้าอะไร...นายทำตอนไหนฉันไม่รู้เรื่อง
ก็ตอนที่ฉัน.......กับเธอรับอรุณไงเล่า โทระเว้นช่องว่างฉันคิดทบทวน อืม...จูบรับอรุณหรอ >///< อ๊ายไอ้บ้า นายกำลังทำให้ฉันคิดนะ...
เป็นงัย...นึกออกยัง เดี๋ยวนะ...ต้องเป็นตอนที่ไอ้บ้านั้นซุกลงมาที่คอฉันแน่เลย
อืม... (-///-)
นิ...ใจคอจะไม่บอกกันเลยใช่ป่ะ ยัยจิกะพูดขัดจังหวะ
เธอไม่ต้องรู้หรอก แล้วที่ตรงนี้เป็นของฉันแล้วนะ เธอไปนั่งที่ฉันแล้วกัน ว่าแล้วโทระก็นั่งลงข้างฉัน(ซึ่งเป็นที่ของยัยจิกะ)แบบหน้าด้านๆ
TT__TT โทระทำไมนายทำกับฉันแบบนี้อ่า...ฉันจะฟ้องพิโกโตะ...
^o^ เธอรู้รึเปล่าว่าข้างที่นั่งเก่าฉันเป็นใคร หันไปดูดิ๊ โทระชี้ไปยังที่นั่งเดิมซึ่งมี ไคโตะ หนุ่มป๊อบหน้าตาดี(น้อยกว่าโทระ)นั่งอยู่ข้างๆ
กรี๊ดดดดด...ไคโตะคุงนิ...ว๊ายๆๆ เสร็จโจรล่ะ... ยัยจิกะกระดี๊กระด๊า เดินไปนั่งข้างไคโตะ โดยปล่อยให้ฉันอยู่กับโทระ 2 คน
... เฮ้อออ ลองได้เจอกับหนุ่มหล่อแล้วคงไม่กลับมาหรอก ขี้เกียจห้าม
...นิ...เธอเงียบจังเลยวันเนี้ย...เป็นอะไรอ่ะเปล่า โททระพูดกับฉันเมื่อเห็นว่ายัยจิกะเริ่มตีซี้กับไคโตะ(ทั้งที่ตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว)
อืม...ปวดท้องนิดหน่อยอ่ะ โอ๊ยยยย ปวดมากๆเลยดิ
ปกติเธอถึกจะตายคงไม่เป็นอะไรมากหรอกมั่งงงงง หรือปวดท้องแบบผู้หญิง ไม่ต้องอายหรอกกกก !@#$%^&* และอีกหลายๆคำที่ออกมาจากปากของโทระ ฉันจับใจความไม่ถูก เพราะตาของฉันจะปิด สมองของฉันไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้น ภาพทุกอย่างเริ่มเลือนราง
เฮ้ย...เมกะ...เธอเป็นอะไรไปอ่ะ
นี่เป็นเสียงสุท้ายที่ฉันได้ยิน
~ Thora say ~
หลบไปหลบให้หมด...ใครไม่หลบโดนฉันต่อยแน่หลบโว้ยยยยยยยย ผมอุ้มเมกะที่กำลังสลบอยู่ไปยังห้องพยาบาล..
อาจารย์
น้องของซาโต้ริวกับเรียวใช่มั้ย เรียกรถพยาบาลด่วนเลยเร็วๆ อาจารย์ทุกคนแตกตื่นโทรศัพท์กันโกลาหล
ให้ตายดิ เรียวบอกฉันว่าถ้าน้องของเค้าเป็นอะไรจะไม่ยอมเข้าแข่งขันตอบปัญหาระดับประเทศให้โรงเรียนเรา อาจารย์ท่านหนึ่งตะโกนโหวกเหวกขณะที่ตัวเองกำลังโทรศัพท์
หนักกว่านั้นอีก ริวบอกฉันว่าถ้าน้องสาวเค้าเป็นอะไร เค้าจะไม่ยอมลงแข่งขันกีฬาระดับประเทศอีกด้วย อาจารย์อีกท่านหนึ่งรีบหากุญแจรถอย่างลนลานพร้อมกับพูดไปด้วย
... เมกะยังไม่รู้สึกอะไรเลย...เมกะเธอเป็นอะไรรึเปล่า ฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจว่าเธอแบบนั้น ความจริงเธอเป็นผู้หญิงที่บอบบาง น่าถนุถนอม เธอเป็นคนที่เก่งความเก่งของเธอทำให้หลายคนห่วง เธออย่าเป็นอะไรนะเพราะฉันคนเดียว...เพราะฉันคนเดียวที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้...
-------------------------------------------------------------------------------
[ที่โรงพยาบาล]
ตอนนี้เมกะอยู่ห้อง ICU เธอเข้าไปในนั้นได้ 2 ชั่วโมงแล้ว พี่เรียวกับพี่ริวมาพร้อมกับยัยจิกะรีบมาถามอาการผม แต่ผมในตอนนี้ตอบได้เพียงคำว่า ไม่รู้ ผมรออย่างใจจดใจจ่อ ว่าเมกะเป็นอะไรมากรึเปล่า
พรึบ... หมอในชุดสีเขียวเดินออกมา ผมรีบวิ่งไปหาหมอคนแรก
หมอคับ...เมกะเป็นอะไรมากรึเปล่าคับ
อ๋อ...ไม่ต้องตกใจไป...คนไข้คนนี้แค่เป็นไส้ติ่งอักเสบเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรหน้าเป็นห่วง ไส้ติ่งอักเสบบบบ อาการของเธอที่ทำให้ผมนั่งเครียดอย่างงี้คือไส้ติ่งอักเสบบบบ
อ่าคับ ผมพูดได้แค่นั้น...
ในขณะที่ผมยืนรอเจ้าหน้าที่เข็นเตียงของยัยเมกะเข้าห้องพิเศษพี่เรียวกับพี่ริวก็เดินมาหาผม
โทระ...ฉันมีอะไรจะคุยด้วยหน่อย
... พี่เรียวกับพี่ริวเดินนำผมไปที่สวนสาธารณะของโรงพยาบาลแล้วนั่งลงที่โต๊ะม้าหินโต๊ะหนึ่ง
นายคบกับยัยเมกะอยู่หรอ พี่เรียว
อ่ะคับ... ข่าวเร็วจริงๆ
นายจริงใจกับเมกะมากแค่ไหน พี่ริว
อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้คับ เพราะผมไม่รู้...
แล้วฉันจะไว้ใจนายได้แค่ไหน พี่ริว
ก็เท่ากับที่พี่รู้จักนิสัยผมมาล่ะคับ ตรงเกินไปมั้ยว่ะ
เฮ้อ... พี่ทั้งสองถอนหายใจพร้อมกัน
อย่าทำให้เมกะเสียใจนะ ฉันมีน้องสาวคนเดียว พี่ริว
ฉันไว้ใจนายนะ พี่เรียวเอามือมาตบไหล่ผม
ถ้านายทำเธอร้องไห้นายตายแน่ TT_TT พี่ริว
อืม...ป่านนี้ยัยเมกะคงเข้าห้องแล้ว...ไปเหอะ พี่ริวกอดคอผมเดินเข้าโรงพยาบาล
ว่าแต่...พี่เรียวกับพี่ริวบอกว่าไว้ใจผมงั้นหรอ O_o ...