LoVeLy สาวหน้าใสท้าหัวใจหนุ่มฮอต ตอนที่ 19
ฉันมองโทระขี่มอเตอร์ไซค์ออกไป... ให้ตายดิ ทำไม่ฉันต้องยิ้มด้วยยยยยยย ไม่ๆๆๆๆ ฉันไม่ได้ชอบโทระซ่ะหน่อยยย หยุดยิ้มเดี๋ยวนี้นะ อ๊ายยยยยยยยยยย >__<
เมกะ...พี่กลับมาแล้วนะ
พี่ริวพี่เรียว...กลับมาเร็วจัง
อืม...ก็พี่เป็นห่วงน้องสาวสุดที่รักกกกคนเดียวของพี่อ่ะดิ พี่ริวเดินมากอดฉันเหมือนไม่ได้เจอกันมาเป็นปีๆ -_-^^
แล้วม่ะกี้พี่เห็นรถโทระออกไปอ่ะ...โทระมาทำไมหรอ พี่เรียว(ผู้ช่างสังเกต)ถามฉัน
อ...อ...อ๋อออ...โทระมาช่วยทำการบ้านอ่ะค่ะ ...อาจารย์เขารีบให้ส่ง
อืม...แล้วเมกะหายเจ็บแผลรึยังอ่ะ...ไปโรงเรียนได้แล้วนะ เดี๋ยวตามเพื่อนไม่ทัน พี่เรียวบอกฉัน
...อืม...งั้นพรุ่งนี้หนูไปโรงเรียนก็ด่ะ... พอดีเลย...ฉันจะบอกพี่เรียวอยู่แล้ว...ถ้าขืนฉันยังจะอยู่บ้านอีก โทระต้องแวบมาหาอีกแน่เลย
อ่าว...แปลกแฮะ... พี่ริวบ่นเบาๆ (แต่ฉันก็ได้ยิน)
แปลกอะไรอ่ะพี่ริว
พี่นึกว่าเมกะจะไม่ยอมซ่ะอีก...
ก...ก็หนูเบื่อนิ...อยู่บ้านคนเดียวไม่มีอะไรทำเลย
จ้าๆ...งั้นพรุ่งนี้พี่ไปปลุกนะ พี่ริวบอกฉัน
อ่าๆ...งั้นหนูไปนอนแล้วนะ พี่เรียวพี่ริวกินข้าวยังอ่ะ
กินแล้วจ้าาาาา
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ฉันหอมแก้มพี่ริวกับพี่เรียวเบาๆ
ราตรีสวัสดิ์จ๊ะ...สาวน้อย... พี่ริวหอมแก้มข้างซ้าย ส่วนพี่เรียวหอมแก้มข้าวขวาของฉันเบาๆ
.
เตียงนอนของฉัน...
...
... ฉันพลิกตัวไปทางซ้าย
... ฉันพลิกตัวไปทางขวา
น่าแปลกที่วันนี้ฉันนอนไม่หลับ (ทั้งที่ปกติหัวถึงหมอนก็หลับแล้ว) ฉันหยิบหนังสือโดเรม่อนมาอ่าน อ่านๆๆๆ อ่านยังไงก็ไม่เข้าหัว ฉันหันไปมองโทระศัพท์ข้างเตียงนอน หยิบขึ้นมากดๆๆ กดเบอร์ของโทระ...แล้วก็ลบออก แล้วก็กดใหม่...ทำซ้ำๆอย่างนี้ไปเรื่อยๆ
โย่วๆ...ว้อทซับๆ...ยัยเมกะรีบรับโทรศัพท์หน่อย สุดหล่อรอนานแล้ว... เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น (ทั้งที่ปกติจะเป็นเพลงโดเรม่อน) ไม่ต้องสงสัยเลย...โทระเปลี่ยนเสียงริงโทนของชั้นนนน
โทระ...นายกล้าดียังไงมาเปลี่ยนริงโทนของฉันเนี้ยยยย ฉันตะโกนใส่โทรศัพท์ทันทีที่รับสาย
โหยยย ยัยบ้า...เธอรับโทรศัพท์แบบนี้หรอ
ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง...ใครใช้ให้นายมาเปลี่ยนเสียงโทรศัพท์ฉันเนี้ยยยย
แล้วใครใช้ให้เธอใช้เสียงริงโทนปัญญาอ่อนแบบนั้นเล่า
ก็ฉันชอบของฉัน...นายมายุ่งอะไรกับโทรศัพท์ฉันเนี้ย
เหอะนา...ใครผ่านไปผ่านมาจะได้ไม่กล้าเข้าใกล้ไง
ไอ้...!@#$%^&*
โหยยยย...ฉันไม่ได้โทรมาฟังเธอด่านะ
แล้วนายจะโทรมาทำไม
พี่ริวพี่เรียวกลับมารึยัง
กลับมาแล้ว...ทำไมอ่ะ...นายมีธุระกับพี่ๆฉันหรอ ฉันพูดด้วยน้ำเสียงตัดเพ้อ ชิ...นึกว่าจะโทรมาหาฉันซ่ะอีก
เปล่า...ก็ฉันเป็นห่วง...กลัวเธออยู่บ้านคนเดียว...
...ม...มาเป็นห่วงฉันทำไม >///<
ก็เธอเป็นแฟนฉัน...
>///< เออ...รู้แล้วไม่ต้องย้ำ
ว่าแต่เธอแหละ...ฉันเป็นแฟนเธอรึยัง
เอ๋?? นายก็เป็นแฟนฉันอยู่ไม่ใช่หรอ
ฉันไม่ได้หมายความว่าเป็นแฟนเพราะถูกบังคับ...ฉันหมายถึงเธอชอบฉันรึยัง
...>///<...
เงียบทำไมอ่ะ
ก็...นา...นายทำการบ้านเสร็จรึยังอ่ะ
ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลย...ถ้าเธอไม่ตอบหมายความว่าเธอไม่ได้ชอบฉันนะ
น...นาย...นายก็ว่าแต่ฉันแหละ...นายก็ไม่เคยบอกเหมือนกันว่านายรู้สึกยังไงกับฉัน...
อ่าว...เธอไม่รู้รึไง...ฉันก็แสดงความรู้สึกออกมาแทนคำพูดอยู่แล้วนิ...
ฉันไม่รู้หรอก...ฉันเดาไม่เก่ง
งั้นเธอตั้งใจฟังนะ...ฉันจะพูดแค่ครั้งเดียว
อืม...
ความรู้สึกของฉัน...ฉันห่วงเธอถ้ามีผู้ชายคนไหนเข้าใกล้เธอ...ฉันคิดถึงเธอตลอดเวลา...เวลาฉันมีความสุข...ฉันนึกถึงเธอเป็นคนแรก...เวลาฉันมีความทุกข์...หน้าเธอก็ลอยมาหาฉันทุกครั้ง...ฉันรู้สึกไม่อยากห่างเธอแม้แต่วินาทีเดียว...ฉันคงอยู่ไม่ได้ถ้าขาดเธอไป...เอาล่ะ...ฟังดีๆนะ...ทั้งหมดที่พูดมาทำให้ฉันรู้สึกว่า.............
... ฉันกลั้นหายใจรอคำตอบ
ฉันรักเธอ... เสียงของโทระเบาจนเหมือนกระซิบ...แต่เป็นเสียงกระซิบที่ฉันจับใจความได้ทุกถ้อยคำ
...
เมกะ...ตาเธอแล้วนะ...
เออ...น...นายจะให้ฉันตอบว่ายังไงล่ะ
ตามความรู้สึกของเธอ...
ถ้าฉันตอบว่า...ไม่...ล่ะ
ฉันก็ยังจะ...รักเธอ...
งั้นโทระ...นายฟังฉันดีๆนะ...
...
ฉันไม่รู้ว่านายผ่านผู้หญิงมากี่คนแล้ว...นายเคยเป็นแฟนกับใครบ้างฉันก็ไม่รู้...ฉันไม่รู้เรื่องของนายซักอย่าง...ฉันร็แต่ว่านายเป็นน้องของพิโกโตะ...ฉันจำได้ว่าฉันเจอนายครั้งแรกฉันก็ไม่ชอบขี้หน้านาย...นายมันนิสัยเสีย...เลว...ชอบฉวยโอกาสกับฉัน นายไม่เคยมีความโรแมนติกกับฉันเลย...
...
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่...ที่ฉันเริ่มเปิดรับนายเข้ามาในใจฉัน... นายทำให้ฉันสับสน...อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...นายทำให้ฉันอ่านโดเรม่อนไม่รู้เรื่อง...ทั้งหมดเป็นเพราะนายคนเดียว...
...
โทระ...ที่ฉันพูดมาทั้งหมด...เพียงแค่ฉันจะบอกนายว่า...
...
นายทำให้ฉันชอบนายซ่ะแล้วล่ะ
...อืม...ไม่เป็นไรหรอก...ฉันไม่เสียใจสักนิดที่เธอปฏิเสธฉั...เอ๋...เมื่อกี้เธอบอกว่าเธอชอบฉันงั้นหรอ...
ก็ใช่ไงเล่า...นายคิดว่าฉันจะพูดว่าอะไรล่ะ...
ฉันก็นึกว่า......โห่ให้ตายดิ...เธอพูดจริงรึเปล่า
นิ...นายจะหาว่าฉันล้อเล่นงั้นหรอ...
เปล่าๆ...ไม่ใช่...ตอนนี้เธออยู่ไหนอ่ะ
ห้องนอน...
งั้นรอแปบนะ...ฉันจะไปหาเธอที่ห้อง...
เฮ้ยยยย...นายจะมายังไง...
งั้นอีก 5 นาทีนะ...เปิดหน้าต่างรอไว้เลย
เฮ้ยยยย น...นายอย่า...ตรู้ดๆๆ
ให้ตายดิ โทระกล้าตัดสายทิ้งหรอ...กรี๊ดดดดด...ช้านจะฆ่านายยยยยย
ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...
แล้วทำไมฉันโทรไปผู้หญิงรับสายฮ่ะ...
ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...
กรี๊ดดดดดดดดดด...ใครรู้ว่าบ้านยัยผู้หญิงคนนี้อยู่ไหน...ช่วยบอกฉันที...ฉันจะไประเบิดบ้านมัน...โทระ...นายนะนาย พึ่งสารภาพรักกับฉันเมื่อกี้ นายยังจะเจ้าชู้อีกหรออออ
(กรุณาอย่าคิดว่านางเอกเรื่องนี้ติ๊งต๊อง...เธอทำไปเพราะไม่อยากให้คนอ่านรู้ว่าเธอกำลังเขินอยู่)
ก๊อกๆๆ... เอ๋...
แว้กกกกกก...
โทระ...
เปิดหน้าต่างให้หน่อยดิ
ให้ตายดิ...โทระปีนขึ้นมาได้ยังไงเนี้ย...นี้มันชั้น 2 นะ
ไง...^o^
นายมาทำอะไรที่นี่ตอนนี้ฮ่ะ...ถ้าพี่ริวพี่เรียวตื่นจะเกิดอะไรขึ้นรู้มั้ย
ตอนนี้ใครก็ฆ่าฉันไม่ได้จนกว่าฉันจะได้ยินความรู้สึกของเธอต่อหน้าฉัน
น...นายนี่มัน...
เมกะ...บอกฉันมา...เมื่อกี้ฉันไม่ได้หูฝาดใช่มั้ย...
ก...ก็อย่างที่นายได้ยินแหละ...กลับบ้านได้แล้วววว
ไม่...จนกว่าเธอจะพูดต่อหน้าฉัน
>///< ก...ก็ฉันบอกนายไปแล้วอ่าาาาาาา
เธอก็บอกอีกครั้งดิ...ฉันจะได้รู้ว่าไม่ได้หูฝาดไปเอง
ก็...ก็...>///<...ก็มันเขินนิ...
...โห่...
นายแน่จริงก็บอกฉันก่อนดิ...ฉันก็อยากได้ยินนายพูดเหมือนกันอ่ะ
...เฮ้ยยยยย ...ฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ...>///<
งั้นนายก็กลับบ้านไปได้แล้ววววววว
งั้นเธอมาใกล้ๆดิ... โทระกวักมือเรียกฉัน
...
ว๊าย...อือ... โทระดึงฉันเข้าไปใกล้ๆ แล้วจูบฉัน
เป็นจูบที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่เค้าเคยจูบฉันมา...จูบของเค้าเนินนาน ซึ่งครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันจูบเค้าตอบ เค้าหยุดเล็กน้อย ก่อนที่จะจูบต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ฉันไม่ขัดขืน...
อืม...พอก่อนนะ...เดี๋ยวฉันจะหยุดไม่ได้ โทระบอกฉัน
>///< ฉันก้มหน้างุด ฉันก็เขินเป็นเหมือนกันนะ
ฉันถือว่าจูบนี้เป็นคำตอบแล้วกันนะ...
อืม...ไปได้แล้ว... ฉันดันเค้าไปที่หน้าต่าง
งั้นขออีกที...
โทระจูบฉันอีกครั้งเบาๆ แค่เพียงริมฝีปากประกบกัน
>///< ไปได้แล้วววว
ราตรีสวัสดิ์...ฝันดีนะ เค้าหันมายิ้มให้ฉันก่อนจะกระโดดลงไป
ราตรีสวัสดิ์... ฉันพึมพำเบาๆกับตัวเองแล้วล้มตัวนอน
น่าแปลก...ที่ฉันนอนหลับไปโดยไม่ต้องพลิกไปมาหลายครั้ง...