วันที่ : 26 ธันวาคม 2550
ชื่อตอน (chapter) : LoVeLy สาวหน้าใสท้าหัวใจหนุ่มฮอต ตอนที่ 26

“นิโทระ...เลือกเสร็จยังอ่ะ...ฉันเมื่อยแล้วน้า ฉันยืนบ่นโทระอยู่ที่แผนกชุดสตรี โทระกำลังเลือกชุดให้ฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วให้ฉันเข้าไปเปลี่ยน

                “อ่ะเมกะ...เธอลองชุดนี้ให้ฉันดูหน่อยดิ๊” โทระยื้นเสื้อแขนตุ๊กตากับกระโปรงสีขาวให้ฉัน (เค้าให้ฉันเข้าไปลองชุดเป็นรอบที่ 5 แล้ว)

                “ง่า...นายไม่รู้รึไงว่าฉันชอบสีฟ้าอ่ะ...”

                “ก็เธอเหมาะกับสีชมพูมากกว่าอ่ะ...ไปเปลี่ยนเลยอย่าบ่น” โทระผลักฉันไปที่ห้องลองเสื้อ...

                ชิ...ลองก็ได้ฟร่ะ

                “เสร็จยังอ่ะ...” เสียงตะโกนของโทระดังมาจากข้างนอก

                “เสร็จแล้วๆ” ฉันรีบเดินจากห้องลองชุด

                “อืม...ค่อยดูดีขึ้นหน่อย เอาตัวนี้ไปเปลี่ยนด้วย...” โทระยื้นเสื้อแขนยาวเปิดไหล่สีขาวกับกับกระโปรงสีฟ้ามีระบายพลิ้วๆให้ฉัน...

                “โห่ย...ขี้เกียดลองแล้วอ่ะ เลือกๆไปเหอะ เดี๋ยวฉันก็ต้องใส่อยู่ดี”

                “เอาไปลองเหอะอย่าบ่น...” โทระผลักฉันเข้าห้องลองเสื้อ...

                “ไม่เอาแล้ว เบื่ออ่ะ...นายก็เลือกๆให้ฉันเหอะ ฉันใส่ทุกตัวแหละ”

                “...” โทระเริ่มงอน

                “ไม่ต้องงอนด้วย ฉันจะไปซื้อ ‘ของของผู้หญิง’ ก่อนนายรออยู่ตรงนี้แหละ” ฉันสั่งโทระ

                “อะไรคือ ‘ของของผู้หญิง’ อ่ะ” โทระถามฉัน

                “ไม่ต้องยุ่งเลย นายเลือกเสร็จแล้วโทรตามด้วย...อย่าลืมชุดนอนฉันนะ” ฉันรีบเดินไปที่แผนกชุดชั้นในสตรี

                “เฮ้ย...ไรว้า” เสียงโทระบ่นมาตามทาง ช่วยไม่ได้อ่ะ นายจะมาเลือกชุดชั้นในกับฉันรึไง

                “งืมๆ...” เอาไปกี่ตัวดีอ่ะ สีฟ้าน่ารักดี แต่...โทระบอกว่าฉันเข้ากับสีชมพูมากกว่านิ >///< ว๊ายๆ แล้วฉันจะพิถีพิถันเลือกชุดชั้นในทำไมเนี้ย ไม่ได้ใส่ให้ใครดูซ่ะหน่อย >///< เอาสีฟ้าลายน้องหมีดีกว่า เข้าชุด อืม...จะดูเด็กเกินไปมั้ยนะ >//< เด็กอะไรกันเล่า ก็ฉันใส่แบบนี้มานานแล้วจะมาแคร์อะไรล่ะ กีสสสส!!! ฉันเป็นอะไรไปแล้วเนี้ย

                “เสร็จแล้วหรอ...” ฉันเดินไปหาโทระ...หลังจากที่ฟุ้งซ่านไม่เป็นเรื่อง >///<

                “อืม...นายเลือกชุดให้ฉันเสร็จรึยังอ่ะ”

                “เสร็จแล้ว” โทระโชว์ถุงชุดให้ฉันดู

                “นายจะซื้อไปใส่เป็นปีเลยรึไงฮ่ะ กี่ชุดน่ะ”

                “แค่ 8 ชุดเอง”

                “8 ชุด!!!นายซื้อไปให้ฉันเปลี่ยนวันล่ะ 4 รอบเลยหรอ!!!”

                “ไม่เห็นต้องดุเลย...ก็มันเหมาะกับเธอทุกตัวเลยอ่ะ” โทระบ่นงึมงำ

                “นี่นายเห็นฉันเป็นตุ๊กตาของนายรึไงอ่ะ...”

                “เอาน่า อย่าบ่นเลย...พิโกโตะโทรมาตามแล้วนะ รีบๆไปกันเหอะ...” โทระจับมือฉันแล้วจูงให้เดิน

                “ค่าชุดนายไปเก็บเอาที่พี่ริวแล้วกันนะ”

                “ไม่ต้องอ่ะ...ฉันมีเงินเลี้ยงแฟนฉันได้น้า” โทระหยิกแก้มฉันเบาๆ

                “โห่ย ตั้งหลายบาท ฉันเกรงใจอ่ะ ปกตินายก็ต้องเลี้ยงฉันอยู่แล้วนิ...”

                “ไม่ต้องเกรงใจ...เอางี้มั้ยฉันมีอะไรแลกเปลี่ยน” โทระยิ้ม(แบบแปลกๆ)

                “หือ...”

                “เอาเป็นว่านั้นเป็นชุดของฉัน ฉันสามารถถอดได้ตลอดเวลาที่ต้องการไง...”

                “>///< ไอ้โรคจิต ใครจะไปยอม อั๊ก!!!” ฉันกระทุ้งศอกไปที่ท้องของโทระทันทีที่พูดจบ ไอ้หื่นเอ๊ย

                “โห่ย...ตกลงเธอเป็นมาโซคิสจริงๆใช่มั้ยเนี้ย...” โทระลูบที่ท้องตัวเองเบาๆ

                “ถ้านายยังพูดอีกฉันจะกลายเป็นมาโซคิสจริงๆด้วย...” ฉันขู่

                “ว้าก!!! ไม่เอาแล้วคร้าบ...T^T”

 

                “นี่ยัยเมกะ...ฉันรอเธอเป็นชาติแล้วนะ” ยัยจิกะบ่นทันทีที่ฉันกับโทระเดินถึงรถ

                “บ่นจังเลย...รู้ป่ะว่าผู้ชายส่วนมากไม่ชอบผู้หญิงขี้บ่นนะ”

                “หา...จริงรึเปล่าพิโกโตะฉันขี้บ่นจริงรึเปล่า T^T” ฉันจิกะเริ่มงอแงพิโกะ

                “งี่เง้านะ...ฉันจะไปเบื่อเธอได้ไงอ่ะ...” พิโกะลากยัยจิกะขึ้นไปนั่งข้างคนขับ

                “สต๊อป...นายห้ามเอาจิกะไปนั่งหน้าได้แล้ว ปล่อยให้เพื่อนอยู่ด้วยกันซ่ะมั่งดิ” ฉันรีบห้ามพิโกะทันที เพราะฉันเห็นยัยจิกะถือถุงขนมอยู่ เสร็จล่ะ (<< ยัยนี่เลวจริงๆ)

                “เมกะอย่างนึกว่าฉันไม่รู้ทันเธอนะ” โทระเริ่มดุฉัน >^< ใจคอนายจะไม่ให้ฉันมีความสุขเลยรึไง

                “รู้อะไร...นายมึนป่ะโทระ ไปนั่งข้างหน้าได้แล้ว!!!” ฉันทำหน้าตายแล้วดันโทระขึ้นไปนั่งคู่กับพิโกะทันที...แล้วลากยัยจิกะมานั่งคู่กับฉัน

 

                “นิเมกะ...เธอไม่ตื่นเต้นเลยหรอที่จะได้ไปพบแม่ของโทระอ่ะ...” ยัยจิกะเริ่มชวนฉันคุย ขณะที่ฉันเคี้ยวขนมเต็มปาก

                “อืม...ก็ตื่นเต้นอ่ะ”

                “...” ยัยจิกะแสดงสีหน้าไม่เชื่อ

                “แล้วเธออ่ะ ไม่เห็นจะตื่นเต้นเลย” ฉันหันไปถามมั่งปากก็เคี้ยวตุ๊ยๆ

                “(-_-;) นี่เธอไม่รู้หรอว่าฉันไปเจอแม่ของพิโกโตะตั้งแต่คบกันใหม่ๆแล้ว...”

                “อืม...แล้วเป็นไงมั่งอ่ะ งับๆ” ฉันเอานิ้วแหย่ลงไปในคอนเน่ทั้ง 5 นิ้ว

                “ก็ไม่ดุนะ...ใจดีด้วย แม่ของพิโกโตะชอบผู้หญิงน่ารักๆ แล้วชอบพาฉันไปช๊อปปิ้งเลือกเสื้อผ้าสวยๆให้ใส่”

                “เหมือนโทระไม่มีผิด กร๊อบๆ” ฉันบ่นแล้วค่อยๆกินคอนเน่ทีล่ะนิ้ว

                “แต่ต่างจากพิโกโตะลิบเลยอ่ะ...” ยัยจิกะเริ่มบ่นมั่ง

                “แล้วแม่ของพิโกะสวยมั้ย...”

                “ก็สวยนะ...หุ่นก็ผอมเพรียวเหมือนนางแบบ” ยัยจิกะทำหน้าเพ้อฝัน

                “อืม...แล้วไงต่อ”

                “ดูจากหน้าตาแล้วไม่น่าเชื่อเลยว่าอายุ 30 กว่าแล้วยังสาวอยู่เลย แต่แม่จะแต่งตัวเป็นวัยรุ่นเฮี้ยวๆนิสัยจะซาส์ๆลืมวัย แบบว่าคิดว่าตัวเองเป็นสาวรุ่นอ่ะ...น่ารักดีนะ อ่าว...”

                “ฟี้...”

                “หลับไปแล้วก็ไม่บอกปล่อยให้พูดคนเดียวอยู่ได้ดูดิ๊ขนมยังเต็มมืออยู่เลย...”

 

                “ฮ้าว...” ฉันตื่นมาสะลึมสะลือแล้วพยายามเพ่งมองดูรอบๆตัว

                “หือ...” ที่นี่ที่ไหนอ่ะ ห้องสีฟ้าตกแต่งสวยงามด้วยเปลือกหอยต่างๆ ที่เตียงนอนมีม่านสีขาวประดับไว้รอบๆเตียงเหมือนกับห้องนอนของเจ้าหญิง ว้าว...สวยจังเลย...

                “ตื่นแล้วหรอ...” ฉันหันไปมองข้างเตียงก็พบกับ

                “โทระ!!!...ที่นี่ที่ไหนอ่ะ...” โทระนอนเหยียดขาอยู่ที่ข้างๆฉัน

                “ก็รีสอร์ตแม่ฉันไง...ตกลงฉันพาเธอมาทำไมเนี้ย...” โทระบ่น

                “แล้วไหนแม่นายอ่ะ...” ฉันหันซ้ายขวา (-_- ) ( -_-) (-_- ) ( -_-)

                “ประชุมอยู่...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว ฉันเห็นเธอหลับอยู่ก็เลยอุ้มมานอนที่นี่อ่ะ”

                “แล้วพิโกะกับจิกะล่ะ”

                “ลงไปเดินเล่นข้างล่าง”

                “แล้วโรงแรมแม่นายสวยแบบนี้ทุกห้องเลยหรอ”

                “ปล่าว...ฉันโทรสั่งให้คนมาทำเอาไว้เมื่อวาน”

                “แล้ว...อุ๊บ”

                “พอแล้ว ตื่นมาก็ถามเลย” โทระจูบปิดปากฉันไว้...เราสองคนเลยนอนกอดจูบบนเตียงอย่างงั้น...

                “โทระ...แม่ประชุมเสร็จแล้วรอกินข้าวอยู่ข้างล่าง” พิโกะเปิดประตูเข้ามาในห้อง

                “..!!!” ฉันเลยรีบผลักโทระออกอย่างรวดเร็ว

                “โห่ยขัดจังหวะ” โทระบ่นแล้วพิโกโตะก็ปิดประตู

                “โห่ยโทระอ่ะ ชอบฉวยโอกาสตอนเผลออยู่เรื่อย” >///< ฉันบ่นไปหน้าแดงไป

                “แต่เธอก็ไม่ต่อต้าน...” โทระยิ้ม

                “ก็ฉันรู้ว่านายไม่กล้าทำอะไรเกินเลยหรอก...จริงม้า” ฉันยื้นหน้าไปยั้วโทระ

                “มันก็จริงอ่ะนะ...แต่เธออย่ามาไว้ใจฉันนักเลย ยังไงฉันก็เป็นผู้ชายนะ...”

                “นายไม่กล้าทำอะไรฉันหรอก...”

                “ฉันบอกว่าจะไม่ล่วงเกินเธอก็ไม่ได้หมายความว่าจะจูบเธอไม่ได้นะ...” โทระยิ้ม

                “>///< ไปเหอะ...แม่นายเรียกแล้ว...” ฉันรีบแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วดันโทระให้ไปหาแม่ทันที...

เขียนโดย SAB_MIKI : 2007-12-26 15:26:41

/1