~ Jikka say ~
♫ตกหลุมรัก...ขึ้นไม่ไหว เธอใช่มั้ยเป็นคนผลักฉัน อย่ามาทำหน้าอย่างนั้นนึกว่าฉันกลัวรึไง ....♪♫
ใครโทรมาแต่เช้าเนี้ย คนจะหลับจะนอน นี่มัน ตี 5 เองนะเว้ย
♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪♫♪ โอยรำคาญเฟร้ยยยย
เมกะ หืม...ยัยเมกะโทรมาทำไมแต่เช้าเนี้ย
ฮัลโหล...
จิกะ...ฉัน...
มีอะไรอ่ะ...ทะเลาะกับแฟนมารึไงย่ะ ฉันแซวเมกะตามภาษาคนปากไม่อยู่สุข
...วันนี้ฉันขอไปโรงเรียนด้วยได้มั้ย... ยัยเมกะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสะอื้น...
เฮ้ยยย...เธอมีเรื่องอะไรกับโทระรึเปล่าเนี้ย...
...นิดหน่อยนะ...แล้วเธอมารับฉันได้มั้ย ฉันไม่อยากให้พี่ชายของฉันรู้เรื่องน่ะ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่
เออๆ...แต่งตัวเสร็จรึยังอ่ะ ฉันจะได้ไปรับมาบ้านก่อน
เสร็จแล้ว...เธอไม่ต้องรีบมาหรอก...ฉันรอได้
เออๆ...งั้นแค่นี้นะ ฉันจะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ... ฉันรีบแต่งตัวอย่างรวดเร็วแล้วไปเคาะประตูห้องพี่มิว
ปังๆๆ เฮ้ยยยย พี่มิวตื่นเร็วๆ เปิดประตูหน่อยดิ...
อะไรว้า...ใครจะผูกคอตายหรอไง... พี่มิวเดินงัวเงียออกมาจากห้อง
รีบๆแต่งตัวเร็วๆแล้วไปรับยัยเมกะเป็นเพื่อนหน่อย
อะไร!!! เมกะเป็นอะไร!!! พี่มิวทำตาโตลืมหลับทันทีที่พูดชื่อเมกะ...ฉันก็พอจะรู้อยู่ว่าพี่มิวชอบยัยเมกะ
มันอกหักรักคุดจะผูกคอตายอยู่แล้ว...เร็วพี่มิว พี่มิววิ่งจู้ดเข้าห้องไปไม่ถึง 5 นาทีก็ออกมาสตาทรถ แล้วรีบออกรถไปอย่างรวดเร็ว
เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่อ่ะ...เมกะเป็นอะไร พี่มิวหันมาถามฉันอย่างเคร่งเครียดขณะที่ขับรถไปหายัยเมกะ
หนูก็ไม่รู้เหมือนกัน เมื่อกี้ยัยเมกะโทรมาบอกว่าจะขอไปโรงเรียนด้วย เสียงยัยนั้นแปลกๆก็เลยแกล้งแซวเล่น แต่ยัยนั้นกลับบอกว่าจริงซ่ะงั้น
โห่...ไอ้โทระ มึงนะมึง มีแฟนน่ารักๆแบบนี้ไม่ยอมรักษาเอาไว้ดีๆ อุสส่าห์ไม่แย่งแล้วยังจะทำให้เมกะเสียใจอีก อย่างงี้มันน่าฆ่าให้ตายจริงๆ พี่มิวขับรถไปบ่นไป ฉันก็ตั้งหน้าตั้งตาลุ้นให้ถึงบ้านยัยเมกะเร็วๆ
พี่มิวอย่าพึ่งบ่น...ใกล้ถึงบ้านเมกะแล้วลดความเร็วหน่อย...
เออๆ...
เอี๊ยดดด!! พี่มิวเบรกตัวโก่ง...กรรม จะเลยบ้านอยู่แล้ว
ฉันรีบลงจากรถก็เห็นยัยเมกะยืนอยู่หน้าบ้าน...
จิกะ.... ยัยเมกะโผเข้าซบอกฉัน ฉันรู้สึกความชื่นจากดวงตาของยัยนั้น...
เฮ้ย...ขึ้นรถก่อน ฉันดึงยัยเมกะขึ้นไปนั่งเบาะหลังโดยมีสายตาละห้อยของพี่มิวตามมา
ไป...พี่มิวออกรถได้แล้ว...
ครับๆ รถเคลื่อนออกไปช้าๆในขณะที่ยัยเมกะซบอยู่ตรงไหล่ฉัน
อ่ะ...เล่ามาซิ เรื่องมันเป็นไงมาไง
ยัยเมกะเล่าเรื่องที่โทระโทรมาบอกเลิกให้ฉันฟังด้วยน้ำตาที่นองหน้า...ดูจากเรื่องแล้วมันทะแม่งๆนะ ที่อยู่ดีๆโทระก็บอกเลิกยัยเมกะแล้วหันไปคบกับยัยนาโนมิ ฉันหันไปมองพี่มิวก็เห็นสายตาของพี่มิวเหลือบมามองที่ยัยเมกะเป็นระยะๆ มือที่จับพวงมาลัยรถกำแน่น...เฮ้อ...สงสัยพี่มิวจะชอบยัยเมกะจริงๆซ่ะแล้ว...
แล้ววันนี้แกจะไปโรงเรียนมั้ย...เดี๋ยวฉันโดดเป็นเพื่อนก็ได้นะ
...ไม่เป็นไรหรอก...ไปเรียนด้วยกันแหละ...ฉันยังไหว...
งั้นไปแวะบ้านฉันก่อนนะ...ฉันเปลี่ยนชุดมาอย่างเดียวอ่ะ
อือ... ยัยเมกะเอาหัวมาพิงไหล่ฉันและหลับตา...เฮ้อ...ท่าจะแย่
พี่มิวอยู่เป็นเพื่อนเมกะแปบนะ...หนูไปอาบน้ำก่อน ฉันสั่งพี่มิวที่ประคองยัยเมกะลงจากรถ แล้วเข้าห้องน้ำอย่างด่วนจี๋
เมกะ...อ่ะ...อ่าว... ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วลงมาก็เจอกับยัยเมกะที่นอนพิงกับไหล่พี่มิว...สงสัยคงเพลีย...
พี่มิวไปอาบน้ำก่อนก็ได้...เดี๋ยวหนูอยู่ดูแลยัยเมกะเอง นี่ก็พึ่งจะ 6 โมงเอง
... พี่มิวมองยัยเมกะซักพักด้วยสายตาเป็นห่วงอย่างออกนอกหน้าทำให้ฉันต้องกระแอ้ม 2-3 ครั้งถึงจะผละออกไปได้...
งั้นรอแปบนะ อีก 5 นาทีพี่ลงมา
อือ...
... ฉันนั่งลูบหัวยัยเมกะก็เห็นขอบตาของเมกะชื้นๆ...โทระนะโทระ ทำไมอยู่ดีๆถึงทิ้งกันได้นะ อย่าให้เจอนะ เพื่อนก็เพื่อนเหอะ...
โท...ระ... ยัยเมกะละเมอออกมาแล้วน้ำตาไหล...
♫ตกหลุมรัก...ขึ้นไม่ไหว เธอใช่มั้ยเป็นคนผลักฉัน อย่ามาทำหน้าอย่างนั้นนึกว่าฉันกลัวรึไง ....♪♫
ฮัลโหล... ใครโทรมาอีกเนี้ย
ฮัลโหลจิกะ...
โทระ!!! เสียงโทระนิ...
ตอนนี้เมกะคงกำลังแย่...เธอดูแลเมกะดีๆนะ...ให้กำลังใจเธอมากๆหาข้าวหาน้ำให้กินด้วยนะ...
เดี๋ยวๆๆๆ...อะไรของนายอ่ะ อยู่ๆก็มาสั่งเสีย...ฉันยังไม่ได้ว่านายเลยนะ นายมาบอกเลิกยัยเมกะได้ไง...ทำไมนายทำอย่างนี้ ฉันเตรียมตัวจะด่าโทระเต็มที่แต่โทระก็ขัดซ่ะก่อน
จิกะ...เธอสัญญาได้มั้ยว่าจะดูแลเมกะแทนฉัน เธออย่าปล่อยให้เมกะต้องอยู่คนเดียวนะ ตอนเย็นๆเธอก็พาเมกะไปเล่นเกมร้องคาราโอะเกะ...ห้ามปล่อยให้เมกะร้องไห้เด็ดขาดนะ... คำที่เตรียมจะด่าโทระทั้งหมดถูกกลืนหายลงคอทันทีที่ได้ยินน้ำเสียงของโทระ...ทำไมน้ำเสียงนายถึงเป็นอย่างนั้น...มันดูเศร้าไม่สมกับเป็นนายเลย
นาย...เป็นอะไรไปน่ะ...
เธอสัญญานะ...อย่าปล่อยให้เมกะต้องร้องไห้เด็ดขาด ถ้าเมกะจะร้องไห้...เธอก็ต้องอยู่ด้วย เธอต้องคอยปลอบใจเพื่อนเธอนะ...ต้องดูแลเมกะให้ดีๆ อย่าให้เมกะต้องเหงา...
...
ฉันฝากความหวังสุดท้ายไว้ที่เธอนะ...
โทระ...โทระเดี๋ยว...
ตี๊ดๆๆ...
เฮ้ย...ตกลงเรื่องมันเป็นยังไงมายังไงเนี้ย...ไม่ได้การล่ะ...ฉันต้องรู้เรื่องให้ได้...รอก่อนนะเมกะ เดี๋ยวฉันจะช่วยสืบเรื่องนี้ให้เธอเอง...