เมกะ~ ตื่นได้แล้ววววว
งืออออ~
ตื่นๆๆ...รีบอาบน้ำได้แล้วววววว
ง่า~...อะไรของพี่ริวเนี้ย... ฉันเอาหมอนปิดหู
ตื่นเลยๆ...ถ้าดื้อพี่ตัดค่าขนมจริงๆนะ
O_o ไม่เอาน้าพี่ริวววววว อ้ากกกกกกกกก ค่าขนมของช้านนนนนนนน ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาข้างล่างแบบด่วนที่สุด...อะจ้ากกกก (รู้สึกว่านิยายเรื่องนี้มีแต่ฉากหลับๆตื่นๆ)
เมกะ
ง่ำๆ...มีอะไรหยออ ฉันยัดขนมปังเข้าปากที่ล่ะแผ่น ทำไมพี่ริวต้องทำเสียงเครียดๆด้วยอ่ะ
เลิกกับโทระแล้วหรอ...
... ฉันอึ้งไปซักพัก...นี่พี่ริวพี่เรียวรู้เรื่องแล้วหรอเนี้ย...
ตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็ไม่นานนี้เองเหละ...^^ ฉันทำเป็นยักไหล่อย่างไม่สนใจ
อย่าฝืนยิ้ม พี่เรียวพูดแบบไม่สนใจ
หนูเปล่าซ่ะหน่อย...ก็แค่...ไม่มีอะไรหรอก พี่ริวพี่เรียวไม่ต้องเป็นห่วงหนูหรอก...หนูเข้มแข็งจะตาย เห็นม่ะ หนูไม่ได้ร้องไห้เลย ฉันโชว์กล้าม (ที่ไม่ค่อยจะมีให้พี่เรียวพี่ริว)
... ถ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว...แต่ถ้ามีอะไรต้องรีบบอกพี่กับไอ้เรียวเลยนะ
ค่าๆ >O<
ปรี๊นๆ หือ...ใครมาแต่เช้าเนี้ย
เดี๋ยวพี่ไปดูเอง พี่ริวลุกจากจานข้าวของตัวเองแล้วเดินออกไปนอกบ้าน
ไอ้มิวมาทำไรแต่เช้าว้า
มารับเมกะ พี่มิวโผล่หน้าออกมาจากประตูด้วยรอยยิ้มที่แจ่มใส เหอะๆ
เมกะนัดไอ้มิวไว้หรอ พี่เรียวมองวฉันดูสายตาจับผิด
ป...เปล่านิค่ะ
ยัยจิกะให้ฉันมารับเว้ย...มีปัญหาอะไรรึเปล่าว่ะ พี่มิวหรี่ตามองพี่เรียวด้วยสายตา เออ...กวนตรีน
เปล่า...ฉันคิดว่าแกจะจีบน้องสาวฉัน
โหยยยย...คิดมากป่ะว่ะเรียว ไอ้มิวมันไม่จีบยัยเมกะหรอก อีกอย่าง เมกะก็พึ่งอกหักมาด้วย
... ฉันเงียบ
แล้วถ้าฉันจะจีบน้องสาวแกล่ะ...พวกแกจะมีปัญหาอะไรป่ะว่ะ พี่มิวพูดหน้าตาย ทำให้ฉันสำลักนมที่พึ่งกินไป
เฮ้ยยยยยยย!!! พี่ริวกับพี่เรียวมองหน้าพี่มิวด้วยสายตาที่ฉันอ่านไม่ออก
แกเอาจริงหรอว่ะ พี่ริวถามอย่างอึกอัก
แกก็รู้อยู่ว่าฉันชอบน้องสาวแกมานานแล้ว หือ...
แต่ยัยเมกะพึ่งอกหักมาเองนะเว้ย
ฉันไม่คิดมาก...คนเรามันต้องมีอดีตที่เจ็ปปวดเป็นเรื่องธรรมดา แล้วฉันก็ทนเห็นเมกะเสียใจไม่ได้อีกแล้ว พี่มิวเบนสายตามามองที่ฉันอย่างเปิดเผย
แล้วเมกะว่ายังไง พี่เรียว (ที่ไม่ค่อยมีบทพูด) ถามฉัน
ห...หา ฉันนั่งไม่ติด...แง๊ๆๆ สถานการณ์แบบนี้ฉันควรทำยังไงดี
ฉันให้เวลาเมกะไปคิด 2 วัน พวกแกรอรู้พร้อมฉันเลยล่ะกัน พี่มิวพูดจบ ทุกสายตาก็มองมาที่ฉัน
... ฉันกลืนน้ำลายอย่างยากรำบาก
พี่เคารพการตัดสินใจของเมกะเสมอนะ พี่ริวพูดกับฉัน ฉันหันไปทางพี่เรียวก็เห็นสายตาที่มองมาอย่างเป็นห่วง
ค่ะ...^O^ อย่างน้อยฉันก็ไม่อยู่ในโลกคนเดียว ฉันยังมีทุกคนอยู่ ฉันสบตาแสดงความขอบคุณให้ทุกคน ต่อไปนี้ฉันจะไม่ร้องไห้ด้วยเรื่องไร้สาระอีกแล้วค่ะ ฉันสัญญา
คือ...หนูไม่อยากทำลายบรรยากาศแบบนี้หรอกนะค่ะ แต่จะไปโรงเรียนกันรึยังค่ะมันจะสายแล้วนะ ยัยจิกะโผล่มาทำลายบรรยากาศ ทุกคนพร้อมใจกันดูนาฬิกาของตัวเองก็พบว่ามัน...จะ 8 โมงแล้วววว
ว้ากกกกก...สายแล้วโว้ยยยยยย พี่ริวโวยวายแล้วเก็บของอย่างร้อนร้น เปิดโอกาสให้พี่มิวดึงมือฉันไปที่รถพร้อมกับยัยจิกะ
ไปเจอกันที่โรงเรียนนะพวก พี่มิวสตาร์ทรถเป็นขับออกไปอย่างกระชาก กรี๊ดดดดดดด ฉันจะตายมั้ยเนี้ยยยย
จิกะ...ว่างๆเราไปเที่ยวต่างจังหวัดกันมั้ย... พี่มิวพูดขณะที่เรานั่งกันอยู่บนรถ ฉันได้แต่ก้มมองที่เท้าตัวเองไม่กล้าสบตาพี่มิว
ไปๆ...หนูอยากไปทะเล
งั้นพี่จะพาไปช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์นี้
เย้ๆ
แต่...
..!?!...
ก็ต่อเมื่อเมกะตกลงคบกับพี่แล้วเท่านั้นนะ
หาาาาาาาา ยัยจิกะเหลือบมองมาที่ฉันกับพี่มิว
ตกลงมั้ย...
อะไรกัน?...นี่พี่มิวสารภาพรักยัยเมกะตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย
ก็ตั้งแต่ที่ไปห้างสรรพสินค้าแหละ
ยัยจิกะเริ่มหมุนเรดาร์มาทางฉัน
ทำไมไม่ยอมเล่าให้ฉันฟัง!!
ก...ก็ฉันจะเล่าให้ฟังวันนี้ไงเล่า >///<
แล้วเธอตอบปฏิเสธพี่มิวรึเปล่า
พี่มิวให้เวลาฉันคิด 2 วัน ฉันเหลือบมองไปทางพี่มิว ก็เห็นว่าพี่มิวยิ้มที่มุมปากอยู่
ตกลงเลยนะ...ตกลงวันนี้เลย ยัยจิกะเริ่มเข้าสู่โหมดหน้ามึด แง๊ๆ...นี่แกเห็นการเที่ยวดีกว่าความรู้สึกฉันแล้วหรอ
อะไรล่ะ...พี่มิวให้เวลาฉันคิด 2 วันนะ
ไม่ใช่นะเมกะ...ตอนนี้เหลือแค่วันเดียว เมกะใช่เวลาไปแล้วเมื่อวาน 1 วัน พี่มิวมองฉันด้วยสายตาเจ้าเลห์
ข...ขี้โกงนิพี่มิว ฉันหันไปเหวใส่พี่มิว
ถ้าไปทะเลพี่ว่าจะชวนไอ้พิโกโตะไปด้วยนะ พี่มิวหันไปพูดกับยัยจิกะ ทำให้ยัยนี่กระโจนมาหาฉัน
เมกะ!! ตอบตกลงพี่มิวเดี๋ยวนี้เลยนะ ฉันจิกะหันมาบังคับฉัน
... เฮ้ยยยยย ทำไมพี่มิวถึงเป็นคนเจ้าเลห์แบบนี้เนี้ย
อ๊ะ...พี่มิวถึงโรงเรียนแล้ว จอดให้หนูลงตรงนี้ล่ะค่ะ ฉันเปิดประตูออกทำให้พี่มิวต้องหยุดรถอย่างรวดเร็ว ฉันรีบวิ่งออกจากรถทันที อ๊ากกกกกก ยัยเพื่อนเลวววววว >_<