กลางพงหญ้า...
"นี่พี่คะ..."แคโรลไลน์ อวาลัสอ่ยทักขณะที่กำลังเดินไปอย่างเงียบๆ
"อะไรหรือแคโรล"ฟอล์กเนอร์ อวาลัสผู้เป็นพี่ชายเอ่ยถาม
"อาณาจักรเฮเรเดล (
"นั่นสิแล้วทำไมเราถึงมาทางนี้ล่ะ?"มารอท ดราโกนัสถามขึ้นเป็นคนสุดท้าย
"ก็ถ้าขนาดอาจารย์ใหญ่ยังไม่รอดแล้วต่อให้เราไปตอนนี้คิดว่าจะรอดเหรอไงเล่า?"ฟอล์กเนอร์ถามกลับ
"ก็เลยจะหนี...ล่ะสิ"มารอทถาม
"เปล่านะ!!ยังไงชั้นก็ต้องแก้แค้นให้อาจารย์ใหญ่ให้ได้ แต่ตอนนี้เรายังมีพลังไม่พอ..."ฟอล์กเนอร์ตอบสีหน้าเครียด
"นี่นายตั้งใจจะไปไหนกันแน่?"มารอทถาม
"หาเงินทุน"ฟอล์กเนอร์ตอบ
"ขอเดานะคะพี่ ที่พี่จะไปนี่โคลอสเซี่ยมที่มิวเอรอสใช่มั้ยเนี่ย!!"แคโรลไลน์ถามสีหน้าหวาดกลัว
"เอางั้นเหรอฟอล์ก ถ้านายลงแข่งชั้นขอลงด้วยคน เข้าแบบทีมก็ได้!!"มารอทเสนอ
"เอางั้นก็ได้"ฟอล์กเนอร์อนุญาต
"ขอบใจ!!"มารอทตะโกน
"แซกๆๆๆ!!"พงหญ้ากำลังแหวกเป็นทางมาหาพวกเขาด้วยความรวดเร็ว
"มาแล้วไง"ฟอล์กเนอร์เอ่ย
"กี๊!!"ตั๊กแตนตำข้าวยักษ์จำนวนหนึ่งกระโดดออกมา
"พวกตั๊กแตนตำข้าวเขียวยักษ์ (Green Giant Mantis) สิเนี่ย"มารอทพูดขึ้นเสียงเบื่อสุดๆ
"นี่ผมเจอไอ้นี่มา3วันติดแล้วน้า..."ฟาลิชพูดเสียงเบื่อกว่า
"เอาน่าๆ Blast Snake!!"สิ้นเสียงคาถาของฟอล์กเนอร์ งูเพลิงอาคมก็ตัวหนึ่งเกิดขึ้นที่ฝ่ามือของเขาและพุ่งตรงเข้าสู่ฝูงตั๊กแตน ในฉับพลันทันทีนั้นงูอาคมก็ระเบิดใส่ฝูงตั๊กแตนจนไหม้เป็นเถ้าถ่าน
"พี่เนี่ยเอาจริงทุกทีเลยนะคะ"แคโรลไลน์พูดเสียงหน่าย
3ชั่วโมงต่อมา...
"เห็นแล้วล่ะ"ฟอล์กเนอร์ทักขึ้นอย่างเงียบๆ ทำลายความเบื่อของทุกคนได้เป็นอย่างดี
มิวเอรอส เป็นเมืองที่แสนจะงดงามถึงแม้จะไม่มีน้ำมากเท่าที่ควรแต่ก็ยังมีต้นไม้ที่มีใบสีเหลืองอร่ามประดับอยู่ข้างทางไปตลอดแนวถนน
"ไปสมัครกันเหอะ"มารอทเสนอ น้ำเสียงตื่นเต้นสุดๆ
โคลอสเซี่ยม...
"มาสมัครครับ"ทั้งคู่พูดขึ้นพร้อมกัน
"อย่างพวกเธอเนี่ยนะ ระวังจะเจ็บตัวซะก่อนน๊า..."เจ้าหน้าที่ตอบรับเสียงระรื่น
"เอาเหอะน่าคอยดูฝีมือพวกเราก็พอนะ นะ นะ"มารอทขอร้อง
"เอางั้นก็ได้ รู้แล้วใช่มั้ยว่าทางเราไม่รับผิดชอบความเสียหายเผื่อมีการตายน่ะ"พนักงานอธิบายต่อ"กติกามีเพียงอย่างเดียวคือล้มอีกฝ่ายให้ได้ เอาล่ะแบบทีมใช่มะ?"
"ครับ!!"ทั้งฟอล์กเนอร์และมารอทตอบพร้อมกันอย่างไม่ลังเล
ห้องพักนักกีฬา...
"เฮ้ยพวกเราดูสิคราวนี้มีคนแคระลงด้วยเฮ้ย"นักแข่งร่างยักษ์หัวเราะร่วน"กลับบ้านไปกินนมแม่ไปนะหนูๆเผื่อจะโตทันพวกพี่ซะบ้าง 5 5 5 +!!"
"นั่นสินะครับมาทำไมก็ไม่รู้มาแล้วจะพาลแพ้ไปซะเปล่าๆ"มารอทย้อน
"นั่นสิๆ 5 5 5 +!!"นักกีฬาพวกนั้นหัวเราะเสียงดังขึ้น
"มารอทเค้าหมายถึงพวกแกต่างหากล่ะ"ฟอล์กเนอร์พูดขึ้นอย่างไม่เกรงใจ
"ว่าไงนะ!! เริ่มแข่งเมื่อไหร่แกตายแน่เฟ้ย!!"นักกีฬาทั้งหลายโกรธจัด
สนามแข่ง...
"ต่อไปจะเป็นการแข่งขันระหว่าง โอ้!!แน่นอน!! คนเดิมของเราทีมของดอน กับ โอ้พระเจ้า ผู้ท้าชิงมีเพียงสองคน ทั้งคู่มาในทีมชื่อดราโกสเปล เอาล่ะครับปล่อยให้เค้าเข้ามาแล้วจะได้จบไวๆ ทั้งคู่จะได้กลับบ้านเก่าไปซะที"กรรมการพูดเสียเยาะเย้ย
ทั้งสองทีมเข้ามาในสนามจากทั้งสองด้านของสนามแข่ง พวกนักกีฬาร่างยักษ์ที่ฟอล์กเนอร์และมารอทเจอในห้องพักทุกคนเป็นคนของดอนทั้งสิ้น
"คราวนี้จะได้เล่นกันซะทีนะหนูๆ!! ชั้นนี่แหละดอน!!"คนหนึ่งในทีมดอนตะโกนขึ้นเกียงกร้าว
"เตรียมตัว!!"กรรมการให้สัญญาณ
"5"
"4"
"3"
"พร้อมนะ"ฟอล์กเนอร์พูดกับมารอท
"1"
"อยู่แล้ว"มารอทตอบรับ
"เริ่มได้!!"กรรมการให้สัญญาณสุดท้าย
"ย้าก!! Halm Breaker!!"กลุ่มของดอนตะโกนชื่อท่าพลางกระโดดขึ้นฟ้า
"หึ!! Agility"สิ้นเสียงร่ายคาถา ร่างของทั้งคู่ก็หาววับไป
"อะไรกัน!!"ทีมของดอนทุบลงถึงพื้นแล้ว
"อะไรกันเนี่ยครับทั้งคู่หายไปจากสนามแล้ว ต้องดูภาพช้าครับ ผู้ช่วยจัดการเลย!!"สิ้นคำสั่งของกรรมการ ภาพบนจอมอนิเตอร์จึงถูกย้อนหลังแสดงให้เห็นว่าทั้งคู่แค่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่สูงเกินกว่าสายตาของมนุษยย์
"เอาเลยนะ"ทั้งคู่ตะโกนออกมาจากส่วนใดส่วนหนึ่งของสนามเป็นสัญญาณให้อีกฝ่าย
"Dragon Blade!!/Phoenix Fire!!"ทั้งคู่ตะโกนคาถา
หากมีใครสามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ล่ะก็ คงตื่นตาตื่นใจกับดาบมังกรของมารอทแล้วเพลิงฟีนิกซ์ของฟอล์กเนอร์เป็นแน่
ทั้งคู่พุ่งเข้าหากันและประกบคาถาของทั้งคู่จนรวมเป็นคาถาเดียวจนเกิดควันปริมาณมหาศาลปกคลุมสนามแข่ง
"ท่าผสาน มังกรหงส์เริงระบำ (Dancing Swan&Dragon)"สิ้นเสียงนี้ของทั้งคู่คาถาที่รวมกันเป็นคาถาเดียวก็พุ่งเข้าใส่เป้าหมายเป็นรูปมังกรและหงส์เพลิง
"ตูม!!"เสียงระเบิดเกิดขึ้นทันทีหลังคาถาทั้งคู่พุ่งถึงทีมของดอน ทันใดนั้นควันในสนามแข่งจึงควบกันกลายเป็นพายุลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าและจางหายไปในที่สุด
"ไม่น่าเชื่อครับพวกเขาชน..."กรรมการที่กำลังจะพูดคำว่าชนะก็ถูกขัดจังหวะขึ้นด้วยเสียงๆหนึ่งซึ่งทุกคนจำได้ดีว่าเป็นเสียงของดอน
"ยังหรอกน่ะ!! Earth Breaker!!"ดอนที่พุ่งลงมาจากฟ้าตะโกนชื่อท่า
"เฮ้อ...!! คราวนี้ให้นายแล้วกันฟอล์ก"มารอทพูดเสียงหน่าย
"จัดให้!! Gaia Crash!!"สิ้นเสียงร่ายคาถา ดินและหินที่แตกออกจากสนามก่อนหน้านี้ลอยขึ้นไปรวมเป็นก้อนมหึมากลางอากาศ
"ลอย!! ไป!! เลย!!"ฟอล์กเนอร์สะบัดมือ ก้อนหินอาคมก็พุ่งเข้าใส่ดอนที่พุ่งลงมา
"โครม!!"เสียงของแข็งปะทะกับของแข็งดังก้องไปทั่วสนาม
"จบเกมแล้วครับ ผู้ชนะคือทีมดราโกสเปลครับ!!"กรรมการประกาศ
ร้านน้ำชาทีโคล์ฟเป็นร้านน้ำชาเคลื่อนที่และตอนนี้มันก็เป็นทั้งที่พักและทรัพย์สินชิ้นเดียวของนักผจญภัยทั้งสี่ได้วิ่งเอื่อยๆไปตามถนนของเมืองมิวเอรอส
"ขอบคุณค่ะพี่ที่ช่วยเปิดร้านน้ำชาให้หนู"แคโรลไลน์ อวาลัสพูดขึ้น
"ก็นะถ้าไม่ได้เงินรางวัลขนาดนั้นก็คงไม่มีงบขนาดนี้หรอก"มารอท ดราโกนัสพูดต่อ
"นั่นสินะครับ"ฟาลิชดราโกนัสผู้เป็นน้องต่อในเชิงเห็นด้วย
"เอาล่ะหยุดคุยก่อนลูกค้าเรียกแล้ว"ฟอล์กเนอร์ อวาลัสทัก
_____________________________________________________________________
Chapter 2nd:Colosseum Panic
End