สามวันหลังจากนั้นทุกอย่างยังไม่ดีขึ้นฟอล์กเนอร์ยังคงฝันเรื่องเดิมซ้ำแต่เหตุการณ์ทุกอย่างกลับเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆเขาเพลี่ยงพล้ำง่ายขึ้น การโจมตีของเขาลดลงและไม่แม่นยำเหมือนก่อนและตัวตลกทั้งสองจับเขาได้ครั้งแล้วครั้งเล่า...
"พี่คะ"แคโรลไลน์ทักขึ้นเมื่อเห็นว่าฟอล์กเนอร์มีอาการเหม่อลอย
"ห๊ะ!!...หืม..."ฟอล์กเนอร์หันมองแคโรลไลน์และพยายามเก็บอาการ
"พี่ดูเหม่ออยู่บ่อยๆนะคะเป็นอะไรรึเปล่า"แคโรลไลน์ชิงถามก่อน
"ป...เปล่าๆๆ พี่เหม่องั้นหรอ"ฟอล์กเนอร์โกหก
"ก็ใช่น่ะสิ นายเหม่อบ่อยสุดๆเลย เป็นอะไรรึเปล่า"มารอทตอบ
คืนนั้น...
"นั่ชั้นฝันเรื่องเดิมอีกแล้ว"ฟอล์กเนอร์ถามตัวเองในความฝัน
"โฮะๆๆๆถูกต้องแล้วเพคะนายท่าน"ตัวตลกขาวหัวเราะ
"มาแล้วสินะขอรับ Golden Chains!!"ตรวนทองคำปรากฏขึ้นด้วยเวทมนต์ของตัวตลกดำพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ฟอล์กเนอร์ทันที
"แย่ล่ะสิ!!"ฟอล์กเนอร์วิ่งหลบอย่างรวดเร็วแต่ไม่พ้น เขาถูกล็อคไว้ได้ก่อนจะถูกลากขึ้นลอยกลางอากาศ
"Black Blade!!"ใบมีดสีดำพุ่งเข้าใส่ตรวนทองคำนั้นก่อนจะระเบิดและแหลกเป็นผุยผง
ทิศที่ใบมีดสีดำพุ่งมาปรากฏเป็นร่างปีศาจสีดำขนาดเท่าฟอล์กเนอร์วิ่งตรงมาทางเขา
"หนีไปขอรับนายท่าน!!"ปีศาจนั้นพูดกับฟอล์กด้วยเสียงที่เหมือนกันกับเขา
"เดี๋ยวสิ!! นายเป็นใครน่ะ!!"ฟอล์กเนอร์ตั้งคำถามเสียงดัง
"ผมเป็นด็อพเพลเกนเกอร์ขอรับ ด็อพเพลเกนเกอร์ เจมินี่ โซล!!"ปีสาจนั้นแนะนำตัว
"ไม่ปล่อยให้หนีไปได้หรอกขอรับ!!"ตัวตลกดำพุ่งเข้าใส่ในทันที
"Dark Shield!!"โซลพุ่งเข้าปะทะในทันทีจนเกิดแสงสว่างจ้าไปหมด
"นาย!! ไม่สิ โซล!!"ฟอล์กเนอร์ตะโกนเรียก
"แล้วเจอกันขอรับ นายท่าน..."โซลพูดออกมาก่อนที่แสงจะสว่างจนบดบังทุกอย่างได้จนหมด และฟอล์กเนอร์จะตื่นขึ้นเพราะถูกมารอทปลุก
"เฮ้!! ฟอล์ก!! เป็นอะไร!!"มารอทที่นอนอยู่ข้างๆพยายามเขย่าตัวของฟอล์กเพื่อปลุกเขาให้ตื่น
"หืม...เกิดอะไรขึ้น"ฟอล์กเนอร์ที่ตื่นขึ้นถาม
"นายละเมอแปลกๆน่ะสิ ดอพเพลเกนเกอร์ โจ๊กเกอร์ เจสเตอร์ อะไรนี่หล่ะ"มารอทตอบ
"ง...งั้นเหรอ"ฟอล์กเนอร์พึมพัม
เย็นวันต่อมา...
"สวัสดีครับ..."เสียงของคนๆหนึ่งดังออกมาจากหน้าร้าน
"ร้านเราปิดแล้วนะคะ"รอเรนเซ่ออกมารับหน้าก่อน
"คือที่จริงแล้วผมมีธุระกับ เอ่อ...คุณฟอล์กเนอร์น่ะครับ"คนๆนั้นเอ่ย
"มาสเตอร์คร้าบบบ!! มีคนมาหา!!"อินูอิตะโกนเรียก
"ใครหรอ..."ฟอล์กเนอร์เดินลงมาหา
"นายท่านขอรับ!! ผมเองขอรับ!!"คนๆนั้นต่อ
"ใครหว่า..."ฟอล์กเนอร์ถามตัวเอง
"เจมินี่ โซล ไงขอรับ"คนๆนั้นแนะนำตัว
"อ้าว!! นายเองหรอมีธุระอะไรล่ะ"ฟอล์กเนอร์ถาม
"ผมมาที่นี่เพื่อขอทำพันธะสัญญาขอป็นร่างเงาของนายท่านขอรับ!!"โซลก้มหัวลงอย่างนอบน้อม
"เอาสิ"ฟอล์กเนอร์ตกลงอย่างง่ายดาย
"ขอทำพันธะสัญญากับเจ้าของร่าง!!"โซลตะโกน
"อนุมัติ"ฟอล์กเนอร์พูดเสียงเรียบ สิ้นคำพูดของฟอล์กเนอร์ร่างของโซลก็จมหายลงไปในเงาของฟอล์กเนอร์ในฉับพลันทันที
"นายท่านขอร้าบบ"โซลพูดออกมาจากเงาของฟอล์กเนอร์ด้วยเสียงของเขา
"รึว่าโซลเค้า...จะเป็นด็อพเพลเกนเกอร์ล่ะครับ"ฟาลิชถาม
"ก็ใช่"ฟอล์กเนอร์ตอบเสียงเรียบ
"ไปซื้อของกันเถอะ"ฟอล์กเนอร์ตัดบท
"เดี๋ยวผมไปให้นะขอรับ"โซลเสนอตัว
คืนนั้น...
มารอทยืนมองฟอล์กเนอร์ที่หลับสนิทอยู่ริมประตูด้วยความเป็นห่วงเรื่องฝันร้ายของฟอล์กเนอร์เมื่อคืนก่อนๆ
"เป็นห่วงนายท่านสินะขอรับ"โซลพูดขึ้นเสียงเย็นๆจากด้านหลังของมารอท
"โซลเองหรอ..."มารอททัก
"เป็นห่วงนายท่านสินะขอรับ..."โซลยังถามย้ำคำเดิม
"ก...ก็ใช่..."มารอทตอบ
"ยังไงซะระหว่างที่ผมยังทำสัญญากับเค้า เค้าก็จะไม่ฝันอย่างงั้นอีกนานเลยล่ะขอรับ"โซลใช้เสียงเย็นต่ออีก
"ดีแล้วล่ะ..."มารอทต่อ
"ผมอ่านใจได้บ้างนะขอรับ..."โซลยังใช้เสียงเย็นเหมือนเดิม
"ก...ก็ดีแล้วนี่"มารอทพยายามหลบหน้าของโซลอย่างเต็มที่
"คุณแอบชอบนายท่านใช่มั้ยล่ะขอรับ..."โซลยังใช้เสียงเย็นถามต่อ
"บ...บ้าเหรอ"มารอทบ่ายเบี่ยง
"คุณโกหกผมไม่ได้หรอก..."โซลใช้เสียงยังใช้เสียงเย็นอยู่
"จึ๋ย!! ซวยละสิ"มารอทผงะ
"ผมจะไม่บอกใครก็ได้ถ้าคุณยอมบอกผมมาวะว่าคุณคิดยังไงกับนายท่าน ผมอยากจะฟังจากปากคุณมากกว่านะ..."โซลยังใช้เสียงเย็นไปเรื่อยๆ
"อย่าให้ชั้นพูดจะได้มั้ย"มารอทเริ่มขึ้นเสียง
"งั้นก็ได้...ถ้านายท่านฝันเห็นเรื่องพวกนี้เข้าจะเป็นยังไงผมไม่รู้ด้วยนะขอรับ"โซลพูดก่อนจะกลับเข้าไปในเงาของฟอล์กเนอร์
"เฮ้!! ชั้นยอมแล้วมานี่สิ"มารอทเรียก
"งั้นถ้าคุณกลัวล่ะก็ตามผมมาสิขอรับ"โซลเอ่ยชวนเสียงเรียบ
หน้าร้าน...
"ว่ามาสิขอรับ"โซลเริ่มเปลี่ยนไปใช้เสียงเรียบ
"คือที่จริงแล้วชั้นรู้สึกเค้าก็โอเค...ไม่สิ ไม่ใช่แค่โอเค อยู่กับเค้าชั้นมีความสุขมาก เค้าเป็นเพื่อนคนแรกในชีวิตของชั้น แล้วเค้ายังช่วยชั้นไว้ตั้งหลายเรื่อง แต่ก็นะเราเป็นผู้ชายทั้งคู่จะให้มาคบกันนี่มันก็ทะแม่งๆใช่มั้ยล่ะ แล้วก็นะเค้ารู้สึกยังไงชั้นก็ไม่รู้ซะด้วยแหละ"มารอทอธิบาย
"งั้นเหรือขอรับ"โซลตอบเสียงเรียบ
"หมดเรื่องแล้วสินะ ชั้นจะได้นอนซะที"มารอทตัดบท
"เชิญขอรับ"โซลพึมพัมกับตัวเอง ในขณะที่เดินตามขึ้นไปนั้นเขาพึมพัมกับตัวเองอีกครั้ง"ได้รู้อะไรดีๆอีกแล้วสิขอรับ..."
ในความฝันของฟอล์กเนอร์คราวนี้ไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวแล้วที่ต้องรับมือกับตัวตลกทั้งสอง ในคราวนี้โซลเองก็ร่วมสู้เคืยงข้างเขา
เช้าวันต่อมา...
"ตื่นแล้วหรือขอรับ นายท่าน..."โซลทักเขาออกมาจากเงาที่ทอดยาวออกไป
"เมื่อคืนนี้สนุกสุดๆไปเลยนะ โซล..."ฟอล์กทักตอบ
"วันนี้เราเดินทางต่อกันเถอะ"ฟอล์กตะโกนบอกทุกคนที่อยู่ข้างล่าง"ป้ายหน้าเมืองโรอาร์!!"
_________________________________________________________________________
Chapter 9th:Doppelganger
End.