วันจันทร์

          วันนี้ฉันตื่นแต่เช้าและตอนนี้กำลังจะเดินออกจากซอยเพื่อที่จะขึ้นรถเมล์ไปโรงเรียน ปกติทุก ๆ วัน ฉันจะไปโรงเรียนพร้อมกับไมค์เป็นประจำ แต่วันนี้มันไม่ใช่ เพราะฉันงอนมันอยู่ -^- !! ตั้งแต่เมื่อวานที่ฉันตะโกนใส่หน้ามันและวิ่งหนีกลับบ้านมา เราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย เฮ้อ นี่แสดงวันมันไม่แคร์ฉันเลย V.V แล้วที่ผ่านมามันคืออะไรละเฟ้ยยยย ! แต่...ช่างมันเถอะ คิดไปก็เป็นทุกข์ มาคิดอะไรที่เป็นสุขกับจิตใจตัวเองดีกว่า อย่างเช่น....อ่า...วันนี้ฉันเช็ดก้นมารึยัง -*- เช็ดแล้วสิ ไอ้บ้า !! คิดอะไรไม่เข้าเรื่องเล้ยย

          O.O !! อ้า จริงสิ~ !! อาทิตย์หน้านี้ก็จะถึงวันงานโรงเรียนแล้วนี่นา ใช่ ๆ ฉันลืมไปซะสนิทเลย ฉันต้องไปหาร้านตัดชุดสินะ ไม่เป็นไรฉันไปบอกแม่ก็ได้ เพราะว่าแม่มีเพื่อนเป็นเจ้าของร้านตัดชุดพอดี งั้นดีเลย ให้แม่ไปสั่งตัดชุดเจ้าชายให้ เอ๊ะ ฉันเป็นเจ้าชาย และไอ้ไมค์เป็นเจ้าหญิง อ๊าาาาา ~ นี่ฉันต้องตัดให้มันอีกใช่มั้ยเนี่ย ถ้าฉันไม่บังคับมันละก็ ไมค์มันไม่ใส่แน่ ๆ เลย แต่ฉันจะให้มันใส่ให้ได้ (-_-)// << มุ่งมั่น

          “ แฮ่ ~ =P!! ” 

          “ เย้ย ~ o[]O!!” ฉันร้องเสียงหลงด้วยความตกใจเมื่อพบว่าตัวเองเดินอยู่ดี ๆ จู่ ๆ ก็มีหัวสองหัวโผล่มาจากด้านหลังกำแพงและกระโดดออกมาขวางหน้าฉันไว้พร้อมกับแลบลิ้นแฮ่ ๆ ใส่ฉัน

          เฮ้อ นึกว่าใคร ที่แท้ก็เป็นไอ้เทสกับสกายนี่เอง ตกใจหมด ( -o- )=33 ว่าแต่...อะไรพัดมันมาหาฉันหว่า -*- ปกติก็ไม่เห็นจะมากัน -^-

          “ ตกใจขนาดนั้นเชียว O.o ” สกายถาม

          ก็แน่สิวะ ไอ้สกายบ้า >O< !!

          “ ตั้งแต่วันนั้น แกก็ไม่ได้เจอไอ้ไมค์เลยใช่มะ ” เทสถาม

          “ ก็เมื่อวานไปเจอมันนิดหน่อย ( _ _ ) ”

          “ ว่ายังไงนะ !! -_-^^ ”

          เมื่อฉันพูดจบสองคนนั้นก็เข้ามารุมทึ่งฉันทันที โดยมีไอ้เทสกระชากแขนไปข้างซ้าย และตามด้วยไอ้สกายกระชากแขนฉันไปข้างขวา อะไรกันเนี่ย ฉันทำผิดอะรายยยยยยย ไม่เห็นต้องทำตาดุถึงขนาดนี้เลยนี่ Y^Y

          ฟิ้ววววววว

          “ ‘.)(+_+) ~~ ”

          “ แกบอกฉันมานะว่าแกไปเจอมันทำไม ” เทสที่กระชากฉันไปด้านซ้ายถามขึ้น แต่ฉันก็ยังไม่ทันจะได้ตอบอะไร สกายก็ฉุดฉันไปด้านขวาบ้าง

          ฟ้าวววววว

          “ ~~ (+_+)(.’ ”

          “ ยังจะไปหามันอีกหรอ ” << สกาย

          ฟิ้ววววววววว

          “ ‘.)(+_+) ~~ ”

          “ ไปหามันทำมายยย ” << เทส

          ฟ้าววววววววว

          “ ~~ (+_+)(.’ ”

          “ ไปหามันเพื่ออะไร ” << สกาย

          หลังจากนั้นจังหวะการดึงของสองคนนั้นก็เริ่มแรงและเร็วขึ้น ในจังหวะที่ไอ้เทสเหวี่ยงฉันไปหาและเกิดหลุดมือจากฉันส่วนสกายก็ปล่อยมือฉันกระทันหันจนฉันที่เริ่มแข้งขาอ่อนก็กระเด็นไปทางด้านหลังแบบไม่ทันตั้งตัว

          “ ว๊ากกกกกกก =O= !!! ” << ฉัน

          “ เฮ้ยยย ไอ้ข้าวสวยย OoO !! ” << เทส

          “ ตายแน่แล้ว หน้าแหกแน่เลย >O< ” << สกาย

          ฟุ่บ !!

          ....เงียบ....

          “ ( >.< ) >> ( >.O ) เอ๋ ? >> ( o.O ) ” ฉันที่หลับตาปี๋อยู่ลืมตาขึ้นมาเมื่อเสียงรอบ ๆ ตัวเงียบสนิท อ๊ะ ทำไมฉันไม่รู้สึกเจ็บเลยอ่ะ ฉันมองไปรอบ ๆ ตัวอีกครั้ง และก็ได้พบว่า.....

          “ เฮ้ยยยย OoO !! ” ฉันกระเด้งตัวลุกขึ้นยืนเมื่อฉันพบว่าฉันกำลังนั่งอยู่บนตักผู้ชายหน้าใสที่ใส่ชุดนักเรียนแบบเดียวกันกับไอ้เทสอยู่ และแถมยัง....หล่อมากอีกด้วย แต่เรื่องหน้าตาของเขาไม่สำคัญเท่ากับเรื่องที่ว่าฉันไปนั่งตักเขาได้ยังไง ??

          “ เอ่อ...ขอโทษจริง ๆ นะ ” ฉันพูดขอโทษพลางโค้งให้เขาสองสามทีก่อนจะเดินขึ้นรถเมล์สายที่ฉันขึ้นทุกวันเพื่อไปโรงเรียนทันที

          “ เป็นเพราะแกทั้งสองคนนั่นแหละ ที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นน่ะ เห็นไหมละ คนอื่นเขาเดือดร้อนกันหมดเลย >O< !!” นี่เป็นยกที่สองที่ฉันด่าไอ้เทสกับสกายในช่วงพักกลางวันของวันนี้

          และตอนนี้พวกเราสามคนก็มานั่งอยู่ในห้องเรียนของฉัน

          “ ฉัน...ฉันขอโทษ ( -/|\- )” และนี่ก็เป็นคำขอโทษครั้งที่สามของไอ้เทส

          “ ฉันจะไม่ทำอีกแล้วววววว แต่ว่า...” สกายพูดพลางลากเสียงยาวตรงประโยคหลัง

          “ แต่ว่าอะไร ” ฉันถามพลางหรี่ตามองสกาย

          “ แต่ว่า....นายคนนั้นก็อยู่โรงเรียนเดียวกันกับพวกเราด้วยนี่ ”

          “ อืม ก็ใช่ แล้วไงต่อ ”

          “ แล้ว...นายคนนั้นก็กระโดดมาช่วยแกเองนะ ( _ _ )”

          “ หา OoO !!!! ” ฉันร้องลั่นห้องเรียน จนทำให้คนที่อยู่ในห้องหันมามองกันใหญ่แต่ฉันก็ไม่สนใจจึงหันไปหาคำยืนยันจากปากของทั้งสองต่อ

          “ แก...แกพูดจริงหรอวะสกาย ! ”

          “ ( -_- ) ( _ _ ) ( -_- ) ( _ _ )” สกายพยักหน้า ฉันจึงหันไปเอาคำตอบจากเทสต่อ และเทสก็พยักหน้าเช่นกัน

          โอ้ มายโฮมมมม ~ =[]= !! ( ก็คนอื่นเขาก็อดกันนี่ ) อย่างนี้ฉันควรจะขอบคุณเขาสินะ แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ชั้นไหนน่ะสิ เพราะฉะนั้นก็....เอาไว้ก่อนละกันนะ -__-

          ครืดดดด !

          จู่ ๆ ก็มีคนลากเก้าอี้ข้าง ๆ ฉันออกมาก่อนที่เขาคนนั้นจะนั่งลงและหันมาทางพวกเราทั้งสามคน

          ไอ้ไมค์ !!!!

          “ พวกแกโกรธอะไรฉัน บอกมาตรง ๆ เลยดีกว่า ” ไมค์พูดแล้วมองพวกเราทีละคนด้วยสีหน้าจริงจัง เมื่อพวกเราเห็นอย่างนั้น พวกเราก็ต่างหันหน้ามามองกันโดยไม่ได้นัดหมาย จากนั้น....พวกเราก็เงียบ....

          ...เงียบ...

          ปัง !

          “ เฮ้ย จะบอกกันบ้างไม่ได้เลยหรอวะ ” ไมค์ที่ทนกับความเงียบนี่ไม่ไหวก็ถึงกับลุกขึ้นตบโต๊ะเสียงดัง ทำเอาพวกเราพากันสดุ้ง สุดท้ายแล้ว คนที่ยอมปริปากพูดคนแรกก็คือสกาย

          “ คือ...พวกเราไม่ได้โกรธแกหรอกนะ ไอ้ไมค์ แต่เราแค่น้อยใจแก...ก็เท่านั้นเอง ” สกายก้มหน้าก้มตาตอบ

          “ น้อยใจเรื่องอะไร -*- ” ไมค์ถามพลางขมวดคิ้ว

          “ ก็น้อยใจที่วันเกิดแก พวกเราก็อุตสาห์ทุ่มทุนเพื่อจะฉลองวันเกิดให้แก แต่แกกลับทำมันพัง เพราะแกเลือกที่จะไปกับเยลลี่อะไรนั่นไงล่ะ !! ” คราวนี้ไม่ใช่สกายแต่เป็นเทสที่ตอบแทน ส่วนฉันก็ได้แต่ยืนเงียบรอดูเหตุการณ์ต่อไป

          “ …. ” เกิดความเงียบจากไมค์ นี่ที่แกเงียบไปก็เพราะว่าสิ่งที่ฉันคิดไว้ว่าแกกับเยลลี่เป็นแฟนกันนี่มันจริงใช่มั้ยเนี่ย YOY

          “ ฉัน...ฉันขอโทษว่ะ ฉันก็แค่...ไปดูหนังเท่านั้นเองน่า แหม พวกแกนี่ก็ขี้น้อยใจกันจังเลยนะ ฮะ ๆ ^^; ”

          “ .... ” พวกเราเงียบ ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าสองคนนั้นจะคิดยังไงกัน แต่สำหรับฉัน....

          “ งั้นเดี๋ยวคราวหลังฉันพวกแกไปเลี้ยงไถ่โทษก็แล้วกันนะ ^^;; ”

          สำหรับฉัน....ฉันรู้สึกว่า....ไมค์มีอะไรบางอย่างที่กำลังปิดบังพวกเราอยู่ในใจ 

          “ อื้ม ขอบใจ ^^ ” สกายพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องของฉัน

          “ อย่าลืมละกัน -_- ” เทสพูดแล้วเดินตามสกายไป ทีนี้ก็เหลือแต่ฉันแล้ว เฮ้ พวกแกไม่คิดอย่างฉันบ้างเลยหรอวะ =_=

          “ อ่า....แล้ว....ชุดเจ้าหญิงน่ะ จะเอายังไง ” เมื่อพวกนั้นออกไปกันแล้วไมค์ก็หันมาถามฉันต่อ

          “ เดี๋ยวก็รู้ ” ฉันตอบพลางยิ้มเจ้าเลห์

          หึ ๆ เย็นนี้เดี๋ยวได้รู้กัน ^^++

          พอตอนเย็น ฉันกับไมค์ก็กลับมาถึงบ้านพร้อมกัน แต่ว่าฉันก็ต้องลากไมค์มาบ้านฉันก่อน เพื่อที่จะให้แม่พาเราไปวัดตัวเพื่อสั่งตัดชุดเจ้าหญิงเจ้าชายกัน

          และตอนนี้ ฉัน แม่ และไมค์ ก็พากันมาอยู่ที่ร้านตัดชุดที่เจ้าของเป็นเพื่อนกับแม่ที่หน้าปากซอยแล้ว เมื่อเข้ามาถึง แม่ก็เข้าไปคุยกับคุณน้าเจ้าของร้านอย่างสนิทสนม สักพักคุณน้าก็เอาแบบชุดเล่มหนามาให้เราเลือกกัน

          “ โห ชุดนี่มีแต่เกาะอกไม่ก็สายเดี่ยวทั้งนั้นเลยว่ะ ให้ฉันเป็นเจ้าชายไม่ได้หรอวะ ” ไมค์บ่นกระปอดกระแปดพลางพลิกดูแบบชุดในมือไปเรื่อย ๆ

          “ เห็นจะไม่ได้ว่ะ ก็ตกลงกันแล้วไม่ใช่หรอไง ” ฉันตอบ

          “ ชิ -^- ! ”

          “ หึ ๆ อ๊ะ นี่ ๆ เอาชุดนี้ไหมล่ะ ” ฉันที่ดูแบบชุดอีกเล่มในมือไปเรื่อย ๆ จนพบกับชุดเจ้าหญิงสีชมพูอ่อนที่ถูกประตกแต่งด้วยเลื่อมและลูกปัดหลากสีอย่างสวยงาม ส่วนที่แขนก็เป็นแขนตุ๊กตา อืม ฉันว่าชุดนี้แหละ เหมาะกับไมค์ที่สุด อ๋า ส่วนอันนี้เป็นชุดเจ้าชายที่ใส่คู่กัน ว้าว เท่มาก ๆ ถ้าไอ้ไมค์ใส่ก็คงจะเท่เอามาก ๆ เลยเนอะ ฮิ ๆ แต่ขอโทษเถอะ ชุดนี้ไอ้ไมค์มันไม่ได้ใส่หรอก เพราะฉันจะใส่เองต่างหาก ใส่ออกมาคงจะประหลาดพิลึก -.,-

          “ ข้าวสวย เดี๋ยวแม่ไปก่อนนะ เลือกเสร็จก็ไปให้คุณน้าวัดชุดเลยแล้วกัน เสร็จแล้วก็เจอกันที่บ้านนะ ” แม่เดินเข้ามาบอกฉันกับไมค์ ฉันจึงพยักหน้าตอบกลับไป

          เมื่อวัดตัวเสร็จ คุณน้าก็บอกให้มารับชุดวันเสาร์นี้ ส่วนฉันกับไมค์ก็พากันเดินกลับบ้านกัน

          ตี๊ด ตี๊ด ~

           เสียงแสดงข้อความเข้าดังมาจากโทรศัพท์ไมค์ เมื่อไมค์หยิบขึ้นมาดู ฉันก็ได้พบว่า...นั่นมันที่ห้อยโทรศัพท์รูปแมวดำที่ฉันซื้อให้มันนี่ !! อ๊ากกกกกกก >O< ปลื้ม ๆ ดีใจมากเลยอ่ะ อ๊ากกกก ดีใจ ไม่ไหวแล้ววววว ปลื้มมากกกกกกกกกกกก ขอบคุณที่ใช้ของที่ฉันซื้อให้นะ ฉันดีใจมาก ๆ เลยเนี่ย >[]< !!

          และแล้ววันงานโรงเรียนก็มาถึงจนได้

          “ อะโห แต่งเป็นผู้ชายนี่ก็ดีเหมือนกันนะเนี่ย ” สกายเดินวนไปวนมารอบตัวฉันเหมือนสำรวจระเบิด เอ้ย ความเรียบร้อย -_-‘

          ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้ฉันแต่งตัวอยู่ที่ห้องน้ำ ในชุดเจ้าชายที่สั่งตัดเป็นไซส์ผู้หญิงโดยเฉพาะเลยล่ะ ฮิ ๆ และก็มีไอ้สกายนี่แหละที่คอยช่วยแต่งตัวให้ฉัน อยากบอกว่าเท่สุด ๆ ไปเลย ^O^ ( เอาคำชมมาจากสกายนะ -*- )

          “ นี่ ๆ มัดมวยแล้วใส่วิกผมทรงซอยรากไทรเข้าไปหน่อย ” สกายจัดการมัดมวยผมฉันขึ้นจากนั้นก็เอาวิกผมสีน้ำตาลเข้มที่จัดเป็นทรงซอยรากไทรสุดเท่ใส่ให้ฉัน นี่ฉันหาไอ้เจ้าวิกนี่ตั้งนาน กว่าจะเจออันที่ถูกใจ ฮ้า ใส่ออกมาแล้วก็เหมือนผู้ชายหน้าหวานเลยแฮะ

          “ อือหือ ทีนี้แกก็กลายเป็นเจ้าชายหน้าหวานสุดหล่อแล้ว >O< ” สกายพูดพลางทำหน้าภูมิใจกับผลงานตัวเอง

          “ แล้วแกแต่งเป็นอะไรล่ะสกาย ” ฉันถามบ้างทำให้สกายหันมายิ้มเจื่อน ๆ ให้ฉันก่อนจะตอบด้วยเสียงเบาหวิว

          “ ฉันแต่งเป็นควาย ( _ _ ) ”

          “ หึ ๆ ฮ่า  ๆ ๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ” เมื่อได้ฟังมันพูดจบฉันก็ปล่อยก๊ากออกมาทันที เอ้า ก็จะไม่ให้ขำได้ยังไงล่ะ ก็เมื่อปีที่แล้วที่ฉันแต่งเป็นควายน่ะ มันยังหัวเราะเยาะฉันอยู่เลย คราวนี้แหละ ฉันจะหัวเราะแกบ้าง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

          “ ไม่ต้องมาหัวเราะฉันเลยนะยะ แกรออยู่ตรงนี้แหละ ฉันจะแต่งตัวบ้างแล้ว ” สกายพูดแล้วหันไปหยิบถุงเครื่องแต่งตัวก่อนจะเดินหน้าเบ้เข้าห้องน้ำไป

          ไม่เกินสิบห้านาทีสกายก็เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับชุดควายและหน้าตาอันบูดบึ้งของัมน จากนั้นเราก็เดินออกมาจากห้องน้ำหญิงและตรงไปที่ห้องน้ำชายที่อยู่ไม่ไกลกันมากนัก ที่เราไปห้องน้ำชายไม่ใช่เพราะว่าเราจะไปแอบดูพวกนักเรียนชายเข้าห้องน้ำแต่อย่างใด ( ใครคิดอย่างนั้นตาย  -_-^!! ) แต่เราจะไปรอไอ้ไมค์กับไอ้เทสกันต่างหาก

          ตอนนี้เวลาก็หนึ่งทุ่มห้าสิบห้าแล้ว อีกแค่ห้านาทีงานแฟนซีก็จะเริ่มขึ้นแล้ว ทุกคนที่มาร่วมงานต่างก็แต่งชุดแฟนซีของตน อย่างเช่น นางงาม ( จักรยาน ) ที่คนแต่ง ๆ มาไม่ได้ดูหน้าตัวเองเล้ย หน้าตาอย่างกับ นางนาคขี่จักรยาน เอ๊ะ และนั่นก็โคโยตี้นี่ โธ่ ไอ้ตุ๊ดเอ๊ยยย =[]= !!

          “ เฮ้ ๆ นั่นไง ๆ สองคนนั้นออกมาแล้ว ” สกายสะกิดไหล่ฉันและชี้ไปยังคนสองคนที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำชาย ซึ่งคนหนึ่งแต่งชุดเป็นชาวนา ส่วนอีกคนก็แต่งเป็นเจ้าหญิงในชุดสีชมพูฟูฟ่องและวิกผมยาวสีทองที่ถูกดัดเป็นลอน ๆ ใช่แล้ว...ไอ้เทสกับไอ้ไมค์ !!! อ๊ากกกก อะไรมันจะน่ารักกันขนาดนี้เนี่ย >O<

          “ เป็นไงล่ะไอ้ข้าวสวย เจ้าหญิงของแกสวยมั้ยล่ะยะ ” สกายเรียกสติของฉันกลับคืนมาโดยการกระทุ้งศอกฉันพลางพยักเพยิดไปทางไมค์ที่ตอนนี้ไมค์กับเทสได้มายืนอยู่ตรงหน้าเราสองคนแล้ว

          “ อ่ะ...เอ่อ อืม -///- ” ฉันก็ได้แต่ก้มหน้างุด ๆ เพื่อปกปิดหน้าตัวเองที่แดงเถือกไปทั้งหน้า

          “ ไป ๆ แกไปกับเจ้าหญิงของแกเถอะว่ะ ส่วนแกมานี่เลยไอ้เทส ไอ้ชาวนาบ้าเอ๊ยยย ” พูดจบ สกายก็จับหูไอ้เทสแล้วลากออกไป และในที่สุดก็เหลือฉันกับไมค์...

          “ ทำไมแกแต่งชุดนี้แล้วมันดูน่ารักจัง ” ฉันพูดทำลายความเงียบขึ้นมา

          “ แกแต่งแบบนี้แล้วดูเป็นเจ้าชายที่รักชะมัด ”

          O////O !!

          ตึกตัก ตึกตัก

          ตึกตัก ตึกตัก

          “ -////- อื้ม ขอบใจ ”

          เมื่อการแสดงเปิดงานแฟนซียามค่ำคืนจบลง ก็เป็นเวลาสำหรับสังสรรค์กัน ในตอนนี้เจ้าชาย ( ฉัน ) ชาวนากับควาย ( เทสกับสกาย ) ก็ได้มานั่งอยู่บนโต๊ะอาหาร เราต่างพลัดกันตักนู่นตักนี่เข้าปากกันอย่างไม่ยั้ง ส่วนเจ้าหญิง ( ไมค์ ) มันบอกว่ามันจะไปเข้าห้องน้ำ

          เห็นไอ้เทสมันบอกว่า กว่าไมค์มันจะยอมออกมาโชว์ตัวให้คนอื่นเห็นแบบนี้ มันแทบจะฉีกชุดเป็นชิ้น ๆ เลยทีเดียว แหม แล้วใครจะไปยอมเล่า กว่าจะได้มาเป็นชุดแบบนี้ มันยากเย็นแสนเข็ญขนาดไหน คิดถึงคนเย็บบ้างเหอะ  -^- !

          “ เอ๊ะ นั่นไอ้ไมค์นี่นา ไหนบอกจะไปห้องไง แล้วนั่นวิ่งไปไหนล่ะ -*- “ เทสชี้ไปทางด้านหลังของฉัน เมื่อฉันหันตามไป ก็พบว่าไอ้ไมค์มันกำลังวิ่งออกไปจากสถานที่จัดงานนี่อย่างรีบร้อน หลังจากนั้น ฉันก็หันกลับมามองหน้าเทสกับสกายอย่างสงสัย

          “ ถ้าอยากรู้ เราก็ต้องตามมันไป ” สกายพูดพลางลุกขึ้นยืน ฉันก็เลยร้องห้ามมันไว้

          “ เฮ้ย อย่าเลย เรื่องของมันน่า ”

          ถึงแม้ฉันอยากจะรู้มากก็ตามเถอะ -*-

          “ บอกแล้วใช่มั้ยวะไอ้สวย ว่าอย่าทำตัวดีเกินไป ” เมื่อสกายพูดจบ เทสก็ร่วมมือจากสกายช่วยกันลากฉันออกมาแล้วตามไอ้ไมค์ไป

          หึ ฉันดีเกินไป....ชิ ! -^- แต่ไปก็ได้ -_-

          ทั้งสองคนลากฉันมายังลานน้ำพุของโรงเรียนและพามาหลบอยู่หลังพุ่มไม้และห่างออกไปนิดนึงก็มีไอ้ไมค์ในชุดเจ้าหญิงสีชมพูยืนอยู่ตรงลานหน้าน้ำพุนั่น

          ในเวลาแบบนี้ บรรยากาศแบบนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตรงลานน้ำพุแห่งนี้โรแมนติกเอามาก ๆ เลยล่ะ -.,- ว่าแต่ไมค์มันมาทำอะไรที่นี่กัน ก็ไหนบอกว่าจะไปเข้าห้องน้ำนี่นา อย่าบอกนะว่าจะมาหาบรรยากาศดี ๆ อย่างลานน้ำพุยืนฉี่น่ะ =[]= บ้าน่า คิดอะไรประหลาด ๆ อีกแล้วไอ้ข้าวสวยเอ๊ย

          “ ไมค์ ~ ^^ ” เสียงเล็ก ๆ ของผู้หญิงดังขึ้น จากนั้น เจ้าของเสียงก็ปรากฏตัวออกมาในชุดเจ้าชาย 

          O_O !! ยะ...เยลลี่ !!!!

          เยลลี่...เยลลี่....เยลลี่อีกแล้วหรอ นี่มันอะไรกันเนี่ย นี่หมายความว่าในตอนนั้นไอ้ไมค์โกหกพวกเราจริง ๆ ด้วยงั้นสิ และครั้งนี้ก็ด้วย

          “ ฮะ ๆ นายในชุดเจ้าหญิงนี่น่ารักชมัดเล้ย >.< ” เยบบี่พูดขึ้นพลางจับมือไมค์

          จะ...จับมือ !! เจ็บ ๆ  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เจ็บมาก ๆ

          “ หึ ๆ ที่แต่งออกมาก็เพื่อ....เธอไง เจ้าชาย ^^ ” ไมค์พูดบ้าง และ...

          ฉึก !!

          ลูกศรดอกหนึ่งปักเข้ามาหน้าผาก เจ้าชายงั้นเหรอ ฉันก็เจ้าชายน้า ยัยนี่มันเลียนแบบฉันนี่นา ทำแบบนี้ได้ยังไงกัน !! -_-^

          “ ที่นายเรียกฉันมาที่นี่ มีอะไรหรอ ” เยลลี่พูดยิ้ม ๆ

          อะไรนะ ไมค์เรียกเยลลี่มาที่นี่งั้นเหรอเนี่ย

          “ ที่ผ่านมา...ฉันทำให้เธอหึงฉันสำเร็จแล้วใช่มั้ยเยลลี่ ?? ” ไมค์พูด

          “ ^///^ ก็...ใช่ ”

          “ หึ ๆ ที่ผ่านมาคงจะต้องขอบคุณไอ้ข้าวสวยมันน่ะ ที่ทำให้แผนนี้สำเร็จจนได้ ”

          O_O อะไรนะ !!! ทะ....ที่ผ่านมา...

          “ นี่ฉันอุตสาห์ใช้เพื่อนรักของตัวเองเป็นเครื่องมือเพื่อเธอโดยเฉพาะเลยนะเนี่ย เยลลี่ ฉันจะบอกเธออีกครั้งนะว่า.... ”

          น้ำใส ๆ ค่อย ๆ ไหลลงมาจากตาของฉัน สกายที่อยู่ข้างฉันก็บีบมือฉันไว้แน่น อะไรกัน ที่ผ่านมามันไม่ได้มีค่าสำหรับแกเลยใช่มั้ย ไมค์ ??

          “ ฉันชอบเธอเยลลี่ ” พูดจบ ไมค์ก็ดึงเยลลี่เข้าไปกอดไว้แน่น

          ฉึก ๆ ๆ ๆ ๆ !!!

          ทั้งหอกทั้งธนู ลูกศร ต่างเข้ามาทิ่มแทงใจฉันจนเจ็บจี๊ดไปหมดแล้ว ฉันเจ็บ ฉันเจ็บจริง ๆ ที่ผ่านมา มันเห็นฉันเป็นแค่เครื่องมือเท่านั้น ไม่ว่าจะจับมือฉันหรือโอบเอวฉัน มันก็ไม่ได้มีความหมายอะไรเลยสินะ ปากก็บอกว่าฉันเป็นเพื่อนรัก แต่ที่แกทำ....มันใช่เพื่อนแล้ว !! คนอย่างฉัน....ฉันจะไม่ยอมโง่ในสายตาใคร !!

          ฉันรีบปาดน้ำตาของตัวเองก่อนจะลุกขึ้นยืนและตามมาด้วยเทสและสกาย เมื่อไมค์เห็นพวกเราก็รีบผละออกจากเยลลี่และยืนนิ่งอึ้งด้วยความตกใจ

          “ ทำไมแกทำแบบนี้ !! ” ฉันตะโกนลั่นและน้ำตาก็ไหลลงมาอีกละลอก

          “ แก...โกหกพวกเราทำไม ” สกายพูดด้วยสีหน้าผิดหวัง

          “ แกเห็นไอ้ข้าวสวยเป็นอะไรวะ พวกเราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรอ ทำแบบนี้ได้ยังไง !! ” เทสพูด และมีสีหน้าผิดหวังไม่น้อยไปกว่าสกาย

          “ ฉันไม่คิดเลยว่าเพื่อนที่คบกันมาตั้งสิบกว่าปีจะทำกับฉันแบบนี้ รู้บ้างมั้ยว่าจะรู้สึกยังไงที่เพื่อนของตัวเองเห็นเราแค่อีโง่คนหนึ่งเท่านั้น ฉันมันเป็นได้แค่นี้....ใช่มั้ย ” ฉันหยุดพูดแล้วกลืนก้อนสะอึกลงไปก่อนจะพูดต่อ “ ที่แกบอกว่าฉันเป็นเพื่อนรักแก...ที่แกทำแบบนี้...มันไม่ได้เรียกว่าเพื่อนแล้วเว้ย !! T[]T ” ฉันแหกปากดังลั่นอีกครั้งก่อนจะปล่อยขาอันไร้เรี้ยวแรงของตัวเองให้ล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้นแล้วปล่อยโฮออกมา สกายที่เห็นฉันร้องไห้อย่างหนักก็ลงข้าง ๆ และกอดปลอบฉันเหมือนเห็นฉันเป็นเด็ก ๆ

          ในวันนี้และ ณ เวลานี้ เป็นวันที่ฉันเสียใจที่สุดในโลก และต่อจากวันนี้ไป ฉันก็คงจะไม่มีเพื่อนสนิทที่ชื่อว่า ‘ ไมค์ ’ อีกต่อไป ฉันคงจะต้องมองเขาเป็นแค่เพื่อนที่เคยรู้จักกันเท่านั้น….

          “ ไอ้ไมค์...แกมันเป็นเพื่อนที่ชั่วมาก !! ” เทสพูดแล้วกำหมัดแน่นก่อนจะถลาเข้าไปซัดหมัดเข้าที่หน้าหล่อ ๆ ของไมค์หนึ่งทีจนไมค์เซล้มลงไปอยู่บนพื้น

          ยิ่งเห็นอย่างนั้น ฉันก็ยิ่งเจ็บเข้าไปใหญ่ แต่ฉันจะไปสนใจทำไมกันล่ะ ฉันควรจะสะใจซะมากกว่าสินะ หึ ๆ ๆ

          “ แค่นี้มันยังไม่พอหรอก...”

          “ เดี๋ยวเทส -_- ” ในขณะที่เทสกำลังเงื้อมือเพื่อเตรียมที่จะชกอีก ฉันก็ลุกขึ้นยืนและร้องห้ามไว้ เทสหันหน้ากลับมาหาฉันด้วยสีหน้างง ๆ

          “ ถ้าแกจะชกมันอีก... ”

          “ … ”

          “ ขอให้เป็นฉันเอง ”

          “… ”

          “ … ” 

          เทสมองหน้าฉันอย่างชั่งใจก่อนจะถอยออกมา

          “ ก็ได้ -_- ”

          เมื่อเทสถอยออกมา ฉันก็เดินเข้าไปยืนอยู่ตรงหน้าไมค์ที่ตอนนี้ลุกขึ้นยืนรีบร้อยด้วยดวงตาแข็งกร้าว ส่วนไมค์ก็จ้องฉันกลับด้วยแววตาสำนึกผิด และฉันก็ตัดสินใจปล่อยหมัดไปที่หน้าของไมค์

          ผลัก !!

          ….ด้วยน้ำตาที่ยังไม่หยุดไหล ก่อนจะพูดกับไมค์ที่ตอนนี้ลงไปนั่งอยู่กับพื้นอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายแล้ววิ่งออกไป

          “ ต่อไปนี้...เราไม่รู้จักกัน Y_Y ”

                                          **************************************************

     อ่า...ก็มาอัพตามสัญญาที่ให้ไว้ว่าจะมาอัพวันนี้

ถึงมันจะช้าไปหน่อยแต่เค้าก็มาอัพให้นะ >.<

มาอัพครั้งนี้มันยาวไปมั้ยอ่ะ คราวนี้เราสองตอนมารวมกันไง

ตอนนี้เราก็เขียนอยู่สองเรื่องอ่ะ อีกเรื่องนึง เราจะส่งแจ่มใสอ่า

เราก็เลยต้องสลับกัน

แต่สัญญาว่าจะมาอัพเร็วขึ้นจ้า และก็....

มาอัพช้าไปเค้าก็ขอโทษทู้กกกกกกกคนเลยนะ