“ เฮ้ย เมื่อไหร่แกจะตื่นวะเนี่ย -*- ” เสียงของสกายดังแว่วเข้ามาและตามมาด้วย...

โป้ก !!

ตามมาด้วยการเขกหัวหัว =_= ฉันค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ตรงหน้าฉันคือเพดานสีขาวสะอาด นี่ฉันอยู่ที่ไหนกันน่ะ จำได้ว่า...เอ่อ...

“ อ้าวเฮ้ย ฟื้นแล้ว ๆ OoO ” เสียงสกายที่อยู่นั่งอยู่ข้างเตียงดังขึ้น เทส โอริ ก็ยืนอยู่ข้างหลังสกายอีกที ฉันจึงเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง และมองไปรอบ ๆ อีกครั้ง และก็พบว่าตอนนี้ฉันอยู่ที่ห้องพยาบาลนั่นเอง เอ๊ะ แล้วทำไมฉันจะต้องมาอยู่ที่ห้องพยาบาลด้วยล่ะเนี่ย

“ ทำไมฉันต้องมาอยู่ที่ห้องพยาบาลด้วยล่ะ ” ฉันถามอย่างมึน ๆ งง ๆ

โป้ก !!

และก็ได้คำตอบกลับมาคือการเขกหัวอีกครั้ง =_=^ ว้อยยยย !! ทำไมต้องเขกหัวกันด้วยวะ ระหว่างที่ฉันนอนอยู่เนี่ย ฉันแยกร่างไปตบหัวแม่ยายแกรึไงวะ >O<

“ แหม ตื่นมาก็ถามแบบนางเอกเชียวนะแก -O- ”

ก็มันเป็นจริง ๆ นี่หว่า U_U

“ ที่แกมาอยู่ที่ห้องพยาบาลนี่ก็เพราะว่าอยู่ดี ๆ แกเกิดบ้าขึ้นมา เป็นลมหงายหลังไปซะงั้น พวกเราก็ต้องแบกแกมาถึงห้องพยาบาลนี่แหละ ”

เดี๋ยวนะ เป็นลมนี่มันบ้าตรงไหนวะ =_=

“ เออ แล้วทำไมอยู่ ๆ ฉันเกิดเป็นลมขึ้นมาล่ะ ”

“ แกไม่รู้แล้วฉันจะไปรู้กับแกไหมล่ะหะ ไอ้บ้า !! ”

อ้าว =O= ฉันก็เลยเกาหัวตัวเองแกรก ๆ พลางนึกถึงสาเหตุ อืมมมมม...ตอนพักกลางวัน ฉันกับเพื่อน ๆ พากันไปนั่งคุยกันที่โต๊ะใต้ต้นไม้ใหญ่ หลังจากนั้น โอริก็เผยความลับออกมาว่าเขาได้ไปแอบชอบผู้หยิงต่างโรงเรียนคนหนึ่ง ไม่ ๆ ไม่ใช่สิ เป็นทอมต่างหากล่ะ และโอริก็บอกว่า...เขาจูบกับเธอแล้ว OoO !! เอ้อ ใช่ ๆ เพราะเรื่องนี้ เพราะไอ้คำว่าจูบนี่แหละ ที่ทำให้ฉันต้องมานอนเล่นที่ห้องพยาบาลทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เป็นอะไรแบบนี้ไง เพราะนึกถึงหน้าไมค์และคำว่าจูบอย่างเดียวเลย

“ เอ้อแก ไอ้ไมค์มันมาหาแกด้วยแหละ ”

ไมค์เหรอ O_O ฉันหันขวับไปทางสกายทันที

“ ไมค์มาเหรอ ”

“ อื้ม แต่ว่ามันก็ได้แต่อยู่ข้างนอกเท่านั้นแหละ เพราะไอ้เทสมันไม่ให้เข้ามาน่ะ ”

“ แล้วทำไมไม่ให้มันเข้ามาล่ะ ”

“ หรือว่าแกอยากจะเจอมัน ” สกายถามพลางหรี่ตามองอย่างจับผิด ฉันก็เลยต้องรีบหลบตา

“ ปละ...เปล่านี่ ( _ _ ) ”

“ งั้นก็ดี กลับไปเรียนกันเถอะ ” สกายพูดแล้วลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจก่อนจะช่วยฉุดฉันให้ลุกขึ้นตาม

เมื่อพวกเราเดินออกมาจากห้องพยาบาลปุ๊บ ฉันก็ชงักปั๊บ เพราะสาเหตุที่ทำให้ฉันเป็นลมได้มายืนอยู่ตรงหน้าฉันนี่เอง

“ เธอ...เป็นยังไงบ้าง ” ไมค์พูดพลางยิ้มบาง ๆ มาให้ฉัน

“ อ่า... ” แต่ในขณะที่ฉันกำลังอ้าปากพูดตอบเขาไป สกายกับเทสก็รีบลากฉันออกมาทันที แม้ว่าฉันจะหันไปมองไมค์เพื่อตอบเขากี่ครั้ง สองคนนี้ก็จะจับหัวให้ฉันหันกลับไปทางเดิมทุกครั้ง ส่วนโอริ ก็ได้แต่เดินตามมาอย่าง งง ๆ อะไรกัน ไอ้พวกนี้ ขอคุยหน่อยเดี๋ยวก็ไม่ได้ ถ้าพวกแกได้รู้เรื่องเมื่อคืนแล้วจะหนาว -O-

“ แกน่ะจำไว้เลยนะ ห้ามคุย ห้ามใจอ่อนกับไมค์มันเด็ดขาด !! ” เมื่อมาถึงตอนเลิกเรียนพวกเราก็พากันเดินลงมาจากตึกเรียน และฉันก็กำลังโดนพวกนี้เทศอยู่แบบนี้ไง Y^Y ( ยกเว้นโอริ ที่ยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราว )

“ ใช่ !! ท่องไว้ว่ามันทำอะไรไว้กับแกบ้าง ท่องไว้เลย !! ” เทสพูดเสริมสกายขึ้นมาบ้าง

เฮ้อ อยู่กับพวกนี้แล้วเหมือนกับมีสกายเป็นแม่ เทสเป็นพ่อ ส่วนฉันกับโอริเป็นลูกเลยอ่ะ

“ พวกแกก็ ยังไง ๆ ก็ต้องมีคุยกันบ้างสิ ก็อยู่ห้องเดียวกันนี่ แถมยังนั่งข้าง ๆ กันอีกต่างหาก จะไม่ให้พูดกันเลยมันก้ยังไงอยู่ เข้าใจกันบ้างสิวะ >O< ” ฉันเถียงกลับไปบ้าง แต่ก็โดนสองคนนั้นตอบกลับมาทันที

“ ก็ย้ายที่สิวะ !! ”

หงอยเลยตู TOT

“ คอยดูนะ ถ้าพรุ่งนี้แกยังไม่ย้ายที่ให้ห่างจากมัน เดี๋ยวพวกเราจะช่วยย้ายเอง ” เทสพูดด้วยสีหน้าจริงจังบ่งบอกว่าพ่อคนนี้ ( เทส ) เอาจริงแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์

ก็อด ~ =[]=

“ แล้ว...แล้วถ้าไมค์มันอยากจะขอโทษพวกเราล่ะ ”

....เงียบ....

อะไร ทำไมต้องเงียบด้วยวะ ทามมายยยย ฉันพูดอะไรผิดงั้นเหรอ TOT

“ เอ่อ... ” ฉันก็เลยได้แต่อ้าปากพงาบ ๆ เพราะทำอะไรไม่ถูก แต่สกายก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน

“ ก็...ไม่รู้แหละ ยังไง ๆ วันพรุ่งนี้พวกเราก็จะจับแกย้ายที่ให้ห่างจากไมค์มันให้ได้ ”

และบรรยากาศก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม คือ....ฉันกลับมาโดนเทศอีกแล้วคร้าบบบบบ TT^TT 

วันต่อมา

“ แกนั่งตรงนี้ไปละกันนะข้าวสวย ^^ ” สกายยิ้มอย่างแม่พระ แต่มันแฝงไปด้วยความน่ากลัวพลางวางกระเป๋าฉันลงที่โต๊ะเรียนที่ไม่ใช่โต๊ะของฉันแถมตรงนี้ยังห่างจากโต๊ะของฉันอีกเป็นโยชน์เลยอีกด้วย เฮ้อ ~ ฉันก็เลยต้องยอมนั่งลงแต่โดยดีพลางเหลือบ ๆ ไปมองทางไมค์ที่ยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะของเขา ไมค์มองมาทางพวกเราเหมือนกันและเขาก็มีสีหน้างง ๆ นิดนึงก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าคิ้วขมวดจนแทบจะเอามาผูกกันได้อยู่แล้ว

“ เอ่อ...นี่มันที่ของ...ฉัน ” นิ้งค์ เพื่อนร่วมห้องตัวอ้วนกลมเดินถือกระเป๋าเดินเข้ามาหาพวกเราอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“ อ่า....เธอไปนั่งข้าง ๆ ผู้ชายคนนั้นละกันนะ ^^ ” สกายพูดและยิ้มแบบเดิมก่อนจะชี้นิ้วไปทางไมค์ที่เมื่อถูกชี้ก็มีสีหน้าเหลอหลาทันที ส่วนนิงค์พยักหน้างึกงักและเดินคอตกไปนั่งที่ข้าง ๆ ไมค์แต่โดยดี

เฮ้อ มันจะเป็นแบบนี้อีกนานเท่าไหร่กันน้า ไม่ชอบเลยแหะ -_-

“ เอาล่ะไอ้ข้าวสวย ต่อไปนี้ที่ของแกอยู่ตรงนี้เข้าใจมั้ย ^^ ” สกายพูดพลางเอามือมาหยิกแก้มฉันหนึ่งทีก่อนจะเดินออกไปหาเทสที่ยืนรอหน้าห้อง

“ เฮ้อ เป้นอะไรกันไปแล้ว ทำไมถึงไม่มีโอกาสได้แม้แต่มองหน้ากันเลยนะ ” ฉันพูดเบา ๆ กับตัวเองก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ

***********************************

ค่ะ

ขอบคุณทุกคนอีกเหมือนเดิมมมมมมมมมมมม

และก็........

10 เม้น 10 โหวต ต่อ 1 อัพด้วย -^- !!!!

( จะมีใครตามมาง้อเค้ามั้ย T^T )

อย่าลืม ๆ ไม่งั้นเค้างอน !!!!!!