โอยย สิ่งที่ครูสอนนี้ไม่ได้เบื้อยเข้าหัวเลยจริง ๆ ให้ตาย -_- ( ปกติก็ไม่เข้าอยู่แล้ว ) ฉันแอบเหลือบไปมองไมค์เป็นรอบที่ 25 แล้วนะเนี่ย เฮ้อ ทั้ง ๆ ที่ไมค์หักหลังฉันขนาดนี้ฉันก็ยังคงตัดเขาไม่ขาดสักที ให้ได้อย่างนี้สิฉัน U_U เมื่อไหร่จะพักกลางวันนะ เบื่อไอ้แว่นหน้าสิวเขรอะนี่เต็มทนแล้วววว >O< ไม่รู้ยัยนิ้งค์นั่งเข้าไปได้ยังไงเป็นเดือน ๆ เนี่ย -*-
กรี๊งงงงงง !!!
^[]^ ~~~ !!!
อ๊ากกกก ในที่สุดเสียงสวรรค์ก็ดังสักที >O< ทันทีที่ทำความเคารพกับอาจารย์เสร็จ ฉันก็รีบเด้งตัวขึ้นมาจากเก้าอี้ก่อนจะรีบถลาไปที่ประตู
เดี๊ยวววววว เสียงของใครคนหนึ่งดังขึ้นมาจากทางด้านข้าง ทำให้ฉันต้องหยุดและรีบหันไปมอง
ขวับ !!
โอ๊ะโอ -O-
มะ...มีอะไร -O-;; ฉันหยุดถามไมค์ที่เมื้อกี้ก็ไมค์นั่นแหละที่เป็นคนเรียกฉันเอาไว้
คือ....ทำไมเธอ...
ข้าวสวย สกายให้มารับเธอไปกินข้าวด้วยกันน่ะ
แต่ทว่า....เสียงของโอริที่ดังขัดขึ้นมาก่อนจะเห็นตัวซะอีก พอหันไปมองหน้าไมค์แวบนึงก็พบว่าเขาไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่จึงเดินผ่านฉันออกไปนอกห้องซะอย่างนั้น ฉันก็ได้แต่มองตามเขาไปจนโอริเดินมาเรียกอีกรอบ
ข้าวสวย....ไปกันเถอะ
อะ...อื้อ ฉันตอบรับและเดินไปกับโอริ แต่ว่า....ไมค์จะถามอะไรฉันน่ะ
เป็นไงบ้าง ไอ้ข้าวสวย เปลี่ยนที่นั่งใหม่ ดีขึ้นใช่มั้ยล่ะ >.<
ดีกับผี =_=
ดูหน้าตามันจะแจ่มใสมากเลยนะนั่น -_- ++
ถูกต้องเลยไอ้เทส แกพูดถูก >O<
พวกแกคิดว่าหน้าตาของฉันที่เชื้อรามันจะขึ้นนี่มีความสุขมากเลยเหรอไงหะ !!
เอ่อ...แน่ใจนะ -_-;;
โอ้ มีโอริผู้นี้ผู้เดียวเท่านั้น ที่เข้าใจช้านนนนนน Y^Y
เอาเหอะ ๆ ดูยังไง ๆ มันก็ดูมีความสุขขึ้นตั้งเยอะเลยล่ะ ^^
ตรงไหนกันวะไอ้สกาย ตรงไหนกานนนนนนนน
เอ้อ โอริ ว่าแต่...ยัยทอมคนที่นายชอบน่ะ เมื่อไหร่พวกเราจะได้เห็นหน้าของยัยทอมคนนั้นล่ะ อย่างน้อย ๆ ก็น่าจะพามาแนะนำกันหน่อยน่า ในที่สุดคุณสกายผู้ที่เข้าใจฉันทุกอย่าง ( ประชด ) ก็เปลี่ยนเรื่องคุยสักที เฮ้อ ขอบใจ ( UOU )=33
อ๋อ เร็ว ๆ นี้แหละ เดี๋ยวได้เห็นแน่นอน ไม่ใช่ในฐานะเพื่อนนะ แต่เป็นในฐานะแฟน ฉันมั่นใจแน่ ๆ ว่าฉันต้องชนะ โอริพูดอย่างมุ่งมั่น แต่มันสร้างความงง ๆ ให้พวกเรา ฉันจึงเอ่ยปากถามออกไป
เดี๋ยว ๆ ไอ้ที่บอกว่าจะชนะนี่คืออะไร
ฮึ ๆ ก็ฉันไปพนันกับยัยนั่นไว้แล้วน่ะสิ ถ้าฉันทำให้ยัยนั่นกลับมาเป็นผู้หญิงได้ละก็....ยัยนั่นต้องให้ฉันจูบและต้องมาเป็นแฟนกับฉัน ^^.
แต่ว่า...การที่จะทำให้ใครคนหนึ่งที่เป็นทอมกลับมาเป็นผู้หญิงเนี่ย มันยากมาก ๆ เลยนะ สกายที่ตั้งใจฟังมาตลอดพูดขึ้นพลางทำท่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
อืม ฉันรู้ดี แต่ยังไง ๆ ฉันก็จะต้องชนะยัยนั่นให้ได้ คอยดูละกัน
โอเค ๆ พวกเราจะคอยดู และพายัยคนนั้นมาให้พวกเราดูเร็ว ๆ ล่ะ
เลิกเรียน....และก็ต้องกลับบ้าน และตอนนี้ก็กำลังเดินผ่านหน้าบ้านของไมค์ และ.....
อ๊ะ !!
ฉันหยุดเดินและหมุนไปรอบ ๆ อืม....ฉันเห็นหน้าบ้านไมค์ และมีใครบางคนยืนอยู่ที่หน้าบ้านไมค์ และฉันก็พบบ้านหลังสีส้ม สีแดง สีเขียว ก่อนจะหมุนมาหยุดอยู่ที่เดิม เอ๊ะ แล้วฉันจะมาหมุนทำซากอะไรวะเนี่ยยยย >O< !!!
ทำไมถึงได้ปัญญาอ่อนแบบนี้นะ
เอ๊ะ เสียงใครมาว่าฉันว่าปัญญาอ่อนน่ะ เดี๋ยวจะโดน -_-^^
หึ ๆ เสียงนี้ดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อฉันไปตามเสียงก็ได้พบที่มาว่ามันมาจากบ้านของไมค์ !! แสดงว่าเมื่อกี้นี้ที่ฉันเห็นคนยืนอยู่ที่หน้าบ้านไมค์มันก็คือคนน่ะสิ เอ้ย มันก็คือไมค์น่ะสิ OoO !!
มะ...ไมค์
กว่าเธอจะมานะ ฉันก็รอเธออยู่นะเนี่ย
รอทำไม มีอะไร
มานี่ ๆ ไมค์พุดพลางเดินเข้ามาจับข้อมือฉันให้เดินตามเขาเข้าไปในบ้าน อ๊ะ ในบ้าน เอ๊ะ !! ในบ้านเหรอ O_O !!! ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก
ไอ้ไมค์ จะคุยก็คุยข้างนอกก็ได้นี่ ทำไมต้องในบ้านนนนน >O< !! ฉันตะโกนดังลั่นพลางเกาะขอบประตูบ้านเอาไว้
ทำอย่างกับว่าแกไม่เคยเข้าบ้านฉันอย่างนั้นแหละ
มันก็เคยนะ....แต่ว่า...
พอสักที หยุดทำเป็นไม่รู้จักฉันได้แล้ว !!! ไมค์ปล่อยมือแล้วตวาดใส่ฉัน ทำให้ฉันต้องหยุดชงักแล้วเกาะประตูแน่นอย่างหวาดกลัว
พอสักที !!!! รู้มั้ยว่ามันทรมานแค่ไหน รู้บ้างมั้ย !!!!!!
..
Y^Y แง่ง เป็นอะไรว้า
จะให้ฉันทำยังไงพวกแกถึงจะหายโกรธฉัน
แล้วแกอยากทำแบบนี้กับพวกเราทำไมกันล่ะ ฉันพูดทั้ง ๆ ตัวเองก็ค่อย ๆ กระเถิบออกมาห่างจากไมค์ทีละนิด
....
นายทำผิดก็ต้องยอมรับผิดสิ และนายก็ทำฉันเจ็บมาก ๆ ด้วย แบร่ ~ :p ฉันพูดเร็วปรื๋อพลางแลบลิ้นก่อนจะวิ่งหนีออกมาแล้วตรงไปที่บ้านของตัวเองพร้อมกับเสียงที่ตะโกนมาไล่หลัง
จะหนีไปไหน กลับมานี่เดี๋ยวนี้น้า >[]<
เรื่องอะไรล่ะโว้ยยยย หันกลับไปทำซากสิ >_< ฉันเร่งฝีเท่าขึ้นเมื่อใกล้จะถึงบ้านของตัวเอง แฮก ๆ จะถึงบ้านแล้วโว้ย และในขณะที่ฉันกำลังเลี้ยวโค้งเข้าบ้านนั้นเอง....
ปึด !!
ว๊ากกกก O[]O !!!
โครมมม !!
เฮ้ย ไอ้ข้าวสวย o_O
อูยย ทำไมเบรกถึงแตกกกกก TOT
เป็นไงมั่งเนี่ย เห็นมั้ยล่ะ อยากวิ่งหนีดีนัก สมน้ำหน้า
ถ้าจะสมน้ำหน้าก็ไปไกล ๆ เลย T^T
ไม่ต้องมาปากดี เข้าบ้าน ๆ ไมค์พูดพลางเข้ามาช่วยพยุงฉันให้ลุกขึ้นแล้วค่อย ๆ พาฉันเดินเข้าบ้าน ( แม่ไม่อยู่ )
กล่องยาบ้านแกอยู่ไหนเนี่ย
อยู่ข้างบนห้องฉัน T_T
งั้นก็ไปข้างบน -_-
หา TOT
ไปทำแผลน่า -*-
ก็ทำแผลข้างล่างก็ได้ =*=
อย่ามาดื้อ ทำไม ฉันขึ้นไปห้องเธอไม่ได้งั้นสิ
ก็เดี๋ยวนายก็จูบฉันอีก -///-
ตอนนั้นปากมันไปเองนะ U///U
บ่นอะไรน่ะ -_-++ ฉันถามเพราะเห็นเขาทำปากขมุบขมิบ
เปล่า...เอาล่ะ ยังไง ๆ ก็ต้องขึ้นไปทำแผลข้างบน ไป ! ไมค์พูดก่อนจะช้อนตัวฉันขึ้นทำเอาฉันขัดขืนแทบไม่ทัน
ว๊ากกก บอกว่าอยู่ข้างล่างก็ข้างล่างสิโว้ยยยย >O< !!
นั่งนิ่ง ๆ เดี๋ยวทำแผลให้ ไมค์วางฉันลงบนเตียงก่อนจะหันไปหยิบกล่องยาที่วางอยู่บนโต๊ะหลังจากนั้นเขาก็เริ่มทำแผลให้ฉัน
ไอ้ที่บอกว่าจะมีเรื่องคุยกับเธอก็เพราะว่าเรื่องวันนี้ ทำไมเธอถึงต้องย้ายที่นั่งด้วย ไมค์พูดทั้ง ๆ ที่สายตาก็ยังจดจ่ออยู่ที่แผลตรงหัวเข่าของฉัน
ไม่รู้ ไอ้สกายมันจัดการให้หมดเลย
หึ ฉันไม่ชอบเลยนะ
ทำมาเป็นพูดดี ก็เพราะนายนั่นแหละที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ ทันทีที่ฉันพูดจบเขาก็เงยหน้าขึ้นมามองฉันด้วยสายตาไม่พอใจทันที
อย่ามาพูดเรื่องนี้นะ ก็ฉันขอโทษไปแล้วนี่
ทำอย่างกับว่าฉันจะลืมเรื่องแบบนั้นไปได้ง่าย ๆ อย่างนั้นแหละ ฉันไม่มีวันลืมเด็ดขาด !!
ไม่รู้ ไม่สน
ไม่สนอะไร -_-^
ฉันไม่สนอะไรแล้ว ฉันจะต้องบังคับเธอและพวกเราก็จะมาเริ่มต้นกันใหม่ ให้โอกาสฉันได้ไถ่โทษทีเถอะ
.
ฉันจะบังคับเธอ
บังคับอะไร
เธอจะต้องหายโกรธฉัน !!
เฮ้ย O_O !!
*******************************************
เค้ามาแล้วววววว
เอาล่ะทุกคน อยากบอกว่าเค้าไม่ได้เบี้ยวนะ
ไม่ได้เบี้ยวจริง ๆ นะ T^T แต่ที่ไม่มาอัพเนี่ย
ก็เพราะว่ามันมีแต่การบ้านนนนนน การบ้านนนนนนน
และการบ้านนนนนนนนนน สุมหัวเราอยู่
เราไม่ได้เปิดคอมเลย เพิ่งมาเปิดเอาก็วันนี้
แต่สาบานได้ว่าไม่ได้เบี้ยวแน่นอน
และก็....เราค้างอยู่อีกสามตอนช่ายม้า
วันเสาร์ วันอาทิตย์จะมาอัพให้ถึงตอนที่ 25 เลย
แถมให้ตั้งสามตอนนะนั่น ก็เป็นการขอโทษ และขอบคุณทุกคนด้วยไงล่ะ
อย่าเพิ่งโกรธเค้าน้า เค้ามาง้อแล้วววววว ดีกัน ๆ ๆ >O<