“ อืมมม.... ”

“ จะพูดอะไรก็พูดมา ” ฉันหันไปบอกอย่างฉุน ๆ

“ โอเค ๆ คือวันนี้ ตอนที่ฉันกำลังจะเดินออกจากโรงเรียนน่ะ อยู่ดี ๆ พวกเยลลี่ก็เดินเข้ามาคุยกับฉัน ”

“ แล้วไง ” 

” แล้ว... “

....ย้อนอดีต....( ในมุมมองของไมค์ )

ตอนเย็นหลังเลิกเรียน

ผมเดินลงมาจากตึกเรียนคนเดียว พร้อมกับคิดเรื่องบางอย่างไปด้วย ผมคิดว่า...ทำไมไอ้โอริบ้านั่นถึงสนิทกับพวกนั้นได้เร็วขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันแท้ ๆ โดยเฉพาะกับข้าวสวยน่ะ มารับหน้าห้องทั้งเช้าทั้งเย็น ผมรู้สึกไม่ชอบเอามาก ๆ เลยนะ แต่....ถ้าตอนนั้นผมไม่คิดเรื่องชั่ว ๆ แบบนั้นขึ้นมา มันก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก คิดแล้วก็เกลียดตัวเองจริง ๆ มีอยู่ทางเดียว....หน้าด้าน -_- !!

“ ไมค์ !! ”

ในขณะที่กำลังจะเดินออกจากโรงเรียน เสียงคุ้นหูดังขึ้นทำให้ผมต้องหยุดหันไปตามเสียงเรียก และคนที่เรียกผมนั้น ทำให้ผมเดินหนีแทบไม่ทัน เยลลี่ไงล่ะ !!

“ ไมค์ เดี๋ยวก่อนสิ !! ” เสียงของเยลลี่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทำให้ผมต้องเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

เมื่อก่อนนี้ผมจะบอกกับตัวเองว่าผมชอบเยลลี่มาก ๆ แต่ในตอนนี้....บอกได้ทันทีว่าเกลียดมาก ๆ เกลียดจนไม่อยากจะอยู่ใกล้เกินหนึ่งนิ้ว ถ้าถามว่าเพราะอะไร....

“ ไมค์ อย่าเดินหนีสิ ”

ก็คงจะเป็นเพราะ...เรื่องที่เยลลี่ทำกับข้าวสวยแบบนั้น

“ ไมค์ ~ >O< !! ” เดินหนีมาเรื่อย ๆ อยู่ดี ๆ โมน่าและแพทที่โผล่มาจากไหนไม่รู้เข้ามาขวางหน้าผมเอาไว้

“ นายจะไปไหนน่ะไมค์ ”

“ ยุ่งอะไรด้วย -_-++ ” ผมพูดพลางส่งสายตาคมกริบไปให้ทั้งสองคนที่ยืนขวางหน้าอยู่

“ อะไรกัน ทำอย่างกับว่าไม่เคยรู้จักกันอย่างนั้นแหละ “  โมน่าพูดด้วยท่าทางจีบปากจีบคอจนน่าเตะออกนอกโลก -_-^

“ ฉันลบพวกเธอออกจากหัวสมองไปแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่จำเอาไว้ให้เป็นเชื้อโรครกสมองหรอก -_- ”

“ =0= !! ” << โมน่า แพท เยลลี่ ( เพิ่งวิ่งมาถึง )

“ หึ ” ผมหัวเราะพลางยิ้มที่มุมปากอย่างสะใจ

“ ทะ...ทำไม....แค่พวกเราแกล้งยัยข้าวสวย ทำไมต้องโกรธ ต้องเกลียดพวกเราขนาดนี้ด้วย ” เยลลี่ที่เพิ่งจะหายอึ้งไปถามขึ้น ซึ่งผมก็ตอบไมได้ว่าทำไม

“ …. ”

“ หรือว่า....นาย....ชอบข้าวสวยกันแน่ ”

“ !!! ”

“ … ”

“ … ”

“ แต่ก็....ช่างมันเถอะ เรื่องนั้นช่างมันไปก่อน ฉันมีเรื่องที่สำคัญกว่าเรื่องนั้น ” อยู่ดี ๆ เยลลี่ก็เปลี่ยนเรื่องพูดซะอย่างนั้น

“ อะไร ”

“ ไปกินไอศกรีมกันเถอะ ^^ ”

หา ? o_O

“ พูดอะไรของเธอ ฉันไม่ไปหรอกนะ -O- ”

“ ไปเหอะน่า นะ ^^ ” เยลลี่พูดพลางอ้อนเต็มที่

“ ไปทำไม ทำไมต้องไปด้วย ”

“ ก็อยากให้ไปนี่นา ไปกันเถอะ ”

“ เฮ้ยยยย -O- !! ” และแล้วผมก็ถูกเยลลี่ที่มีแรงมหาสาลจากไหนไม่รู้ลากผมออกมาจากโรงเรียน

ว๊ากกกกก อะไรกันวะเนี่ย >O< !!!

“ เธอลากฉันมาทำอะไรกันแน่ ” ผมถามหลังจากที่เยลลี่ลากผมมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าร้านไอศกรีมใกล้ ๆ โรงเรียน

“ ก็อยากพามากินนี่ จะทำไมหรอ ^^+ ” เยลลี่พูดพลางยิ้มอย่างมีเลศนัยแบบที่ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน

“ ไปกันเถอะ ” พูดจบก็ลากผมเข้าไปข้างในร้าน

....จบการย้อนอดีต.... ( จบมุมมองของไมค์ )

“ เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ ” ไมค์พูดหลังจากที่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฉันเข้าใจ อืมมมม....มันก็น่าสงสัยอยู่นะ ที่ไมค์เล่ามาว่าตอนที่เยลลี่ลากไมค์มายืนอยู่ตรงหน้าร้านไอศกรีม แล้วยิ้มแบบแปลก ๆ แบบนั้นน่ะ ฉันว่า....ยัยนั่นคงจะต้องมีแผนอะไรแหง ๆ เลยอ่ะ

“ อืมมมม ” ฉันพูดพลางเกาคางตัวเองอย่างใช้ความคิด

“ เธอเข้าใจแล้วใช่มั้ย ว่าฉันไม่ได้หลอกเธอน่ะ ” ไมค์ถาม ฉันก็ได้แต่พยักหน้าแบบส่ง ๆ แล้วกลับมาคิดถึงเรื่องที่กำลังสงสัยอยู่ต่อ

อืมมมม....ใช่ ๆ ยัยนั่นจะต้องมีแผนอะไรแน่ ๆ เลยล่ะ -_- อ๊ะ !!! OoO ฉะ....ฉันนึกออกแล้ว !!

“ ไมค์ ฉันนึกออกแล้ว !! ”

“ อะ...อะไร o_O ”

“ ฉันนึกออกแล้วว่าทำไมเยลลี่ถึงลากนายมาที่ไอศกรีมนั่น และฉันก็รู้ด้วยว่าทำไมเยลลี่ถึงยิ้มแบบนั้น ”

“ หือ ? ”

“ มันเป็นเพราะว่าเยลลี่อยากจะแก้แค้นฉันยังไงล่ะ ”

“ หา ? หมายความว่ายังไง ”

“ ก็ตอนนั้นน่ะ ฉันเดินไปเข้าห้องน้ำ และฉันก็ได้ยินพวกนั้นพูดกันว่า ฉันน่ะเป็นต้นเหตุที่ทำให้นายไปบอกเลิกเยลลี่ เพราะฉะนั้น เยลลี่ก็เลยคิดที่จะแก้แค้นฉันยังไงล่ะ !! ”

“ ....มันเป็นความจริงหรอ ” ไมค์หันมาถามด้วยสีหน้าจริงจัง ฉันจึงพยักหน้างึกงัก

“ ให้ตายสิ ทำไมตอนแรกฉันถึงไม่คิดน่ะว่าเยลลี่ร้ายกาจขนาดนี้ ” ไมค์พูดพลางยกมือขึ้นมากุมขมับของตัวเอง

“ เยลลี่น่ะ ไม่เท่าไหร่หรอกน่ะ แต่ยัยโมน่ากับยัยแพทนี่น่ะสิ ตัวยุยงเลยล่ะ และฉันก็คิดว่าพวกนั้นคงจะต้องสะกดรอยตามพวกฉันแน่ ๆ เพราะไม่อย่างนั้น พวกนั้นจะรู้ได้ยังไงว่าวันนี้ตอนเย็นฉันจะไปที่ร้านไอศกรีมน่ะถูกมั้ย ”

“ นั่นสินะ พวกนั้นคงจะวางแผนกันไว้เรียบร้อยแล้วแน่ ๆ ”

“ แต่ฉันก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันนะ ว่าทำไมพวกนั้นถึงคิดว่าถ้าฉันมาเจอนายกับเยลลี่อยู่ด้วยกัน แล้วเราสองคนจะต้องทะเลาะกันแบบนี้น่ะ ”

“ นั่นสินะ จริงด้วยแฮะ ”

“….. ”

“ ….. ”

หลังจากนั้นเราต่างคนก็ต่างพากันเงียบ เพราะต่างก็พากันคิดถึงเรื่องยุ่ง ๆ ในวันนี้

ฮึ่ม ฉันว่านะ พวกนั้นคงจะยังไม่เข็ดแน่ ๆ สงสัยจัดการกับพวกนั้นคราวนี้ฉันคงจะต้องร่วมมือกันไมค์แล้วล่ะ หึ ๆ -_-^^ !!

**********************************

เค้ามาแล้วนะค้าบบบบ T^T

มาแล้ววววว ยอมให้ทุกคนรุมทึ่งหัวเรา

เนื่องจากมาอัพช้าไปมาก ๆ ๆๆๆๆๆๆๆ เค้ายอมรับนะ

ไม่ได้มาอัพเลยตั้งสองอาทิตย์

ยอมรับความจริงว่ายังไงทุกคนก็คงจะเสียอารมณ์ และละทิ้งไปจากเรา ~ TTOTT

เรารู้ดี

หลายวันก่อนหน้านี้ เราก็พยายามจะเข้ามาอัพ

ถ้าไม่ติดว่า.... การบ้านท่วมหัวเอาหน้ารอดไม่ได้

สอง พอละทิ้งจากการบ้าน ฝนตกหนัก จะเข้ามาอัพ เล่นเน็ตมิได้

คิดดู จะมาอัพดันเล่นเน็ตม่ายด้าย โฮกกกกกกกก

โอเค ๆ เอาล่ะ ๆ จะมาทำตามสัญญาแน่ ๆ อีกสองอัพช่ายมะ

วันนี้วันศุกร์ นอนดึกได้

เราจะเอาโนตบุ๊คขึ้นไปแต่งบนห้อง จนดึก ๆ เลย ( ชอบนอนดึก แฮ่ ~ =.,= )

เราทำตามสัญญาแน่ ๆ

ถ้ายังไม่โกรธไม่เกลียดกันละก็.....

กลับเข้ามาอ่านกันเยอะ ๆ น้า T^T~