อืมมม....
จะพูดอะไรก็พูดมา ฉันหันไปบอกอย่างฉุน ๆ
โอเค ๆ คือวันนี้ ตอนที่ฉันกำลังจะเดินออกจากโรงเรียนน่ะ อยู่ดี ๆ พวกเยลลี่ก็เดินเข้ามาคุยกับฉัน
แล้วไง
แล้ว...
....ย้อนอดีต....( ในมุมมองของไมค์ )
ตอนเย็นหลังเลิกเรียน
ผมเดินลงมาจากตึกเรียนคนเดียว พร้อมกับคิดเรื่องบางอย่างไปด้วย ผมคิดว่า...ทำไมไอ้โอริบ้านั่นถึงสนิทกับพวกนั้นได้เร็วขนาดนี้ ทั้ง ๆ ที่เพิ่งรู้จักกันแท้ ๆ โดยเฉพาะกับข้าวสวยน่ะ มารับหน้าห้องทั้งเช้าทั้งเย็น ผมรู้สึกไม่ชอบเอามาก ๆ เลยนะ แต่....ถ้าตอนนั้นผมไม่คิดเรื่องชั่ว ๆ แบบนั้นขึ้นมา มันก็คงไม่เป็นแบบนี้หรอก คิดแล้วก็เกลียดตัวเองจริง ๆ มีอยู่ทางเดียว....หน้าด้าน -_- !!
ไมค์ !!
ในขณะที่กำลังจะเดินออกจากโรงเรียน เสียงคุ้นหูดังขึ้นทำให้ผมต้องหยุดหันไปตามเสียงเรียก และคนที่เรียกผมนั้น ทำให้ผมเดินหนีแทบไม่ทัน เยลลี่ไงล่ะ !!
ไมค์ เดี๋ยวก่อนสิ !! เสียงของเยลลี่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทำให้ผมต้องเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
เมื่อก่อนนี้ผมจะบอกกับตัวเองว่าผมชอบเยลลี่มาก ๆ แต่ในตอนนี้....บอกได้ทันทีว่าเกลียดมาก ๆ เกลียดจนไม่อยากจะอยู่ใกล้เกินหนึ่งนิ้ว ถ้าถามว่าเพราะอะไร....
ไมค์ อย่าเดินหนีสิ
ก็คงจะเป็นเพราะ...เรื่องที่เยลลี่ทำกับข้าวสวยแบบนั้น
ไมค์ ~ >O< !! เดินหนีมาเรื่อย ๆ อยู่ดี ๆ โมน่าและแพทที่โผล่มาจากไหนไม่รู้เข้ามาขวางหน้าผมเอาไว้
นายจะไปไหนน่ะไมค์
ยุ่งอะไรด้วย -_-++ ผมพูดพลางส่งสายตาคมกริบไปให้ทั้งสองคนที่ยืนขวางหน้าอยู่
อะไรกัน ทำอย่างกับว่าไม่เคยรู้จักกันอย่างนั้นแหละ โมน่าพูดด้วยท่าทางจีบปากจีบคอจนน่าเตะออกนอกโลก -_-^
ฉันลบพวกเธอออกจากหัวสมองไปแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่จำเอาไว้ให้เป็นเชื้อโรครกสมองหรอก -_-
=0= !! << โมน่า แพท เยลลี่ ( เพิ่งวิ่งมาถึง )
หึ ผมหัวเราะพลางยิ้มที่มุมปากอย่างสะใจ
ทะ...ทำไม....แค่พวกเราแกล้งยัยข้าวสวย ทำไมต้องโกรธ ต้องเกลียดพวกเราขนาดนี้ด้วย เยลลี่ที่เพิ่งจะหายอึ้งไปถามขึ้น ซึ่งผมก็ตอบไมได้ว่าทำไม
.
หรือว่า....นาย....ชอบข้าวสวยกันแน่
!!!
แต่ก็....ช่างมันเถอะ เรื่องนั้นช่างมันไปก่อน ฉันมีเรื่องที่สำคัญกว่าเรื่องนั้น อยู่ดี ๆ เยลลี่ก็เปลี่ยนเรื่องพูดซะอย่างนั้น
อะไร
ไปกินไอศกรีมกันเถอะ ^^
หา ? o_O
พูดอะไรของเธอ ฉันไม่ไปหรอกนะ -O-
ไปเหอะน่า นะ ^^ เยลลี่พูดพลางอ้อนเต็มที่
ไปทำไม ทำไมต้องไปด้วย
ก็อยากให้ไปนี่นา ไปกันเถอะ
เฮ้ยยยย -O- !! และแล้วผมก็ถูกเยลลี่ที่มีแรงมหาสาลจากไหนไม่รู้ลากผมออกมาจากโรงเรียน
ว๊ากกกกก อะไรกันวะเนี่ย >O< !!!
เธอลากฉันมาทำอะไรกันแน่ ผมถามหลังจากที่เยลลี่ลากผมมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าร้านไอศกรีมใกล้ ๆ โรงเรียน
ก็อยากพามากินนี่ จะทำไมหรอ ^^+ เยลลี่พูดพลางยิ้มอย่างมีเลศนัยแบบที่ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน
ไปกันเถอะ พูดจบก็ลากผมเข้าไปข้างในร้าน
....จบการย้อนอดีต.... ( จบมุมมองของไมค์ )
เรื่องมันก็เป็นแบบนี้ ไมค์พูดหลังจากที่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฉันเข้าใจ อืมมมม....มันก็น่าสงสัยอยู่นะ ที่ไมค์เล่ามาว่าตอนที่เยลลี่ลากไมค์มายืนอยู่ตรงหน้าร้านไอศกรีม แล้วยิ้มแบบแปลก ๆ แบบนั้นน่ะ ฉันว่า....ยัยนั่นคงจะต้องมีแผนอะไรแหง ๆ เลยอ่ะ
อืมมมม ฉันพูดพลางเกาคางตัวเองอย่างใช้ความคิด
เธอเข้าใจแล้วใช่มั้ย ว่าฉันไม่ได้หลอกเธอน่ะ ไมค์ถาม ฉันก็ได้แต่พยักหน้าแบบส่ง ๆ แล้วกลับมาคิดถึงเรื่องที่กำลังสงสัยอยู่ต่อ
อืมมมม....ใช่ ๆ ยัยนั่นจะต้องมีแผนอะไรแน่ ๆ เลยล่ะ -_- อ๊ะ !!! OoO ฉะ....ฉันนึกออกแล้ว !!
ไมค์ ฉันนึกออกแล้ว !!
อะ...อะไร o_O
ฉันนึกออกแล้วว่าทำไมเยลลี่ถึงลากนายมาที่ไอศกรีมนั่น และฉันก็รู้ด้วยว่าทำไมเยลลี่ถึงยิ้มแบบนั้น
หือ ?
มันเป็นเพราะว่าเยลลี่อยากจะแก้แค้นฉันยังไงล่ะ
หา ? หมายความว่ายังไง
ก็ตอนนั้นน่ะ ฉันเดินไปเข้าห้องน้ำ และฉันก็ได้ยินพวกนั้นพูดกันว่า ฉันน่ะเป็นต้นเหตุที่ทำให้นายไปบอกเลิกเยลลี่ เพราะฉะนั้น เยลลี่ก็เลยคิดที่จะแก้แค้นฉันยังไงล่ะ !!
....มันเป็นความจริงหรอ ไมค์หันมาถามด้วยสีหน้าจริงจัง ฉันจึงพยักหน้างึกงัก
ให้ตายสิ ทำไมตอนแรกฉันถึงไม่คิดน่ะว่าเยลลี่ร้ายกาจขนาดนี้ ไมค์พูดพลางยกมือขึ้นมากุมขมับของตัวเอง
เยลลี่น่ะ ไม่เท่าไหร่หรอกน่ะ แต่ยัยโมน่ากับยัยแพทนี่น่ะสิ ตัวยุยงเลยล่ะ และฉันก็คิดว่าพวกนั้นคงจะต้องสะกดรอยตามพวกฉันแน่ ๆ เพราะไม่อย่างนั้น พวกนั้นจะรู้ได้ยังไงว่าวันนี้ตอนเย็นฉันจะไปที่ร้านไอศกรีมน่ะถูกมั้ย
นั่นสินะ พวกนั้นคงจะวางแผนกันไว้เรียบร้อยแล้วแน่ ๆ
แต่ฉันก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันนะ ว่าทำไมพวกนั้นถึงคิดว่าถ้าฉันมาเจอนายกับเยลลี่อยู่ด้วยกัน แล้วเราสองคนจะต้องทะเลาะกันแบบนี้น่ะ
นั่นสินะ จริงด้วยแฮะ
..
..
หลังจากนั้นเราต่างคนก็ต่างพากันเงียบ เพราะต่างก็พากันคิดถึงเรื่องยุ่ง ๆ ในวันนี้
ฮึ่ม ฉันว่านะ พวกนั้นคงจะยังไม่เข็ดแน่ ๆ สงสัยจัดการกับพวกนั้นคราวนี้ฉันคงจะต้องร่วมมือกันไมค์แล้วล่ะ หึ ๆ -_-^^ !!
**********************************
เค้ามาแล้วนะค้าบบบบ T^T
มาแล้ววววว ยอมให้ทุกคนรุมทึ่งหัวเรา
เนื่องจากมาอัพช้าไปมาก ๆ ๆๆๆๆๆๆๆ เค้ายอมรับนะ
ไม่ได้มาอัพเลยตั้งสองอาทิตย์
ยอมรับความจริงว่ายังไงทุกคนก็คงจะเสียอารมณ์ และละทิ้งไปจากเรา ~ TTOTT
เรารู้ดี
หลายวันก่อนหน้านี้ เราก็พยายามจะเข้ามาอัพ
ถ้าไม่ติดว่า.... การบ้านท่วมหัวเอาหน้ารอดไม่ได้
สอง พอละทิ้งจากการบ้าน ฝนตกหนัก จะเข้ามาอัพ เล่นเน็ตมิได้
คิดดู จะมาอัพดันเล่นเน็ตม่ายด้าย โฮกกกกกกกก
โอเค ๆ เอาล่ะ ๆ จะมาทำตามสัญญาแน่ ๆ อีกสองอัพช่ายมะ
วันนี้วันศุกร์ นอนดึกได้
เราจะเอาโนตบุ๊คขึ้นไปแต่งบนห้อง จนดึก ๆ เลย ( ชอบนอนดึก แฮ่ ~ =.,= )
เราทำตามสัญญาแน่ ๆ
ถ้ายังไม่โกรธไม่เกลียดกันละก็.....
กลับเข้ามาอ่านกันเยอะ ๆ น้า T^T~