หลังจากที่ได้คุยกับพวกเรด้าในขณะที่กินไอศกรีมกันอยู่นั้น ฉันก็ได้รู้จักเรด้ามากขึ้น ที่จริงเรด้าก็ไม่ได้น่ากลัวมากมายอย่างที่พวกเราคิดหรอก แต่เรด้าเป็นคนไม่ค่อยพูดบวกกับนิสัยห้าว ๆ แบบทอมก็เท่านั้นแหละ และได้รู้มาอีกอย่างหนึ่งว่า....เรด้านั้นไม่ชอบโอริของพวกเราเข้าไส้ อย่างนี้โอริจะอกหักมั้ยเนี่ย -.,- ยังมีที่พวกเรารู้เกี่ยวกับพวกของเรด้ามาอีกนะ อย่างเช่น เสต็กน่ะ ดู ๆ แล้วท่าจะปลื้มไอนะ น้องของโอริเอามาก ๆ เลยนะ ดูพฤติกรรมก็รู้แล้วล่ะ

“ ไอนะ ~ กินหมดแล้ว กินของพี่ไปก็ได้นะ เอามั้ย >O< ”

=_= อย่างเช่นตอนนี้ไงล่ะ

“ อะ...เอ่อ ขอบคุณค่ะ >///< ”

และก็จะตามมาด้วย....

“ ไอนะ !! เธอไม่ชอบรสวานิลลาไม่ใช่เหรอ ! ” ก็จะตามมาด้วยโอริที่จะคอยขัดตลอด

“ อะไร ๆ ก็น้องนายจะกินแล้วนี่ จะมาห้ามอะไรอีกล่ะหะ !! ”

“ ก็นั่นน้องฉันนะ ฉันก็ต้องรู้หมดสิว่าน้องฉันชอบอะไรไม่ชอบอะไร -_-^ ”

“ ก็แล้วจะทำไม ไอนะเขาจะกินอยู่แล้วเชียว ”

“ บังคับให้น้องฉันกินน่ะ ใส่ยาพิษไปด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้ -_-++ ”

“ หนอย วอนซะแล้วไอ้บ้านี่ เดี๋ยวเหอะนะ -O-^ ” เสต็กตบโต๊ะแล้วลุกขึ้นอย่างเอาเรื่องก่อนจะทำท่าจะปีนขึ้นมาบนโต๊ะที่มีถ้วยไอศกรีมวางเรียงรายอยู่ แต่โชคยังดีที่พริกไทยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ห้ามไว้ซะก่อน เฮ้อ นี่ไงละ เสต็กพูดถึงไอนะทีไรเป็นต้องมีเรื่องกับโอริทุกที ให้ตายสิสองคนนี้ -_-

“ อ่า....ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ เดี๋ยวมา ^^ ” ฉันบอกยิ้ม ๆ เพราะไอ้เจ้าน้ำเป๊ปซี่ที่กินเข้าไปมันชักจะไม่อยากอยู่ในร่างกายฉันแล้วล่ะ T^T
                “ งั้นขอไปด้วยคนนะ ปวดเหมือนกัน “ เมื่อก้นของฉันเด้งออกจากเก้าอี้ปุ๊บ เรด้าก็เสนอตัวขอไปด้วยคนทันที และไม่วายที่นายโอริของเราจะขอตามไปด้วยอีกคน

“ งั้นฉันจะไปด้วย ”

“ ตามใจ ” เรด้าพูดพลางยักใหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก จากนั้นก็พากันเดินออกมาจากโต๊ะและตรงไปยังห้องน้ำ

หมับ !

O_O !!

ฉันสะดุ้งโหยงเพราะอยู่ดี ๆ เรด้าที่เดินอยู่ข้าง ๆ เอามือมากอดคอฉันไว้ซะอย่างนั้น

“ ไม่ต้องตกใจ...ฉันแค่อยากจะแกล้งไอ้บ้าโอรินั่นเฉย ๆ ” เรด้าบอกเบา ๆ เพื่อที่จะไม่ให้โอริที่เดินตามอยู่ข้างหลังได้ยิน

แต่ นะ เธอจะแกล้งหรือไม่แกล้งยังไงตอนนี้ฉันก็เกร็งไปหมดแล้วล่ะ T^T

เราเดินกอดคอ เอ้อ ไม่ใช่สิ ต้องบอกว่าเรด้ากอดคอฉันมากกว่า U_U เรด้าเดินกอดคอฉันมาถึงห้องน้ำ หลังจากนั้นเราก็แยกย้ายกันไปเข้าห้องน้ำตามหนักเบา >_<

ชึบ ๆ ฟึบ ๆ

โครกกกกกก ~ << เสียงกดชักโครกน่ะ ( ไอ้ข้างบนนี่ธุระส่วนตัว คงไม่ต้องบรรยาย =_= )

หลังจากเสร็จธุระหนักเบา ฉันก็เดินออกมาล้างมือล้างไม้ที่อ่างล่างมือ และก็ยังแอบได้ยินเสียงคนทะเลาะกันจากด้านนอก

“ เธอห้ามทำแบบนั้นกับเพื่อนของฉันนะ ! ”

นี่น่าจะเป็นเสียงของโอริ -*-

“ แล้วจะทำมะ เพื่อนนายก็น่ารักดี -_- ”

“ ก็นั่นมันเพื่อนฉันนี่ เธอห้ามทำแบบนั้นอีกนะ เข้าใจ๊ ”

“ ไม่เข้าใจว่ะ -_- ”

“ เข้าใจหน่อยก็ไม่เสียหาย -_-++ ”

“ แล้วนายจะทำไม -_-^^ ”

“ หึง ”

“ ฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ -O- ”

เอาเถอะ ๆ พอ ๆ กลับมาเรื่องของฉันดีกว่า เรื่องของสองคนนั้นน่ะ ถ้าอยากรู้ก็ติดตามเรื่อง Kissing U เอาเองละกันนะ -.,- ตอนนี้มาสนใจฉันก่อนเถอะ ฉันเปิดประตูออกไปและแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งที่สองคนนั้นพูด และ....

หมับ !!

ตามมาด้วยมือของเรด้าที่เข้ามากอดคอฉันไว้เหมือนเดิม -_- เรด้าส่งสายตากวนประสาทไปให้โอริ ส่วนโอริก็ได้แต่กำหมัดแน่นเพราะความ ‘ หึง ’ นั่นเอง

“ ไปกันเถอะ ^^ ” เรด้าส่งยิ้มล้อเลียนไปให้โอริ จากนั้นก็พาฉันหมุนตัวเพื่อที่จะเดินกลับไปที่โต๊ะ แต่เดินได้เพียงสองก้าวเท่านั้น เท้าของฉันก็หยุดชงักลงทันที เมื่อฉันเห็น....

ไมค์กับเยลลี่เดินเข้ามาในร้านด้วยกัน !!

“ มีอะไรเหรอ ” เรด้าหันมาถามฉันด้วยความงง โอริก็หันมาเอาคำถามด้วยเช่นกัน

ฉันไม่ตอบคำถาม แต่กลับผละออกมาจากเรด้า และเดินออกไปอย่างช้า ๆ....ช้า ๆ....จนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเขา....ไมค์

“ O0O ขะ...ข้าวสวย !! ” ไมค์มีสีหน้าตกใจทันทีเมื่อหันมาเห็นฉัน แต่ฉันก็ไม่สนใจกลับระเบิดอารมณ์ใส่เขาทันที

“ ไหนว่าสัญญากันแล้วไง แล้วนี่มันอะไรกัน !!! นายโกหกฉันใช่มั้ย !!!! ” เสียงของฉันที่ดังไปทั่วทำให้คนทั้งร้านหันมามองที่ฉันเป็นตาเดียว

“ ข้าวสวย....มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ ฟังฉันก่อน.... ”

“ ก็เห็นอยู่ตำตา แล้วจะให้ฟังอะไรอีกล่ะ ที่แท้....สัญญานั่นมันก็แค่ความสะใจของนายที่อยากจะเห็นฉันเสียใจอย่างนั้นสินะ หึ ฉันไม่น่าเชื่อนายเลย ฉันอุตสาห์จะให้โอกาสนายแล้วแท้ ๆ แต่...วันนี้....และที่ผ่าน ๆ มา...นายโกหกฉันทั้งหมด !!! ” ฉันชี้หน้าเขาจากนั้นน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม

“ เธอฟังฉันก่อนได้มั้ย.... ” ไมค์พูดด้วยสายตาอ้อนวอน แต่ฉันกลับส่ายหน้าไปในทันที

“ ฉันจะฟังไปเพื่ออะไร ”

“ ก็เพื่อที่จะให้เธอเข้าใจเรื่องทั้งหมดได้ถูกต้องไง ”

“ ฉันไม่อยากจะฟัง เพราะคำพูดที่นายบอกกับฉันมันเป็นเรื่องโกหก ”

“ ก็เธอไม่ฟังฉัน แล้วเราจะเข้าใจกันได้ยังไง ฟังบ้างจะได้มั้ย อย่ามาดื้อนะ ฉันไม่ได้โกหกอะไรทั้งนั้น ที่ฉันพูด ที่ฉันสัญญาไปทั้งหมด....มันคือความจริง ” 

“ ..... ”

“ โอเค เราคงต้องหาที่เงียบ ๆ คุยกันหน่อยแล้วล่ะ ” พูดจบ เขาก็จับมือฉันและลากฉันออกมาจากร้านไอศกรีมท่ามกลางสายตานับสิบคู่

ไมค์พาฉันมาที่ห้าง ฯ แห่งหนึ่ง ตลอดทางที่เราเดินทางมาที่แห่งนี้นั้น เราสองคนต่างก็พากันเงียบมาตลอดทาง และในตอนนี้...เราไม่ได้เข้าไปในห้าง ฯ หรอก -_- แต่ตอนนี้เรามายืนจ้องหน้าน้องหมาอยู่ที่ตลาดนัดหลังห้าง ฯ ต่างหากล่ะ -.,- หึ ๆ ไอ้หมาตาแป๋วนี่น่าหมั่นไส้ดีแท้ >.,<

****************************

ขอบคุณทุกคนนะ

ที่เข้าใจเราน่ะ

ขอบคุณมากๆเลยนะ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการที่ทุกคนเข้ามาอ่าน หรือคอยที่จะให้กำลังใจนะ

เราก็ผิดก็ต้องขอโทษทุกๆคนอีกครั้งนะ ที่รับปากส่งเดช

มันไม่ดีเลยช่ายม้า และไหนจะมาอัพช้า อัพสั้นอีกอ่ะ

ขอโทษน้างับ (^o^)O

เราจะปรับปรุงให้ดีกว่านี้นะ ^3^

ร้ากกกกกกกกกกทู้กกกกกกกกโคนนนนนนนนน

************************************