รออยู่ประมาณไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ไอริก็ปรากฏตัวมาพร้อมกับทรงผมสุดเท่ของเรด้า แน่นอนเรด้าจะต้องไม่พอใจอยู่แล้วล่ะ เหอ ๆ แต่ยังไม่หมดเท่านั้นนะ เพราะยังมีพริกไทย เสต็ก และไอนะพ่วงมาด้วย

“ ตกลงนี่นายจะไม่บอกฉันใช่มั้ย -_-^^ ”

“ ก็มากับฉันหน่อยแล้วมันจะเป็นอะไรไป ”

พอมาถึงก็เปิดฉากทะเลาะวิวาทกันอย่างเดียวเลยเรด้ากับโอริเนี่ย

“ ก็ฉันถามว่านายลากฉันมาทำไม ไม่ได้ถามว่าทำไมฉันถึงไม่อยากมากับนาย -_-++ ”

ดุ ~_~

“ ก็...พามาเลี้ยงฉลองอะไรนิดหน่อย ”

“ เลี้ยงอะไร ”

“ ก็...เลี้ยงที่พวกเราปราบศัตรูได้อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน และมันก็สำเร็จด้วยน่ะสิ ^O^ ”

“ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกฉันไม่ทราบ นายอยากเลี้ยงฉลองก็เลี้ยงกับพวกเพื่อนนายสิ ลากฉันมาทำไม เสียเวลา ”

“ … ”

“ เซ็ง นายชอบขัดขวางความสุขฉัน เมื่อวันเสาร์ก็ทีนึงแล้ว ”

“ มะ...หมายความว่าไงกันเนี่ย ” << สกาย

“ เมื่อวันเสาร์ นายทำให้แฟนฉันเข้าใจผิดรู้บ้างมั้ย ”

“ ฮะ เรด้ามีแฟนด้วยเหรอเนี่ย OoO ” << สกายคนเดิม

“ มีแฟนเป็นผู้หญิงแล้วมันดีกว่าผู้ชายตรงไหนกัน ” โอริที่เงียบไปพักหนึ่งก็พูดเถียงกลับมา

ว่าแต่...เป็นผู้หญิงเหรอ =0=

“ ดีสิทำไมจะไม่ดี ”

“ ดีตรงไหนกัน ”

“ อยากรู้ก็ลองไปเป็นเกย์ดิ -_- ”

“ =0= ”

“ หึ ๆ ” เรด้ายิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะหันมามองฉัน อะ...เอ่อ มะ...มีอะไรหรือเปล่า จ้องฉันทำไมหว่า =_=;;

“ ฉันจะแสดงบางอย่างให้นายดู ^^+ ” เรด้ายิ้มให้โอริก่อนจะหันมาจับแขนฉันให้ลุกขึ้น กะ...เกิดอะไรขึ้นเหรอ เรด้าจะทำอะไรน่ะ T^T; ฉันลุกขึ้นตามแรงดึงของเรด้าอย่าง งง ๆ

“ เธอจะทำอะไร ” อิรถามอย่างหวาด ๆ ว่าเรด้าจะทำอะไรแผลง ๆ

“ จับตาดูให้ดี ๆ นะ ” พูดจบเรด้าก็...

จุ๊บ

O_O !!!

“ ฮะ...เฮ้ย ” << โอริ

“ เหวอ o_O ” << สกาย

“ ^^ ” << พริกไทย เสต็ก

“ พะ...พี่เรด้า ” << ไอนะ

ฉะ...ฉัน คือฉัน...ฉันถูกทอมหอมแก้มค่า >//0//< ~

“ เฮ้ย ทำแบบนี้ได้ยังไงวะ ” หลังจากอึ้งกันไปนาน จู่ ๆ ไมค์ก็ลุกพรวดขึ้นมาอย่างเอาเรื่อง แถมยังเอามือไปดันไหล่เรด้าอีก อ๊ากกก ตายโหงแล้วไงล่ะ ไอ้ไมค์เอ๊ย แกไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรด้าเลยใช่มั้ยเนี่ย ตาย ๆ แล้วดูหน้าเรด้าสิ ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่เลยอ่ะ โอยยยย บ้าที่สุดเลยย TOT

“ แล้วนายเป็นใครเนี่ย หาเรื่องเหรอ ” เรด้าก็ตอบกลับไปทันทีแถมยังผลักใหล่ไมค์กลับด้วย

“ ก็แล้วทำไมเธอต้องหอมแก้มข้าวสวยด้วยฮะ ยัยผู้หญิงผิดเพศ !! ”

“ แล้วนายเป็นอะไรกับข้าวสวยวะ แล้วฉันเป็นของฉันแบบนี้มันมีปัญหามากหรือไง ฮะ !!! ” ว่าจบก็เข้าไปส่งกระแสไฟฟ้าใส่ไมค์ทันที อะไรกันวะเนี่ย ให้ตายสิ !

“ เออ ฉันมีปัญหา ผู้ชายก็ไม่ใช่แล้วยังจะมาอวดดี น่าจะต่อยสักหมัด ”

“ ก็เอาเซ่ ต่อยมาเลยฉันก็ไม่กลัวหรอก และก็ไม่ยอมด้วย ถามจริงเหอะ เป็นอะไรกับข้าวสวย ทำไมต้องออกอาการหึงขนาดนี้ด้วย ”

หะ...หึงเหรอ

“ ฉะ...ฉัน ”

“ เหอะ ๆ ที่แท้ก็คิดไม่ซื่อสินะ ”

“ แหม ตัวเธอเองก็เป็นพวกผิดเพศเหมือนกันแหละน่า !! ”

“ ผิดเพศแล้วมันหนักส่วนไหนของป้าแกเรอะ !!! ”

“ อ๋อ นี่เล่นถึงป้าฉันเลยใช่มั้ย อย่างนี้ขอต่อยหน่อยเหอะ หมั่นไส้ ผู้ชายก็ไม่ใช่ยังจะมาอวดดี !! ”

ผลัก !!!

“ เฮ้ยยย ” พวกเราพากันร้องเสียงหลงเมื่อไมค์ต่อยเรด้าเข้าไปจริง ๆ ส่วนพวกคนที่นั่งอยู่ในร้านก็พากันแตกตื่นมามุงดูกันเต็มไปหมด

นี่มันเอาจริงเหรอเนี่ย ไอ้บ้าเอ๊ย อย่างน้อยเรด้าก็ยังเป็นผู้หญิงอยู่ดีนะเว้ย

“ คิดว่าฉันจะยอมง่าย ๆ เหรอวะ !! ” ว่าแล้วก็

ผลัก !!!

กรี๊ดดดดดด ไปกันใหญ่แล้วไงล่ะ จะทำยังไงดีเนี่ย เดี๋ยวเจ้าของร้านก็เรียกตำรวจมาจัดการหรอก ซวยมากกว่าอีกน้า T^T

“ แน่จริงนายก็บอกมาสิวะ ว่าแกคิดยังไงกับข้าวสวย ถ้านายเป็นลูกผู้ชายจริง และมีดีกว่าฉันนักล่ะก็...บอกมา !!! ”

“ แน่นอน ฉันมีดีกว่าทอมอย่างเธอเป็นหลายร้อยเท่าเลย ตกลง ฉันจะบอกก็ได้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับข้าวสวย ”

อะไรนะ =0=

“ บอกมาสิ ถ้านายไม่บอกล่ะก็...ฉันจะให้พวกของฉันยำนายเละแน่ ๆ !! ”

“ หึ ๆ ฉันจะบอกเดี๋ยวนี้แหละ ” พูดกับเรด้าจบก็หันมามองทางฉันด้วยแววตาที่ดูจริงจังเอามาก ๆ “ ข้าวสวย ฉันจะบอกเธอเป็นรอบที่สอง ว่าฉัน... ”

“ ….. ”

“ ..... ”

“ เห็นมั้ยล่ะ นายก็ไม่กล้า -_- ”

“ เดี๋ยวสิวะ หุบปากไปเลยนะไอ้ทอมกระจอก !! ”

“ ไอ้บ้านี่ อยากโดนอีกสักหมัดใช่มั้ย ! ”

“ ก็เธอมันทอมกระจอกจริง ๆ นี่หว่า จะต่อยก็ต่อยมาสิ เธอได้ต้องได้กลับไปอีกหมัดอยู่แล้วล่ะ ” และสองคนนั้นก็ทำท่าจะชกกันต่อ ฉันที่รำคาญเต็มทีก็เลยตะโกนออกไปด้วยความโมโห

“ ตกลงนี่จะทะเลาะกันต่อใช่มั้ย ฉันจะได้กลับบ้าน อะไรกันก็ไม่รู้ ปัญญาอ่อน น่าเบื้อที่สุดเลย ฉันจะไม่ทนฟังอีกแล้วนะ พอกันที อยากจะทะเลาะกันก็เชิญ เอาให้หนำใจไปเลย แล้วก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันด้วย พวกนายมันบ้าที่สุดเลย !!! ” พูดจบฉันก็คว้าปีกทั้งสองของฉันก่อนค่อย ๆ ก้าวเดินออกมาจากร้านไอติมนั่น ฮึ่ย จะอะไรกันนักกันหนาวะ น่าถีบลงมหาสมุทรอินเดียซะจะได้จบเรื่อง ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดกันไปเลย !!

ในขณะที่กำลังเดินไปยังป้ายรถเมล์ใกล้ ๆพร้อมกับปีกอีกทั้งสองข้าง ด้วยหน้าตาไม่เป็นมิตรอย่างกับถูกหมาแย่งดูการ์ตูน ( ?? ) แล้วอะไรบางอย่างก็เข้ามากระทบกับหัวของฉัน

ปึก !!

ตุบ !!

รองเท้าผ้าใบสีดำข้างหนึ่งกระเด็นมาตกอยู่ตรงหน้าฉันหลังจากที่มันได้ลอยมากระทบกับหัวของฉันแล้ว เอิ่ม ใครที่ไหนมันกล้าปารองเท้ามาใส่หัวฉันวะ =0=^^ !!

“ เฮ้ อย่าเพิ่งไปนะข้าวสวย !! ” ฉันหันไปตามเสียงเรียก และก็พบว่าเรด้ากำลังยืนถือรองเท้าผ้าใบอีกข้างที่เหมือนกับข้างที่เพิ่งลอยมาโดนหัวฉันเป๊ะ อ๋อ ที่แท้คนที่ปารองเท้ามาโดนหัวฉันนี่คือเรด้าใช่มั้ยเนี่ย ถ้าอย่างนั้น...ฉันคงจะทำอะไรไม่ได้หรอก แหะ ๆ =_=;; ถึงฉันจะโมโหอยู่ก็ตามเหอะนะ

“ มีใครบางคนยังพูดอะไรไม่จบเลย ” เมื่อเรด้าพูดจบ ไมค์ก็เดินออกมาจากร้านไอศกรีมที่ฉันเพิ่งจะเดินออกมาเมื่อกี้แล้วมาปรากฏตัวยืนอยู่ข้าง ๆ เรด้า

“ อย่าเพิ่งหนี เพราะฉันยังพูดไม่ทันจะจบ ” ไมค์พูดขึ้นพลางจ้องมาที่ฉันด้วยแววตาจริงจังอีกครั้ง

“ ฟังดี ๆ นะข้าวสวย ฉันจะบอกเธออีกรอบ..... ”

“ … ”

“ เอ้า รีบบอกไปเร็ว ๆ ดิวะ ” เรด้าที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไมค์หันไปกระซิบกับไมค์ แต่มันก็ไม่เชิงกระซิบหรอกนะ เพราะฉันยืนอยู่ห่างจากสองคนนั้นมากพอสมควรยังได้ยินเลย =_=

“ เออ เดี๋ยวสิวะ จะเร่งไปถึงไหนวะเนี่ย ” ไมค์หันไปขึ้นเสียงใส่เรด้า

“ ก็ทำอึกอักไม่บอกสักที รำคาญ ”

“ หุบปากไปเลยนะไอ้ผู้หญิงผิดเพศ ”

“ อยากจะหาเรื่องอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย -_-^^ ” เมื่อสองคนนั้นทำท่าจะทะเลาะกันอีกรอบ ฉันก็เลยถอนหายใจอย่างเซ็ง ๆ แล้วหันหลังกลับไปเดินต่อไปยังป้ายรถเมล์ เสียงตะโกนเย้ว ๆ ของไมค์และเรด้ายังคงดังอยู่เรื่อย ๆ จากด้านหลัง แต่ฉันก็ทำเป็นไม่สนใจ และโชคดีที่รถเมล์สายที่จะไปมาพอดี ฉันก็เลยถือโอกาสนี้แบกปีกทั้งสองข้างแล้วค่อย ๆ ก้าวขึ้นรถเมล์โดยมีคุณลุงแสนใจดีช่วยพยุงหนีกลับบ้านไปซะเลย

ฮึ่ย อุตสาห์ตั้งใจฟังแล้วแท้ ๆ ยังจะมาทะเลาะกันอยู่ได้ งี่เง้าที่สุดเลยให้ตาย

ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองที่บอกว่ามีเบอร์ที่ไม่ได้รับสายถึง 35 เบอร์ ก่อนจะโยนมันลงบนเตียงนอน เฮ้อ ฉันยังไม่อยากคุยตอนนี้ดันนิสัยซะให้เข็ดไปเลย แบร่ ~ =P

“ ข้าวสวย กินข้าวเร็วลูก ” เสียงพ่อตะโกนขึ้นมาทำให้ฉันต้องละความสนใจจากดทรศัพท์ของตัวเอง แล้วเดินลงไปข้างล่างแทน

“ ค่า มาแล้วค่า -O- ”

หลังจากกินข้าวเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ขึ้นมาอาบน้ำอาบท่าให้เรียบร้อยก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเอง และก็พบว่าไฟหน้าจอมันกระพิบแวบ ๆ พร้อมกับสั่น บ่งบอกถึงว่ามีคนโทรเข้ามา แต่คราวนี้ผิดคาด กลับเป็นสกายดทรเข้ามาแทน ฉันจึงกดรับสาย

“ ฮัลโหล ”

[ เฮ้ย ทำไมแกหนีกลับไปก่อนวะ ]

“ ก็รำคาญนี่นา จะบอกก็ไม่บอกสักที ทะเลาะกันอยู่ได้ ”

[ อ้าว นี่แสดงว่าแกก็อยากจะฟังที่ไมค์จะบอกใช่มั้ยล่ะ ]

“ ... ”

[ แกเงียบ แสดงว่า... ]

“ อะไร ๆ ”

[ แสดงว่าแกก็แอบมีใจให้ไมคืมันด้วยใช่มั้ยล่ะ ฮะ ๆ ๆ ๆ ชักจะตื่นเต้นแล้วสิ ]

“ อะ...ไอ้บ้า ถ้าแกจะโทรมาด้วยเรื่องแค่นี้ งั้นฉันวางดีกว่า ” ว่าแล้วก็กดวางสายแล้วปิดเครื่องไปในทันที

ไม่ได้หรอก แกอย่ารู้เชียวนะเว้ยไอ้สกาย -////-

*************************

สอบเสร็จแล้วดีใจจังเล้ยยยยย

นี่ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าจะได้มาถึงตอนที่31ได้

ตอนแรกกะว่าจะได้แค่20กว่าตอนเองอ่ะนะ

ยิ่งแต่มันยิ่งยืดดดดดด แต่งสั้น ๆ ไม่เป็น

แล้วก็ เดี๋ยวจะลองไปคัดเลือกตัวละครมาให้ดูตามที่ขอนะ

รอสักกระจิ๊ดนะคะ

แล้วก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาโหวดมาเม้นให้นะค้า

บ๊ายบายค่ะ

**********************************