หลังจากที่เงียบกันมานาน เราก็เพิ่งได้รู้ว่าตอนนี้เราได้เดินกันทั่วตลาดที่มีแต่สัตว์เลี้ยงขายกันบึม ก็อย่างว่าแหละ มัวแต่คิดถึงแผนการชั่วร้ายจนเพลินน่ะสิ หึ ๆ -O-
นี่...ข้าวสวย
หือ ?
เราจะร่วมมือกันจัดการพวกนั้นใช่มั้ย
แน่นอนอยู่แล้ว >O< ฉันรีบตอบทันควัน
หงิง ๆ ~
หือ ?
ในชณะที่เดินผ่านร้านขายลูกสุนัขร้านหนึ่ง อยู่ดี ๆ เหมือนมีตัวอะไรที่ขนปุย ๆ ครางหงิง ๆ เข้ามาคลอเคลียที่ขาฉัน และมันก็คือ....
ลูกหมานี่นา >O< ~
อ๊ายยย น่ารักมาก ๆ เลยล่ะ หมาอะไรเนี่ย ตาแป๋วชมัดเล้ยอ่า อยากได้ ๆ > < ฉันก้มลงไปอุ้มเจ้าลูกหมาตาแป๋วขนปุยขึ้นมากอดไว้
อ่า....ขอโทษนะคะ พอดีว่าทำลูกหมาหลุดออกมาจากกรงน่ะค่ะ ผู้หญิงคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นเจ้าของร้านเดินเข้ามาหาฉันที่ยืนกอดกับเจ้าหมาตาแป๋วอยู่
หรอคะ งั้นนี่ค่ะ ฉันพูดพลางส่งเจ้าลูกหมาตาแป๋วคืนให้เจ้าของร้านไป
ค่ะ ขอคุณนะคะ ^^ พุดจบ พี่เจ้าของร้านก็รับลูกหมาตาแป๋วกลับไปใส่ในกรงเหมือนเดิม ส่วนฉันก็ได้แต่มองมันอย่างเสียดาย พลางบ่นกับตัวเองเบา ๆ ไปด้วย
เฮ้อ ถ้าได้มันมาเป็นของขวัญวันเกิดปีนี้ก็ดีสิ UoU
ใช่ ฉันอยากได้เจ้าตาแป๋วตัวนั้นเป็นของขวัญวันเกิดที่จะถึงในเดือนหน้านี้แล้ว อ๊ากกกกก จะมีใครซื้อเจ้าหมาน้อยน่ารัก ๆ แบบนี้บ้างมั้ยเนี่ย ฉันอยากได้มานนนน T^T
เอ่อ พี่ครับ ผมขอซื้อหมาตัวนั้น
หือ ? ฉันหันขวับไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังทันที
นายจะซื้อมันหรอ
อื้อ ^^
โห ดีจังเลยเนอะ U_U ฉันพูดพลางก้มหน้าอย่างเสียดาย
ดีจังเลยที่ที่บ้านของไมค์อนุญาตให้เลี้ยงหมาได้ แต่ที่บ้านฉันน่ะสิ....เชอะ Y^Y !
อื้อ เขายิ้มรับก่อนจะหันไปคุยกับพี่คนขายเรื่องราคา
หลังจากได้เจ้าลูกหมาตาแป๋วนั่นมา เราสองคนก็พากันขึ้นรถกลับบ้านกัน โดยมีเจ้าลูกหมาตัวน้อยอยู่ในอ้อมกอดของฉัน >.< และเนื่องจากตอนนี้ใกล้จะหนึ่งทุ่มแล้ว ก็เลยทำให้ฟ้าเริ่มมืดสนิทเป็นธรรมดา
นายจะตั้งชื่อมันว่าอะไรหรอ ฉันถามในขณะที่เรากำลังเดินเข้าซอยของบ้านเราสองคน
ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ยังไม่ได้คิดไว้เลย
เหรอ งั้นฉันช่วยคิดนะ >O<
ไม่ ๆ ฉันนึกออกแล้วล่ะ
หา ? ชื่ออะไรล่ะ
ชื่ออะไร ๆ ( ) ฉันจ้องไมค์ตาแป๋ว แล้วเขาก็จ้องฉันกลับมาบ้าง
ชื่อ....
.... ( ) ?
ชื่อ....เอ็มเค
เอ็มเค ? ทำไมถึงชื่อเอ็มเค -_-
ก็เพราะว่าฉันชอบกิน ^^
ไม่ยักจะรู้ -_-+
อ้าว คนเราน่ะ รสนิยมมันเปลี่ยนแปลงได้นี่นา
มันก็จริงของนาย เฮ้อ เอาล่ะ เข้าบ้านนายไปได้แล้ว ฉันเปลี่ยนเรื่องพูดเมื่อพบว่าตอนนี้เรากำลังจะเดินผ่านหน้าบ้านของไมค์
ไม่เอา ไปส่งเธอก่อนดีกว่า มันมืด
มืดอะไรกัน เดินแป๊บเดียวเดี๋ยวก็ถึงน่า อยู่ห่างกันไม่กี่หลัง
งั้นเธอก็เข้าบ้านไปก่อนสิ
แล้วทำไมต้องให้ฉันเข้าบ้านก่อนด้วยเล่า นายก็เข้าบ้านนายไปสิ
ก็...ก็....ฉันจะพาเอ็มเคไปวิ่งเล่นแถวนี้แป๊บนึงน่ะ ^^;; เขาพูดพลางยิ้มเจื่อน ๆ ฉันจึงพยักหน้าแล้วเดินเข้าบ้านตัวเองไป
ฉันว่า....วันนี้เป็นอีกวันที่ทำให้ฉันมีความสุขที่สุดเลยนะ เอ๊ะ !! นี่ฉันกำลังจะใจอ่อนใช่มั้ยเนี่ย =_=
วันนี้เป็นวันเสาร์...ไม่มีอะไรทำเลยแฮะ อ้อ มีสิ ก็ไอโทรศัพท์ที่มันกำลังสั่นอยู่ตรงก้นฉันนี่ไงล่ะ
[ Sky ]
ไอ้สกายโทรมา เชื่อมั้ยว่าฉันจะต้องหูชาแน่ ๆ =O=;
ฮัลโหล
[ ข้าวสวย.... ] เสียงของสกายต่ำมากจนน่ากลัว
อะไร....หรอ O-;;
[ เราต้องออกมาคุยกันให้รู้เรื่องงงงงง >0<^^ !!!!! ]
อุย ~ T^T~
นั่นกำลังจะไปไหนน่ะ เสียงของไมค์ดังขึ้นในขณะที่กำลังเดินไปตามนัดของสกาย เมื่อฉันหันไปก็พบว่าไมค์กำลังจะพาเจ้าหมาน้อยเอ็มเคออกมาเดินเล่นนี่เอง สังเกตได้จากในมือของเขาที่กำลังถือสายจูงของเอ็มเคอยู่นั่นเอง
จะไปไหนเหรอ ดูรีบร้อนจังนะ เขาพูดอีกครั้งพลางเดินจูงเอ็มเคเข้ามาใกล้ ๆ
คือฉันจะต้องรีบไปหาสกายน่ะ มันโกรธใหญ่เลย
อ๋อ คงจะเป็นเพราะฉันสินะ ( _ _ )
เอ่อ....ไม่หรอก อย่าคิดมากน่า ฉันพูดปลอบทั้ง ๆ ที่รู้ว่าที่ไมค์พูดมาคือเหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้สกายโกรธขนาดนี้
งั้น...เธอรีบไปเถอะนะ ^^
ยอมรับว่าเขาเปลี่ยนอารมณ์ได้เร็วมาก =_=
อื้อ ไปก่อนนะ แล้วเจอกัน ^^// ฉันพูดพลางยกมือบ๊ายบายเขาก่อนจะหันหลังเดินต่อไป แต่เขาก็เรียกฉันไว้อีก
มีอะไรเหรอ ฉันหันกลับไปหาเขาอีกครั้ง
สัญญาน่ะ....พรุ่งนี้ฉันจะขอคำตอบนะ
สัญญา ? อ่ะ....อ๋อ อื้ม พรุ่งนี้ฉันจะให้คำตอบนาย
ณ ร้านค็อฟฟี่ช็อปแห่งหนึ่ง
เมื่อวานน่ะ บอกมาสิว่ามันคืออะไร อะไรคือโกหก แล้วไอ้สัญญาที่ว่านั่นมันคืออะไร แล้วทำไมจะต้องพากันวิ่งออกไปจากร้านไอศกรีมด้วย มีอะไรกัน บอกฉันมาซิ เอ๊ะ ! ไอ้ข้าวสวย ฟังฉันอยู่หรือเปล่าฮะ >O<^^ !!
เสียงที่สกายบ่นฉอด ๆ อยู่นั้นมันไม่ได้เข้าไปในสมองฉันเลยสักนิด เพราะฉันเอาแต่เหม่อ...เหม่อ...และเหม่อท่าเดียว เฮ้อ ฉันล่ะขี้เกียจตอบจริง ๆ =0= !!
************************
เค้ากลับมาแว้วววววว
และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งอาทิตย์ที่เราผิดนัดทุกคนเอาไว้
และยังค้างทุกคนอีก 4 ตอน
เราจำได้ดีน้า ไม่ลืมหรอก ที่อาทิตย์ไม่ได้เข้ามาอัพเลย
มันเป็นเพราะว่า......
เราเพิ่งจะย้ายบ้านล่ะทุกคน T^T
มันเป็นเรื่องจริง เราสาบานเลยนะ เราไม่ได้อ้างอะไรทั้งนั้นล่ะ
และย้ายได้ ขนของเข้าบ้านเสร็จ คอมเราก็ยังไม่ได้ต่อ
ก็เลยเพิ่งจะมาต่อได้วันนี้นี่เอง
นี่คือเหตุผลล่ะ
พอหลังจากนี้ก็คงจะลงตัวมากขึ้น
มีเวลามาแต่งต่อมากขึ้น
และเราจะไม่ลืมที่ติดเอาไว้อีก 4 ตอนแน่นอนจ้า
บ๊ายบายยยยยยย
ใกล้สอบแล้วน้า ตั้งใจเรียน ๆ ( ^-^ )o