ยัยบ้า !! เธอฟังฉันอยู่รึเปล่า หันมามองหน้าฉัน แล้วเล่าให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้ว่ามีอะไรกันแน่น่ะ >O< !!
ฉันกับไมค์เป็นสามีภรรยากัน -O- ฉันตอบออกไปอย่างรำคาญ ทำเอาสกายเหวอไปกับมุขของฉัน
ฉันล้อเล่น -_-
ชิ ฉันรู้น่า แล้วทีนี้จะเล่าให้ฉันฟังได้รึยังหะ
เออ เล่าก็เล่าวะ
ว่าแล้วก็....
ฉอด ๆ ๆ #$%^&^^)*++64&%&%$#!@##$~&^)*
ไอ้ไมค์นี่มัน...
มันทำไม -_-+
หลังจากเล่าเรื่องทั้งหมดให้สกายฟังแล้ว คุณเธอก็มีท่าทีสงบลงบ้าง แต่ก็ไม่วายที่จะนินทาไมค์ต่อ
ไอ้ไมค์มันหน้าด้าน ฉันจะบอกแค่นี้แหละ พูดจบสกายก็กอดอกแล้วเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้ก่อนจะถอนหายใจออกมา
ฉันก็ว่ามันหน้าด้านเหมือนแก แต่ฉันจะต้องให้คำตอบมันในวันพรุ่งนี้แล้วนะ ฉันควรจะตอบไมค์ว่ายังไงดีล่ะสกาย ฉันพูดพลางเอามือกุมขมับตัวเองอย่างคิดหนัก
นี่หมายความว่า...แกใจอ่อนงั้นเหรอข้าวสวย สกายพูดพลางจ้องฉันด้วยสีหน้าจริงจัง
มันก็อาจจะเป็นแบบนั้น ฉันว่าฉันเริ่มใจอ่อนแล้วล่ะ
แต่ฉันยังคงจะยืนยันคำเดิมนะไอ้ข้าวสวย -_-++ ( ชิ้งงงง )
.....
ให้ตายสิ มันไม่สนับสนุนง่ะ TOT
แกก็ตอบมันไปว่า....แกไม่ให้โอกาสมัน เข้าใจมั้ย
แต่ว่า....
ถ้าแกไม่เข้าใจ....วันพรุ่งนี้ฉันจะไปบอกมันเอง
หา?? OoO !!!
เมื่อไหร่มันจะโผล่หน้าออกมาสักทีนะ สกายบ่นอุบอิบในขณะที่เรากำลังนั่งอยู่ที่สวนสาธารณะของหมู่บ้านในบ่ายวันอาทิตย์ และ...มันก็เป็นที่นัดพบของการให้คำตอบกับไมค์
เดี๋ยวมันก็มาน่า ฉันพูดกับสกายที่ตอนนี้เริ่มจะอารมณืไม่ดีขึ้นมา ดูได้จากสีหน้าที่บูดบึ้งของคุณเธอ
เดี๋ยวก็มา ๆ ชิ นัดบ่ายสองนี่มันจะบ่ายสองโมงยี่สิบอยู่แล้วนะ
เอาเหอะน่า
ตึก ๆ ๆ ๆ ๆ
เสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากทางด้านหลังและมันกำลังใกล้เข้ามาทุกที ๆ ฉันหันไปดูพลางคิดว่าน่าจะเป็นคนที่รอคอย
ฉันมาแล้ว
และมันก็ใช่จริง ๆ ด้วย !!
มะ....
มาแล้วก็ดี วันนี้ฉันกับข้าวสวยจะมาให้คำตอบนาย ^^+ สกายพูดขัดฉันขึ้นมาพลางยิ้มเยือกเย็นไปให้ไมค์ที่เมื่อเห็นสกายก็มีสีหน้าแปลกใจไม่น้อย
สะ...สกาย
ใช่ วันนี้เราสองคนจะมาให้คำตอบนายว่า....O_O !!! กรี๊ดดดด หมาน่ารักจังเลยยยย >O< ~ !!! อยู่ดี ๆ สกายก็เปลี่ยนเรื่องพูดแล้วหันไปสนใจกับเจ้าหมาน้อยเอ็มเคที่ฉันก็เพิ่งจะสังเกตเห็นซะอย่างนั้น
อ๊ายยยย พันธุ์อะไรเนี่ย > <
พะ...พันธุ์ยอร์กเชียร์ เทอร์เรีย ไมค์พูดพลางหันมามองหน้าฉันอย่าง งง ๆ ส่วนสกายตอนนี้ก็ลงไปนั่งทำความรู้จักกับเจ้าเอ็มเคขนปุยซะแล้ว ให้ตาย ภาพเคร่งขรึมนี่หายหม้ดดดด -_-
สะ...สกาย =_= ฉันสะกิดสกายยิก ๆ เพื่อให้มันรู้ตัวซะบ้างว่าได้เสียฟอร์มไปไม่เป็นท่าเรียบร้อยแล้ว
อะไรของแกฮะ แต่มันก็ไม่ได้สนใจเลยสักกระจิดนึง เฮ้อ VOV^ !
แก...มีเรื่องต้องคุยกับไมค์ไม่ใช่เรอะ
O_O !!
...
จะ...จริงด้วย >O< ว่าแล้วก็รู้สึกตัวสักที สกายเด้งตัวลุกขึ้นพลางจัดการปัดเสื้อผ้าของตัวทั้ง ๆ ที่มันก็ไม่ได้เลอะเลยสักนิดอย่างวางมาด
อะแฮ้ม ๆ ! และก็ตามมาด้วยเสียงกระแอมอย่างน่าหมั่นไส้
.... ไมค์เงียบเพื่อที่จะรอฟังคำที่สกายจะพูดต่อไป
ก็อย่างที่ฉันบอกไปนั่นแหละ ว่าวันนี้เราสองคนจะมาให้คำตอบนาย สกายกลับมาที่โหมดสีหน้าจริงจังอีกครั้ง
แล้วเธอมาเกี่ยวอะไรด้วย ไมค์ถามอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก
ไม่ต้องถามหรอก นายนั่นแหละมายุ่งกับข้าวสวยทำไม ทำกับมันถึงขนาดนี้แกยังไม่สำนึกอีกหรือไง ! สกายพูดออกมาอย่างไม่พอใจบ้าง และฉันก็รู้สึกได้ว่าบรรยากาศเริ่มคุกรุ่นขึ้นเมื่อสองคนนั้นเริ่มจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร
ก็ฉันแค่อยากจะมาแก้ตัว แค่นี้ไม่ได้หรือไง
ไม่ได้ !!
.
คำตอบคือไม่ได้ นี่ไงคำตอบที่นายอยากได้ไง ไมค์ ได้ยินมั้ยว่าข้าวสวยปฏิเสธ ข้าวสวยไม่ให้โอกาสแก อย่ามายุ่งกับพวกเราอีก !!!
!!!
มะ...ไม่นะ แกตอบไปแบบนั้นไม่ด้ายยยยย
ไป ข้าวสวย และทั้งหมดก็จบลงด้วยสกายดึงฉันออกมาแล้วพาฉันกลับบ้าน
วันจันทร์ที่โรงเรียน ณ ห้องของสกาย เวลา 7.00 น.
ไอ้สกาย...แกมันใจร้าย T^T !!!
-_-
แกมันเผด็จการ !!
-_-+
แกมันบ้า บ้าที่สุดเลย !!
-_-++
ทั้ง ๆ ที่ฉันก็ไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย แล้วแก.....ฮึ่ม ฉันจะไปคุยกับไมค์มันให้รู้เรื่อง !!
พรวดดดด
ปึง !!
หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะไอ้บ้า !!! สกายลุกพรวดขึ้นมาพร้อมกับเก้าอี้ที่ล้มหงายหลังลงไปอยู่ที่พื้นก่อนจะชี้หน้าตะโกนใส่ฉัน
ถ้าแกไปล่ะก็...ตั้งแต่วันนี้เราไม่ต้องมาคุยกันอีก !!
อ๊ายยยยย TTOTT คนหนึ่งก็เพื่อน อีกคนหนึ่งก็.....
ลองไปดูสิ -_-++
ฮึ่ย !!! ฉันสบถภายในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเดินออกมาจากห้องเรียนของสกาย
แกจะไปไหน แต่ยังไม่ทันพ้นประตูสกายก็ถามขึ้นมาอีก
กลับห้อง ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันพูดเสียงห้วนก่อนจะหันหลังเดินออกไปแล้วตรงไปที่ห้องเรียนของตัวเอง
ให้ตายสิ หนักใจชะมัด คนนึงก็ขอร้อง คนนึงก็ห้าม โอยยยย เครียด !!
หึ ๆ ฉันไม่ยอมง่าย ๆ หรอกนะข้าวสวย ในขณะที่กำลังจะเดินเข้ารั้วบ้านของตัวเองอยู่นั้น เสียงของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น
ไมค์ !! ว๊ากกกกกก อะไรกันวะเนี่ย อย่างงี้ต้องหนี หนีเข้าบ้าน หนีเข้าบ้านไปเลยยย >0<
อย่าเพิ่งไปไหนนะ รอด้วยสิ ฉันรีบเดินดุ่ม ๆ เข้าบ้านไปทันทีโดยไม่สนใจเสียงเรียกข้างหลังที่ดังอยู่เรื่อย ๆ
ปัง !!
สุดท้ายฉันก็เข้ามาในบ้านจนได้แต่ก็ยังไม่ไปไหน ฉันกลับยืนพิงประตูพลางถอนหายใจออกมา ถึงแม้ว่าฉันอยากจะปรับความเข้าใจกับไมค์ก็เถอะนะ แต่ตอนนี้น่ะ ขอไว้ก่อนละกัน หนักใจมากจริง ๆ ปวดหัว ขอหลับได้มั้ยเนี่ย
Zzz .
***************************************
อัพ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
ขอบคุณทุก ๆ คนที่เข้ามาอ่านเหมือนเดิมนะคะ
แล้วจะรีบแต่งให้ครบ ๆ เล้ยยยยยยย
โอเค
แค่นี้ก่อนละกันนะ ( รู้ว่าตอนนี้มันสั้น เค้าขอโตดน้า TOT~)
ตอนหน้าเจอกันน้างับ (^O^)//