ตื่นมาตอนเช้าก็เพิ่งจะนึกขึ้นมาได้ว่ามะรืนหรือก็คือวันศุกร์นี้นี่แหละเป็นวันเกิดของฉัน ลืมไปซะสนิทเลยล่ะ

หลังจากอาบน้ำอาบท่าลงไปกินข้าวเสร็จสรรพแล้วแม่ก็มาส่งฉันที่หน้าบ้านเพื่อมายืนรอไมค์ที่อาสาจะมารับไปโรงเรียนพร้อมกัน เฮ้อ ถ้าเจอกันคราวนี้ฉันคงจะได้หูชาแหง ๆ

“ ไง เมื่อวานทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน โทรไปได้ร้อยครั้งแล้วมั้ง -_- ” เสียงต่ำ ๆ ดังขึ้นออกแนวเคืองโกรธนิด ๆ ไม่ผิดแน่ ๆ

“ ไอ้ไมค์ =_= ”

“ คุยกันให้รู้เรื่องเลยนะ ทำไมเมื่อวานถึงไม่รับสายฉัน ฮะ !! ”

“ ก็เบื่อ เซ็ง ทะเลาะกันอยู่ได้ จะหยุดฟังทีนึงก็ทะเลาะกันต่อ รำคาญ ”

“ ขอโทษ ”

“ ชิ ช่างเหอะ ฉันไม่สนแล้ว ไปโรงเรียนดีกว่า ” 

“ ทำไมถึงต้องไม่สนด้วย ”

“ ถามทำไม ”

“ ก็ไม่ทำไม ก็แค่อยากบอก ”

“ … ”

“ ฉัน.... ”

“ เห็นมั้ยล่ะ นายก็ไม่บอกซะที ฉันรอฟังนายจนไม่อยากรู้แล้ว -^- ”

“ … ”

หลังเลิกเรียน

พอเลิกเรียนเสร็จพวกเราก็พากันเดินออกมานอกโรงเรียนแล้วตรงไปที่ป้ายรถเมล์ ็

“ ทำไมวันนี้เราไม่ไปร้านไอติมกันล่ะ ” ฉันถาม เพราะปกติเดี๋ยวนี้พอหลังเลิกเรียนพวกเราก็จะพากันไปมั่วสุมกันอยู่ที่ร้านไอศกรีมทุกวัน

“ ก็เพราะแกเป็นต้นเหตุไงยะ ” สกายตอบพลางปรายตามามองอย่างหมั่นไส้ ชิ ฉันทำอะไรผิดกันเล่า

“ มั่ว มันเป็นเพราะไมค์ไปหาเรื่องเรด้าต่างหาก ฉันผิดตรงไหนกัน ” ฉันโยนไปให้ไมค์ที่ยืนขนาบอยู่ข้าง ๆ ทันที

“ อะไรวะ ก็ไอ้ทอมบ้านั่นมัน...”

“ มันทำไม =_= ”

“ มัน...ชิ ช่างเหอะ -_-; ”

“ แต่ยังไงก็ตามน่ะนะ ถึงเรด้าจะเป็นทอม แต่ยังไง ๆ เรด้าก็เป็นผู้หญิงนะ นายไม่ควรจะไปต่อยเขาเลย -^- ”

“ อ๋อ นี่แสดงว่าเธอเข้าข้างไอ้ทอมนั่นใช่มั้ยข้าวสวย -_-^ ”

“ เออ -_- ”

“ … ”

“ นายจะทำไม -_-++ ”

“ ไอ้เทส โอริ -_- ”

“ ??? ”

“ ไปกับฉันหน่อย ”

“ หา O_o อะ...อ๋อ เข้าใจและ -_- ” ทั้งสามคนพูดเหมือนกับรู้ ๆ กันอยู่แล้ว อะไรของพวกนี้เนี่ย

“ นี่สกาย ”

“ ฮะ ? ”

เทสหันกลับมาเรียกสกาย

“ เอาไอ้ข้าวสวยไปส่งด้วยละกัน แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ -_- ”

“ อ้าว ”

“ ไปละ ” ว่าจบทั้งสามคนก็พากันเดินหายไป ฉันกับสกายก้ได้แต่มองหน้ากันอย่าง งง ๆ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เราสองคนก็พากันขึ้นรถกลับบ้านโดยมีสกายไปส่งฉันที่บ้านตามคำสั่งของเทส

ในขณะเดียวกัน....

ในโรงเรียนเวลา 5 โมงกว่า ๆ

ในห้องสมุดที่เงียบสงบในเวลานี้มีนักเรียนมาเข้าใช้แค่ไม่กี่คนเท่านั้น เพราะนี่ก็เลิกเรียนไปนานแล้ว คนอื่น ๆ ก็พากันกลับบ้านไปหมด หนึ่งในไม่ถึงสิบคนที่เข้าใช้ห้องสมุดในเวลานี้ก็กำลังขมักขเม่นกับการอ่านวรรณกรรมแปลอยู่ตรงมุมที่สงบที่สุดของห้องสมุด

“ นี่... ” แต่จุ่ ๆ ความเป็นส่วนตัวก็ถูกทำลายลงเมื่อมีนักเรียนหญิงคนหนึ่งเดินเข้าไปทัก

“ ... ” 

“ เยลลี่ใช่มั้ย ”

“ …อื้ม ใช่ ทำไมเหรอ ” เยลลี่เงยหน้าขึ้นมาตอบกลับอย่าง งง ๆ  

“ พอดีมีคนฝากมาเรียกเธอน่ะ รออยู่ข้างนอก ออกไปสิ ^^ ”

“ งั้นเหรอ ขอบใจนะ ^^ ” เยลลี่ยิ้มกลับไปอย่างเป็นมิตรก่อนจะเอาหนังสือไปเก็บไว้ที่ชั้นตามเดิมแล้วเดินออกมาจากห้องสมุดตามที่เพื่อนคนเมื่อกี้บอก แต่ออกมากลับเจอ....

“ ไงจ้ะ หลบหน้าหลบตานี่หายไปไหนมาเหรอ ^^+ ”

“ พะ...แพท ”

“ ตกใจมากเลยเหรอ...^^ ยัยเพื่อนธรยศ -_-+ !! ” จากท่าทางยิ้มแบบเป็นมิตรของแพทก็กลับกลายมาเป็นสีหน้าแบบนางมารร้าย !!!

“ มากับฉันเดี๋ยวนี้ !! ”

“ มะ...ม่ายยยย ”

เยลลี่ร้องออกมาได้เพียงแค่นั้นก็ต้องถูกแพทฉุดกระชากไป

ปึก !!

ร่างผอมบางถูกกระแทกลงกับพื้นห้องอย่างแรง

“ เมื่อวานนี้เธออาจจะหนีพ้นจากพวกเราได้ แต่อย่าคิดว่าวันนี้เธอจะหนีพวกเราได้อีกนะ ” และเมื่อเข้ามาถึงเยลลี่ก็ได้พบกับโมน่าที่ยืนรออยู่แล้วในห้องโทรม ๆ นี่

“ โมน่า ”

“ ไม่คิดมาก่อนว่าเธอจะเป็นพวกทรยศ เหอะ ที่เรียกมาวันนี้ก็เพราะว่า....ฉันต้องการจะจัดการเธอยังไงล่ะ !!! ”

ซู่ !!!

และทันทีที่โมน่าพูดจบน้ำจากถังก็พากันเทลงมารดตัวของเยลลี่ ทำให้เธอต้องสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ

เพี๊ยะ ๆ !!

และยังไม่ทันที่เยลลี่จะตั้งตัวได้ โมน่าก็พุ่งตัวเข้ามาตบหน้าเยลลี่ไปสองฉาดแล้ว พลางชี้หน้าเยลลี่ด้วยความแค้น

“ ฉันจะไม่ยอมให้เธอมาขัดขวางแผนการของฉันอีก จำไว้ ได้ยินมั้ย วันศุกร์นี้ฉันจะทำให้สองคนนั้นเดี้ยงไปเลย โฮะ ๆ ๆ ๆ ”

“ ไม่นะ อย่าเลยนะ TOT ” เยลลี่ร้องไห้ออกมาพลางอ้อนวอนขอโมน่า แต่มันก็เท่านั้น

“ ส่วนเธอ...ฉันจะขังเธอเอาไว้ในนี้ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป !! อ้อ และก็เอาโทรศัพท์เธอมาด้วยล่ะ หึ ๆ ฉันจะกันไว้ทุกวิถีทาง ”

“ OoO !! ”

“ พรุ่งนี้เจอกันนะ ^^ ” สกายบอกลาแล้วเดินกลับไป

แหม มีเพื่อนดีก็อย่างงี้แหละนะ อ่าโฮะ ๆ ๆ ^O^ ว่าแต่....ไอ้สามคนนั้นไปไหนกันน้า ฉันล่ะอยากจะรู้จริง ๆ ไปไหนกัน ๆ -o- อ๊า ก็โทรสัพท์สิ ^O^~ ว่าแล้วฉันก็หยิบโทรศัพท์มือถือตัวเองแล้วกดโทรหาไมค์ทันที

ตรู๊ดดดด....ตรู๊ดดดด....ตรู๊ดดดด....

เฮ้ ทำไมไม่รับสักทีเนี่ย ให้ตาย ไปไหนกันหมดแล้วนะ -*- ช่างเถอะ เข้าบ้านดีกว่า พรุ่งนี้ก็เจอกันน่า

วันต่อมา

วันนี้น่าแปลกที่สกายมารับฉันถึงที่บ้าน เอ๊ะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ -*-

“ ทำไมแกมารับฉันอ่ะ ”

“ ก็ไม่รู้อ่ะ ไอ้เทสมันสั่ง ”

“ แปลกเนอะ ”

“ อือ ”

เราเดินคุยกันมาระหว่างเดินเข้าโรงเรียน

ตึก ๆ

เดินอยู่ดี ๆ เราก็ต้องหยุดชงักกันเพราะมีใครเดินเข้ามาขวางหน้าพวกเราเอาไว้ เราสองคนจึงเงยหน้าขึ้นไปดูหมายจะหาเรื่อง

“ O0O !!!! ” << ฉันและสกาย

“ ^-^ ” << ชายหนุ่มสุดหล่อ

มะ...มะ...ไม่จริง ไม่จริง (>-< ) ( >-<)

“ O0O !!!! ”

“ ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ ^^ ”

ไมค์...

“ ฉันดูดีขึ้นมั้ยล่ะ ~ ”

อะ...ไอ้เทส

“ อึ้งจนตาค้างเลยล่ะสิ ”

โอริ.....

“ ทรงผมใหม่ของพวกเราสู้เรด้าได้มั้ย ~ ”

“ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด >////< ”

“ =0= ” << ไมค์ เทส โอริ

ที่กรี๊ดนี่ไม่ใช่อะไรหรอกนะ แต่ที่กรี๊ดออกมานี่เพราะว่าทั้งสามคนหล่อมาก ๆ ๆ ๆ ๆๆ ๆ เลยต่างหาก ทรงผมใหม่...เท่มาก ๆ รากไทรแบบเรด้า สู้ได้จริง ๆ นะ กรี๊ดดดดดดดดดดด >/////<

****************************************************

อัพนะคะอัพ

แนะนำตัวละครที่บอกไป ขอเป็นตอนหน้าละกันนะคะ ^^

*********************************************************