ในขณะที่ไมค์กับเรด้ากำลังทะเลาะกันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่นั้น ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมกับเยลลี่วิ่งเข้ามาอย่างหน้าตาตื่น
ทุกคน ๆ ฉันมีเรื่องสำคัญจะมาบอก...แฮก ๆ เยลลี่พูดออกมาอย่างรวดเร็วพลางหอบไปด้วย
อะไร ไมค์ที่เพิ่งเลิกทะเลาะกับเรด้าเมื่อครู่หันมาสนใจเยลลี่แทน
คือ ฉันรู้แล้ว ว่าใครเป็นคนทำให้ข้าวสวยกับสกายถูกรถชน
ฮะ O_O
วันต่อมา
หลังเลิกเรียน ในขณะที่แพทกับโมน่ากำลังเดินกันอยู่หน้าโรงเรียน
นี่ โมน่า ฉันว่านะ ไอ้ที่ห้อยโทรศัพท์อันนั้นน่ะ มันต้องเป็นของฉันแน่ ๆ ยัยเยลลี่นั่นน่ะแหละที่เป็นคนเอาไปอ่ะ -^-
นี่เธอยังไม่จบเรื่องนี้อีกเหรอเนี่ย =_=
ก็แหม มันสงสัยนี่นา
แล้วอยู่ดี ๆ ใครบางคนก็เดินเข้ามาขวางเอาไว้
อ๊ะ เธอ....ยัยเยลลี่ -_-^^
^^
ยิ้มอะไรของเธอ
เปล่า ฉันก็แค่เอาไอ้นี่มาคืนน่ะ เยลลี่พูดพลางยื่นที่ห้อยโทรศัพท์เจ้าปัญหาให้แพท ทำเอาแพทงงไปหลายสิบวิ แต่ก็รับมันมาอยู่ดี จากนั้นเยลลี่ก็เดินกลับไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
เยลลี่เดินเข้าไปหลบอยู่ตรงหลังพุ่มไม้ซึ่งเป็นที่ที่ไมค์ เทส โอริ และตำรวจอีกสองนายหลบอยู่ ไม่ต้องแปลกใจ นี่เป็นแผนของพวกเขา ที่จะจับโมน่าและแพทที่แสนจะร้ายกาจเข้าตารางในข้อหาจงใจฆ่าผู้อื่น หลักฐานและพยานก็มีครบแล้วด้วย คราวนี้สองคนนั้นไม่รอดแน่ ๆ
เรียบร้อยแล้วค่ะ เชิญคุณตำรวจออกไปจัดการได้เลย เยลลี่พูดยิ้ม ๆ ตำรวจทั้งสองพยักหน้าก่อนจะลุกเดินออกไป
อะไรของยัยนั่นก็ไม่รู้นะโมน่า -*- แพทบ่นกับโมน่าเรื่องที่เยลลี่เพิ่งจะเอาไอ้ที่ห้อยโทรศัพท์นี่มาคืน
เอาน่า จะบ่นอะไรอีกล่ะ ก็ได้มันมาแล้วไม่ใช่เหรอ
ก็จริง แต่มันแปลกนี่ แต่ช่างเหอะ อย่างน้อยก็ได้มันมาแล้ว
ขอโทษนะครับ
อ๊ะ O_O !! แล้วทั้งสองคนก็ต้องสะดุ้งตกใจอีกครั้งเมื่อพบว่ามีตำรวจในเครื่องแบบสามนายมายืนขวางหน้าเอาไว้
เราขอจำคุณในข้อหาจงใจฆ่าผู้อื่น...เชิญที่โรงพักครับ แล้วทั้งโมน่าและแพทก็โดนตำรวจทั้งสองนายจับล็อคแขนเอาไว้ก่อนจะโดนลากขึ้นรถไปโรงพัก
ที่โรงพัก
หนูไม่ทำนะคะ ไม่ได้ทำ ปล่อยหนูน้า >O<
ปล่อยค่ะปล่อยยย หนูไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้นค่ะ
โมน่าและแพทที่ยังคงถูกจับล็อคแขนเอาไว้ดินมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อได้มาถึงสถานีตำรวจโดยมีพยานห้าคนและไมค์ เทส โอริ และเยลลี่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว
โมน่าและแพทถูกบังคับให้นั่งลงบนเก้าอี้เพื่อสอบสวนต่อไป
เอาล่ะครับ คุณตอบคำถามของผมมาทีละคำถามนะครับ...คุณได้วางแผนให้คุณ...เอ่อ...ข้าวสวยกับคุณสกายถูกรถชนนี่จริงรึเปล่าครับ
ไม่จริงค่ะ ไม่จริง หนูไม่ได้วางแผนอะไรทั้งนั้นค่ะ โมน่ารีบตอบปฏิเสททันควัน
แล้วทำไมคุณสี่คนนั้นถึงได้บอกว่าคุณได้วางแผนเอาไว้ล่วงหน้าแล้วล่ะครับ คุณตำรวจชี้ไปทางไมค์ เทส โอริ และข้าวสวย เมื่อโมน่าและแพทหันไปก็ออกอาการเหวอกันไปตาม ๆ กัน
จริงนะครับ ผมมีพยานและหลักฐาน มีพยานถึงห้าหกคน แบบนี้ยังจะแก้ตัวอีกหรอครับ ^^ เทสถามพลางยิ้มเย็น ๆ
พะ...พยาน นายไปเอาพยานที่ไหนมา บอกแล้วว่าฉันไม่ได้ทำ !! แพทเถียงกลับด้วยท่าทีเลิกลัก
ก็ลูกน้องพวกเธอเองนั่นแหละ คราวนี้ไมค์เป็นคนพูดบ้างพลางชี้ไปทางพยานหรือก็คือลูกสมุนทั้งห้าของโมน่าและแพท
หะ...หามะ...ไม่นะ ฉัน...มะ..ไม่รู้จักพวกนี้นะ แล้วลูกน้องอะไร ไม่เคยมีค่ะ โมน่าบอกปฏิเสทด้วยสีน่าที่ดูก็รู้ว่ามีพิรุธ สังเกตได้จากเหงื่อที่ไหลเต็มหน้า
อ้าวพี่ ทำไมพูดอย่างงี้อ่ะ ก็พี่เป็นคนสั่งพวกหนูเองนะว่าให้พวกหนูแกล้งขับรถไปชนพี่สองคนนั้นอ่ะ หนึ่งในพยานทั้งห้าพูดออกมาทำให้ไมค์ยิ้มได้
แล้วเธอสองคนก็ยังขังฉันเอาไว้แบบนั้น ยังจะมาบอกว่ายังไม่ได้ทำอีกเหรอ ส่วนหลักฐาน...ก็ไอ้ที่ห้อยโทรศัพท์ที่เธอทำตกไว้ในที่เกิดเหตุไงล่ะแพท เยลลี่พูดออกมาบ้าง
กะ...ก็โมน่าสั่งนี้ ( _ _ )
อ้าว ยัยแพท ทำไมเธอ...
หรือมันไม่จริงล่ะโมน่า !!
เอาเถอะครับ ยังไงคุณสองคนก็ต้องถูกจับอยู่ดี ส่วนพยานก็คอยอยู่ก่อนนะครับ และคุณทั้งสี่ขอบคุณมากครับ เรียบร้อยแล้วครับสำหรับวันนี้ ^^
และแล้วการจัดการกับโมน่าและแพทก็จบลงแต่เพียงเท่านี้
....เป็นปกติที่คนชั่วจะต้องมาจบลงที่ตาราง....
วันต่อมา
อื้อ ~
เนื่องจากแสงแดดจากด้านนอกที่แยงตาทำให้ฉันต้องค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา เอ๊ะ พนังสีขาว นี่ไม่ใช่ห้องนอนของฉันนี่นา ของฉันมันพนังสี่ฟ้า -.,- ฉันมองไปรอบ ๆ ห้องก็พบกับหน้าต่าง ผ้าม่าน โต๊ะ ตู้ ประตู ไมค์ และสุดท้าย ที่ข้อมือฉัน สายน้ำเกลือ....หา เฮ้ย ทำไมมีสายน้ำเกลือหว่า เอ๊ะ แล้วไอ้ไมค์ทำไมมานอนฟุบอยู่ตรงนี้ล่ะเนี่ย
เฮ้ ๆ ไมค์ ฉันเอื้อมมือไปสะกิดที่แขนของไมค์
หือ =_= .O_O !!!!!
ทะ...ทำไมต้องทำตาโตด้วยล่ะ
เธอ...ข้าวสวย เธอตื่นแล้วหรอ OoO !!
แอ็ก +_+
ไมค์ทำท่าดีใจสุดขีดก่อนจะโถมตัวเข้ามากอดฉันแน่น อะ...อะไร ทำไม ฉันงงนะเนี่ย ( เขินด้วยแหละ ) -///-
เธอรู้มั้ยว่าเธอหลับไปกี่วัน
กะ...กี่วันเหรอ
สามวัน ไมค์พูดพลางคลายอ้อมกอด ปล่อยฉันให้เป็นอิสระ
สะ...สามวัน OoO !!!
โฮกกกกกก แม่เจ้า ตั้งสามวัน นานเกินไปแล้ว
แล้วทำไมฉันถึงหลับไปตั้งสามวัน
เธอถูกรถชนน่ะสิ ก็พวกโมน่ากับแพทนี่แหละวางแผนให้เธอถูกรถชน
ยัยพวกนั้นเองน่ะเหรอ.... -_-++
แต่ไม่ต้องห่วง เพราะพวกฉันจับสองคนนั่นเข้าตารางไปแล้วล่ะ ^^
^-^
รู้มั้ยว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน ไมค์หุบยิ้มก่อนจะดึงตัวฉันเข้าไปกอดอีกครั้ง วันเกิดเธอ ฉันก็อุตสาห์เตรียมของขวัญเอาไว้ให้เธอเรียบร้อยแล้ว แต่เธอดันหนีมาหลับไปแบบนี้ ฉันใจหายรู้มั้ย
ตึกตัก ตึกตัก
ตึกตัก ตึกตัก
นาย....หมายความว่ายังไงนะ
เธออาจจะงง เอาไว้ตอนที่เธอออกจากโรงพยาบาลแล้วฉันค่อยบอกละกันนะ
วันนี้หมอบอกให้ฉันกับสกายออกจากโรงพยาบาลได้แล้วล่ะ ส่วนขาฉันที่ใส่เฝือกก็เอาออกได้แล้ว พ่อแม่ฉันเลยจับฉันกับสกายไปเลี่ยงฉลองกันยกใหญ่เลยล่ะ แต่นั่นไม่ค่อยทำให้ฉันตื่นเต้นได้เท่ากับคำพูดของไมค์หรอก ที่เค้าบอกน่ะ...มันคือวันนี้สินะ
หลังจากไปเลี้ยงฉลองที่ฉันกับสกายออกจากโรงพยาบาลเสร็จในช่วงบ่าย ตอนห้าโมงเย็นฉันก็กลับถึงบ้านแล้ว ในตอนนี้ฉันกำลังนั่งดูทีวีอยู่บนห้องนั่งเล่นหลังจากที่ห่างหายไปนานตั้งสามวัน =^=
ข้าวสวย ไมค์มาหาน่ะลูก
ขะ...ค่า -O-;;
มาแล้วเหรอ
ฉันเดินออกไปยังหน้าบ้าน และก็พบกับไมค์ยืนรออยู่จริง ๆ
ไปกันเถอะ
ฮะ =0=
ไมค์จับข้อมือฉันแล้วพาลากไปยังบ้านของเขาเอง เขาเปิดประตูรั่ว แล้วพาฉันมาที่สนามหญ้าหลังบ้านและฉันก็ได้พบกับ....MK
แต่ไม่ใช่เอ็มเคธรรมดานะ มันเป็น MK ที่มีริบบิ้นผูกไว้ที่คอด้วยต่างหากล่ะ OoO !! ไมค์อุ้มเอ็มเคขึ้นมาก่อนจะส่งมาให้ฉันที่รับมันมาอย่าง งง ๆ
นี่แหละของขวัญวันเกิดเธอ
MK เนี่ยนะ
อื้อ ก็ตอนนั้นเห็นเธออยากได้ ฉันก็เลยซื้อมา กะจะเอามาให้วันเกิดเนี่ยแหละ แล้วรู้มั้ยว่าฉันได้ไอเดียการตั้งชื่อมาจากอะไร
ฉันส่ายหน้ายิก ๆ
ก็อักษรนำหน้าชื่อเธอกับฉันไง M มาจาก ไมค์ K มาจากข้าวสวย
เหรอ ( _ /// _ )
อ้อ และก็ยังมีอีกอย่างนึง ไมค์พูดก่อนจะเขยิบเข้ามาใกล้แล้วก้มลงมากระซิบที่ข้างหูของฉัน ฉัน รัก เธอนะ
=///0///= !!!!!
มะ...มะ...มะ....มะ....ไมค์ นะ...นาย นายยยยยยยยยยยยยย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ขอเป็นลมก่อนเถอะค่า +0+ ~
+++++จบ+++++
อะแฮ่ม ๆ ขอจิ๊ดส์นึงสิคะ นี่สกายเอง >3<
แหม ได้ทีก็เสนอหน้าเลยนะ
ทำไมไอ้เทส ก็ฉันแค่อิจฉา -3-
อิจฉาเค้าทำไมอ่ะครับ ^^
อี๊ นี่ไปหัดพูดเพราะมาจากใครเนี่ย แหวะ ถ้าไม่ได้มาสารภาพรักไม่ต้องมาพูดครับเลยนะ มันเลี่ยนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
ก็กำลังสารภาพรักนี่ไงครับ ^-^
หา =0= นี่แกตัวร้อนรึเปล่าวะ
พูดกับผมเพราะ ๆ สิครับ จะเป็นแฟนกันอยู่แล้ววววววว ~
ไอ้บ้านี่ แกคงจะล้อฉันเล่นใช่มั้ย =_=;;
ผมรักคุณนะครับ รักมานานมากกกกกก แต่คุณไม่เคยรู้ คบกับผมนะ ^^
ไอ้เทส แก....
พูดกับว่าที่แฟนไม่เพราะเลยนะ มาทำโทษโดยการให้จุ๊บทีดิ =3= ว่าแล้วไอ้เทส เอ๊ย เทสก็โน้มหน้าลงมาทำท่าว่าจะจูบ ดะ...เดี๋ยวสิโว้ยยยย
ปิดเรื่องให้เรียบร้อยก่อนเซ่ อายเค้าน้า ~
ได้เล้ยยยยยย งั้นผมขอปิดเรื่องแต่เพียงเท่านี้นะคร้าบบบบบบ
...จุ๊บ...
.............
เป็นยังไงต่อไป ไปคิดเอง วะฮ่า ๆ ....
+++++จบ...บริบูรณ์+++++
********************************************
และในที่สุดก็มาถึงตอนจับกันซะที
เย้~
ยังไงก็ขอบคุณเป็นรอบที่พัน(มั้ง)นะคะ
ที่คอยดั้นด้นติดตามมาจนถึงตอนจบได้
ส่วนเรื่องต่อไป
ยังไงก็อย่าเพ่งเบื่อกันน้า
เราจะมีเรื่องต่อไปแน่ๆ
อย่าเพิ่งหายไปไหน
ลองอ่านกันดูก่อนนะ กับเรื่อง Kissing you จูบนี้เดิมพันหัวใจ
เดี๋ยวมาอัพต่อเหมือนปกตินั่นแหละจ้า
เอาล่ะ
ไปก่อนน้า บ๊ายบาย