พักกลางวัน

ฉัน พริกไทย เสต็ก และน้ำแข็ง พากันลงมาหาอะไรกินกันข้างล่าง ยังดีที่วันนี้น้ำแข็งมาโรงเรียนสาย ก็เลยยังไม่รู้เรื่องฉันกับไอ้บ้าโอริ เฮ้อ ค่อยยังชั่วหน่อยน่ะนะ -_-

“ เรด้า ๆ ตรงนั้นเค้ามุงดูอะไรกันน่ะ ” น้ำแข็งที่นั่งอยู่ข้างบอกพลางชี้ไปยังกลุ่มนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่กำลังมุงดูอะไรสักอย่างอยู่ตรงบอร์ดข่าวสาร

“ ไม่รู้เหมือนกัน น้ำแข็งลองเดินไปดูดิ ” ฉันบอกอย่างไม่ค่อยใส่ใจนัก น้ำแข็งพยักหน้า ก่อนจะลุกขึ้นแล้ววิ่งไปมุงร่วมกับคนอื่น ๆ

“ ไอ้เรด้า แกว่านายโอริอะไรนั่นน่ะ จะมาดักรอแกมั้ยวะ ” เสต็กพูดหลังจากที่น้ำแข็งเดินออกไปแล้ว

“ ไม่รู้โว้ย และก็ไม่สนด้วย จะมาดักก็ดักไปสิ ฉันไม่ให้หมอนั่นมาเจอหน้าหรอก -_- แล้วนี่ไอ้พริกไทยมันหายไปไหนเนี่ย ” ฉันถามเพื่อเป็นการเปลี่ยนเรื่อง เพราะไม่อยากจะพูดถึงไอ้บ้านั่นให้มันเปลืองน้ำลาย

“ นั่นไง ” เสต็กชี้มือไปทางด้านหลังของฉัน และในที่สุด...สาเหตุที่มันแวบหายไปก็เพราะว่ามันมัวแต่ไปติดน้องไอนะนี่เอง เฮ้อ =_=

“ เรด้า !!!!!!!!!!!!! ” เสียงแว้ด ๆ ของน้ำแข็งดังมาแต่ไกล พร้อมกับเจ้าตัวที่เดินกลับมาหาด้วยอารมณ์โมโห ฉันเลิกคิ้วถามแทนคำพูด

“ บอกมาซิว่านี่มันคืออะไร ในรูปนี่น่ะ มันไม่จริงใช่มั้ย ” น้ำแข็งโชว์กระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาให้ฉันดู ในนั้นมีรูปคนสองคนกำลังจูบกัน คนหนึ่งเป็นผู้ชายหน้าคล้ายไอ้บ้าโอริ ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นผู้หญิง หน้าเหมือนฉันเป๊ะ เออเนอะ ก็นั่นมันฉันนี่หว่า -_- ....อ้าวเฮ้ย O0O !!!!!!!

“ นะ...น้ำแข็ง ไปเอามาจากไหนน่ะ ” ฉันบอกก่อนจะรีบฉวยกระดาษแผ่นนั้นเข้ามาดูชัด ๆ

โอ๊ยยยยยยยยยยย ใครมันบังอาจไปแอบถ่ายมาวะเนี่ย !!!!

“ ก็มันติดอยู่ตรงบอร์ดนั่นไง ไม่ใช่มีแค่รูปเดียวนะเรด้า แต่มันมีเป็นเกือบสิบใบ และใช่ว่ามันจะมีมุมเดียว มันมีทุกมุมเลยเรด้า ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านข้าง !!! ทำไมทำแบบนี้ ” น้ำแข็งเริ่มออกอาการวีนแตก ฉันได้แต่ยืนกำหมัดแน่น และพยายามอธิบายให้น้ำแข็งเข้าใจ

เอาไงดีล่ะ โอ๊ยยยยย ขอโกหกไปก่อนละกันนะ -*-

“ ต้องมีคนแกล้งแน่ ๆ เลยน้ำแข็ง รูปนี่มันไม่เป็นความจริงนะ อย่าไปเชื่อพวกนั้นสิ มันต้องแกล้งแน่ ๆ ”

“ แล้วถ้ามันเป็นความจริงล่ะเรด้า ”

......อย่ามาดักเซ่ !!!

“ แล้วเราค่อยคุยกันนะเรด้า ” น้ำแข็งหันหลังแล้วเดินออกไป ไม่ว่าจะเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมฟัง

ตาย ๆ เรื่องใหญ่แล้วสิคราวนี้น่ะ เหอะ ไอ้พวกเฮงซวยเอ๊ย ชอบสอดรู้สอดเห็นจริงเลย ต้องจัดการซะหน่อยแล้ว !!!

“ แกจะไปไหนวะ ” เสต็กหยุดฉันไว้เมื่อเห็นฉันกำลังจะลุกขึ้น

“ พวกมันสร้างแต่ปัญหา จะไปจัดการ ” พูดจบ ฉันก็รีบมุ่งหน้าตรงไปยังบอร์ดที่มีพวกเด็กนักเรียนมุงดูอยู่เต็มไปหมด

แควกกก ๆ ๆ ๆ !!!!!

“ บอกมาสิว่าใครเป็นคนทำ ”

ฉันเดินเข้าไปฉีกแผ่นกระดาษเกือบสิบแผ่นออกมาจากบอร์ดท่ามกลางความตกใจของพวกที่มุงดูอยู่

“ บอกมาสิวะ จะบอกหรือไม่บอก ถ้าไม่บอก พวกเธอทั้งหมดโดนดีแน่ !!!! ”

“ ปะ...เป็นน้อง ม.2 อ่ะเรด้า คือ...พวกเราแค่มาดู  ( _ _ ;; ) ” เพื่อนรุ่นเดียวกันกับฉันบอกด้วยสีหน้าซีดเผือด ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะขยำแผ่นกระดาษที่ฉันฉีกออกมาแล้วปามันลงพื้น

“ ทิ้งมันไว้ตรงนี้ แล้วห้ามใครหยิบมันมาดูอีก ” ฉันกวาดสายตามองทุกคนแล้วเดินมุ่งหมาไปยังชั้น ม.2 หึ !! โดนดีแน่ล่ะไอ้น้องเวร -_-^^

ตกเย็น

“ ดูท่าทางแกจะโมโหมากนะเรด้า แล้วนี่แกกำลังจะพาพวกเราไปไหนวะเนี่ย ”

“ ไอ้พริกไทย -_- ”

“ ฮะ ? ”

“ พี่ชายแฟนแกน่ะอยู่โรงเรียนอะไร ”

“ ถ้าหมายถึงน้องไอนะล่ะก็ >///< พี่ชายเค้าอยู่โรงเรียนลียอร์เลซ ”

“ งั้นเราจะไปที่นั่นกัน -_-^^ ”

“ ฮะ =0= ” << พริกไทย

“ จะ..จะไปหรอวะ ” << เสต็ก

ณ โรงเรียนลียอร์เลซ ( โรงเรียนไมค์กับข้าวสวยอ่ะแหละ เพียงแต่ว่าเราไม่เคยบอก -*- )

ตอนนี้พวกเราสามคนได้มายืน ( เท่ ) อยู่ที่หน้าโรงเรียนลียอร์เลซอินเตอร์เนชั่นแนล ( เต็มยศเลย =_= ) เป็นที่เรียบร้อยแล้ว สาเหตที่ฉันมาที่นี่ ก็ไม่ใช่อะไรหรอก ก็แค่อยากมาฆ่าคน ๆ หนึ่งเท่านั้นเอง...

“ มาทำไมวะที่นี่ อย่าบอกนะว่า.... ”

“ ไอ้พริกไทย ปากแกน่ะ -_-++ ”

“ ก็บอกมาสิวะว่ามาทำอะไรที่นี่ ปล่อยให้คิดเองเออเองอยู่ได้ -3- ”

“ จะมาฆ่านายโอริน่ะสิ ” พูดไปก็กวาดสายตามองไอ้ตัวดีไปด้วย และฉันก็ไม่ต้องเดินตามหาให้เหนื่อยเลย เพราะไอ้บ้านั่นวิ่งเข้ามาหาฉันเอง

“ เฮ้ เธอมาที่นี่ได้ไงเนี่ย ฉันกำลังจะไปหาพอดีเลย ^^ ”

“ ฉันมาหานายน่ะสิ -_-++ ”

“ โอ้ววววว นี่ใช่เธอเหรอเนี่ย OoO ”

“ ใช่สิ ฉันตัวเป็น ๆ เลย อ้อ ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายด้วยนะ ^^+ ” ฉันฉีกยิ้มกว้างอย่างจริงใจที่สุด

หึ ๆ อย่างเพิ่งดีใจนะโว้ยยยย เก็บอารมณ์อยู่ เดี๋ยวก่อน....เดี๋ยวได้มีระเบิดแน่ ๆ รอหน่อยแล้วกัน -_-^^

“ เราไปกินไอติมกันนะ แต่....เธอต้องไปคนเดียว ” โอริบอกก่อนจะหันไปมองพริกไทยและเสต็กที่ยืนอยู่ข้างหลัง หนอย เรื่องมากจริง อีตานี่น่ะ แต่เอาเหอะ ตกลงก็ตกลงวะ จะได้จัดการได้ซะที

“ ก็ได้ ” ฉันตอบด้วยใบหน้าจริงใจ๊จริงใจ เพิ่งจะมารู้ว่าตัวเองตอแหลเป็นก็ตอนเนี้ยแหละวะ -*-

“ ^o^ ”

ทำเป็นยิ้มไป เดี๋ยวจะยิ้มไม่ออกก็ตอนนี้แหละวะ คนมันอยากจะลองดีกับฉันมันก็ต้องโดนแบบนี้แหละ หึ ๆ ๆ -O-

***********************************

แฮ่ ๆ

คราวนี้มาอัพช้า

เพราะว่าจะสอบแล้วอ่ะนะ

ยังไงก็ขอบคุณเหมือนเดิมนะคะ

ทุกคนเลย