ตื่นเช้ามา ภารกิจอันดับแรกของฉันก็คือการอาบน้ำ แต่งตัว และที่สำคัญที่สุดในชีวิต ก็คือการเซ็ทผม ต้องชี้ให้พอเท่ นั่นแหละ ถึงจะยอมออกจากห้องน้ำ อ้อ ยังมีอีกหนึ่งความลับ....ฉันใช้สเตย์รัดหน้าอกด้วย -_-

                ไม่ต้องสงสัยว่าทำไม ก็ฉันน่ะมันพวกเบี่ยงเบนน่ะสิ ฟังให้ดี ฉัน-เป็น-ทอม !!!! ฉันอยู่ในโรงเรียนหญิงล้วนมีชื่อแห่งหนึ่งในกรุงเทพ ฯ มีเพื่อนสนิทอีกสองคน คนแรกชื่อพริกไทย ไอ้บ้านี่มันพูดมาก เจ้าชู้ คนที่สอง เสต็ก หงิม ๆ เด็กเรียน ส่วนฉัน  ชื่อเรด้า ก็จะเป็นคนเงียบ ๆ ขรึม ๆ พวกเราทั้งสามล้วนเป็นทอมกันหมด ฉันมีแฟนชื่อว่าน้ำแข็ง เธอเป็นคนน่ารักนะ อีกคนที่อยากจะแนะนำ ไอ้พี่ชาย ห่างกันสองปี ชื่อริเวอร์ นี่เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้ฉันเบี่ยงเบน ก็เห็นมันเป็นผู้ชายแล้วมันเท่ มันแบบ โอ๊ย บอกไม่ถูกว่ะ -*- นอกจากไอ้เพื่อนบ้าทั้งสอง ไอ้พี่ชาย และพวกที่โรงเรียนแล้ว ก็ไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นทอมเลย ยากมากนะที่ต้องปกปิดไม่ให้พ่อกับแม่รู้น่ะ เฮ้อ ~…( -o- )=33 ตอนนี้ฉันเรียนอยู่ ม.3 ส่วนไอ้พี่ชาย อยู่ ม.5 แต่คนละโรงเรียนนะ พี่ฉันไม่ได้เป็นตุ๊ด -*-

                “ เรด้า เสร็จรึยังลูก ” เสียงแม่ตะโกนขึ้นมาถึงในห้องน้ำ ฉันหยิบของแล้ววิ่งลงไปข้างล่าง

                ให้ตายสิ อยากเปลี่ยนเครื่องแบบนักเรียนใหม่จริง ๆ ฉันเกลียดกระโปรงงงงงง T^T ลงมาถึงข้างล่าง แม่ พ่อ และไอ้พี่ชายนั่งพร้อมกันอยู่ที่โต๊ะอาหารและกำลังรอให้ฉันเข้าไปสมทบด้วย

                ก่อนที่ฉันและไอ้พี่ชายจะแยกย้ายกันเข้าโรงเรียน ( โรงเรียนมันอยู่ใกล้กัน ) ไอ้พี่ชายบอกฉันเสมอว่า...

                “ ฉันดีใจที่ไม่มีน้องแรด ” บอกปุ๊บแล้วก็จากไป ฉันชินแล้วล่ะ

                และเป็นธรรมดาทุกวันที่เท้าข้างใดข้างหนึ่งแตะถึงพื้นข้างแรก ก็จะมีเสียง....

                “ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ”

                ขอบคุณทุกคน -_- ถูกแล้ว เสียงกรี๊ด มีทุกวันสำหรับเท้าข้างแรกที่แตะพื้น ก็พวกแฟนคลับนั่นแหละ

                “ กรี๊ดดดดด ~ เรด้า ๆ เรด้ามาแล้ว ~ >O< ”

                “ พี่เรด้า ~ น่ารักมากมาย >///< ”

                “ พี่เรด้า ~ >0< ”

                เรียกไปเถอะ ทำอย่างกับว่าฉันจะสนใจเธอ -_- ฉันเดินเข้ามาในโรงเรียนตามทางแหวกของฝูงชน เดินไปเรื่อย ๆ ก็แหวกทางให้ไปเรื่อย ๆ ฉันเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเหมือนกับทุกวัน

                “ รักพี่เรด้า > < ”

                บอกอยู่ได้ บอกทุกวันเลยยยยยยยย

                “ พี่เรด้า ๆ ”

                “ พี่เรด้า ~ ”

                “ รักพี่เรด้า ~ ”

                “ ไอ้เรด้า !!! ”

                ...เงียบ...

                เอ๊ะ ทำไมเปลี่ยนสรรพนามนำหน้าชื่อฉันเร็วจัง -*-

                “ ไอ้เรด้า ~ !! ”

                ฉันว่านั่นไม่ใช่เสียงแฟนคลับพวกนี้หรอก แต่มันคงเป็นเสียงเพื่อน ๆ ฉันเองแหละ เพราะมีอยู่ไม่กี่คนที่กล้าเรียกฉันแบบนี้

                หมับ !

                มือของใครบางคนเข้ามาจับไหล่ฉัน ไม่ต้องหันไปก็รู้ได้ว่าเป็นใคร

                “ ไอ้เรด้า แหม เดินไม่มีรออ่ะ -^- ”

                เพื่อนฉันเอง พริกไทย กับ เสต็ก

                “ ขึ้นห้องเรียนกันเถอะ เสียงดัง ” เสต็กพูด

                “ กรี๊ดดดดด พริกไทยกับเสต็กก็มาด้วย >O< ”

                จากที่เงียบกันไป เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง เอ๊ะ พวกนี้นี่จะกรี๊ดอะไรกันนักกันหนาเนี่ย แค่คนสามคนยืนคุยกันแค่นี้ต้องกรี๊ดด้วย เป็นอะไรมากม้ายยยยยยย

                “ อือ ๆ ” ฉันพยักหน้าเห็นด้วยที่เสต็กพูด เพราะทั้งเสียงดัง ทั้งน่ารำคาญ -_-^ ฉันเดินนำสองคนนั้นออกมาจากฝูงแฟนคลับทั้งหลายแหล่ ก่อนจะพากันขึ้นห้องเรียน

                ที่จริงพวกฉันสามคนต่างก็เป็นเด็กใหม่กันตอน ม.1 พวกเราก็รู้จักกันตั้งแต่ตอนนั้นแหละ เนื่องจากไม่มีผู้ชายและเป็นโรงเรียนหญิงล้วน ทำให้มีการเบี่ยงเบนกันเยอะ กลุ่มฉันก็เหมือนกัน พอข่าวเรื่องที่พวกเราเป็นทอมแพร่กระจายเป็นวงกว้าง เมื่อนั้น แฟนคลับทั้งพี่ทั้งน้องก็เข้ามารวมตัวกันเป็นฝูง -o-

                บางคนก็บอกว่าชอบฉันที่หน้าตา หรือไม่ก็ทรงผม เพราะมันเท่ ก็แน่ล่ะสิ ฉันเล่นเซ็ทผมทรงรากไทรของฉันให้ชี้ ๆ ตั้ง ๆ  ทุกวัน แถมยังทำไฮไลท์สีทองอีกต่างหาก โรงเรียนนี้ออกแนวเป็นโรงเรียนอินเตอร์ ทำให้ไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องทรงผมเท่าไหร่ ( มั้ง ) น้ำแข็งเป็นแฟนคนที่ห้าของฉัน ถึงมันจะผิดเพศ แต่ฉันก็รักของฉันนะ ใครจะเถียงปะล่ะ -_-+ !!

                ไอ้พริกไทยก็ไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนซะที หลีคนอื่นไปทั่ว เสต็กน่ะ เห็นหงิม ๆ ออกแนวเด็กเรียนแบบนั้น ก็แอบเจ้าชู้หน่อย ๆ นะนั่นน่ะ

                “ เป็นอย่างนี้ทุกวัน ฉันล่ะเซ็ง =_= ” หลังจากมาถึงห้องเรียน เสต็กก็พูดขึ้นมาพลางวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะ

                “ ก็น่าจะชินได้แล้วนะ ” ฉันวางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะของตัวเองก่อนจะทิ้งตัวลงนั่ง

                “ เออใช่ !! ได้ข่าวว่าวันนี้จะมีเด็กใหม่มาเรียนชั้น ม.2 ด้วยเว้ย OoO !! ” พริกไทยโพล่งขึ้นมา ดูเหมือนมันจะไม่สนใจอะไรเลยนะนอกจาก....สาว ๆ

                “ นี่ ๆ อยากจะบอกนะเว้ย เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น น่ารักมาก ๆ เห็นมาแล้ว >-< ”

                ลุกครึ่งญี่ปุ่นเลยเหรอ ?

                 “ จริงดิ แล้วมารึยังวะ อยากเห็น ‘o’ ” เสต็กออกอาการสนใจขึ้นมานิด ๆ นี่แหละ ไอ้ที่บอกว่าแอบเจ้าชู้น่ะ ซึ่งฉันก็....แอบสนใจนิด ๆ แฮ่ ~ -.,-

                “ แหมไอ้พวกบ้านี่ หื่นขึ้นมาทันที ไม่ได้เว้ย คนนี้ฉันเจอก่อน -^- ” พริกไทยออกอาการหวงขึ้นมาทันทีที่เราแอบมีอาการสนใจ

                ชิ ไม่เอาจริงหรอกน่า จะว่าไป...ฉันไปหาน้ำแข็งดีกว่า

                เลิกเรียน

                เราสามคนพากันมาแอบอยู่ตรงพุ่มไม้ใกล้ ๆ ประตูทางออกของโรงเรียน วันนี้ต้องจำใจโกหกน้ำแข็งว่าจะรีบกลับไปทำรายงานกลุ่มที่บ้าน เป็นเพราะไอ้พริกไทยคนเดียวน่ะแหละ มันบังคับ จะมาโชว์ให้ดูว่าน้องลูกครึ่งญี่ปุ่นคนนั้นน่ารักอย่างที่บอกไว้จริงหรือเปล่า

                “ อ๊ากกกก ฉันน่ะ รอเวลานี้มานานแล้วโว้ยยย >O< ”

                “ ชู่... เบา ๆ หน่อยเว้ยไอ้เสต็ก ” พริกไทยทำท่าจุ๊ปากใส่เสต็ก

                รออยู่ประมาณ 10 -15 นาที ไอ้พริกไทยก็เริ่มออกอาการอีกแล้ว

                “ นั่นไง ๆ น้องคนที่มัดแกละสองข้าง ผูกโบว์สีชมพุนั่นน่ะ ยืนพิงอยู่ตรงประตูน่ะ เห็นมั้ย ” พริกไทยชี้ไปทางประตูทางออกของโรงเรียนที่ตอนนี้มีเด็กนักเรียนทยอยออกกันไป และหนึ่งในนั้น คนที่พริกไทยเพิ่งบอกเมื่อกี้ ฉันเห้นเขายืนอยู่ตรงนั้นจริง ๆ

                ...น่ารักแฮะ...

                “ เออ...น่า...รักว่ะ OoO ” เสต็กมองน้องคนนั้นตาค้าง ส่วนไอ้พริกไทยก้สติหลุดลอยไปไหนแล้วก็ไม่รู้

                “ ฉันว่านะเว้ย... ” พริกไทยลุกขึ้นยืนอย่างมาดมั่น “ ฉันว่า...ฉันจะไปถามชื่อน้องเค้า ” พูดจบก็เดินออกไปโดยที่ไม่ให้ฉันกับเสต็กได้ออกความเห็นเลย แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ยังเดินตามมันไปอยู่ดี

                ปึก !

                ไม่รุ้ว่าไอ้พริกไทยสติไม่มีหรือหรือเขากันแน่ที่บ้า เพราะอยู่ดี ๆ มันก็เดินไปชนกับผู้ชายคนหนึ่งเข้า

                “ ขอโทษ ๆ ” ผู้ชายคนนั้นกล่าวขอโทษก่อนจะเดินเข้าไปในตึกเหมือนกำลังมองหาใครอยู่ ดู ๆ แล้ว น่าจะมาจากโรงเรียนอื่นนะ เพราะชุดนักเรียนก็ไม่ใช่ แต่ช่างเหอะ นี่ถ้าเป้นปกตินะ ไอ้พริกไทยไม่มีทางยอมหรอก แต่นี่มันเงียบเพราะมันมีอย่างอื่นที่สำคัญกว่า -.,-

                “ น้อง ๆ ชื่ออะไรหรอ ” เราสามคนเดินมาถึงตัวน้องลูกครึ่งญี่ปุ่นเป็นที่เรียบร้อย และคนอย่างไอ้พริกไทยน่ะเหรอจะใจเย็น

                “ อะ...เอ่อ พี่... ” น้องคนนั้นหันมามองพวกเราอย่าง งง ๆ ปนหวาดกลัวเล็กน้อย

                “ พี่ไม่ได้มาทำอะไรน้องหรอก พี่แค่..... ” 

                “ ไอนะ มาอยู่ตรงนี้นี่เอง เดินหาแทบแย่ ”

                ยังไม่ทันที่พริกไทยจะพูดจบ ก็มีคนเข้ามาแทรกไว้ซะก่อน ทำเอาไอ้พริกไทยหันขวับไปมองทันทีด้วยความฉุน

                “ อ้าวนาย OoO !!! ”

                อ้าวเฮ้ย ไอ้หมอนี่มันก็คือคนที่พริกไทยเพิ่งเดินชนเมื่อกี้นี้นี่หว่า

                “ ?? ” เขามองเราอย่างงง ๆ

                “ นายเป็นใคร แล้วมายุ่งกับน้องเขาได้ยังไง ” ยังไม่ทันที่เขาจะตอบอะไร ไอ้พริกไทยก็ชิงพูดถามไปซะก่อนอย่างไม่พอใจนัก

                “ เอ่อ พี่คะ คือว่า นี่...พี่ชายหนูเองค่ะ ^^;; ”

                “ หา ? =0= ” พริกไทยอึ้งทันทีที่ได้ยินคำตอบจากเด็กผู้หญิงที่ตัวเองอยากจะทำความรู้จัก

                อะไรกันเนี่ย มีพี่ชายด้วยเหรอเนี่ย

                “ ใช่ ฉันเป็นพี่ชายของไอนะ จะมารับน้องนี่มันผิดด้วยเหรอ -_- ”

                “ อ้าว ก็ใครจะไปรู้ แล้วนี่ตกลงน้องชื่อไอนะเหรอ ” พริกไทยเถียงใส่ผู้ชายคนนั้นก่อนจะหันไปถามอีกคนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนนนนนนน ได้ยินแล้วน่าถีบ !!!!!!

                “ เอ่อ ใช่ค่ะ ”

                “ แล้วไอ้นี่ล่ะ ชื่ออะไร ” 

                “ พี่หนูชื่อโอริค่ะ ”

                “ อ้อ หวัดดีนะพี่เขยโอริ ^-^ ” พริกไทยหันไปทักทายโอริอย่างทะเล้นแล้ววิ่งหนีไป ฉันกับเสต็กก็วิ่งตามไปด้วย เสียงของโอริดังไล่ตามมาไม่ขาด โอยยยยยย นี่ไม่ใช่เพื่อนฉันใช่มั้ยวะเนี่ย -*-

***************************************

เรื่องที่สองแล้วนะคะ

ขอบคุณมากๆค่ะ

ที่ติดตามตั้งแต่เรื่องแรกจนมาถึงเรื่องนี้

และขอบคุณที่ทำให้ติด Hot Vote อันดับ 9 จาก 10

ขอบคุณจริงๆค่ะ

ไม่รู้จะพูดอะไร

ก้ขอบคุณมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

**

จบ !!!!

----------------------------------------------------------------