^-------------^
^---------------------------------^
ฉันต้องฉีกยิ้มให้อีตานี่อีกนานเท่าไหร่กันนะ -_- ฉันฉีกยิ้มอย่างใสซื่อบริสุทธ์เท่าที่จะทำได้ และก็ต้องยอมทนนั่งจ้องหน้ากับไอ้บ้านี่มาหลายนาที หึ ๆ ๆ ๆ รอให้ไอติมมาเสิร์ฟก่อนเถ๊อะ -_-++ นายไม่รอด !!!!
ไอศกรีมที่สั่งได้แล้วค่ะ
และแล้วในที่สุดไอติมที่ฉันและนายนั่นสั่งก็มาถึงโต๊ะเราสักที ถึงคราวที่นายโอริจะโดนซะบ้างแล้วล่ะนะ
โอ๊ยยย !!! นายโอริร้องออกมาเสียงดังลั่นร้าน เพราะว่าฉันแอบเอาเท้าไปเหยียบเท้าของไอ้บ้านั่นอย่างเต็มแรงที่ใต้โต๊ะน่ะสิ
ขอโทษ ๆ เจ็บมากมั้ย ฉันแสร้งทำเป็นสีหน้าตกใจพร้อมกับกล่าวคำขอโทษอย่าง แหลสุด ๆ
เจ็บสิ เจ็บม๊ากกกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกก
.สตรอเบอรี่จริง ๆ อยากจะอ้วกกกกกก =0= !!!!
เจ็บมากเลยหรอ ถ้างั้นเดี๋ยวฉันป้อนนะ ฉันยิ้มหวานเยิ้มพลางตักไอติมรสช็อคโกแลตขึ้นมาทำท่าจะป้อน ไอ้บ้านั่นทำท่าอึ้ง ๆ อย่างไม่เชื่อสายตา แต่ก็ยังยอมอ้าปากเตรียมให้ฉันป้อนอยู่ดี หมั่นไส้จริง ๆ ! น้ำหน้าอย่างนายน่ะนะ ฮึ ๆ ฉันล่ะเกลียดที่สุดเลย เพราะฉะนั้น.....
แผละ !!!
อุ๊ย O.O
ฉันแกล้งทำเป็นป้อนไม่โดนปากแต่ก็ไปโดนที่จมูกเขาแทน ทำให้ตอนนี้ที่จมูกของอีตานั่นเปื้อนไอติมช็อคโกแลตเต็มไปหมด ฮะ ๆ ๆ ๆ ตลกชมัด แต่แค่นี้ยังไม่พอหรอก ขออีกทีละกันเนอะ
ขอโทษ ๆ ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริง ๆ เลย เดี๋ยวฉันเช็ดให้เองนะ ฉันรีบพูดขอโทษเขาใหญ่ ส่วนนายโอริก็มีสีหน้าเหวอนิด ๆ แต่ก็เปลี่ยนสีหน้ากลับมายิ้มได้เหมือนเดิมทันทีที่ฉันบอกว่าเดี๋ยวจะเป็นคนไปเช็ดคราบไอติมที่ติดอยู่ตรงจมูกของเขาให้ ฉันเอื้อมมือไปหยิบกระดาษทิชชูก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหาเขา
หึ ๆ ฉันจะทำให้นายอับอาย
แปะ !!
โอ๊ย
^-----^ ขอโทษอีกรอบนะ
ฉันใช้กระดาษทิชชูแปะเข้าไปทีจมูกของเขาเต็ม ๆ จนเขาร้องออกมาอีกรอบแต่ฉันก็ยังคงสถานะยิ้มไว้เช่นเดิมพร้อมบอกขอโทษ ก่อนจะ....
เฮ้ยยยย OoO
โครมมมมม !!!!
ฉันผลักเก้าอี้ตัวที่เขานั่งจนหงายโครมไปข้างหลัง ทุกคนภายในร้านต่างหันมามองด้วยความตกใจปนงง ส่วนฉันเองก็ยืนหัวเราะคิกคักอยู่ข้าง ๆ ไอ้บ้าโอริที่ตอนนี้ลงไปนอนหน้าเหวอขาชี้อยู่บนเก้าอี้ที่ล้มหงายหลังอยู่กับพื้นเรียบร้อยแล้ว
อย่าคิดนะว่าฉันจะคิดพิสวาทนายน่ะ ที่ฉันมาวันนี้ก็เพื่อจะมาแก้แค้นนายต่างหาก นายสร้างความเดือดร้อนไว้ให้ฉันมากเหลือเกิน สมควรที่จะโดนแบบนี้ นอนต่อให้สบายนะ ฉันไปก่อนล่ะ ฉันยิ้มเย้ยหยันใส่ไอ้บ้านั่นแล้วเดินออกมาจากร้านโดยไม่วายที่จะได้ยินเสียงนายโอริร้องขึ้นมาอีก
เธอ....ทำไมทำแบบนี้ เรด้า ~~~~~ TOT
...แค่นี้ก็สิ้นเรื่อง ~
เช้าวันต่อมา
วันนี้ฉันเดินเข้ามาในโรงเรียนอย่างมีความสุขที่สุดแล้วล่ะ เพราะวันนี้ไม่เห็นวี่แววของไอ้บ้านั่นมาตะโกนโหวกเหวกกวนใจเหมือนวันที่ผ่าน ๆ มา แต่ก็ใช่ว่าวันนี้จะไม่มีเสียงกรี๊ดนะ =_= ยังคงมีเหมือนทุก ๆ วันน่ะแหละ
วันนี้แปลกนะแกว่ามั้ย เสต็กบอกพลางมองซ้ายมองขวา
แปลกยังไง -_-
ก็....วันนี้ไม่เห็นจะมี... ฉันรู้ว่าเสต็กจะพูดถึงใคร ฉันก็เลยรีบพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน
มันแปลกตรงไหนล่ะฮะ ก็แค่วันนี้ไม่มีคนมาคอยกวนใจให้น่ารำคาญ ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอไง
ก็แหม เอ๊ะ หรือว่านายนั่นเขาจะเปลี่ยนใจไปแล้วก็ไม่รู้เนอะ เสต็กพูดก่อนจะหันไปยิ้มให้พริกไทยที่ชะเง้อมองหาใครบางคน
เหอะ ที่ไม่มาก็เป็นเพราะเมื่อวานซะละมั้ง อาจจะเข็ดแล้วไม่กล้ามาก็ได้ หรือถ้าเปลี่ยนใจจริง ๆ ก็ดีน่ะสิ ชีวิตฉันคงจะสดใสขึ้นมากกว่าเดิมเยอะ
ว่าแต่เรื่องน้ำแข็งล่ะ เป็นยังไงบ้าง ได้โทรไปง้อบ้างรึเปล่า
โทรไปแล้วไม่ยอมรับสายน่ะสิ กะว่าวันนี้ต้องคุยให้รู้เรื่องซะแล้ว
ก็ดี
พวกเราสามคนพากันเดินขึ้นไปบนตึกเรียน และก็ได้พบกับ....
นาย =0= !!!!!
มาสักที ฉันนอนรอจนหลับไปแล้วหนึ่งตื่น ไอ้บ้าโอริลุกขึ้นจากโต๊ะเรียนของฉันแล้วบิดขี้เกียจอย่างสบายอกสบายใจ
หนอย นี่...นี่ยังไม่เข็ดอีกหรอ โว้ยยยยยยยย จะอะไรกับฉันนักหนาเนี่ย ฮึ่ย !!
ใครใช้ให้นายขึ้นมาบนตึกเรียนของฉันเนี่ย ฉันถามเสียงเรียบแต่ใจมันอยากจะงับหัวไอ้บ้านี่ใจจะขาด -_-+
^-----------^
ยิ้มอะไรวะ -*-
เป็นบ้ารึไง เมื่อวานนี้ยังไม่เข็ดใช่มั้ย หรือว่าอยากโดนอีก -_-
^-----------^ นายโอริเดินมาหาฉัน และโน้มหน้าเข้ามาใกล้ ๆ ก่อนจะ....
กริ๊ก !
OoO !! กะ...กุญแจมือ ไอ้บ้านี่เอากุญแจมือมาล็อคที่ข้อมือฉันกับข้อมือของตัวเองทำไมเนี่ย !
นายจะทำอะไร ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ !!! ฉันตะโกนลั่นด้วยความโมโหและพยายามแกะไอ้กุญแจมือบ้านี่ออก แต่มันแข็งเป็นบ้าเลย แกะยังไงก็แกะไม่ออก ไปเอามันมาจากไหนนะไอ้กุญแจมือบ้านี่ และทำไมต้องสร้างให้มันแข็งขนาดนี้ด้วยนะ !! ( อ้าว )
วันนี้ขอยืมตัวเรด้าไปหนึ่งวันนะครับทุกคน เขาตะโกนบอกทุกคนที่อยู่ในห้องเรียนแห่งนี้แล้วทำท่าจะลากฉันออกมา แต่ยังดีที่เสต็กเข้ามาขวางฉันไว้ซะก่อน
เดี๋ยว ๆ นายจะพาเรด้าไปไหนน่ะ
พาไปลงโทษ
หา =0= ?
อะไรนะ
ไปล่ะ เพราะเสต็กมัวแต่งง ไอ้บ้าโอริก็เลยถือโอกาสนี้ลากฉันออกมาซะเลย
นายมีสิทธิ์อะไรมาทำกับฉันแบบนี้น่ะฮะ !!
เมื่อวานนี้เธอแสบมากนะ เพราะฉะนั้นวันนี้เธอต้องอยู่กับฉันทั้งวันเลย
ทั้งวัน ?
ใช่
นายโอริมันบ้า เอาคืนเรอะ !!! ฮึ่ย เดี๋ยวให้หาทางแกะไอ้กุญแจมือนี่ให้ออกก่อนเถอะนะ -_-^^ จะฆ่าให้หายหน้าตาหล่อเลยเคยดู !!! ( ที่จริงไอ้บ้านี่มันก็หล่อนะ -_- อะไร ฉันเปล่าชมนะโว้ย ! ) คนบ้าอะไรก็ไม่รู้ อยู่ด้วยแล้วไม่เคยมีความสุข มีแต่เรื่องปวดหัว และปัญหา ยิ่งเจอยิ่งเกลียดน่ะ เข้าใจมั้ย !
แล้วนี่นายจะพาฉันไปไหนเนี่ย ง็็็่ขา
ฉันถามเมื่อเขาลากฉันออกมานอกโรงเรียนแล้วและเรา ไม่ ๆ และฉันกับไอ้บ้านั่นก็กำลังยืนอยู่ตรงป้ายรถเมล์ของโรงเรียนต่างหากถึงจะถูก
ไปเที่ยว....สองต่อสอง ^^ ไอ้บ้านั่นหันกลับมายิ้มแล้วหันไปเรียกแท๊กซี่ต่อ
ให้ตาย นี่ฉันต้องไปกับไอ้บ้านี่จริง ๆ หรอเนี่ย โอ๊ยยยย ตัดแขนฉันเถอะ ! ( ล้อเล่นน่ะ -_- )
คอยดูนะ วันนี้ฉันจะทำคะแนนให้ถึงที่สุดเลย ไอ้บ้านั่นบ่นอะไรสักอย่างซึ่งฉันก็ได้ยินไม่ชัดเท่าไหร่แถมยังจ้องหน้าฉันแล้วยิ้มด้วยแหนะ
ยิ้มบ้ายิ้มบออะไรนักหนาฮะ ฉันถามอย่างเอาเรื่อง ฮึ่ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ยิ้มเข้าไป เห็นแล้วหงุดหงิดจริง ๆ เล้ยยยยย อยากฆ่าให้ตายจริง ๆ จริงสิ ถ้าจะฆ่าฉันก็ฆ่าได้นะ ก็แค่ผลักนายโอริให้ตกลงไปที่ถนนให้โดนรถชนไปเลยแค่นั้นก็จบ แต่...ถ้าทำแบบนั้น ก็เท่ากับว่าฉันต้องตายด้วยน่ะสิ !! โอ๊ยยยย ไม่มีทางเลือกเลยวุ้ย !!! หงุดหงิด !!! หงุดหงิดที่สุดเลยยยยยยย >O<^^
*************************************
แฮ่ ๆใครไม่สบายบ้างยกมือขึ้นนนนนนนน
(>O<)//
เราเนี่ยแหละ หนึ่งอาทิตย์เต็ม ๆ
ปวดหัวมากกกกกกก แต่ตอนนี้ก็ดีขึ้นแล้วล่ะ
ใครที่ไม่สบายก็ขอให้หายเร็วๆนะ
ไปก่อนละวันนี้
**********************************