แม่ของโอริพาฉันเดินขึ้นไปยังห้องพักที่ท่านจัดเตรียมเอาไว้ให้เรียบร้อยแล้ว โดยที่แม่ของโอริก็ทำท่าเสียดายอย่างสุดซึ้งเมื่อรู้ว่าเพื่อนตัวแสบของฉันทั้งสองคนอยู่ค้างด้วยไม่ได้
นี่จ้ะ คืนนี้นอนห้องนี้นะจ้ะ ป้ายกให้ทั้งห้องเล้ยยยย >O< มีอะไรขาดตกบกพร่องก็บอกป้าได้เลยนะ อ้อ นี่ ๆ แม่ของนายโอริ ไม่สิ ฉันควรจะเรียกว่าคุณป้าสินะ คุณป้าเปิดประตูแล้วเดินนำฉันเข้าไปในห้อง ก่อนจะหยิบกองผ้ากองหนึ่งที่วางอยู่บนเตียงแล้วยื่นมาให้ฉันที่แทบจะหงายหลังล้มลงด้วยความช็อคเมื่อได้ฟังประโยคถัดมา
นี่ชุดนอนของหนูนะ พอดีป้ายืมไอนะมาให้หนูใส่น่ะ คงจะใส่ได้นะ ตัวก็เท่า ๆ กัน ^^ งั้นป้าไปก่อนละกันนะจ๊ะ ตามสบายจ้า พูดจบคุณป้าก็เดินหายวับออกจากห้องไป
-O- พะงาบ ๆ
และแล้วก็เหลือฉันเพียงคนเดียวในห้องแสนสวยนี้ ฉันหยิบผ้าจากกองมากางดูและโยนทั้งกองนั้นลงบนเตียงในทันที
ว๊ากกกกกกกกก เอาอะไรมาให้ฉันใส่เนี่ยยยยยยย >O< ชุดนอนที่คุณป้าให้มาเป็นชุดของไอนะ และไอนะก็ออกจะขิกขุอาโนเนะขนาดนั้นไม่แปลกเลยที่ชุดนอนนี่มันจะโนะเนะขนาดนี้ แถมมันยังเป็นเสื้อแขนกุดสีชมพูลายกระต่ายกับกางเกงขาสั้นแค่หนึ่งคืบลายเดียวกับเสื้อ อยู่ที่บ้านฉันยังไม่เคยใส่อะไรแบบนี้เลยนะเนี่ย TOT จ้างให้ยังไงฉันก็ไม่ยอมใส่หรอก ฉันจะนอนไปทั้งชุดนักเรียนนี้นี่แหละ ยี๊ ~
ก๊อก ๆ ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ฉันจึงต้องเดินไปเปิดประตูให้
^^ ยังไม่อะ...
ปัง !!!!
ฉันปิดประตูใส่หน้าเขาทันที ให้ตายสิ ไปอยู่ที่อื่นไม่ได้หรือไงนะ !!!!
ก๊อก ๆ ๆ
เฮ้ ฉันเอาหมอนกับผ้าห่มมาให้เธอนะ ไม่เอารึไง เดี๋ยวก็หนาวตาย แอร์มันเย็นนะ เสียงของนายโอริตะโกนเข้ามา และก็เพิ่งรู้ว่าฉันยังไม่มีหมอนกับผ้าห่มเลย เลี่ยงไม่ได้เลยสินะ เฮ้อ =_= ฉันมองประตูอย่างชั่งใจก่อนจะยอมเปิดประตูไปเจอกับไอ้บ้านั่นที่ยืนถือหมอนกับผ้าห่มอยู่หน้าประตู
ขอบใจ เอามาสิ ฉันยื่นมือจะไปรับแต่ไอ้บ้านั่นก็ยังไม่ยอมส่งหมอนกับผ้าห่มมาให้ซะที -_-^
ยังไม่อาบน้ำอีกเหรอ ^^
เอาหมอนกับผ้าห่มมา
อาบน้ำดึก ๆ มันไม่ดีน้า เธฮต้องไปอาบน้ำ
นายก็เอาหมอนกับผ้าห่มส่งมาให้ฉันก่อนแล้วนายก็รีบ ๆ กลับห้องนายไปซะ ! ฉันเริ่มขึ้นเสียงเพราะท่าทางกวนประสาทของนายโอริ บอกให้ส่งหมอนมาก็ไม่ส่งมาซะที พูดหลายครั้งแล้วนะโว้ย
ไม่เอา ๆ เธอต้องไปอาบน้ำก่อนนน มานี่มา
เฮ้ยยยยยย
ปัง !!!!
นายโอริเดินแทรกตัวเข้ามาในห้องฉันหน้าตาเฉยโดยที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัวก่อนจะปิดประตูดังปัง
ใครใช้ให้นายเข้ามา ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ !!!! ฉันโวยเสียงดังและพยายามดันอกให้เขาออกไปให้ได้ แต่เชื่อเถอะว่าแรงผู้ชายน่ะเยอะจริง ๆ ถึงฉันจะเป็นทอมก็ใช่ว่าฉันจะแรงเยอะขนาดนั้นหรอกนะ T_T
ไม่ออก จนกว่าเธอจะไปอาบน้ำ
แล้วจะทำไมนักหนา ฉันจะอาบหรือไม่อาบก็เรื่องของฉัน ออกไปนะโว้ยย ไม่งั้นฉันจะฆ่านายจริงด้วย
อย่างเธอจะทำอะไรฉันได้ ผู้หญิงยังไงก็เป็นผู้หญิงวันยังค่ำ
ฉันไม่ได้เป็นผู้หญิง !!!
เธอเป็นผู้หญิง ถ้าเธอไม่ใช่ผู้หญิงแล้วเธอมีไอ้นั่นเหมือนฉันมั้ยล่ะ
-O- พะงาบ ๆ
ฉันยอมรับว่าข้อนี้ฉันเถียงไม่ออกจริง ๆ จะบ้าเหรอ ฉันจะไปมีได้ยังไง ( _ _ )
เห็นมั้ยล่ะ เธอน่ะเป็นผู้หญิง เพราะฉะนั้น ไปอาบน้ำซะแล้วฉันถึงจะออกไป
ฮึ่ย !!!!!
ในที่สุดฉันก็ต้องยอม ยอมแค่ครั้งนี้เท่านั้นแหละ ชิ -_-+ !! ฉันเดินกระทืบเท้าไปหยิบผ้าเช็ดตัวกับไอ้ชุดนอนขิกขุที่คุณป้าให้มาก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ แต่ก่อนที่จะเดินเข้าไป ขอเหยียบเท้าซักทีเหอะ !!!!
โอ๊ยยยย >O< !!!
หุ ๆ ๆ -.-
และก็กลับมาสู่สถานะตึงเครียด -*- เครียดที่ว่า...ฉันจะต้องใส่ชุดนี้จริง ๆ เหรอเนี่ยยยยยยยย !!!!
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ในขณะที่เอาผ้าขนหนูมาเช็ดหัวตัวเองที่เพิ่งผ่านจากการสระผมมาหมาด ๆ ตาก็จ้องชักโครกอย่างหนักใจ
จริง ๆ แล้วฉันก็ไม่ได้เป็นคนอาบน้ำนานแบบนี้หรอกนะ -_- ก็มันเครียดนี่นา ชุดแบบนี้น่ะมันไม่เคยมาสิงอยู่ในตู้เสื้อผ้าฉันเลยนะ ฉันเกลียดสีชมพูจะตายชัก แล้วมาวันนี้ต้องมาใส่ชุดแบบนี้นี่มันเหมือนโดนผีหลอกชัด ๆ !!!
...
เสียงที่เคยดังกุกกัก ๆ จากข้างนอกเงียบไป หรือว่าไอ้บ้านั่นจะออกไปแล้ว ดีสิ เพราะฉันก็ไม่อยากให้เขาเห็นฉันในตอนนี้เท่าไหร่ ( ตอนอื่น ๆ ด้วย ) ฉันจึงยอมเปิดประตูเดินออกมาจากห้องน้ำโดยค่อยเอาหัวโผล่ออกมาแล้วมองซ้ายมองขวาเพื่อความแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ในห้องจึงก้าวออกมาจากห้องน้ำ
เฮ้อ ออกไปได้ก็ดี -_-
แบร่ ~ !!!!
O_O !!!! ฉันสะดุ้งตกใจเมื่ออยู่ดี ๆ ก็มีตัวอะไรก็ไม่รู้โผล่มาแลบลิ้นใส่ตรงหน้า
และไอ้ตัวอะไรก็ไม่รู้ที่ว่าน่ะมันคือคนที่ฉันอยากจะฆ่าที่สุดในโลกกกก <(TOT)>
ไอ้บ้า !! ยังไม่ออกไปอีกเหรอเนี่ย โอยยยย ฉันครางออกมาอย่างไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดีเพราะอีตานี่เกาะแน่นซะยิ่งกว่าปลิงดูดเลือดซะอีก
ฉันอยู่เพื่อที่จะรอดูเธอไงว่าเธอจะอาบน้ำเสร็จเมื่อไหร่
ใครใช้กันล่ะ ออกไปได้แล้ว ฉันอาบน้ำเสร็จแล้วเพราะฉะนั้นนายก็กลับห้องไปได้แล้ว ! ฉันว่าพลางชี้นิ้วไปที่ประตูแต่ก็ใช่ว่าคนอย่างนายโอริจะฟังที่ฉันสั่ง เพราะเขากลับเดินวนสำรวจรอบ ๆ ตัวฉันแทน
เฮ้ ๆ ๆ เธอใส่ชุดนี้แล้วดูน่ารักชะมัด ยิ่งทำผมตรงแบบนี้ยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่ ฉันว่านะเธอแต่งตัวแบบนี้เข้ากับหน้าเธอตั้งเยอะ ดีกว่าไปแต่งเป็นทอมแบบนั้นซะอีก OoO
ยุ่งน่า เรื่องของฉัน นายไม่เกี่ยว ออกไป !! ฉันชี้ไปที่ประตูอีกรอบ แต่อีตานี่ก็ช่างดื้อ เขาไม่ฟังฉันเลย -_-^^
แต่เธอเป็นผู้หญิงนะ เธอควรจะทำตัวสวย ๆ เข้าไว้ ^^
ยังจะมายิ้ม -_-
เข้าใจเอาไว้ด้วยนะว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิง ออกไปได้แล้ว ฉันจะนอน ไม่งั้นฉันถีบ -_-+
ฉันไม่กลัวหรอก -^-
จริงสินะ ฉันยังไม่ได้สะสางคดีเก่าที่นายทำไว้เลย -_-++++ ฉันทำท่านึกพลางเอานิ้วเกาคางก่อนจะตวัดสายตากลับมามองที่นายโอริอย่างน่ากลัวเล่นเอาหน้าเจื่อนกันไปเลย
อะ...เออจริงสิ พอดี....เพิ่งนึกได้ ต้องไปให้อาหารมาอ่ะนะ แหะ ๆ ไปละ ^^;;
ปัง !!!!
ออกไปแล้ว หึ ๆ ที่แท้ก็กลัวว่าฉันจะจัดการจนหัวหด ชิ !!! เอาล่ะ ฉันควรจะทำยังไงต่อดีนะ จะทนหลับตานอนให้ถึงพรุ่งนี้เช้า หรือว่า....
ปิ๊ง ~ OoO !! ( เอฟเฟ็กต์นิดส์ ) นึกออกแล้ววว ทำไมฉันไม่โทรให้ไอ้พี่ชายขับรถมารับฉันล่ะ จะได้กลับไปนอนที่บ้านแต่ว่าถ้าไปบอกแม่ของอีตาโอริล่ะก็คงไม่ยอมแน่ ๆ เลย จะให้แอบปีนหน้าต่างก็...โอ๊ยย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นอน ๆ มันไปเถอะน่า เดี๋ยวก็เช้าแล้ว -*-
เช้าวันต่อมา
แสงแดดยามเช้าแยงเข้าตาฉันจนต้องยอมลุกขึ้นมาจากหมอน ที่นอนคนรวยนี่ก็นิ่มดีเหมือนกัน แต่ฉันอยากนอนที่บ้านมากกว่ามานอนบ้านของคนที่ฉันเกลียดแสนเกลียดแบบนี้ !!!
แกร๊ก
ปึง !!!!!
ไอ้เรด้า ~ >O< !!!!
เหวอ O_O
จู่ ๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับร่างสองร่างของเพื่อนสนิทที่ทิ้งฉันไปเมื่อคืน ไอ้พริกไทยวิ่งเข้ามากอดฉันทันทีที่เห็น
ฉันคิดถึงแกจังเลยยย TOT
ทีเมื่อวานล่ะไม่คิดถึง คิดถึงแต่หมามากกว่าเพื่อน ฮึ่ม -_-^^
เป็นไงบ้างวะ ไอ้บ้านั่นมันไม่ได้ทำอะไรแกใช่มั้ย เสต็กเดินเข้ามาแล้วนั่งลงบนเตียงข้าง ๆ ฉัน ไอ้พริกไทยนี่กอดแน่นยังไม่ยอมปล่อย อย่าคิดนะว่าฉันจะหายโกรธ
ฉันเกลียพวกแกที่สุด !!!! ฉันตะโกนใส่หูไอ้พริกไทยก่อนจะ....
งับ !!
อ๊ากกกกกกกกกกกกกก !!!!
ก่อนจะงับแรง ๆ เข้าที่หูของมันอย่างหมั่นเขี้ยว
***************************************
ครั้งนี้มาอัพช้าไปหน่อย
แต่ก็มาอัพล่ะน่า
เนอะ ๆ
^^