ตอน โชคดีหรือโชคร้ายนิ

"เออคือว่าเพื่อนนะคะขอตัวนะคะ"  "ป้าก็ไม่ได้ว่าอะไรนิ"ฉันรีบเดินออกมานอกห้อง

"ฮัลโหล"

"จำฉันฉันได้ปะสายใย"

"สายน้ำโว้ยไม่ได้ชื่อสายใย"เสียงโหด

"ล่อเล่น ล่อเล่น"เสียงแบบอ่างเถิดเทิง

"นายหมีน้อยว่าไง"

"เทอจำฉันได้ด้วย"

"ฉันไม่ได้อัลไซเมอร์รับประทานนะจะได้จำไม่ได้"

"คับ ขอโทดคับ"

"แล้วตอนนี้เทออยู่ไหนอะ"

"อยู่โรงพยาบาล"

"เทอเปนไรอะ"

"เปนโคนน่ารัก"

"เทอนี้หลงตัวเองจิง"

"ว่าไงต่อละ"

"เทอชอบสีไร"

"สรีสะเกษ"

"5555ตลกตายละบอกมาดีๆสิ"

"ชอบสีฟ้า

"

"แล้วนายละ"

"เราชอบสีแดงละ"

"ก็ดีนะชอบเหมือนพี่สาย อุ้ย "ฉันอุทาน

"พี่สายอะไรเหรอ"

"พี่สาย (พูดแบบติดขัด) พี่สายน้ำขุ่นเราร้ากกานนั้นดั่งดวงตะวัน(นี้เปนกานร้องเพลงที่แย่

มาก)

"เทอร้องเพลงเพราะนิ"

"ขอบใจ"(ดีใจแบบแห้งๆ)

"นู๋สายน้ำจ๊ะนู๋อยู่ไหนจ๊ะ"(เสียงคุณป้าทองหยิบ)

"งั้นแค่นี้ก่อนนะคุณป้าเรียกแล้ว บาย"

"เดี๋ยวๆๆ ตู้ดตู้ดๆๆๆๆ(นายนั้นรีบพูดสวนแต่ฉันก็รีบวางสาย)

1 อาทิตย์ต่อมา  

ตุด ตุด  "อะไรกันนี้โคนจะหลับจะนอน"ฉันมองไปนาฬิกา 6โมงแล้ว ดูเมสเสจก่อน

ใครส่งมานิ

"คนชอบสีฟ้ามักจะเปนเนื้อคู่กับคนชอบชอบสีแดง"จากหมีน้อย

ไอ้หมีน้อยนิกวนจิงๆ

ไปโรงพยาบาลก่อนดีกว่า

ณ โรงพยาบาล  "นู๋สายน้ำจ๊ะวันนี้พี่สายลมจะได้กลับบ้าน"  "คะแต่พี่เขายังอัลไซ

เมอร์(แดก)อยู่เลยนิคะ  "ป้ามีข่าวดีจะบอกจ๊ะ"  "อะไรคะ"  "คือป้าจ้างแม่นู๋ให้ไปเปนพยา

บาลส่วนตัวให้พี่เขานิแม่เขาจะดูแลอยู่บ้านป้าเพราะป้าไม่ว่างตลอดทั้งวันจ๊ะ" "(นี้หรือข่าว

ดีอยากจะบ้าตาย)น่าฉันเหมือนปลาโดนรถทับ" "เป็นไรจ๊ะนู๋สายน้ำหน้าซืดเลย" "เปล่าคะ"

ตุด ตุด(เสียงเมสเสจ)จากหมีน้อย  "วันนี้เทอจะได้เจอโชคดี" โชคดีกะผีอะไรเหล่า

"อะไรจ๊ะนู๋สายน้ำ"  "เปล่าคะนู๋บอกว่านู๋กลัวผี"  "แล้วไปจ๊ะ "

"ไม่ไปบอกว่าไม่ไป" เสียงไรอะ

กำลังไปได้แล่มเลยถ้าชอบขอให้โหวต

คอมเม้นติชมได้เพราะเราตั้งใจม้าก

ขอโหวตขอให้มีแฟนเยอะนะหรือไม่

ก็ได้แฟนหล่อสวยนะ

ตอน ไม่รู้ไม่ชี้

ฉันเดินออกมาจากโรงพยาบาลแต่ก็มีคนมองฉันไปหมดก็ฉันใส่ชุดของโรงพยาบาลนิ  ""อะมาเดอเว อะมาดอน

ไลท"เสียงโทรศัพท์นิ เบอร์ไอ้นี่อีกแล้วชอบโทรมาแล้วไม่พูดกดไม่รับดีกว่า"ชิ"   แล้วฉันก็เดินเข้าไปอีกรอบ(แล้วจะ

เดินออกมาทำไม

"สายน้ำๆ"

"ใครเรียกนิ"

"แม่เองลูก"

"แม่"ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่

"แม่รู้ข่าวพี่สายลมยังคะ"

"รู้แล้วลูก"

"แล้วลูกไปอยู่ในเหตุการณ์ได้ไง"

"แม่รู้ได้ไงว่านู๋อะอยู่ในเหตุการณ์"

"ก็ป้าทองหยิบบอกแม่ไงลูก"

"ข่าวเร็วจิงนะแม่"

"ว่าแต่ว่าลูกไปอยู่ในเหตุการณ์ได้ไง"

"ก็เออ"ฉันหน้าซีด

"หน้าซีดทำไมลูก"

"คือนู๋ยังติดตาตอนพี่เขาโดนรถชนนะคะ"ฉันยิ้งแห้งๆแล้วพูดต่อว่า"ก็นู๋

"อัชิรภรคนไข้ห้อง273โวยวายใหญ่แล้วคะไปดูช่วยหมอหน่อยเร็ว"เสียงคุณหมอเรียกแม่ฉันไปดูคนไข้เกือบไปแล้วเรา

"งั้นแม่ไปก่อนนะลูกนี่กุญแจกับเงินกลับบ้านเองนะลูก"

"คะแม่"

"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์" มาอีกแล้วโทรศัพท์ เบอร์ไอ้นี่อีกแล้ว รับก็ได้

"ฮัลโหล"

"สวัสดีครับ"

"มีไร"

"มันเรื่องของผม"

"แล้วจะโทรมาทำไมถ้าพูดกวนประสาทแบบนี่"

"อย่าเพิ่งโมโหสิสาวน้อย"

"ฉันชื่อสายน้ำไม่ได้ชื่อน้อยยะ"(มีเล่นมุขคับ)

"ฮา ฮา ผมรู้แล้วคับ"

"นายเปนใครอะ"

"ผมนะเหรอ 555 ผมชื่อ  หมีน้อยคับ"

"5555ชื่อหมีน้อยคนบ้าอะไรชื่อหมีน้อย บ้าไปแล้ว"

"ไม่เคยได้ยินนามแฝงที่พระเอกปลอมตัวหรอคับ"

"ไม่เคยอะไม่ชอบดูละครน้ำเน่า"

"งั้นแค่นี่นะคับเดี๋ยวพรุ่งนี่โทรมาใหม่"

"อืม"

ไอ้บ้านี่นามแฝงแทนที่จะชื่อว่ายูโนว์(บ้ายูโนว์เกินไป)ฮีโร่ ดันชื่อหมีน้อยประสาทไปแล้ว

รถแท๊กซี่มาแล้วโบกดีกว่าระหว่างทางคนขับแท๊กซี่ก็เปิดแต่เพลงหมีแพนด้า หมีแพนด้าหมีๆแพนด้า ตอกย้ำกันเข้า

ว่าแต่ไอ้บ้าสายลมจะเป็นไงบ้างนะแล้วฉันจะคิดถึงมันทำไมนิ

เช้าวันต่อมา  กริ๊งๆๆๆ เสียงโทรศัพท์บ้าน "ฮัลโหลสวัสดีคะ"

"นู๋สายน้ำเหรอจ๊ะ"

"คะนู๋เอง"

"นู๋จ๊ะมาเยี่ยมพี่สายลมหน่อยนะป้าทองหยิบเองจ๊ะ"

"คะคุณป้า"

"รีบมานะลูก"

"แต่นู๋ยังไม่ขออนุญาติแม่เลยนะคะ"

"ป้าขอให้แล้วลูกรีบมาเถอะ"

"คะ"

เซ็งจิงๆอยู่แค่ม.3ต้องไปโรงพยาบาลเอง แต่ก็ชินแล้วละไปจนเบื่อลละ

ณ โรงพยาบาล   " พี่คะช่วยเช็คให้หน่อยได้ไหมคะว่าคนไข้ชื่อสายลมอยู่ห้องไหน"   "เด็กหนุ่มอายุประมาณ

15 16 ใช่ไหมคะ"       "ใช่คะพี่"     "ห้อง115คะน้อง"  ขอบคุณคะพี่" "น้องเปนแฟนเขาหรอคะ"  

"ไม่ใช่คะเปนน้อง"  "แล้วไปคะพี่นึกว่าเปนแฟนอะ"   ฉันแต่งตัวเหมือนคนมาหาแฟนหรอนี่ชุดออกจะเรียบร้อย

กางเกงขายาวเสื่อยืดงงเลย"   ถึงห้องแล้วฉันกำลังจะเปิดประตูก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของผู้ชายฉันจึงเปิดประตูเข้าไป

เห็นไอ้พี่สายลมนั่งอยู่บนเตียงแล้วปาหมอนสภาพพี่เขาดูไม่จืดเลยหน้าก็ถลอกแต่ก็ยังพอดูได้นะ "นายนั่นเริ่มโยนส้ม

โยนไปโยนมาโดนหัวฉัน "ไอ้พี่สายลมทำไรนี่" 

                                     "เทอเปนใครอะ"

                                    "ก็สายน้ำไง"

                                         "จำไม่ได้โว้ย"

ลืมไปไอ้พี่สายลมความจำเสื่อม

             "จำไม่ได้ก็ไม่เปนไร"

"เทอชื่อสายน้ำเหรอ"

"ชื่อสายฟ้าฟาดมั้ง"

"ฉันพูดดีนะอืมแล้วไง"

แล้วก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา  ฉันรีบวิ่งไปหาพี่สายลมแล้วพูดว่า"เปนไงบ้างคะ เจ็บมากไหมคะ"

"อ้าวนู๋สายน้ำมาแล้วเหรอจ๊ะ"               "คะ"   นายนั่งทำท่าแลบลิ้น เพราะฉันสตอเบอรี่เก่งมาก

"สายลมลูกนี่นู๋สายน้ำจ๊ะ"    "คับแม่ "  อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์" เสียงโทรศัพท์นิเบอร์นายนั่นด้วย "ใครโทรมา

หรอจ๊ะนู๋สายน้ำ  "เออคือว่า"

      อย่าลืมมาติดตอนหน้ากำลังสานุกเลย

อย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะคะ

ใครเม้นกับโหวตขอให้สวยหล่อทุกคนนะคะ

ตอน แล่เลย(แย่เลย)

เธอเปนใคร 

ก็ฉันสายน้ำไง

"ฉันไม่รู้จักเธอแล้วฉันเปนใครนี้ "พอพูดจบพี่เข้าอ้วกออกมาแต่ไม่แค่นั้นเต็ม

เสื้อฉันเลย(คนเขียนอยากจะอ้วกตาม)

"มาอ้วกรดเสื้อฉันทำไมนี่" อยู่ดีๆประตูก็เปิด "สายลมเปนไงบ้างลูก"

เสียงคุณป้าทองหยิบแม่ของพี่สายลมนี่เองคุณป้าวิ่งไปกอดพี่สายลม

แต่พี่สายลมผลักคุณป้าออก"คุณป้าเปนใครคับ" คุณป้าตกใจอ้าปากค้าง

ก็แม่เปนแม่ของหนูไงลูก "ผมนี่นะ" คุณป้าน้ำตาจะไหลแต่ก็ตั้งสติเรียกคุณหมอ

เหตุการณ์วุ่นวายมาก (ฉันขอเรียกพี่ลมว่านายนั้นนะไม่อยากนับถือเลย)

นายนั้นร้องโวยวายจนหมอต้องฉีดยาสลบ พยาบาลกันฉันกับคุณป้าออกมาจาก

ห้อง "นู๋สายน้ำจ๊ะพี่เขาเปนไรเหรอ" คือว่าฉันพูดตะกุกตะกักคือพี่เขาโดนรถชน

"ทำไมนู๋อยู่ในเหตุการณ์ด้วย"

"คือนู๋เจอพี่เขานู๋เลยว่าจะเดินกลับบ้านด้วยไม่รู้รถมาตอนไหนเข้าชนมาพี่เขาอย่างจังเลยคะ"

"แล้วทำไมนู๋หัวแตกละ"ฉันเริ่มเหงื่อแตกเพราะโกหก

"คือว่านู๋หลบรถได้แต่ล้มนะคะเลยหัวแตก"

"นู๋ไม่เปนไรก็ดีแล้วลูกแต่พี่เขานะสิอาการหนัก"

"ถ้าพี่ถึงขั้นความจำเสื่อมนู๋จะดูแลเองนะคะ"

"คงไม่รบกวนนู๋หรอกจ๊ะ"

"คะ"ฉันรอดตัวไป คุณหมอก็ออกมาพอดี"คุณหมอคะลูกฉันไงบ้าง" คือหมอต้องขอบอก

ว่าต้องเช็คอีกทีนะแต่ความจำเขาอาจกระทบกระเทือนทำให้เปน"เปนไรคะ"

"ความจำเสื่อมชั่วคราวหรือเรียกว่าโรค........(ไม่รู้นะศัพท์ทางการแพทย์)

คุณป้าถึงกับเปนลมไป"คุณป้าคะคุณป้า"ฉันร้องคุณหมอพอคุณป้าไปที่ห้อง

ส่วนฉันเหรอก็ไปล้างเสื้อแล้วยืมเสื้อโรงพยาบาลมาเหมือนคนป่วยเลยเพราะ

นายคนเดียวนายสายลม (พูดไปทำไมอ้วกโครตเหม็นเลยแหวะ)

ทำไงดีนิตายแล้วยัยสายน้ำจุ่นไม่เข้าเรื่องเลย

อย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะจะมาอัพต่อเรื่อยๆ 

ตอน  ทำไงดีอะ

ฉันอึ้งมากเพราะตกใจกับการกระทำที่ทำลงไป ฉันรีบร้องเรียกให้คนช่วย

พอดีมีรถของลุงเสรดขับมาพอดี ฉันรีบโบก "คุณลุงคะพี่สายลมโดนรถชนคะ"

คุณลุงรีบพยุงพี่สายลมที่เลือดไหลเต็มไปหมดขึ้นรถฉันจึงรีบตามขึ้นไปบนรถ พอไปถึง

โรงพยาบาล ฉันรีบโทรหาแม่พี่สายลมแม่พี่เขาตกใจมากแล้วบอกว่าจะ

รีบไป  ทำไมไมฉันรู้สึกเค็มนะอะไรแดงๆไหลลงมานิ ฉันลืมไปตอนพี่สายลม

ผลักฉัน ฉันหัวฟาดพื้น "เลือดๆ"ฉันร้องแล้วเปนลมไปอาจเพราะเหนื่อย(แต่ฉัน

ไม่กลัวเลือดนะ) ฉันตื่นมาอีกทีก็อยู่ฉันอยู่ในที่แห่งนี่มันโซฟานิ  แล้วใครนอนอยู่

บนเตียงนะ  บนหัวมีของเขามีผ้าพันอยู่บนหน้ามีรอยถลอกเล็กน้อย แขน ขา

ถลอกแต่หน้าคุ้น"นี่มันพี่สายลมนิ"ฉันร้อง  พี่เขารู้สึกตัวฉันเลยพูดว่า"พี่สายลม

เปนไงบ้างคะ พี่เขาลืมตาช้าแล้วพูดว่า"เธอๆๆๆๆๆ" "เธออะไรคะพี่สายลม"

"เธอเปนใคร"

เปนไงสนุกไหมแต่ที่แย่ตอนนี่ยัยตัวยุ่งสายน้ำทำคนความจำเสื่อมเข้าแล้วเรื่องจะเปนไงติดตามครั้งหน้าอย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะ

ตอน จะรักทำไม

สวัสดีฉันชื่อสายน้ำ เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3ฉันชอบพี่ข้างบ้านคนหนึ่งเขาชื่อสายลมก็

เพราะว่าแม่เรารู้จักแม่เขาเลยตั้งชื่อให้คล้ายกันที่จริงฉันนะอยากชื่อให้มันอินเทรนเช่น พริ้งกี้อะไร

อยางนี้ก็ไม่ได้ พี่เขาอยู่ม 4  มีแฟนแล้วชื่อน้ำฟ้าแต่ฉันชอบเรียกว่าน้ำเน่ายะ วันนี้เปนวันปิดเทอมของ

โรงเรียนLOVE LOVE วิทยา       ฉันซื้อสร้อยรูปหัวใจไว้ให้พี่เขากะว่าจะบอกชอบพี่เขาตอนพี่เขา

เดินกลับบ้าน  ระหว่างทางเดินกลับบ้านเขาก้มองนู้นมองนี้ ฉันก้วิ่งไปตัดหน้าแล้วพุดว่า หนูชอบพี่

คะ    พี่เขาก็พูดว่า  พี่มีแฟนแล้วคงชอบไม่ได้หรอก แต่ฉันก้ไม่ละความ

พยายาม โดยให้สร้อยพี่เขาแล้ว แต่พี่เขาปัดทิ้ง น้ำตาแนแทบไหล "น้ำพี่ว่าเราเปน

แค่พี่น้องกันเถอะ แล้วพี่เขาก้จับมือฉัน แต่ฉันสลัดมือทิ้งผลักพี่เขาไป   พี่เขาผลักฉันคือจนฉันล้มหัว

ฟาด น้ำตาแทบไหล ฉันไม่ละความพยายามผลักพี่เขาอีกที  ตุ้มโครม เสียงดังลั่น

พี่เขาถูกรถชนเพราะฉันผลักพี่เขาแนยืนอึ้งเหมือนคนเปนบ้าพี่จาไม่ได้

จะเปนยังไงนั้นติดตามตอนหน้า

อย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะ