ตอน ไม่รู้ไม่ชี้

ฉันเดินออกมาจากโรงพยาบาลแต่ก็มีคนมองฉันไปหมดก็ฉันใส่ชุดของโรงพยาบาลนิ  ""อะมาเดอเว อะมาดอน

ไลท"เสียงโทรศัพท์นิ เบอร์ไอ้นี่อีกแล้วชอบโทรมาแล้วไม่พูดกดไม่รับดีกว่า"ชิ"   แล้วฉันก็เดินเข้าไปอีกรอบ(แล้วจะ

เดินออกมาทำไม

"สายน้ำๆ"

"ใครเรียกนิ"

"แม่เองลูก"

"แม่"ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่

"แม่รู้ข่าวพี่สายลมยังคะ"

"รู้แล้วลูก"

"แล้วลูกไปอยู่ในเหตุการณ์ได้ไง"

"แม่รู้ได้ไงว่านู๋อะอยู่ในเหตุการณ์"

"ก็ป้าทองหยิบบอกแม่ไงลูก"

"ข่าวเร็วจิงนะแม่"

"ว่าแต่ว่าลูกไปอยู่ในเหตุการณ์ได้ไง"

"ก็เออ"ฉันหน้าซีด

"หน้าซีดทำไมลูก"

"คือนู๋ยังติดตาตอนพี่เขาโดนรถชนนะคะ"ฉันยิ้งแห้งๆแล้วพูดต่อว่า"ก็นู๋

"อัชิรภรคนไข้ห้อง273โวยวายใหญ่แล้วคะไปดูช่วยหมอหน่อยเร็ว"เสียงคุณหมอเรียกแม่ฉันไปดูคนไข้เกือบไปแล้วเรา

"งั้นแม่ไปก่อนนะลูกนี่กุญแจกับเงินกลับบ้านเองนะลูก"

"คะแม่"

"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์" มาอีกแล้วโทรศัพท์ เบอร์ไอ้นี่อีกแล้ว รับก็ได้

"ฮัลโหล"

"สวัสดีครับ"

"มีไร"

"มันเรื่องของผม"

"แล้วจะโทรมาทำไมถ้าพูดกวนประสาทแบบนี่"

"อย่าเพิ่งโมโหสิสาวน้อย"

"ฉันชื่อสายน้ำไม่ได้ชื่อน้อยยะ"(มีเล่นมุขคับ)

"ฮา ฮา ผมรู้แล้วคับ"

"นายเปนใครอะ"

"ผมนะเหรอ 555 ผมชื่อ  หมีน้อยคับ"

"5555ชื่อหมีน้อยคนบ้าอะไรชื่อหมีน้อย บ้าไปแล้ว"

"ไม่เคยได้ยินนามแฝงที่พระเอกปลอมตัวหรอคับ"

"ไม่เคยอะไม่ชอบดูละครน้ำเน่า"

"งั้นแค่นี่นะคับเดี๋ยวพรุ่งนี่โทรมาใหม่"

"อืม"

ไอ้บ้านี่นามแฝงแทนที่จะชื่อว่ายูโนว์(บ้ายูโนว์เกินไป)ฮีโร่ ดันชื่อหมีน้อยประสาทไปแล้ว

รถแท๊กซี่มาแล้วโบกดีกว่าระหว่างทางคนขับแท๊กซี่ก็เปิดแต่เพลงหมีแพนด้า หมีแพนด้าหมีๆแพนด้า ตอกย้ำกันเข้า

ว่าแต่ไอ้บ้าสายลมจะเป็นไงบ้างนะแล้วฉันจะคิดถึงมันทำไมนิ

เช้าวันต่อมา  กริ๊งๆๆๆ เสียงโทรศัพท์บ้าน "ฮัลโหลสวัสดีคะ"

"นู๋สายน้ำเหรอจ๊ะ"

"คะนู๋เอง"

"นู๋จ๊ะมาเยี่ยมพี่สายลมหน่อยนะป้าทองหยิบเองจ๊ะ"

"คะคุณป้า"

"รีบมานะลูก"

"แต่นู๋ยังไม่ขออนุญาติแม่เลยนะคะ"

"ป้าขอให้แล้วลูกรีบมาเถอะ"

"คะ"

เซ็งจิงๆอยู่แค่ม.3ต้องไปโรงพยาบาลเอง แต่ก็ชินแล้วละไปจนเบื่อลละ

ณ โรงพยาบาล   " พี่คะช่วยเช็คให้หน่อยได้ไหมคะว่าคนไข้ชื่อสายลมอยู่ห้องไหน"   "เด็กหนุ่มอายุประมาณ

15 16 ใช่ไหมคะ"       "ใช่คะพี่"     "ห้อง115คะน้อง"  ขอบคุณคะพี่" "น้องเปนแฟนเขาหรอคะ"  

"ไม่ใช่คะเปนน้อง"  "แล้วไปคะพี่นึกว่าเปนแฟนอะ"   ฉันแต่งตัวเหมือนคนมาหาแฟนหรอนี่ชุดออกจะเรียบร้อย

กางเกงขายาวเสื่อยืดงงเลย"   ถึงห้องแล้วฉันกำลังจะเปิดประตูก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของผู้ชายฉันจึงเปิดประตูเข้าไป

เห็นไอ้พี่สายลมนั่งอยู่บนเตียงแล้วปาหมอนสภาพพี่เขาดูไม่จืดเลยหน้าก็ถลอกแต่ก็ยังพอดูได้นะ "นายนั่นเริ่มโยนส้ม

โยนไปโยนมาโดนหัวฉัน "ไอ้พี่สายลมทำไรนี่" 

                                     "เทอเปนใครอะ"

                                    "ก็สายน้ำไง"

                                         "จำไม่ได้โว้ย"

ลืมไปไอ้พี่สายลมความจำเสื่อม

             "จำไม่ได้ก็ไม่เปนไร"

"เทอชื่อสายน้ำเหรอ"

"ชื่อสายฟ้าฟาดมั้ง"

"ฉันพูดดีนะอืมแล้วไง"

แล้วก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา  ฉันรีบวิ่งไปหาพี่สายลมแล้วพูดว่า"เปนไงบ้างคะ เจ็บมากไหมคะ"

"อ้าวนู๋สายน้ำมาแล้วเหรอจ๊ะ"               "คะ"   นายนั่งทำท่าแลบลิ้น เพราะฉันสตอเบอรี่เก่งมาก

"สายลมลูกนี่นู๋สายน้ำจ๊ะ"    "คับแม่ "  อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์" เสียงโทรศัพท์นิเบอร์นายนั่นด้วย "ใครโทรมา

หรอจ๊ะนู๋สายน้ำ  "เออคือว่า"

      อย่าลืมมาติดตอนหน้ากำลังสานุกเลย

อย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะคะ

ใครเม้นกับโหวตขอให้สวยหล่อทุกคนนะคะ