ตอน ไม่รู้ไม่ชี้
ฉันเดินออกมาจากโรงพยาบาลแต่ก็มีคนมองฉันไปหมดก็ฉันใส่ชุดของโรงพยาบาลนิ ""อะมาเดอเว อะมาดอน
ไลท"เสียงโทรศัพท์นิ เบอร์ไอ้นี่อีกแล้วชอบโทรมาแล้วไม่พูดกดไม่รับดีกว่า"ชิ" แล้วฉันก็เดินเข้าไปอีกรอบ(แล้วจะ
เดินออกมาทำไม
"สายน้ำๆ"
"ใครเรียกนิ"
"แม่เองลูก"
"แม่"ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่
"แม่รู้ข่าวพี่สายลมยังคะ"
"รู้แล้วลูก"
"แล้วลูกไปอยู่ในเหตุการณ์ได้ไง"
"แม่รู้ได้ไงว่านู๋อะอยู่ในเหตุการณ์"
"ก็ป้าทองหยิบบอกแม่ไงลูก"
"ข่าวเร็วจิงนะแม่"
"ว่าแต่ว่าลูกไปอยู่ในเหตุการณ์ได้ไง"
"ก็เออ"ฉันหน้าซีด
"หน้าซีดทำไมลูก"
"คือนู๋ยังติดตาตอนพี่เขาโดนรถชนนะคะ"ฉันยิ้งแห้งๆแล้วพูดต่อว่า"ก็นู๋
"อัชิรภรคนไข้ห้อง273โวยวายใหญ่แล้วคะไปดูช่วยหมอหน่อยเร็ว"เสียงคุณหมอเรียกแม่ฉันไปดูคนไข้เกือบไปแล้วเรา
"งั้นแม่ไปก่อนนะลูกนี่กุญแจกับเงินกลับบ้านเองนะลูก"
"คะแม่"
"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์" มาอีกแล้วโทรศัพท์ เบอร์ไอ้นี่อีกแล้ว รับก็ได้
"ฮัลโหล"
"สวัสดีครับ"
"มีไร"
"มันเรื่องของผม"
"แล้วจะโทรมาทำไมถ้าพูดกวนประสาทแบบนี่"
"อย่าเพิ่งโมโหสิสาวน้อย"
"ฉันชื่อสายน้ำไม่ได้ชื่อน้อยยะ"(มีเล่นมุขคับ)
"ฮา ฮา ผมรู้แล้วคับ"
"นายเปนใครอะ"
"ผมนะเหรอ 555 ผมชื่อ หมีน้อยคับ"
"5555ชื่อหมีน้อยคนบ้าอะไรชื่อหมีน้อย บ้าไปแล้ว"
"ไม่เคยได้ยินนามแฝงที่พระเอกปลอมตัวหรอคับ"
"ไม่เคยอะไม่ชอบดูละครน้ำเน่า"
"งั้นแค่นี่นะคับเดี๋ยวพรุ่งนี่โทรมาใหม่"
"อืม"
ไอ้บ้านี่นามแฝงแทนที่จะชื่อว่ายูโนว์(บ้ายูโนว์เกินไป)ฮีโร่ ดันชื่อหมีน้อยประสาทไปแล้ว
รถแท๊กซี่มาแล้วโบกดีกว่าระหว่างทางคนขับแท๊กซี่ก็เปิดแต่เพลงหมีแพนด้า หมีแพนด้าหมีๆแพนด้า ตอกย้ำกันเข้า
ว่าแต่ไอ้บ้าสายลมจะเป็นไงบ้างนะแล้วฉันจะคิดถึงมันทำไมนิ
เช้าวันต่อมา กริ๊งๆๆๆ เสียงโทรศัพท์บ้าน "ฮัลโหลสวัสดีคะ"
"นู๋สายน้ำเหรอจ๊ะ"
"คะนู๋เอง"
"นู๋จ๊ะมาเยี่ยมพี่สายลมหน่อยนะป้าทองหยิบเองจ๊ะ"
"คะคุณป้า"
"รีบมานะลูก"
"แต่นู๋ยังไม่ขออนุญาติแม่เลยนะคะ"
"ป้าขอให้แล้วลูกรีบมาเถอะ"
"คะ"
เซ็งจิงๆอยู่แค่ม.3ต้องไปโรงพยาบาลเอง แต่ก็ชินแล้วละไปจนเบื่อลละ
ณ โรงพยาบาล " พี่คะช่วยเช็คให้หน่อยได้ไหมคะว่าคนไข้ชื่อสายลมอยู่ห้องไหน" "เด็กหนุ่มอายุประมาณ
15 16 ใช่ไหมคะ" "ใช่คะพี่" "ห้อง115คะน้อง" ขอบคุณคะพี่" "น้องเปนแฟนเขาหรอคะ"
"ไม่ใช่คะเปนน้อง" "แล้วไปคะพี่นึกว่าเปนแฟนอะ" ฉันแต่งตัวเหมือนคนมาหาแฟนหรอนี่ชุดออกจะเรียบร้อย
กางเกงขายาวเสื่อยืดงงเลย" ถึงห้องแล้วฉันกำลังจะเปิดประตูก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของผู้ชายฉันจึงเปิดประตูเข้าไป
เห็นไอ้พี่สายลมนั่งอยู่บนเตียงแล้วปาหมอนสภาพพี่เขาดูไม่จืดเลยหน้าก็ถลอกแต่ก็ยังพอดูได้นะ "นายนั่นเริ่มโยนส้ม
โยนไปโยนมาโดนหัวฉัน "ไอ้พี่สายลมทำไรนี่"
"เทอเปนใครอะ"
"ก็สายน้ำไง"
"จำไม่ได้โว้ย"
ลืมไปไอ้พี่สายลมความจำเสื่อม
"จำไม่ได้ก็ไม่เปนไร"
"เทอชื่อสายน้ำเหรอ"
"ชื่อสายฟ้าฟาดมั้ง"
"ฉันพูดดีนะอืมแล้วไง"
แล้วก็ได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา ฉันรีบวิ่งไปหาพี่สายลมแล้วพูดว่า"เปนไงบ้างคะ เจ็บมากไหมคะ"
"อ้าวนู๋สายน้ำมาแล้วเหรอจ๊ะ" "คะ" นายนั่งทำท่าแลบลิ้น เพราะฉันสตอเบอรี่เก่งมาก
"สายลมลูกนี่นู๋สายน้ำจ๊ะ" "คับแม่ " อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์" เสียงโทรศัพท์นิเบอร์นายนั่นด้วย "ใครโทรมา
หรอจ๊ะนู๋สายน้ำ "เออคือว่า"
อย่าลืมมาติดตอนหน้ากำลังสานุกเลย
อย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะคะ
ใครเม้นกับโหวตขอให้สวยหล่อทุกคนนะคะ