ตอน อะไรดีคิดไม่ออก
"ไม่ไปบอกว่าไม่ไป"เสียงไรอะรีบหันหลังไปดู ที่แท้ก็เสียงไอ้พี่สายลม ฉันรีบวิ่งเข้าไปในห้องปรากดว่าไอ้พี่สายลม
กำลังปาข้าวขากระจาย "ไอ้พี่สายลมเปนไรวะ" "ยุ่งอะไรยัยเด็กบ้า" "กล้าด่าเหรอญาติเสียไง" อยู่ดีๆไอ้พี่สายลม
ก็เปนลมไป สร้างความตกใจให้แก่พยาบาลมาก หรือว่าฉันไม่ได้แปรงฟันบ้านะ "นู๋คะรีบออกไปจากห้องได้แล้วคะ"
"คะ" ฉันตอบพยาบาลที่ดูแลแล้วเดินออกมาจากห้อง "เป็นไงบ้างจ๊ะนู๋สายน้ำ"เสียงป้าทองหยิบ "พี่เขาเปนลมไปไป
แล้ว แล้วคุณหมอก็เดินออกมาบอกว่าคนไข้ยังตกใจอยู่รีบอีก 2ชั่วโมงก็กลับบ้านได้แล้ว พอดีเที่ยงคุณป้าเลย
เลยไปชวนแม่ฉันไปกินข้าวเมื่อกินข้าวเสร็จฉันกับแม่และคุฯป้าจึงรีบพากันไปรับตัวพี่สายลมกลับบ้าน พี่เขายังสะลึม
สะลืออยู่ ดีแล้วจะได้ไม่โวยวาย แม่ฉันเป็นคนขับรถคุณป้านั่งหน้าฉันกับไอ้พี่สายลมนั่งหลัง ไปได้ครึ่งทางฉันก็
เห็นร้านอาหารอีสานมีทั้ง ลาบ ก้อย ต้มเป็ดหน้ากินมากอยูดีๆไอ้พี่สายลมก็ถามขึ้นมาว่า "ยัยเด็กบ้านั่นไรอะ "
ฉันกำลังหมกมุ่นกลับเรื่องอาหารอิสานเห็นเลยตอบว่า "สยามพาราก้อย" "ห่า "เสียงแม่กลับคุณป้าพูดพร้อมกัน
แล้วแม่ฉันก็พูดว่า"นั้นมันสยามพารากอนไม่ใช่พาราก้อย " แล้วได้พี่สายลมก็หัวเราะตลอดทางกลับบ้าน"
ไม่เห็นจะตลกเลยก็คนมันอยากกินนินานๆทีได้กินแซบอีหลีนะ อยู่ดีๆไอ้พี่ส่ายลมก็เอามือมามาตบหัว "มาตบหัว
ทำไม" "ก็แม่เขาเรียกไม่ได้ยินเหรอ" "เหม่อลอยอะไรลูก" "เปล่าคะเม่" "ไปเปิดประตูบ้านเราได้แล้ว"
อยู่ดีป้าทองหยิบก็พูดขึ้นมา "เดี๋ยวป้าพาพี่เขาเข้าบ้านนะวันนี้นู๋สนน้ำมานอนเป็นเพื่อนป้านะ" "เออคือว่า"
"ได้สิจ๊ะสายน้ำลูกไปนอนเปนเพื่อนเขานะ"อะไรวะไม่อยากไปเลยแม่นะแม่ แล้วคุณป้าก็ลงจากรถไอ้พี่สายลมโดนจูง
มือเข้าบ้านนายนั่นทำหน้าเหวอตลอดทางเลย "สายน้ำรีบลงไปเปิดประตูสิดูไรอยู่ได้" "คะแม่"ฉันตอบเสียงแอ๋
บแบ๋ว (ถึงหน้าตาไม่ให้ก็เถอะ) ฉันเปิดประตูบ้านเสร็จฉันก็รีบขึ้นบ้านทันที
ตุด ตุด เสียงข้อความนี้ "ฉุกเฉินโทรกลับด่วนนะเด็กโง่ ไอ้บ้าหมีน้อยอีกแล้ว
แล้วฉันก็โทรกลับไป
"มีไร"
"ไม่มีไรแค่คิดถึงนะ"
"เหรอ"
"อืม"
"มีไรอีกปะ"
"วันนี้สนุกไหม"
"สนุกกับผีอะไรโคตรมีแต่เรื่องเซ็งเลย"
"เรื่องไร"
"อย่ารู้เลย"
"เธออยู่ม.3กำลังขึ้นม.4ใช่เปล่า"
"ใช่นายละ"
"เหมือนเธอนั่นแหละ"
"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์"สายเข้านิ
"นายรอก่อนนะเดี๋ยวเราจะพูดด้วยมีคนโทรมา
กำลังสนุกเลยนะอย่าลืมโหวตกับคอมเม้น

