ตอนบางทีคนเราต้องโกหกบ้าง

นี่เบอร์ยัยน้ำนิ่งสุดสวยแสนซื่อนิรับดีกว่า"

"ฮัลโหล"

"ฮัลโหลสายน้ำ"

"มีไร"

"เมื่อวานฉันไปตลาด storyมา"(เสียงแอ๊บแบ๊ว)

"แล้วไงอีก"

"เจอพวกพี่ผู้ชายที่ไหนไม่รู้เดินมาถามชื่อน้องฉัน"

"น้องเธอเปนผู้ชายนิ"

"ก็ว่างั้นแหละยังงงอยู่เลยทั้งที่น้องฉัยก้ไม่ได้เดินมา

ด้วยฉันมาคนเดียว"

ฉันเริ่มงงกับคำพูดยัยน้ำนิ่งเลยถามว่า

"แล้วพวกเขาถามว่าไง"

"พี่เขาก็ถามว่าน้องชี่อไร เราเลยตอบว่าน้ำโมพี่เขาก็

งงนะ"

นี่เพื่อนฉันโง่หรือซื่อนิพี่เขาถามชื่อตัวเองยังไม่รู้อีก

ฉันเลยโกหกว่า

"สงสัยพี่เขาเปนเกย์แล้วชอบน้องแกมั้ง"

"ว่างั้นแหละ ลืมถามไปเปิดใหญ่ไปเที่ยวไหนบ้าง"

"ยังเลย"

"ฉันนะมีญาติมาเยี่ยมด้วยอยู่มอเดียวกับเราเลยหล่อมากเลย"

"นี่ญาติยังไม่เว้นเหรอนี่"

"เธอพูดไรนะฉันไม่ได้ยิน"

"เปล่าฉันบอกว่าญาติเธอคงหล่อจิงๆแหละ"

"แล้วไป งั้นแค่นี่นะบาย"

"บาย"

ฉันกดวางสายนายนั้นยังรออยู่เหรอนี่

ฉันจึงยกเลิกพักสาย

"ฮัลโหลหลับยัง"

"ยังๆ"นายนั้นรีบตอบ

"คุยนานจัง"

"ไม่นานหรอกน้า เดี๋ยวไปอาบน้ำก่อนนะ บาย"

"เดี๋ยวๆ"

"อะไร"

"ได้รับข้อความยัง"

"ยังมั้ง"

"ยังเหรอ"

"ล้อเล่นน้า"

"งั้นไม่รบกวนแล้วกันนะจะไปอาบน้ำเหมือนกัน"

"บาย"

"สายน้ำลูกๆ"แม่เรียกฉัน

"อะไรแม่"

"ไปนอนเปนเพื่อนป้าทองหยิบเขาหน่อยลูก"

"คะ"

"เพราะก็จะไปเข้าเวรแล้ว"

"คะ"

ฉันละเบื่อจิงๆพออาบน้ำเสร็จฉันก็รีบไปหาคุณป้าทองหยิบทันที

ฉันกำลังจะเปิดประตูคุณป้าเขาก็เปิดประตูก่อน

"นู๋สายน้ำจ๊ะป้าจะออกไปซื้อนมนะอยู่กลับพี่เขาก่อนนะพี่เขาไม่ทำไรหรอก"

"คะ"

พอคุณป้าเดินไปฉันก็คุมสตืได้ร้องจ้ากขึ้มมาทันทีต้องอยู่นานนี่สองคนเหรอ

แม้จะเปนเวลาสั้นก็เหอะจะทำตัวไงดีนิ

"ฉันเดินเข้าก็ได้ยินเสียงพูดว่า"

จะเปนไงต่ออย่าลืมติดตามนะสนุกแน่คุณ

จะรู้ดูแลผู้ชายคนนี้ลำบากแค่ไหน

อย่าลืมโหวตกับคอมเม้นนะ