ตอน เก็บไว้นะ
"แต่เธอไม่คิดเหรอว่าอาจเปนของคนน่ากลัวน่ากลัว"
"ใครคนน่ากลัวน่ากลัว"
"ก็ผีไงแบร่"นายนั้ยทำท่าแลบลิ้นน่าเกลียดมากแต่ก็ยังหล่ออ่า
"นายอยากได้มั้ย"
"ไม่เอาหรอกเธอเอาเถอะเหรอ"
"เหรอ"อยู่ดีๆนายนั้นก็เอามือมาจับที่สร้อย
"นายจะทำไรอะ"
"ก็จะใส่ให้เธอไง"
"ใส่เปนมั้ยนี่"
"ไม่เปนอะ"
อ้าวนึกว่าใส่เปนสะอีก"แล้วนายนั้นก็ยิ้มนิดๆๆ
งั้นฉันฝากไว้ที่นายแล้วกันเดี๋ยวฉันใส่ให้"แล้วฉันก็จับสร้อยใส่คอนายนั้นหน้าแบบแนบชิด
ติดกันดีนะนี่ที่มืดไม่งั้นนายนั้นเห็นว่าฉันหน้าแดงแน่o_o
"เธอทำไมมือสั่นจังแล้วทำไมใส่นานจัง"
คนเขินจาแย่อยู่แล้วไอ้บ้าพูดอยู่ได้
"อ้าวเสร็จห้ามถอดนะ"
"เราไม่ถอดหรอกน่า"
"งั้นเราแยกย้ายกันไปนอนเถอะนะ"
"บายยัยพาราก้อยเธอน่ารักนะ"
"อืม"
แล้วฉันก็เดินเข้าไปในห้อง"เอ้ยเมื่อกี้นายนั้นพูดว่าฉันน่ารักนิหรือฉันหูฝาด"
นอนดีกว่าง่วงแล้วดี๋ยวพรุ่งนี้จากลับแล้ว
"อย่าเพิ่งหลับสิ"ใครเนี่ย
"นายมาทามไมนี่"
"ก็จามาย้ำกับเธอไงว่า..."
"ว่าไร"
"เธอน่ารัก"
"....@_Q"ฉันอึ้งไปชั่วขณะ"แล้วฉันก็วิ่งออกจาห้องแล้วฉันก็ตกบันไดที่พัก
"ตุ้บ โอย"
"เจ็บจังนายพี่สายลมช่วยหน่อย"พอฉันเงยหน้าขึ้นไม่มีใครเลยมีแต่สภาพฉันตกเตียง
"อ้าวฝันหรอเนี่ย"
"ตื่นได้แล้วยัยพาราก้อย"ทำไมนายนี่แตดต่างกับในฝันจัง
"ตกเตียงหรอนี่ดูสภาพสิดูไม่ได้เลย"
"พอดีของตกนะเลยลงมาเก็บ"
"ลงมาเก็บไมเอาผ้าห่มลงมาด้วยละ"
"หาของเจอเเล้วว่าจาพับผ้าห่มนะ หิ..=_+"
"งั้นรีบแอบน้ำได้แล้ว"
"อาบไม่ใช่หรอ"
"เออ ฉันแค่ดูว่าเธอจาทักหรือเปล่าอะ"
"เหรอ"ฉันทักเสียงสูง
"งั้นฉันไปก่อน"
"อืม"
"เออ เมื่อคืนเธอได้ยินที่ฉันพูดไหมหลังจากคำว่าบายนะยัยพาราก้อย"
"เออออ ไม่รู้ฉันรู้ด้วยซ้ำว่าเธอบอกลา"
"งั้นฉันไปแล้วนะ"
"อืม"ไปสะได้ก็ดีเขินนะโว้ยได้ยินคำนี้มาจากไหนนี้ส่องกระจกดีกว่า
"ทำไมนหน้าแดงยังกะมะเขือเทศอย่างนี้นะนายนั้นเห็นไหมนี้"
กำลังสานุกเลย
ยังไงก็คอมเม้นกะโหวตด้วยน้าคะ
ตอน เทอมเปิด พูดผิดเปิดเทอม(มุขขำไหม)
น้ำตาลเปรี้ยวเสร็งยังเข้าไปนอนในห้องน้ำเหรอ
รอแปบดิแม่เปรี้ยวนอนเอ้ยไม่ใช่แต่งตัวอยู่
ฉันเหรอชื่อวรัทยา สิริวิภามีน้องอายุ1ขวบยังพูดไม่ค่อยได้ฉันเลยเป็นคน
ติดโทรศัพท์มากวันนั้นกำลังฉิงฉ่องอยู่เกิดทำตกส้วมตอนนี้ก็ไม่มีโทรศัพท์ใช่สิจะบอก
อะไรให้ฉันตอนอยู่ประถมเรียบร้อยมากพอขึ้นม.ต้นดีแตกขนาดเคยจีบพี่ม.เลย(แต่จีบไม่
ติด)จะให้จีบติดได้ไงหาผู้ชายแท้ในโรงเรียนหายากเหมือนหาสาวบริสุทธิ์ เฮ้อวัยรุ่นเซ็ง
เสร็งยังเปรี้ยว
เสร็งแล้วแม่ มัวแต่พล่ามเรื่องส่วนตัวมากไปหน่อยลืมไปแม่
แอ่ แอ่
ออกมาดูน้องเร็วเปรี้ยวแม่จะอาบน้ำ
คะ ฉันรีบออกมาดูน้องทันทีก็จะกล่อมน้องได้ฉันเลยมาโรงเรียนสาย
ตายแล้วมาสายฉันรีบวิ่ง
"หยุดก่อนน้อง"
"นู๋ชื่องเปรี้ยวไม่ใช่ชื่อน้อง"
"ตลกแล้วมาโรงเรียนสายยังเล่นมุข"
ฉันเลยต้องยืนพร้อมกับเพื่อน(ที่ไม่รู้จัก)อีกหลายคน
"น้องคนนั้นนะจะหนีเหรอ"
"ผมจะหนีไปมีปัญหาเหรอ"
แล้วนายนั้นก็วิ่งสุดชีวิตแต่ก็สะดุดอะไรบางอย่างนั้นมันพวงกุญแจเป็ดน้อยนี้ฉันจึงรีบวิ่งไป
เก็บตุ๊กตาเป็ดน้อยใส่กระเป๋า
"เธอช่วยฉันหน่อย"เสียงนายซุ่มซ่าม(ตั้งชื่อสะงั้น)
"นี่นายซุ่มซ่ามเองนิ"ฉันพูด
"น้องก็ช่วยมันหน่อยเถอะ"ไอ้รุ่นพี่ใจร้ายพูด
"เออก็ได้ช่วยก็ได้"
พอนายนั่นเงยหน้าขึ้นมาปรากฏว่า ...............
"นี่นายตื่นเช้ามาทำไมไม่แคะขี้ตา"(ไอ้เรานึกว่ามันจะพูดว่าหล่อมาก)
"เรื่องของฉันน่าเธอรีบช่วยก่อน"นายนั้นเลือดออกเลยน่ากลัวจังเลย
ดูไปดูมานายนี้ก็หล่อนายังไงก็ต้องช่วยนายนี่ก่อนละกัน
ยังไงก็จะมาเขียนต่อนาเม้นแล้วโหวตด้วยนะ
จากคนเลิฟยูโนว์

