ตอน อ้าย แกทิ้งฉัน

ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีก็นอนตัวเปียกอยู่ข้างบ่อน้ำของสวนสาธารณะใครช่วยเนี่ย

นายนั้นละ(มันเปนรุ่นพี่โว้ย)มันหายไปไหนนี่

"ยุนๆโมะๆๆๆๆ"เอ้ยไม่ใช่หมา

"สงสัยมันหนีกลับบ้านละ"

แล้วฉันก็เดินกลับบ้าน

"อายจังเลยโว้ยไปช่วยคนตกน้ำกลับเกือบตายแต่ฉันก็ว่ายน้ำเปนแต่น้ำโครตลึก"

"บ่นไร"แม่ฉันพูด

ขอเล่าประวัติแม่หน่อยนะแม่นะพูดมากพูดมากพอด่าฉันต่อละทีต้องเอาเรื่องชาติก่อน

มารวมด้วยตลอดขนาดตอนเด็กฉันฉี่ใส่กางเกงแม่ยังบ่นทุกทีตอนเรื่องกับฉัน 

จบการบรรยายเรื่ององแม่

"เปล่าคะแม่หนูไม่บ่นไร"

"ทำไมตัวเปียกเหมือนลูกหมีตกน้ำขนาดนี่"

"หมาคะแม่"

"แกพูดเองนะ"

"คือนู๋ปีนต้นไม้ไปเก็บผลไม้ที่ข้างสวนสาธารณะนะเลยตกน้ำลงมาดีไม่ตกพื้นไม่งั้นแย่

เลยแม่ขาหักแน่หน้ายับดั้งหักพิการไม่มีคนคบพ่อแม่อับอาย"ฉันมองแม่อีกทีปรากฎว่า

แม่หลับ

"พูดจบแล้วใช่ไหมแม่ขี้เกียจถามแล้ว"

แปลกสงสัยวันนี้ฉันพูดมากเกิน555+

พอถึงห้องฉันก็อาบน้ำแต่งตัวแล้วไปซักผ้ากระโปรงกับเสื้อน้ำโครตดำ

"โอย จะกลับมาขาวอีกไหมนี่"

"ไม่มีวัน"

"ใครพูดอะ"ฉันพูด

"ฉันเอง"เด็กข้างบ้านที่เรียนมเดียวกับฉันอยู่คนละโรงเรียนแต่หล่อแต่ไม่หล่อ

เท่าเฮียยุนหรอก555

"เปนไรหัวเราะคนเดียว"ไอ้เด็กข้างบ้านพูด

"เปล่าโว้ย"ฉันพูด

"นึกว่าคึดถึงไอ้ยุ่น"

"ยุนโว้ยเรียกเต็มๆยุ่นซิกเอ้ยยุนซิก"

ไม่ต้องแปลกใจที่ไอ้เด็กข้างบ้านรู้เรื่องนี่ฉันชอบใตรฉันบอกหมดยกเว้นพ่อแม่

"ไปก่อนนะต้นหญ้า"

"เออ ทำยังกะจะจากกันเว่อ"

"เอองั้นไปก่อน"

"อืม"ฉันพูด

"ต้นหญ้าซักผ้าเสร็จยัง"

"เสร็จละแม่"

ตอนเช้า

ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะตื่นสาย

"โอย"ฉันวิ่งไปชนใครเข้า

"ขอโทดคับ"

"ดูคนหน่อยซิ"

พอฉันเงยหน้าขึ้นไปโอยกล้วยปิ้ง

"ไอ้ยุนซิก"

"จำได้เหรอ"

"แกทิ้งฉัน แกทิ้งฉัน"คนแถวนั้นเริ่มมองเพราะคิดว่าพี่ยุนซิกบอกเลิกฉันที่จิงไม่ใช่หรอก

เพราะคนเขาคิดว่าเด็กกระโปโลหน้าตาธรรดาอย่างฉันจะมีแฟนหล่ออย่างนี่ได้ไง

"เบาๆๆเดี๋ยวแถวนี่เข้าใจผิด"

"อายเปนเหรอ หายเศร้าแล้วเหรอโดนแฟนทิงอะ"ทุกคนหันมามองฉันกับไอ้พี่ยุนซิกเปน

ตาเดียว

"นิเธอว่าฉัน"

ที่ภาษาไทยพี่ยุนชัดเพราะมาอยู่ตั้งแต่อายุ14ตอนนี้17ถึงจะเพี้ยนน้อยมาก

"ฉันชมนายมั้ง"

แต่จ้องหน้าแบบนี่ชัดเขิน

"ไปไรหน้าแดง"

"ร้อนโว้ย"

"เปนรุ่นน้องพูดกับรุ่นพี่ดีๆหน่อย"

"คะไม่ทำตามคะ"

แล้วฉันก็เดินหนีไปไม่ใช่เดินวิ่งสุดแรงเกิดคร้าบพี่น้อง

"พอถึงห้องฉันก็รีบนั่งที่"

"ต้นหญ้าเปนไรหน้าแดงมาเชียว"ข้าวฟ่างเพื่อนที่เล่นแทนฉันตอนนั้นเดินมา

"ซังคน"

"ใครเหรอ"

"เปล่าหรอกเด็กข้างบ้านนะมันดื้อ555"ฉันพูดพร้อมทำเหมือนขำแต่ยัยฟ่างไม่เชื่อ

ไอ้พี่ยุนแกตายแน่จะทำลงไหมนี่หล่อขนาดนี่

คอมเม้นกับโหวตนะเรื่องนี่ตั้งใจ

ตอน ผู้แพ้คือนาย(อ่านไปแล้วจะสนุกเอง)

เสียงขิมดังไพเราะเสนาะหูดังมาจากห้องดนตรีไทยโดยมีเด็กสาวหน้าตาแจ่มใส

กำลังเล่นขิมด้วยท่าทางแบบกุลสตรีไทย  ระหว่างที่เด็กหว่างที่เด็กสาว

เล่นขิมตาก็ชำเลืองมองกระจกที่ลอดไปมองเห็นคนด้านนอกเธอกำลังมองเด็ก

ชายที่กำลังเดินไปอย่างช้าระหว่างที่เธอกำลังมองเด็กชายก็มีหญิงสาวหน้า

สะสวยน่ารักเดินเกาะแขนไปแล้วทั้งคู่ก็เดินไปแล้วก้อเดินไป

"อะไรวะเล่นขิมเปนปีไม่สนใจเลยไอ้หน้าโง่"

แล้วเด็กผู้หญิงที่เปนคนเล่นขิมจิงๆๆก้เดินออกมา

"นี่ก็พี่เขาไม่รู้ว่าเธอชอบนิ"

"ไม่รู้หรือไม่สนกันแน่"เด็กสาวขี้โวยวายพูด

"เธอนะก็เลิกชอบได้แล้วต้นหญ้า"เด็กชายหน้าตาหล่อเหลาพูด

"คนอย่างต้นหญ้าไม่ยอมแพ้โว้ย"เด็กสาวขี้โวยวายพูด

ตอนเลิกเรียน

                 ต้นหญ้าก็ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะคนเดียว

"โอยเบื่อโว้ย"

แล้วต้นหญ้าก็เดินไปเรื่อย

"ใครมายืนร้องไห้ริมน้ำนะหน้าตาคุ้น"

"ยืนร้องไห้ริมน้ำด้วยอกหักแน่เลยสมน้ำหน้าอิอิ"

แต่หน้าคุ้นๆๆ

"เธอทำไมทำแบบนี้ ทำไมๆๆ"เด็กชายคนนั้นพูดคำนี้ซ้ำไปซ้ำมา

"   มันพูดอะไรของมันอยู่คนเดียวนี่"

"รำคาญจังเข้าไปกระสือ(ปอบ)มันดีกว่า"

"นี่นายหันหน้าหน่อยดิ(แล้วนายนั้นก็หันหน้ามา)"

ฉันแถบอึ้ง

"พี่ๆๆๆพี่ยุนซิกหนุ่มลูกครึ่งไทย-ลาวเอ้ยไทย-เกาหลีที่ฉันแอบชอบ"

"พี่ยุนซิก"

"เธอรู้จักฉัน"

"ทำไมจาไม่รู้จักหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อเหล่า"

"อืมก็จิง(อ้าวมันหลงตัวเอง)"

"นี่หมาตายเหรอพี่มาร้องไห้อยู่"

" อย่ารู้เลยมันเรื่องของผู้ใหญ่ยัยซื่อ"

"นี่นู๋16แล้วนะ"

ชายหนุ่มไม่ตอบแล้วร้องไห้ต่อ

"พี่อกหักเหรอ"

"อย่ายุ่ง"

"แสดงว่าจิง"

"เรื่องของฉ้าน"

"พี่นิไม่มีน้ำยา"

"ก็มันบอกเลิกเอง"ยุนซิกหลุดปาก

"อกหักจิงด้วย"

"กลับบ้านเถอะพี่พ่อแม่เปนห่วง"

"ไม่เว้ยจาตายให้ได้วันนี้"

"โดดน้ำเหรอน้ำมันไม่ลึกหรอก"

"เธอรู้เหรอ"

"เดาเอา"

"ฉันมันแย่แฟนเลยทิ้ง"

"ไม่หรอกพี่"

"ฉ้านมันเลว"

"คิดมากพี่"

"ฉันอยากตาย"ยุนซิกพูดพร้อมหันหน้าเข้าแม่น้ำ

"อยากมากไหมพี่"

"อืม"

"งั้นพี่หันหน้ามา"

พอเขาหน้ามาฉันด้วยความรำคาญก็ถีบพี่เขาตกน้ำ

"ต้ามๆๆเสียงน้ำดังทำเอาฉันถูกน้ำเปียกไปตามๆๆกัน"

"เฮ้ยทำไมไม่ลอยขึ้นมานี่"

ฉันเลยกระโดดลงน้ำ

"ทำไมน้ำลึกจัง  เอะๆๆๆฉันเริ่มสำลักน้ำ"

เสียงสุดท้ายที่ได้ยินคือน้องๆๆๆเฮ้ยตายแน่