ตอน ผู้แพ้คือนาย(อ่านไปแล้วจะสนุกเอง)
เสียงขิมดังไพเราะเสนาะหูดังมาจากห้องดนตรีไทยโดยมีเด็กสาวหน้าตาแจ่มใส
กำลังเล่นขิมด้วยท่าทางแบบกุลสตรีไทย ระหว่างที่เด็กหว่างที่เด็กสาว
เล่นขิมตาก็ชำเลืองมองกระจกที่ลอดไปมองเห็นคนด้านนอกเธอกำลังมองเด็ก
ชายที่กำลังเดินไปอย่างช้าระหว่างที่เธอกำลังมองเด็กชายก็มีหญิงสาวหน้า
สะสวยน่ารักเดินเกาะแขนไปแล้วทั้งคู่ก็เดินไปแล้วก้อเดินไป
"อะไรวะเล่นขิมเปนปีไม่สนใจเลยไอ้หน้าโง่"
แล้วเด็กผู้หญิงที่เปนคนเล่นขิมจิงๆๆก้เดินออกมา
"นี่ก็พี่เขาไม่รู้ว่าเธอชอบนิ"
"ไม่รู้หรือไม่สนกันแน่"เด็กสาวขี้โวยวายพูด
"เธอนะก็เลิกชอบได้แล้วต้นหญ้า"เด็กชายหน้าตาหล่อเหลาพูด
"คนอย่างต้นหญ้าไม่ยอมแพ้โว้ย"เด็กสาวขี้โวยวายพูด
ตอนเลิกเรียน
ต้นหญ้าก็ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะคนเดียว
"โอยเบื่อโว้ย"
แล้วต้นหญ้าก็เดินไปเรื่อย
"ใครมายืนร้องไห้ริมน้ำนะหน้าตาคุ้น"
"ยืนร้องไห้ริมน้ำด้วยอกหักแน่เลยสมน้ำหน้าอิอิ"
แต่หน้าคุ้นๆๆ
"เธอทำไมทำแบบนี้ ทำไมๆๆ"เด็กชายคนนั้นพูดคำนี้ซ้ำไปซ้ำมา
" มันพูดอะไรของมันอยู่คนเดียวนี่"
"รำคาญจังเข้าไปกระสือ(ปอบ)มันดีกว่า"
"นี่นายหันหน้าหน่อยดิ(แล้วนายนั้นก็หันหน้ามา)"
ฉันแถบอึ้ง
"พี่ๆๆๆพี่ยุนซิกหนุ่มลูกครึ่งไทย-ลาวเอ้ยไทย-เกาหลีที่ฉันแอบชอบ"
"พี่ยุนซิก"
"เธอรู้จักฉัน"
"ทำไมจาไม่รู้จักหนุ่มลูกครึ่งสุดหล่อเหล่า"
"อืมก็จิง(อ้าวมันหลงตัวเอง)"
"นี่หมาตายเหรอพี่มาร้องไห้อยู่"
" อย่ารู้เลยมันเรื่องของผู้ใหญ่ยัยซื่อ"
"นี่นู๋16แล้วนะ"
ชายหนุ่มไม่ตอบแล้วร้องไห้ต่อ
"พี่อกหักเหรอ"
"อย่ายุ่ง"
"แสดงว่าจิง"
"เรื่องของฉ้าน"
"พี่นิไม่มีน้ำยา"
"ก็มันบอกเลิกเอง"ยุนซิกหลุดปาก
"อกหักจิงด้วย"
"กลับบ้านเถอะพี่พ่อแม่เปนห่วง"
"ไม่เว้ยจาตายให้ได้วันนี้"
"โดดน้ำเหรอน้ำมันไม่ลึกหรอก"
"เธอรู้เหรอ"
"เดาเอา"
"ฉันมันแย่แฟนเลยทิ้ง"
"ไม่หรอกพี่"
"ฉ้านมันเลว"
"คิดมากพี่"
"ฉันอยากตาย"ยุนซิกพูดพร้อมหันหน้าเข้าแม่น้ำ
"อยากมากไหมพี่"
"อืม"
"งั้นพี่หันหน้ามา"
พอเขาหน้ามาฉันด้วยความรำคาญก็ถีบพี่เขาตกน้ำ
"ต้ามๆๆเสียงน้ำดังทำเอาฉันถูกน้ำเปียกไปตามๆๆกัน"
"เฮ้ยทำไมไม่ลอยขึ้นมานี่"
ฉันเลยกระโดดลงน้ำ
"ทำไมน้ำลึกจัง เอะๆๆๆฉันเริ่มสำลักน้ำ"
เสียงสุดท้ายที่ได้ยินคือน้องๆๆๆเฮ้ยตายแน่
/1
