ตอน อ้าย แกทิ้งฉัน

ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีก็นอนตัวเปียกอยู่ข้างบ่อน้ำของสวนสาธารณะใครช่วยเนี่ย

นายนั้นละ(มันเปนรุ่นพี่โว้ย)มันหายไปไหนนี่

"ยุนๆโมะๆๆๆๆ"เอ้ยไม่ใช่หมา

"สงสัยมันหนีกลับบ้านละ"

แล้วฉันก็เดินกลับบ้าน

"อายจังเลยโว้ยไปช่วยคนตกน้ำกลับเกือบตายแต่ฉันก็ว่ายน้ำเปนแต่น้ำโครตลึก"

"บ่นไร"แม่ฉันพูด

ขอเล่าประวัติแม่หน่อยนะแม่นะพูดมากพูดมากพอด่าฉันต่อละทีต้องเอาเรื่องชาติก่อน

มารวมด้วยตลอดขนาดตอนเด็กฉันฉี่ใส่กางเกงแม่ยังบ่นทุกทีตอนเรื่องกับฉัน 

จบการบรรยายเรื่ององแม่

"เปล่าคะแม่หนูไม่บ่นไร"

"ทำไมตัวเปียกเหมือนลูกหมีตกน้ำขนาดนี่"

"หมาคะแม่"

"แกพูดเองนะ"

"คือนู๋ปีนต้นไม้ไปเก็บผลไม้ที่ข้างสวนสาธารณะนะเลยตกน้ำลงมาดีไม่ตกพื้นไม่งั้นแย่

เลยแม่ขาหักแน่หน้ายับดั้งหักพิการไม่มีคนคบพ่อแม่อับอาย"ฉันมองแม่อีกทีปรากฎว่า

แม่หลับ

"พูดจบแล้วใช่ไหมแม่ขี้เกียจถามแล้ว"

แปลกสงสัยวันนี้ฉันพูดมากเกิน555+

พอถึงห้องฉันก็อาบน้ำแต่งตัวแล้วไปซักผ้ากระโปรงกับเสื้อน้ำโครตดำ

"โอย จะกลับมาขาวอีกไหมนี่"

"ไม่มีวัน"

"ใครพูดอะ"ฉันพูด

"ฉันเอง"เด็กข้างบ้านที่เรียนมเดียวกับฉันอยู่คนละโรงเรียนแต่หล่อแต่ไม่หล่อ

เท่าเฮียยุนหรอก555

"เปนไรหัวเราะคนเดียว"ไอ้เด็กข้างบ้านพูด

"เปล่าโว้ย"ฉันพูด

"นึกว่าคึดถึงไอ้ยุ่น"

"ยุนโว้ยเรียกเต็มๆยุ่นซิกเอ้ยยุนซิก"

ไม่ต้องแปลกใจที่ไอ้เด็กข้างบ้านรู้เรื่องนี่ฉันชอบใตรฉันบอกหมดยกเว้นพ่อแม่

"ไปก่อนนะต้นหญ้า"

"เออ ทำยังกะจะจากกันเว่อ"

"เอองั้นไปก่อน"

"อืม"ฉันพูด

"ต้นหญ้าซักผ้าเสร็จยัง"

"เสร็จละแม่"

ตอนเช้า

ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะตื่นสาย

"โอย"ฉันวิ่งไปชนใครเข้า

"ขอโทดคับ"

"ดูคนหน่อยซิ"

พอฉันเงยหน้าขึ้นไปโอยกล้วยปิ้ง

"ไอ้ยุนซิก"

"จำได้เหรอ"

"แกทิ้งฉัน แกทิ้งฉัน"คนแถวนั้นเริ่มมองเพราะคิดว่าพี่ยุนซิกบอกเลิกฉันที่จิงไม่ใช่หรอก

เพราะคนเขาคิดว่าเด็กกระโปโลหน้าตาธรรดาอย่างฉันจะมีแฟนหล่ออย่างนี่ได้ไง

"เบาๆๆเดี๋ยวแถวนี่เข้าใจผิด"

"อายเปนเหรอ หายเศร้าแล้วเหรอโดนแฟนทิงอะ"ทุกคนหันมามองฉันกับไอ้พี่ยุนซิกเปน

ตาเดียว

"นิเธอว่าฉัน"

ที่ภาษาไทยพี่ยุนชัดเพราะมาอยู่ตั้งแต่อายุ14ตอนนี้17ถึงจะเพี้ยนน้อยมาก

"ฉันชมนายมั้ง"

แต่จ้องหน้าแบบนี่ชัดเขิน

"ไปไรหน้าแดง"

"ร้อนโว้ย"

"เปนรุ่นน้องพูดกับรุ่นพี่ดีๆหน่อย"

"คะไม่ทำตามคะ"

แล้วฉันก็เดินหนีไปไม่ใช่เดินวิ่งสุดแรงเกิดคร้าบพี่น้อง

"พอถึงห้องฉันก็รีบนั่งที่"

"ต้นหญ้าเปนไรหน้าแดงมาเชียว"ข้าวฟ่างเพื่อนที่เล่นแทนฉันตอนนั้นเดินมา

"ซังคน"

"ใครเหรอ"

"เปล่าหรอกเด็กข้างบ้านนะมันดื้อ555"ฉันพูดพร้อมทำเหมือนขำแต่ยัยฟ่างไม่เชื่อ

ไอ้พี่ยุนแกตายแน่จะทำลงไหมนี่หล่อขนาดนี่

คอมเม้นกับโหวตนะเรื่องนี่ตั้งใจ