วันที่ : 9 พฤษภาคม 2551
ชื่อตอน (chapter) : รักแรกรักสุดท้ายก็ลงเอยที่นายหน้ากิมจิตอนเก็บไว้นะ(12)

                                     ตอน  เขินอะทามไงดี

"ทำไมหน้าแดงยังกะมะเขือเทศอย่างนี้นะนายนั้นเห็นไหมนี้"

แล้วพวกเราก็เดินทางกลับบ้านอย่างโครตมีความสุขเลยอา

"ยิ้มไรพาราก้อย"

"เปล่า"ฉันตอบ

"อย่าให้รู้นะ"

แล้วก็ถึงกรุงเทพ

"คึดถึงกรุงเทพจังเลยถึงสะที"

"ดีใจไปมั้งเธอ"นายนั้นพูด

"เราของฉัน"ฉันพูด

"ไปก่อนนะถึงบ้านฉันละ"ฉันพูดอีกรอบ

"เธอน่ารักนัก"

ฉันถึงกับอึ้งแต่ก็มิได้หันน่าไป

แล้วฉันก็รีบเข้าบ้านทันทีพอฉันเก็บของอาบน้ำลงไปกินข้าวกะแม่  แม่ก็ถามอยู่นั้นแหละ

เหนื่อยก็เหนื่อย แล้วฉันก็ขึ้นห้อง

"ลมในห้องพัดแรงจังปิดม่านดีกว่า"แล้วฉันก็มองไปทางหน้าต่างห้องนายนั้นนายนั้นหลับ

แล้วแย่จัง เปิดทีวีดูดีกว่าพระเอกกับนางเอกกำลังจีบกัน

พระเอกพุดว่า

"เธอน่ารัก"

ฉันถึงกับอึ้งมันเปนคำชมที่ฉันอึ้งมากมันทำให้ฉันนึกถึงนายนั้นมาก

แต่ถ้านายหายจากความจำเสื่อมนายยังจาชอบฉันไหม

ฉันเริ่มไม่อยากให้นายหายแล้วสิทำไมฉันเห็นแก่ตัวอย่างนี้นะ

"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์"โทรศัพท์นี้

เบอร์ไม่คุ้น

"สวัสดีคะ"ฉันพูด

"หวัดดี"

"ใครอะ"

"ฉันหมีน้อยไง"

"เปลื่ยนเหรอ"

"อืมดูเบอร์"

แล้วฉันก็ดูเบอร์

"ไม่เหนมีไรเลย"

"มิสิ"

"มีไร"

"ก็มีหัวใจฉันไง"

"แหวะ"

"ฉันมีเรื่องจาบอก"

"ไรเหรอหมาตายเหรอ"

"เธอนิ  "

"โทดทีเรื่องไร"

"ฉันจาย้ายไปอยู่รร เธอไง"

" อะไรนะ"

"ตื่นเต้นละสิ"

"เปล่าไม่ได้ยินที่นายพูด"

"โอย"นายนั้นเสียงเซ็ง

"ล้อเล่น ก็ดีสิมาอยู่ด้วยกันจาได้รู้จักเปนเพื่อนกาน"

"แต่ฉันไม่อยากเปนเพื่อนเธอ"

ฉันพูดไม่ออก

"แค่นี้นะปวดท้องนะ"เสียงฉันสั่นๆๆๆๆ

"ปวดท้องหรือปวดใจฉันรู้เธอชอบใคร"

"ฉันชอบใครละ"

"สายลมชะมั้ย"

ฉันอึ้ง

"นายรู้ได้ไง"

"ฉันรู้มากกว่านี้อีก"

"รู้ไร"

"รักคนที่เขารักเราเถอะจะได้ไม่ช้ำ"

"มานเปนเรื่องของฉันฉันชอบตั้งแต่ป6นายมีสิทธิไรมาห้าม"

การคุยกันของฉันกับนายนี้เหรอเปนไปอย่างดุเดือดเราทะเลาะกันจาฉันต้องตัดสายและ

ฉันก็ปิดเครื่อง  แล้วฉันก็นั่งร้องไห้เพราะที่นายนั้นพุดมาถูกหมด

"นายเปนใครฉันต้องรู้ให้ได้ไม่เคยมีใครว่าฉันแรงอย่างนี้เลย"

กำลังสนุกเลยนะอย่าลืมโหวตกับคอมเม้น

เขียนโดย VERYLOVEUKNOW : 2008-05-09 20:22:28

/1