ตอน เขินอะทามไงดี
"ทำไมหน้าแดงยังกะมะเขือเทศอย่างนี้นะนายนั้นเห็นไหมนี้"
แล้วพวกเราก็เดินทางกลับบ้านอย่างโครตมีความสุขเลยอา
"ยิ้มไรพาราก้อย"
"เปล่า"ฉันตอบ
"อย่าให้รู้นะ"
แล้วก็ถึงกรุงเทพ
"คึดถึงกรุงเทพจังเลยถึงสะที"
"ดีใจไปมั้งเธอ"นายนั้นพูด
"เราของฉัน"ฉันพูด
"ไปก่อนนะถึงบ้านฉันละ"ฉันพูดอีกรอบ
"เธอน่ารักนัก"
ฉันถึงกับอึ้งแต่ก็มิได้หันน่าไป
แล้วฉันก็รีบเข้าบ้านทันทีพอฉันเก็บของอาบน้ำลงไปกินข้าวกะแม่ แม่ก็ถามอยู่นั้นแหละ
เหนื่อยก็เหนื่อย แล้วฉันก็ขึ้นห้อง
"ลมในห้องพัดแรงจังปิดม่านดีกว่า"แล้วฉันก็มองไปทางหน้าต่างห้องนายนั้นนายนั้นหลับ
แล้วแย่จัง เปิดทีวีดูดีกว่าพระเอกกับนางเอกกำลังจีบกัน
พระเอกพุดว่า
"เธอน่ารัก"
ฉันถึงกับอึ้งมันเปนคำชมที่ฉันอึ้งมากมันทำให้ฉันนึกถึงนายนั้นมาก
แต่ถ้านายหายจากความจำเสื่อมนายยังจาชอบฉันไหม
ฉันเริ่มไม่อยากให้นายหายแล้วสิทำไมฉันเห็นแก่ตัวอย่างนี้นะ
"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์"โทรศัพท์นี้
เบอร์ไม่คุ้น
"สวัสดีคะ"ฉันพูด
"หวัดดี"
"ใครอะ"
"ฉันหมีน้อยไง"
"เปลื่ยนเหรอ"
"อืมดูเบอร์"
แล้วฉันก็ดูเบอร์
"ไม่เหนมีไรเลย"
"มิสิ"
"มีไร"
"ก็มีหัวใจฉันไง"
"แหวะ"
"ฉันมีเรื่องจาบอก"
"ไรเหรอหมาตายเหรอ"
"เธอนิ "
"โทดทีเรื่องไร"
"ฉันจาย้ายไปอยู่รร เธอไง"
" อะไรนะ"
"ตื่นเต้นละสิ"
"เปล่าไม่ได้ยินที่นายพูด"
"โอย"นายนั้นเสียงเซ็ง
"ล้อเล่น ก็ดีสิมาอยู่ด้วยกันจาได้รู้จักเปนเพื่อนกาน"
"แต่ฉันไม่อยากเปนเพื่อนเธอ"
ฉันพูดไม่ออก
"แค่นี้นะปวดท้องนะ"เสียงฉันสั่นๆๆๆๆ
"ปวดท้องหรือปวดใจฉันรู้เธอชอบใคร"
"ฉันชอบใครละ"
"สายลมชะมั้ย"
ฉันอึ้ง
"นายรู้ได้ไง"
"ฉันรู้มากกว่านี้อีก"
"รู้ไร"
"รักคนที่เขารักเราเถอะจะได้ไม่ช้ำ"
"มานเปนเรื่องของฉันฉันชอบตั้งแต่ป6นายมีสิทธิไรมาห้าม"
การคุยกันของฉันกับนายนี้เหรอเปนไปอย่างดุเดือดเราทะเลาะกันจาฉันต้องตัดสายและ
ฉันก็ปิดเครื่อง แล้วฉันก็นั่งร้องไห้เพราะที่นายนั้นพุดมาถูกหมด
"นายเปนใครฉันต้องรู้ให้ได้ไม่เคยมีใครว่าฉันแรงอย่างนี้เลย"
กำลังสนุกเลยนะอย่าลืมโหวตกับคอมเม้น

