ตอน  ก็ฉันมานขี้โม้

"ใครแฟนเธอ"

"เออๆ"ฉันอ้ำอึ้งในหัวนึกถึงแต่

"ยุนซิกไงแฟนฉันสุดหล่อแห่ง Heart Mind inter"

"555555"นายนั้นระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"หัวเราะทำด๋อยไรหะ"

"เปล่า"

"บอกมา"ฉันพูด

แล้วฉันก็ทะเลาะกับนายนั้นจนเหนื่อย

"ขึ้นรถได้แล้วยัยบ๋อง"

"ฉันแลบลิ้นแล้วขึ้นรถ"

"รีบๆสิ"

"นิ2วิก็ถึงยะ"

ก็มานมอเตอร์ไซค์นิจาให้ขึ้นเร็วได้ไงติดกาโปรง

แล้วนายนั้นก็พาฉันมากินนมปั่นจนได้ฉันยังคิดว่าแม่มาเห็นคงน้ำลายฟูมปากเพราะฉันมิ

เคยทำเรื่องแบบนี้เลย

"กลุ้มจัยไรต้นหญ้า"

" กลัวแม่ด่านิ"

"ผู้ชายกับผู้หญิงคนนั้นดูดิจู๋จี้กันน่ารักนอะ"

"ไหนอะ"

"นั้น"

"เอออ พี่ยุนซิก"

"นั้นอะนะนึกว่าจาหล่อหน้ายังกะปลาดุกตกใจ"

"นินาย"

"ขอโทดคับ"นายยั้ยนกมือไหว้

"ดีคราวหลังอย่าทำ"  "โอ๊ยๆๆ เจ็บนะ"ฉันพูด

"นิเล่นด้วยแล้ทำเปน เดี๋ยว"นายนั้นพูดแล้วตบหัวฉัน

" แฮะๆๆ"ฉันหัวเราะปนเจ็บๆๆ

"แล้วแฟนเธอทามไมมากับผู้หญิงละ"

"เอออ ออ คือเพื่อนไงเขาบอกว่าจามาทามรายงานกับเพื่อน เพื่อนคนนั้นเปนทอมอะ"

โม้เข้าไปฉันโอยๆๆๆๆจับได้ตายแน่

"เหรอแล้วไมเขาไม่มองเธอเลยละ"

" ออ คือเขาแบบว่าทำงานไง"

"เหรอ"

"นั้นไงหันมามองแล้วฉันพูดทำตาโตด้วย"พี่ยุนหันมามอง

"ฉันว่าเราไปกานเถอะ"นายนั้นพูด

"ทำไม"

"อย่าถาม"นายนั้นหน้าโหด

"ฉันยังไม่อิ่มเลย"

"ไม่ไปนักใช่ไหมนายนั้นอุ้มฉันให้ก็วางที่มอเตอร์"ที่ขัดขืนก็ได้แต่ขี้เกียดเพราะมอไซลงง่ายจาตาย

"นายหนี"

"ฉันไม่ได้หนี"

"แล้วออกมาทำไม"

"ไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายนา"

"อืมก็ได้ไม่อยากรู้ละกัน"

"หรือกลัวแฟนฉานเหอะ"

"แหวะกลัวตายละกลัวจัง" อืมบอกก่อนว่าเรา2คนกำลังพูดไปขอมอไซไปพูดกันมิค่อยจารู้

เรื่อง

และแล้วนายนั้นก็ส่งฉันหน้าปากซอย

แล้วฉันก็เดินเข้าซอย

"ปายก่อนนะขอบคุงสำหรับของกิน"

"อืม" นายนั้นตอบสั้นๆทำเอาฉันหน้าหล่า  แล้วฉันก็เดินเข้าซอยไป

"โอยช่วยด้วยๆๆ"

"เสียงใครนะ"

"ช่วยด้วย"

"อ้ายผีหลอก"ฉ้านวิ่งหนี

"โอยตกท่อ" ฉันหยุดกึก

"คนเหรอ"

"เออ เธอใครอะ"

"คน"

"โอย"นายนั้นพูดเซ็ง

"ช่วยหน่อยดิ"

แล้วฉันก็กระดึบแบบหนอนไปทีละนิดทีละนิด

"พี่ยุน"

"ยัยเบอะ"

"555555555 ตาหลกคนตกท่อ55"

"หยุดหัวเราะ"

"ไม่"

"ถ้าไม่หยุดฉันจาพูดเรื่องเธอตกน้ำ"

"นู๋ก็จาพูดเรื่องพี่อกหักจาโดดน้ำตาย"

"งั้นฉันจาพูดเรื่องเธอไปกินนมปั่นกับผู้ชาย"

ฉันหยุดกึก

"อย่าบอกใครนะ"

"เออไม่บอกแน่ถ้าเธอช่วยฉัน"

"เอื้อมมือมาสิ"

"เออ จาไม่คิดตามใครมาช่วยเหรอ"

"ใช่สิ งั้นไปตามก่อน"

ระหว่างนั้นเองยัยเบอะต้นหญ้าสุดดุดอะไรบางอย่าง

"ต้ามๆๆ"

"โอยยัยเบอะ"

"โอยสำลักน้ำเน่าโอย"

"ซุ่มซ่ามจิงใครจามาช่วยนิ"

กำลังสานุกเลย

เม้นด้วยนาคะ

ตอน  อึ้งและอึ้ง

เลิกเรียนตอนเย็นฉันมาที่สวนสาธารณะ

"โอย เห็นบ่อน้ำนี้แล้วหายใจเอ้ยใจหายเกือบตายเพราะไปช่วยคน(คนช่วยต่างหาก"

ฉันมองไปเห็นคนยืนริมบ่อน้ำเหมือนโดดน้ำ

"อย่าๆๆ"แล้วฉันก็เข้าไปกระโดดนายนั้น"นายอย่าโดด"

"ยัยบ้าปล่อย"

"ก็นายจาโดดปล่อยได้ไง"

"ไม่ได้โดด"

"แล้วนายทำไรละ"ฉันพูดน้ำเสียงเหนื่อยเพราะนายนั้นแรงเยอะมาก

"ยืดเส้นยืดสาย"

"อีกทีดิ"

"ยืดเส้นยืดสายโว้ย"

"อ้าวหรอ โทด"

"นี่เธอ"

"อะไร"

"ปล่อยได้ละกอดสะแน่น"

"อ้าว"

"ยัยบ้าเอ้ย"

"ว่าแต่นายใช้น้ำหอมยี่ห้อไรหอมๆๆๆมาก"ฉันพูดแก้เขิน นายนี่หล่อมากอยู่โรงlove

loveวิทยาส่วนฉันอยู่โรงเรียน heart mink inter ชื่อเว่อร์แต่โรงเรียนธรรมดา

"ยี่ห้อไรก็เรื่องของฉัน"

"ชื่อไร"

"มีท"

"ฉัน"เอาอินเตอร์ดีกว่า  "ฉันสตอเบอรี่"

"ไม่เชื่อหรอกหน้าตากระโบโลอย่างนี่"

"ฉันต้นหญ้า"

"อืมคงจาจิงเหมาะกับหน้าตา"

"นี่นาย"

แล้วนายนั้นก็เอานิ้วจับที่ปากตัวเองแล้วเอามองลงที่ปากฉันแล้วจากไป

ฉันได้อึ้งแล้วก้อึ้ง "งงงงงงงงงงงง"

แล้วฉันกลับบ้านเดินอึ้งไปตลอดทางเด็กข้างบ้านฉันพูดด้วยได้ฉันก็ไม่พูด

พอถึงบ้านแม่ทักทายฉันก็ไม่ตอบเพื่อนโทรมาก็ไม่รับน้ำท่าไม่อาบมัวแต่อึ้งกับอึ้ง

ตอนเช้า  มากเปนประวัติศาสตร์วันนี้ทั้งฝนตกฟ้าร้องโอยกว่าจาถึงเข้าแถวเคารพธงชาติ

ฉันเกือบโดนกักดีที่หนี ทันมิงั้นก็แย่แน่

"ทามไมมาสายจังต้นหญ้า"ฟ่างถาม

"ตื่นสายนะพอดีฝนตก"

"ตกบ้าอะไรที่โรงเรียนฝนมิตกสักเม็ด"

สภาพฉันตอนนี้เหมือนลูกหมาตกน้ำ

"วันนี้เปนวันสอบของนักเรียนวันแรกนะ"เสียงครูที่หน้าเสาธง

"เอ้ยสอบทะไมฉ้านไม่รู้"ฉันพูด

"เธอเก่งอยู่แล้วมิมีปัญหา"

"แต่"

"งั้นก็รีบอ่านในแถวดีนะที่เธอเตรียมหนังสือมาอะ"

"จิงสิฉันเอาหนังสือมาเต็มกระเป๋า"

ออกจากแถวฉันมองไปเห็นไอ้เพ่ยุนเดินไปกะสาวคนใหม่

"จำไว้เลยคนที่เดินข้างนายต่อไปต้องไม่ใช้ยัยนั้น"

เลิกเรียนตอนเย็น

ฉันกินไข่มุกหน้าโรงเรียน

"เอาเผือกคะ"ฉันพูดกับคนขาย

"ผมเอาเผือกเอาเยอะกว่ายัยนี่"

เฮ้ยใคร

"นายๆนายมีท"

"ถูกต้องละคับ" ทำไมบ้าบอขนาดนี่วะนายนี่

"นาย" ฉันคิดคำพูดไม่ออก

" จาว่าฉันหล่อละสิ"

"_" อะไรของมันวะ

"ไปกินนมปั่นปะฉ้านเลี้ยงพอดีรวย"

"อืม" ฉ้านไม่ทันได้ตอบนายนั้นลากฉันขึ้นรถ

"จาพาไปไหนอะนาย"

"ไปกินนมปั่น"

"ไม่อยาก"

"ต้องอยาก"

"ฉันตามหาเธอรู้ไหม"

"ตามหาไม"

"ก็เธอเปนคนแรกที่เกิดฉันโดยไม่ได้เสน่ห์หาไง"

"หมายความว่าไง"

"ก็คนอื่นอะหวังแต่...."

"แต่อะไร"

"เธอนี่ซื่อจิงๆๆๆๆๆ"

ฉันทำหน้างงก็มันไม่รู้นิ

"นายพาฉันมาไม่ได้นะ"

"ทะไม"

"แฟนฉ้านจาว่า"

"ใครแฟนเธอ"

กำลังสานุกคอมเม้นหน่อยเด้อ

                                     ตอน  เขินอะทามไงดี

"ทำไมหน้าแดงยังกะมะเขือเทศอย่างนี้นะนายนั้นเห็นไหมนี้"

แล้วพวกเราก็เดินทางกลับบ้านอย่างโครตมีความสุขเลยอา

"ยิ้มไรพาราก้อย"

"เปล่า"ฉันตอบ

"อย่าให้รู้นะ"

แล้วก็ถึงกรุงเทพ

"คึดถึงกรุงเทพจังเลยถึงสะที"

"ดีใจไปมั้งเธอ"นายนั้นพูด

"เราของฉัน"ฉันพูด

"ไปก่อนนะถึงบ้านฉันละ"ฉันพูดอีกรอบ

"เธอน่ารักนัก"

ฉันถึงกับอึ้งแต่ก็มิได้หันน่าไป

แล้วฉันก็รีบเข้าบ้านทันทีพอฉันเก็บของอาบน้ำลงไปกินข้าวกะแม่  แม่ก็ถามอยู่นั้นแหละ

เหนื่อยก็เหนื่อย แล้วฉันก็ขึ้นห้อง

"ลมในห้องพัดแรงจังปิดม่านดีกว่า"แล้วฉันก็มองไปทางหน้าต่างห้องนายนั้นนายนั้นหลับ

แล้วแย่จัง เปิดทีวีดูดีกว่าพระเอกกับนางเอกกำลังจีบกัน

พระเอกพุดว่า

"เธอน่ารัก"

ฉันถึงกับอึ้งมันเปนคำชมที่ฉันอึ้งมากมันทำให้ฉันนึกถึงนายนั้นมาก

แต่ถ้านายหายจากความจำเสื่อมนายยังจาชอบฉันไหม

ฉันเริ่มไม่อยากให้นายหายแล้วสิทำไมฉันเห็นแก่ตัวอย่างนี้นะ

"อะมาเดอเว อะมาดอนไลท์"โทรศัพท์นี้

เบอร์ไม่คุ้น

"สวัสดีคะ"ฉันพูด

"หวัดดี"

"ใครอะ"

"ฉันหมีน้อยไง"

"เปลื่ยนเหรอ"

"อืมดูเบอร์"

แล้วฉันก็ดูเบอร์

"ไม่เหนมีไรเลย"

"มิสิ"

"มีไร"

"ก็มีหัวใจฉันไง"

"แหวะ"

"ฉันมีเรื่องจาบอก"

"ไรเหรอหมาตายเหรอ"

"เธอนิ  "

"โทดทีเรื่องไร"

"ฉันจาย้ายไปอยู่รร เธอไง"

" อะไรนะ"

"ตื่นเต้นละสิ"

"เปล่าไม่ได้ยินที่นายพูด"

"โอย"นายนั้นเสียงเซ็ง

"ล้อเล่น ก็ดีสิมาอยู่ด้วยกันจาได้รู้จักเปนเพื่อนกาน"

"แต่ฉันไม่อยากเปนเพื่อนเธอ"

ฉันพูดไม่ออก

"แค่นี้นะปวดท้องนะ"เสียงฉันสั่นๆๆๆๆ

"ปวดท้องหรือปวดใจฉันรู้เธอชอบใคร"

"ฉันชอบใครละ"

"สายลมชะมั้ย"

ฉันอึ้ง

"นายรู้ได้ไง"

"ฉันรู้มากกว่านี้อีก"

"รู้ไร"

"รักคนที่เขารักเราเถอะจะได้ไม่ช้ำ"

"มานเปนเรื่องของฉันฉันชอบตั้งแต่ป6นายมีสิทธิไรมาห้าม"

การคุยกันของฉันกับนายนี้เหรอเปนไปอย่างดุเดือดเราทะเลาะกันจาฉันต้องตัดสายและ

ฉันก็ปิดเครื่อง  แล้วฉันก็นั่งร้องไห้เพราะที่นายนั้นพุดมาถูกหมด

"นายเปนใครฉันต้องรู้ให้ได้ไม่เคยมีใครว่าฉันแรงอย่างนี้เลย"

กำลังสนุกเลยนะอย่าลืมโหวตกับคอมเม้น