ตอน  ก็ฉันมานขี้โม้

"ใครแฟนเธอ"

"เออๆ"ฉันอ้ำอึ้งในหัวนึกถึงแต่

"ยุนซิกไงแฟนฉันสุดหล่อแห่ง Heart Mind inter"

"555555"นายนั้นระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

"หัวเราะทำด๋อยไรหะ"

"เปล่า"

"บอกมา"ฉันพูด

แล้วฉันก็ทะเลาะกับนายนั้นจนเหนื่อย

"ขึ้นรถได้แล้วยัยบ๋อง"

"ฉันแลบลิ้นแล้วขึ้นรถ"

"รีบๆสิ"

"นิ2วิก็ถึงยะ"

ก็มานมอเตอร์ไซค์นิจาให้ขึ้นเร็วได้ไงติดกาโปรง

แล้วนายนั้นก็พาฉันมากินนมปั่นจนได้ฉันยังคิดว่าแม่มาเห็นคงน้ำลายฟูมปากเพราะฉันมิ

เคยทำเรื่องแบบนี้เลย

"กลุ้มจัยไรต้นหญ้า"

" กลัวแม่ด่านิ"

"ผู้ชายกับผู้หญิงคนนั้นดูดิจู๋จี้กันน่ารักนอะ"

"ไหนอะ"

"นั้น"

"เอออ พี่ยุนซิก"

"นั้นอะนะนึกว่าจาหล่อหน้ายังกะปลาดุกตกใจ"

"นินาย"

"ขอโทดคับ"นายยั้ยนกมือไหว้

"ดีคราวหลังอย่าทำ"  "โอ๊ยๆๆ เจ็บนะ"ฉันพูด

"นิเล่นด้วยแล้ทำเปน เดี๋ยว"นายนั้นพูดแล้วตบหัวฉัน

" แฮะๆๆ"ฉันหัวเราะปนเจ็บๆๆ

"แล้วแฟนเธอทามไมมากับผู้หญิงละ"

"เอออ ออ คือเพื่อนไงเขาบอกว่าจามาทามรายงานกับเพื่อน เพื่อนคนนั้นเปนทอมอะ"

โม้เข้าไปฉันโอยๆๆๆๆจับได้ตายแน่

"เหรอแล้วไมเขาไม่มองเธอเลยละ"

" ออ คือเขาแบบว่าทำงานไง"

"เหรอ"

"นั้นไงหันมามองแล้วฉันพูดทำตาโตด้วย"พี่ยุนหันมามอง

"ฉันว่าเราไปกานเถอะ"นายนั้นพูด

"ทำไม"

"อย่าถาม"นายนั้นหน้าโหด

"ฉันยังไม่อิ่มเลย"

"ไม่ไปนักใช่ไหมนายนั้นอุ้มฉันให้ก็วางที่มอเตอร์"ที่ขัดขืนก็ได้แต่ขี้เกียดเพราะมอไซลงง่ายจาตาย

"นายหนี"

"ฉันไม่ได้หนี"

"แล้วออกมาทำไม"

"ไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายนา"

"อืมก็ได้ไม่อยากรู้ละกัน"

"หรือกลัวแฟนฉานเหอะ"

"แหวะกลัวตายละกลัวจัง" อืมบอกก่อนว่าเรา2คนกำลังพูดไปขอมอไซไปพูดกันมิค่อยจารู้

เรื่อง

และแล้วนายนั้นก็ส่งฉันหน้าปากซอย

แล้วฉันก็เดินเข้าซอย

"ปายก่อนนะขอบคุงสำหรับของกิน"

"อืม" นายนั้นตอบสั้นๆทำเอาฉันหน้าหล่า  แล้วฉันก็เดินเข้าซอยไป

"โอยช่วยด้วยๆๆ"

"เสียงใครนะ"

"ช่วยด้วย"

"อ้ายผีหลอก"ฉ้านวิ่งหนี

"โอยตกท่อ" ฉันหยุดกึก

"คนเหรอ"

"เออ เธอใครอะ"

"คน"

"โอย"นายนั้นพูดเซ็ง

"ช่วยหน่อยดิ"

แล้วฉันก็กระดึบแบบหนอนไปทีละนิดทีละนิด

"พี่ยุน"

"ยัยเบอะ"

"555555555 ตาหลกคนตกท่อ55"

"หยุดหัวเราะ"

"ไม่"

"ถ้าไม่หยุดฉันจาพูดเรื่องเธอตกน้ำ"

"นู๋ก็จาพูดเรื่องพี่อกหักจาโดดน้ำตาย"

"งั้นฉันจาพูดเรื่องเธอไปกินนมปั่นกับผู้ชาย"

ฉันหยุดกึก

"อย่าบอกใครนะ"

"เออไม่บอกแน่ถ้าเธอช่วยฉัน"

"เอื้อมมือมาสิ"

"เออ จาไม่คิดตามใครมาช่วยเหรอ"

"ใช่สิ งั้นไปตามก่อน"

ระหว่างนั้นเองยัยเบอะต้นหญ้าสุดดุดอะไรบางอย่าง

"ต้ามๆๆ"

"โอยยัยเบอะ"

"โอยสำลักน้ำเน่าโอย"

"ซุ่มซ่ามจิงใครจามาช่วยนิ"

กำลังสานุกเลย

เม้นด้วยนาคะ

ตอน  อึ้งและอึ้ง

เลิกเรียนตอนเย็นฉันมาที่สวนสาธารณะ

"โอย เห็นบ่อน้ำนี้แล้วหายใจเอ้ยใจหายเกือบตายเพราะไปช่วยคน(คนช่วยต่างหาก"

ฉันมองไปเห็นคนยืนริมบ่อน้ำเหมือนโดดน้ำ

"อย่าๆๆ"แล้วฉันก็เข้าไปกระโดดนายนั้น"นายอย่าโดด"

"ยัยบ้าปล่อย"

"ก็นายจาโดดปล่อยได้ไง"

"ไม่ได้โดด"

"แล้วนายทำไรละ"ฉันพูดน้ำเสียงเหนื่อยเพราะนายนั้นแรงเยอะมาก

"ยืดเส้นยืดสาย"

"อีกทีดิ"

"ยืดเส้นยืดสายโว้ย"

"อ้าวหรอ โทด"

"นี่เธอ"

"อะไร"

"ปล่อยได้ละกอดสะแน่น"

"อ้าว"

"ยัยบ้าเอ้ย"

"ว่าแต่นายใช้น้ำหอมยี่ห้อไรหอมๆๆๆมาก"ฉันพูดแก้เขิน นายนี่หล่อมากอยู่โรงlove

loveวิทยาส่วนฉันอยู่โรงเรียน heart mink inter ชื่อเว่อร์แต่โรงเรียนธรรมดา

"ยี่ห้อไรก็เรื่องของฉัน"

"ชื่อไร"

"มีท"

"ฉัน"เอาอินเตอร์ดีกว่า  "ฉันสตอเบอรี่"

"ไม่เชื่อหรอกหน้าตากระโบโลอย่างนี่"

"ฉันต้นหญ้า"

"อืมคงจาจิงเหมาะกับหน้าตา"

"นี่นาย"

แล้วนายนั้นก็เอานิ้วจับที่ปากตัวเองแล้วเอามองลงที่ปากฉันแล้วจากไป

ฉันได้อึ้งแล้วก้อึ้ง "งงงงงงงงงงงง"

แล้วฉันกลับบ้านเดินอึ้งไปตลอดทางเด็กข้างบ้านฉันพูดด้วยได้ฉันก็ไม่พูด

พอถึงบ้านแม่ทักทายฉันก็ไม่ตอบเพื่อนโทรมาก็ไม่รับน้ำท่าไม่อาบมัวแต่อึ้งกับอึ้ง

ตอนเช้า  มากเปนประวัติศาสตร์วันนี้ทั้งฝนตกฟ้าร้องโอยกว่าจาถึงเข้าแถวเคารพธงชาติ

ฉันเกือบโดนกักดีที่หนี ทันมิงั้นก็แย่แน่

"ทามไมมาสายจังต้นหญ้า"ฟ่างถาม

"ตื่นสายนะพอดีฝนตก"

"ตกบ้าอะไรที่โรงเรียนฝนมิตกสักเม็ด"

สภาพฉันตอนนี้เหมือนลูกหมาตกน้ำ

"วันนี้เปนวันสอบของนักเรียนวันแรกนะ"เสียงครูที่หน้าเสาธง

"เอ้ยสอบทะไมฉ้านไม่รู้"ฉันพูด

"เธอเก่งอยู่แล้วมิมีปัญหา"

"แต่"

"งั้นก็รีบอ่านในแถวดีนะที่เธอเตรียมหนังสือมาอะ"

"จิงสิฉันเอาหนังสือมาเต็มกระเป๋า"

ออกจากแถวฉันมองไปเห็นไอ้เพ่ยุนเดินไปกะสาวคนใหม่

"จำไว้เลยคนที่เดินข้างนายต่อไปต้องไม่ใช้ยัยนั้น"

เลิกเรียนตอนเย็น

ฉันกินไข่มุกหน้าโรงเรียน

"เอาเผือกคะ"ฉันพูดกับคนขาย

"ผมเอาเผือกเอาเยอะกว่ายัยนี่"

เฮ้ยใคร

"นายๆนายมีท"

"ถูกต้องละคับ" ทำไมบ้าบอขนาดนี่วะนายนี่

"นาย" ฉันคิดคำพูดไม่ออก

" จาว่าฉันหล่อละสิ"

"_" อะไรของมันวะ

"ไปกินนมปั่นปะฉ้านเลี้ยงพอดีรวย"

"อืม" ฉ้านไม่ทันได้ตอบนายนั้นลากฉันขึ้นรถ

"จาพาไปไหนอะนาย"

"ไปกินนมปั่น"

"ไม่อยาก"

"ต้องอยาก"

"ฉันตามหาเธอรู้ไหม"

"ตามหาไม"

"ก็เธอเปนคนแรกที่เกิดฉันโดยไม่ได้เสน่ห์หาไง"

"หมายความว่าไง"

"ก็คนอื่นอะหวังแต่...."

"แต่อะไร"

"เธอนี่ซื่อจิงๆๆๆๆๆ"

ฉันทำหน้างงก็มันไม่รู้นิ

"นายพาฉันมาไม่ได้นะ"

"ทะไม"

"แฟนฉ้านจาว่า"

"ใครแฟนเธอ"

กำลังสานุกคอมเม้นหน่อยเด้อ

ตอน อ้าย แกทิ้งฉัน

ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีก็นอนตัวเปียกอยู่ข้างบ่อน้ำของสวนสาธารณะใครช่วยเนี่ย

นายนั้นละ(มันเปนรุ่นพี่โว้ย)มันหายไปไหนนี่

"ยุนๆโมะๆๆๆๆ"เอ้ยไม่ใช่หมา

"สงสัยมันหนีกลับบ้านละ"

แล้วฉันก็เดินกลับบ้าน

"อายจังเลยโว้ยไปช่วยคนตกน้ำกลับเกือบตายแต่ฉันก็ว่ายน้ำเปนแต่น้ำโครตลึก"

"บ่นไร"แม่ฉันพูด

ขอเล่าประวัติแม่หน่อยนะแม่นะพูดมากพูดมากพอด่าฉันต่อละทีต้องเอาเรื่องชาติก่อน

มารวมด้วยตลอดขนาดตอนเด็กฉันฉี่ใส่กางเกงแม่ยังบ่นทุกทีตอนเรื่องกับฉัน 

จบการบรรยายเรื่ององแม่

"เปล่าคะแม่หนูไม่บ่นไร"

"ทำไมตัวเปียกเหมือนลูกหมีตกน้ำขนาดนี่"

"หมาคะแม่"

"แกพูดเองนะ"

"คือนู๋ปีนต้นไม้ไปเก็บผลไม้ที่ข้างสวนสาธารณะนะเลยตกน้ำลงมาดีไม่ตกพื้นไม่งั้นแย่

เลยแม่ขาหักแน่หน้ายับดั้งหักพิการไม่มีคนคบพ่อแม่อับอาย"ฉันมองแม่อีกทีปรากฎว่า

แม่หลับ

"พูดจบแล้วใช่ไหมแม่ขี้เกียจถามแล้ว"

แปลกสงสัยวันนี้ฉันพูดมากเกิน555+

พอถึงห้องฉันก็อาบน้ำแต่งตัวแล้วไปซักผ้ากระโปรงกับเสื้อน้ำโครตดำ

"โอย จะกลับมาขาวอีกไหมนี่"

"ไม่มีวัน"

"ใครพูดอะ"ฉันพูด

"ฉันเอง"เด็กข้างบ้านที่เรียนมเดียวกับฉันอยู่คนละโรงเรียนแต่หล่อแต่ไม่หล่อ

เท่าเฮียยุนหรอก555

"เปนไรหัวเราะคนเดียว"ไอ้เด็กข้างบ้านพูด

"เปล่าโว้ย"ฉันพูด

"นึกว่าคึดถึงไอ้ยุ่น"

"ยุนโว้ยเรียกเต็มๆยุ่นซิกเอ้ยยุนซิก"

ไม่ต้องแปลกใจที่ไอ้เด็กข้างบ้านรู้เรื่องนี่ฉันชอบใตรฉันบอกหมดยกเว้นพ่อแม่

"ไปก่อนนะต้นหญ้า"

"เออ ทำยังกะจะจากกันเว่อ"

"เอองั้นไปก่อน"

"อืม"ฉันพูด

"ต้นหญ้าซักผ้าเสร็จยัง"

"เสร็จละแม่"

ตอนเช้า

ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวเพราะตื่นสาย

"โอย"ฉันวิ่งไปชนใครเข้า

"ขอโทดคับ"

"ดูคนหน่อยซิ"

พอฉันเงยหน้าขึ้นไปโอยกล้วยปิ้ง

"ไอ้ยุนซิก"

"จำได้เหรอ"

"แกทิ้งฉัน แกทิ้งฉัน"คนแถวนั้นเริ่มมองเพราะคิดว่าพี่ยุนซิกบอกเลิกฉันที่จิงไม่ใช่หรอก

เพราะคนเขาคิดว่าเด็กกระโปโลหน้าตาธรรดาอย่างฉันจะมีแฟนหล่ออย่างนี่ได้ไง

"เบาๆๆเดี๋ยวแถวนี่เข้าใจผิด"

"อายเปนเหรอ หายเศร้าแล้วเหรอโดนแฟนทิงอะ"ทุกคนหันมามองฉันกับไอ้พี่ยุนซิกเปน

ตาเดียว

"นิเธอว่าฉัน"

ที่ภาษาไทยพี่ยุนชัดเพราะมาอยู่ตั้งแต่อายุ14ตอนนี้17ถึงจะเพี้ยนน้อยมาก

"ฉันชมนายมั้ง"

แต่จ้องหน้าแบบนี่ชัดเขิน

"ไปไรหน้าแดง"

"ร้อนโว้ย"

"เปนรุ่นน้องพูดกับรุ่นพี่ดีๆหน่อย"

"คะไม่ทำตามคะ"

แล้วฉันก็เดินหนีไปไม่ใช่เดินวิ่งสุดแรงเกิดคร้าบพี่น้อง

"พอถึงห้องฉันก็รีบนั่งที่"

"ต้นหญ้าเปนไรหน้าแดงมาเชียว"ข้าวฟ่างเพื่อนที่เล่นแทนฉันตอนนั้นเดินมา

"ซังคน"

"ใครเหรอ"

"เปล่าหรอกเด็กข้างบ้านนะมันดื้อ555"ฉันพูดพร้อมทำเหมือนขำแต่ยัยฟ่างไม่เชื่อ

ไอ้พี่ยุนแกตายแน่จะทำลงไหมนี่หล่อขนาดนี่

คอมเม้นกับโหวตนะเรื่องนี่ตั้งใจ