ฉันนั่งมองเพื่อนๆในห้องที่กำลังวิ่งอยู่ในห้องเพราะครูยังไม่มา ทุกคนทำตัวเหมือนเป็นเด็กอนุบาลทั้งที่นี่ก้ออยู่ม.ต้นกันแล้ว ''เค้าว่าวันนี้ห้องเราดูแปลกๆนะ" แอมและหมิวเพื่อนของฉันกำลังพูดถึงคนในห้องอย่างเคย " พูดถึงผู้ชายในห้องอ่าดิ " ฉันพูดขึ้นกลางวงสนทนาอย่างม่ายเกรงใจ"แกรู้ได้ไงว่ะ" "ฉันเปนเพื่อนแกมากี่ปีทำไมจาไม่รู้ แกพูดถึงแต่เรื่องนี้ทุกวัน" จากนั้นบทสนทนาของเราก้อถูกขัดเนื่องจากครูอาก้าเดินเข้ามา(อันที่จิงครูเค้าชื่อจิตลดาแต่เนื่องจากหมันไส้เพื่อนในห้องฉันจึงเรียกว่าครูอาก้า)

ขอแนะนำตัวก่อนฉันชื่อ ปวรรัตน์ ชื่อเล่นชื่อแอ๊ป มีเพื่อนชื่อแอม หมิว นีด เชอรี่ และเอ๋ย  เริ่มที่แอมแอมเป็นคนน่ารัก เทอเลยมีแฟนเยอะ น่ารักก้อเงี้ยเนอะ หมิว ดำนิดแต่อารมดี นีดก้อน่ารักเทอก้อมีคนชอบเยอะ เอ๋ยไม่สวยแต่นิสัยดี ทุกคนเป็นเพื่อนฉันตั้งแต่ตอนประถมจึงสนิทกันมากไปไหนด้วยกันตลอด น่าอิจฉาพวกนี้ชมัดเลยแต่ละคนน่าตาดีดี ฉันเนี่ยพูดได้ว่าน่าตาน่าเกียจที่สุดในกลุ่มเลยน้าเนี่ย อย่างฉันเนี่ย(ชายตัวไหนมาชอบก้อบัฟฟาโร่สุดๆเลยละ มีดีแค่ว่าฉันนะขาวนิดนึง(ขาวป่าวหว้าม่ายเเน่จึ๋ย)

เช้าวันหนึ่งเป็นเช้าที่สดใสขณะที่ฉันกำลังไปโรงเรียนก้อมีเสียงที่กวนฟุตมากๆดังมาจากข้างหลังทำให้เช้าที่สดใสของฉันมืดมัวทันที"ไปไหนแต่เช้าหรอยาย""ยายแกดิมาเดินอยู่แถวนี้อ่ะ"คนที่กำลังพูดนี้คือคนที่ฉันคิดว่าพระเจ้าไม่น่าส่งมานมาเกิดเล้ยปากมานสุด๊อกจิงๆม่ายน่าเชื่อว่ามานจาเป็นคนที่ป๊อปที่สุดในโรงเรียน หมอนี่ชื่อว่า เรย์ เป็นคนที่ป๊อปที่สุดในโรงเรียนแต่หมอนี่เป็นคนที่ฉันเกียจที่สุดในโรงเรียน เพราะว่าคนอื่นเค้าตัดผมทรงนักเรียนมีหมอเนี่ยถูกละเว้นให้ทำไฮไลน์ผมได้อยู่ตนเดียวในโรงเรียนชิ