ตอนที่4

การเอาคืน

"ฮึบ เสร็จแล้ว"ไอรุ่นพี่คนนี้กวนตีนสุดๆแกล้งกันได้แม้กระทั่งน้องปี1

"เสร็จแล้วเหรอยัยเฉิ่ม"

"เออไม่เห็นหรอว่าเสร็จแล้ว นายนี้มั อุ๊บ"จู่ๆนายไฟก้อปิดปากฉันแล้วลากฉันไปตรงประมุมสุดของสนามแล้วยัยข้าวก้อวิ่งตามมา

"นี้เธอพูดอารายกับรุ่นพี่อย่างนั้นอ่ะอยากตายหรอยังไง"นายไฟพูด

"ทำไมต้องตายอ่ะ งง!!"ก้อมันงงจิงนะดิ

"ก้อเพราะว่าตอนที่เธอพูดอยู่นะสาวๆแถวข้างสนามหันมามองเธอกันหมดเลย"

"เหรอเพราะอารายอ่ะ"สาวๆแถวข้างสนามงั้นเหรอ

"ก้อว่ารุ่นพี่คนนั้นเค้าเปนขวัญใจของสาวๆนะสิ"ยัยข้าวพูดขึ้น

"นายรุ่นพี่คนนั้นมันมีดีตรงไหน"

"มีดีตรงไหนนะเหรอ มีดีตรงหน้าตาดีนะสิ"จู่ๆมีผู้หญิงคนหนึ่งโผล่มาจากตรงข้างๆสนามแล้วก้อมาร่วมวงสนทนากับพวกเรา

"เธอเปนใคร แล้วมายุ่งอารายด้วย"จู่ๆฉันกับนายไฟและก้อยัยข้าวก้อพูดพร้อมกันขึ้นมาด้วยไม่ได้นัดหมาย

"ฉันชื่อชื่อน้ำฟ้า เปนน้องของพี่น้ำฝนแล้วเรื่องที่ฉันมายุ่งด้วยก้อเพราะว่าฉันปลื้มพี่เค้ามากๆเลยนะสิ"

"แล้วเธอรู้จักไอรุ่นพี่คนนั้นได้ยังไงอ่ะทั้งที่เธอก้ออยู่ปี1เหมือนกับเรา"

"ก้อเพราะว่าฉันเปนน้องของพี่น้ำฝนนะสิพี่น้ำเค้าเปนเพื่อนพี่เคนตะแล้วพี่น้ำฝนก้อชอบเล่าเรื่องพี่เคนตะให้ฟังบ่อยๆด้วย"

"เคนตะเหรอใครอ่ะ"เคนตะหรือว่าจะเปนชื่อของไอรุ่นพี่คนนั้น

"ก้อชื่อของรุ่นพี่คนนั้นนะสิเธอไม่รู้เรื่องเหรอ"

"หว่า   ชื่อเหมือนแฟนสมัยเด็กๆของฉันเลยแต่แฟนสมัยเด็กๆเค้ามีน้องชายเค้าคงไม่ใช่หรอกเพราะเค้าไม่มีน้องชาย"มันคงไม่ใช่หรอถึงจะใช่เค้าก้อจำฉันไม่ได้หรอกก้อดูขนาดเมื่อเช้าเค้ายังด่าฉันว่ายัยเฉิ่ม ยัยเตี้ย

"เคนตะคนนี้ก้อมีน้องชาย"หา

"ชื่ออารายอ่ะฟ้า"

"ชื่อ....."

"ติ๊งต๊อง ติ๊งต๊องได้เวลาเข้าห้องเรียนแล้วค่ะ"จู่ๆออดเข้าห้องก้อมาขัดจังหวะซะได้นิ

"ยัยแพนป่ะเข้าห้อง"

"อืม"เฮ้อ ต้องเข้าห้องซะล่ะอดรู้เลยว่าชื่ออาราย

เลิกเรียน

"เฮ้อ วันนี้น่าเบื่อจังเลยนะยัยข้าวว่าไหม"

"อือ"

"เออนายไฟนายมาอยู่กับพวกฉันได้ยังไงอ่ะ"

"ก้อฉันไม่มีเพื่อนนี้นา ขอเปนเพื่อนด้วย"

"เออก้อได้ฉันชื่อแพนส่วนนี้ยัยข้าวเพื่อนสนิทฉัน"

"ยินดีที่ได้รู้จัก เออยัยแพนเธออยากแก้แค้นไอรุ่นพี่เคนตะไหมอ่ะ"

"อยากสิ"นายไฟนี้ก้อถามแปลกๆ

"อยู่ข้างหน้าพวกเรานี้ไงกำลังจีบสาวโรงเรียนอื่นอยู่ซะด้วยหน้าหม้อจิงๆด้วย เออแต่ว่าเธอมีแผนหรือยัง"

"ยัง"

"เธอนี้น้าไม่ได้เรื่องซะเลย"ก้อคนมันพึ่งเห็นนี้น้าจะให้คิดแผนล่วงหน้าได้ยังล่ะเน้อท่านผู้อ่าน

"แล้วนายล่ะมีหรือป่าว"

"มีแล้วแต่ไม่รู้จะใช้ได้หรือป่าว"

"บอกมาเหอะน้า"

"งั้นเอาหูมาดิ   ซุบซิบ ซุบซิบ"

"เออ ใช้ได้เลยฉันจะเริ่มแผนเลยได้ป่ะ"

"ได้เลย"พอไฟพูดจบฉันก้อค่อยเดินไปแล้วเริ่มแผน

"พี่เคนตะค่ะมาอยู่นี้เองแพนตามหาแถบแย่"

"เธอเปนใครอ่ะ ฉันไม่รู้จักเธอ"

"พี่เคนตะค่ะจำแฟนไม่ได้เหรอค่ะหรือว่าพี่เคนตะจะทิ้งแพน"

"นี้มันอารายค่ะเคนตะไหนคุณบอกว่าคุณยังโสดยังไม่มีแฟนละค่ะแล้วนี้มันอารายกันค่ะ"

"ป่าวนะคับพิมผมยังไม่มีแฟนจิงๆนะคับ"

"ดีนะที่ฉันยังไม่ให้เบอโทรกับนาย ไอหน้าหม้อ"สิ้นเสียงขอเธอเธอก้อหง่างมือขึ้นแล้วก้อปล่อยลงจนได้ยินเสียง"เพี๊ย"แล้วเธอก้อเดินถือกระเป๋าจากไป

"ฮ่าๆๆสะใจจิงๆที่แก้แค้นสำเร็จ"สะใจจิงฮ่าๆๆ

"ยัยบ้า ยัยเตี้ย ยัยเฉิ่ม"

"แบร่ๆๆๆๆ"

"ยัยบ้า โธ่เว้ย"

"ยัยข้าวกลับบ้านกันเถอะ"

"เออทำไมเธอถึงกลับบ้านด้วยกันละ"

"ก้อบ้านเราสองคนอยู่ข้างบ้านกันนี่ไปละนะ บัยบาย"ยัยแพนพูด

"บัยบาย"ข้าวพูดแล้วพวกเธอก้อเดินจากไป

"เฮ้ยฉันไปด้วย"

"นายไฟตามพวกเรามาทำไม"

"ก้อบ้านฉันก้ออยู่ทางนี้นี่น้า"

"ห๊า ยินดีตอนรับเพื่อนบ้านใหม่"

"ถึงบ้านสักที บัยบายนะ"เราสามคนพูดพร้อมกันด้วยไม่ได้นัดหมายแล้วเราสามคนก้อแยกย้ายกันกลับบ้าน

~ไฟ~Sey:

"ยัยแพนนี้ก้อน่ารักดีเหมือกันน้า"(ได้เวลาแน่นำตัวไฟแล้วค้า=คนเขียน)

"ลูกไฟนอนได้แล้วลูกดึกแล้ว"

"คับแม่"

"กึก"เสียงปิดไฟ

"สวัสดีคับผมชื่อไฟคับชื่อจิงชื่อเพลิงไฟเป็นคนไทยเต็มตัวคับไม่ใช่ลูกครึ่งนะคับจบก่อนนะคับง่วงแล้วแล้วจะนอนแล้วนะคับสวัสดีคับ"

_______________________________________

อย่าลืมโหวต+เม้นให้ด้วยนะค่ะ