หนูเป็นลูกสาวของพ่อนะคะ แต่ไม่รู้ทำไม หนูถึงพูดจาหวานๆ จ๊ะจ๋ากับพ่อไม่ค่อยเป็น
ตอนอยู่ ป. 1 พ่อบอกว่า "หัดพูดลงท้ายว่า จ๊ะ จ๋า มั่งซี่"
หนูก็แอบพูดนะ แต่มันเขินอ่า~~~ กว่าจะพูดคำนี้กับพ่อได้ ก็อยู่ ป.4 แล้ว

รู้ตัวดีว่า หนูเป็นลูกคนโปรดของพ่อ ลูกรักของแม่ และน้องสาวเอาแต่ใจของพี่ชาย
ตอนเด็กๆ ถ้าหนูอยากได้อะไรที่เป็นของเล่น พ่อจะทำให้ เช่น โทรศัพท์ ทำจากไม้นุ่น
ธนูเล็กๆ เหมาะมือ จอบ เสียม ที่ใช้งานง่ายๆ สำหรับเด็กผู้หญิง
ก็แหม หนูเป็นเด็กบ้านนอกนี่คะ จะให้มีของเล่นไฮเทคได้ไง
แต่ที่พ่อทำให้ ก็เก๋ไก๋สุดๆ แล้นนนน

ตอนหน้าหนาว เค้าเล่นว่าวกันที่ทุ่งนา.. แน่ล่ะ หนูไม่มีพลาดหรอก พ่อต้องทำตัวว่าวเล็กๆ ให้หนูอยู่แล้ว
ถ้าหนูอยากกินอะไร พ่อจะทำให้กินทันที ไม่มีเกี่ยงงอน
พ่อหนูน่าร๊ากเสมอเลย โน๊ะ

ตอนนี้ พ่อมีหลานเล็กๆ แล้วอีก 2 หน่อ เป็นลูกของพี่ชาย
คงอีกนาน กว่าหนูจะมีครอบครัว มีคนมาคอยดูแล ให้พ่อหายห่วง
แต่พ่อจะรู้ไหมว่า หนูดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว
ช่วงสองปีที่ผ่านมา หากสังเกตุดีๆ หนูกลับบ้านไปหาพ่อบ่อยมาก
ก็แหมนะ อยากไปหาพ่อนี่นะ ทดแทนช่วงเวลาที่หายไป ที่ไม่ค่อยได้อยู่ดูแลสักเท่าใหร่
ที่สุดแล้ว ขอให้พ่อแข็งแรง อยู่กะหนู และครอบครัวไปอีกนานๆ นะคะ

ว่าแต่ พ่อดีใจไหมนะ ที่หนู พูด คะ ขา ได้เต็มปากแล้ว
หนูล่ะดีใจกะตัวเองจริงๆ เลย ที่แมนเต็มตัวอย่างที่พ่อเคยหวั่นใจ
แต่ถ้าหนูมีแฟนเป็นผู้หญิง พ่อจะว่าอะไรไหมเนี่ยย ....อิ๊ๆ
ป.ล. อ่ะ ล้อเล่งงง

ดอกไม้นี้ให้พ่อนะคะ