พระเจ้า!! วิปปิ้งคนใหม่มาแล้ว
หลังจากที่กลับมาจากร้านเสริมสวยสภาพอิดโรย พอเปิดประตูบ้านเข้าไปนั่นแหละ ไอ้บัตเตอร์ที่นอน
อยู่ก็รีบดีดตัวลุกขึ้นมาทันที พอมันเห็นฉันที่สภาพโทรมสุดๆ จิตใจย่ำแย่ มันก็มองด้วยสายตาที่ห่วงใย
พอฉันเห็นสายตาที่ห่วงใยของไอ้บัต น้ำตามันพานจะไหล
"บัตเตอร์ พี่มันใช้ไม่ได้เลยใช่มั้ย ฮึกๆๆ ฮือๆๆ พี่ พี่ พี่ขอโทดนะ พี่ทำให้นายต้องอับอาย
ที่มีพี่อย่างพี่ ฮือๆๆๆๆๆ พี่พยายามแล้ว แต่ .. แต่ มัน .. มันใช้ไม่ได้เลย พี่มันไม่ได้เรื่อง"
"ไม่หรอกพี่ปิ้ง ผมภูมิใจต่างหากที่มีพี่อย่างพี่" แล้วไอ้บัตก็เช็ดคราบน้ำตาให้ฉัน
"พี่ขึ้นไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวผมไปซื้อข้าวมาให้กินละกันนะ"
ว่าแล้วไอ้บัตก็ออกไปข้างนอก เห้อ บัตพี่ขอโทดจิงๆ พี่มันเชย เห้อ T.T
ฉันใช้เวลาอาบน้ำเกือบชั่วโมง พอออกมาจากห้องน้ำก็พบว่า
"ต้องขอบใจจจ.. คนที่เคยทิ้งกันคนก่อนๆนั้น ..ขอบใจคนที่ไม่รักกัน .. ที่ได้ทามให้เข้าจายยย"
เสียงโทรสับฉันเองแหละ (ริงโทนมันก็อินเทรนอยู่นะ แต่คนใช้ -*-)
"ฮาโหลลล วิปปิ้งพูดค่าาาาาาา..." แมร่ง โทรไรนักหนานะเนี่ย เบอร์ก็ไม่คุ้น
"ไง อาจุมม่า"
หืม เห้ย ใครวะเสียงคุ้นๆ แล้วอาจุมม่า เห้ย อย่าบอกนะว่า ..
"ชั้นเอง ไอซ์" แหม ไอ้หยิ่ง
"มีอะไร เอาเบอร์ชั้นมาจากไหน จะมาเย้ยหล่ะสิ"
"ก็แค่จะดูว่าสภาพยังดีรึป่าวหน่ะ ยังไม่ตายก็ดีและ แค่นี้นะ"
"เห้ย เดี๋ยวแล้วนายเอาเบอฉันมาจากไหนห่ะ"
"เพื่อนเทอ" เห้ย น่าอย่างฉันเนี่ยมีเพื่อนด้วยหรอ บ้าป่าว
"เพื่อนไหน นายก็รู้ว่าฉัน ... ไม่มีคนคบ ... " ฉันพูดด้วยเสียงแผ่วโดยเฉพาะ ไม่มีคนคบ
"หึ ก็ไอ้แว่นข้างหลังเธอน่ะ " ว่าแล้วนายไอซ์ก็ตัดสายไป ห่ะ ข้างหลัง บู๊ตตตต
เฮ้ย ไมบู๊ตไมทำเงี้ยะอ่าาาาาา นายฆ่าช้านนนเลยน้า ฮึ่ม พรุ่งนี้ตายแน่
"ข้าวววว มาแล้วพี่ปิ้งงงงง" แว้กก ไอ้บัตจะตะโกนหาเตี่ยแกเรอะ เดี๋ยวก็
'เคร้ง เพล้ง!! โว้ย ตะโกนหาพ่อหรอ จะนอนโว้ยยย!!' นั่นไง ไม่ทันขาดคำ
ฉันรีบวิ่งลงมาจากห้องนอน
"ไอ้บัต จะตะโกนหาเตี่ยแกหรอ" ว่าแล้วตบหัวมัน 1 ที กรั่กๆๆ
"อ้าว ก็ไม่รู้อ่า นึกว่าหลับอยู่เลยจะปลุก อิอิ" แกเนี่ยน้า น่ารักจิงๆ ฉันหล่ะไม่อยากเกิดมาท้องเดียวกะแกเลย
เสียดายจิงๆ พ่อกะแม่ปั้มกันท่าไหนวะเนี่ย (-*-)
"เออๆ ซื้ออะไรมาบ้างหล่ะเนี่ย หิวๆๆๆๆ"
"มีผัดผักรวมมิตร ปลากระพงทอด ยำทะเล สาหรายยัดไส้ บลาๆๆๆ."
"เออ รวยนักนะแก เออ ตั้งโต๊ะเหอะ หิวๆๆ"
แล้วฉันก็นั่งกินข้าวกะไอ้บัตเตอร์ 2 คน เหมือนทุกๆวัน
เช้าวันต่อมา
"ไอ้บัตแต่งตัวเส็ดดดยังงงงง จะสายแล้วนะโว้ยยย" นี่หรือ ....กุลสตรีไทย
"เส็ดแล้วๆพี่ แหมจะรีบอะไรนักหนา เนี่ย" แล้วไอ้บัตก็วิ่งลงมา
'บรื้นๆๆๆ' แล้วรถชอปเปอร์ก็เคลื่อนตัวออกไปทันที เมื่อฉันปีน ขึ้นไปนั่งเรียบร้อย
"ฟ้าววว ..พี่ปิ้ง... ฟิ้วววววว เดี๋ยวเย็นนี้เรา ฟิ้ววว ... ไปพารากอนกันเหอะ ฟ้าววว" (เอ็ฟเฟคเสียงลม)
"ฟู่ววว .. ไปไมอะ"
"ไปเปลี่ยนลุค ฟ้าววว ให้พี่ใหม่ไง ฟิ้ววววว รับรอง ไม่พลาด ฟิ้วฟ้าว ผมซะอย่าง"
"เหอะ" ฉันพูดได้คำเดียวก็เงียบไป อย่างฉันเหรอจะสวยขึ้นมาได้ ไม่มีวันซะหรอก
ฉันก็เป็นแค่อาจุมม่าแก่ๆคนหนึ่งเท่านั้นแหละ
เมื่อถึง ร.ร ไอ้บัตก็เข้ามาลูบหัวฉัน 1 ทีแล้วเดินจากไป
เห้ย ตกลงฉันรึแกใครเป็นพี่รึน้องกันแน่วะเนี่ยยยยยยย ลามปามจิงๆ
พอถึงห้อง ฉันก็รีบวางกระเป๋าแล้วมาเคลียร์กะบู๊ตทันที
"บู๊ต ไมนายทำงี้อ่า นายให้เบอฉันกะไอ้ไอซ์ปากเหม็นไปได้ไง" (ขอตัวเองหอมตาย)
"หืม เบออะไรอ่ะ"
"ก็เบอฉันไง นายให้นายไอซ์ไปได้ไง"
"ฉันไม่ได้ให้ ฉันไม่เคยมีเบอเทอด้วยซ้ำ"
เห้ย จิงด้วยบู๊ตไม่เคยมีเบอมือถือฉันหนิหว่า งั้นแสดงว่า นายไอซซ์โกหกช้านนน อ้ากกกก
ฉันจึงรีบตรงรี่ไปที่โต๊ะนายไอซ์ ที่นั่งสบายอยู่
"ปัง!! นี่นายไอซ์นายหลอกฉันใช่มั้ย"
"อะไร ชั้นไปหลอกเธอเมื่อไหร่ยัยบื้อ" อ้ากก ไอ้ปากหมา
"ก็นายบอกว่าเอาเบอชั้นมาจากบู๊ตอะ แต่บู๊ตไม่เคยมีเบอช้านนนน"
"ชั้นหลอกเทอซะที่ไหนก็ฉันก็บอกว่าคนที่นั่งข้างหลังเธอ มีไอ้บู๊ตคนเดียวซะเมื่อไหร่"
"หืม" คือห้องชั้นจัดเป็น 2 แถวคู่อ่า ถ้าไม่ใช่บู๊ตก็ยัยแพรว ยัยแพรวเป็นหัวหน้าห้อง
เลยมีทะเบียนนักเรียน พระเจ้า ก็ยัยแพรวมานั่งลอกการบ้านฉันบ่อยไง
"เหอะ อาจุมม่าก็งี้แหละ สมองเสื่อม" ว่าแล้วนายไอซ์ก็ขยี้หัวฉัน แล้วเดินออกไป
เห้ย พวกแกเหนหัวฉันเปนอะไรเนี่ย
ฉันรีบเดินกลับมาขอโทดบู๊ตใหญ่ แล้วรีบไปต่อว่ายัยแพรวต่อ แล้วจารย์ก็เข้ามา
เรียน
เรียน
และก็เรียน
'ออดดดดดดด' เย้ร.ร เลิกซะที
แล้วไอ้บัตเตอร์ก็มารับฉันไปที่พารากอนทันที
ไอ้บัตเตอร์เดินจูงมือฉันเข้าร้านนั้นออกร้านนี้เพื่อเลือกช่างดีๆมาแปลงโฉมของฉัน (มันยากขนาดนั้นเลยหรอ)
จนใครๆต่างก็คิดว่าฉันกะไอ้บัตเป็นแฟนกัน หุหุ
สุดท้ายไอ้บัตก็เจอร้านที่ถูกใจ พอเหยียบเข้ามาในร้านปุ๊ป ไอ้บัตก็ใช้น่าตาอันอ่อนหวานน่ารัก
ของมันประจบ ช่าง จนได้ แหมฉลาดจิงๆน้องใครเนี่ย
"คุณน้องเนี่ยถ้าได้แปลงโฉมละก็เกิดแน่ค่ะ"
ช่างพูดไปพลางตัดผม แต่งหน้าไปด้วย (แพล่มไปเรื่อย ลำคาญว่ะ)
ผ่านไป 3 ชม. ~~~
เสร็จแล้ว ว้าวววว ใครในกระจกเนี่ยอย่างกะดาราฮอลลีวู้ดเลย
"เห็นไหมคะคุณน้อง พี่บอกน้องต้องเริ่ดค่ะ"
สภาพของฉันในกระจกตอนนี้แตกต่างจากตอน เอ่อ ไปแปลงโฉมครั้งแรกมากกก
แว่นหนาเตอะถูกถอดออก แทนที่ด้วยคอนแทคเลนส์ แก้มสีชมพูอ่อนๆ ริมฝีปากเคลือบ
ด้วยลิปสติกสีชมพูมัน ขนตายาวระหง ผมถูกสไลด์หน้าม้า
และสไตล์การแต่งตัวเปลี่ยนไปจากเดิมมากกกกกก จากที่ใส่ชุดดำๆมืดๆ ตอนนี้กลายสภาพเป็น
ชุดแซ็คสีขาว ลายไม้สวยงาม โอ้พระเจ้า ฉันสวยขนาดนี้เลยหรือ
แล้วพี่ที่เป็นดีไซน์เนอร์ที่เปลี่ยนลุคให้ฉันก็เดินไปปลุกไอ้บัตที่หลับเก้าอี้ ให้ตื่นมาพบกับ
นางฟ้าที่แสนสวยยยย โฮ่ๆๆๆๆๆ พอไอ้บัตได้เห็นฉันเท่านั้นแหละถึงกับตะลึง โฮ่ๆๆๆ
"เอ่อ ไม่ทราบว่าคุนคนสวยชื่ออะไรหรอครับ" ไอ้บัตรีบปลี่มาทันที หม้ออีกแล้วน้องกรู
"ไอ้บัต ฉันเอง" ฉันตวาดแว้ดใส่มัน จนผงะไป
"ฉันเอง คือใครอ่าาาาาาาาา" ทำเสียง ป.ย.อ อีกแล้ววว
"วิปปิ้งพี่แก"
"เห้ย พี่ปิ้งไม่มีทางสวยได้ขนาดนี้หรอก" แก ดูถูกฉันมากขนาดนี้เลยหรอ ห่ะ
"งั้นแกดูนี่" ฉันหยิบแว่นที่ช่างเก็บขึ้นมาสวมให้มันดู
"เห้ย พี่ปิ้งจิงๆ โห พี่เปลี่ยนไปเยอะเลยนะ สวยขึ้นด้วย หุหุ" ไอ้บัตจับฉันหมุนตัว พลางชมไม่หยุดปาก
"พี่เป็นแฟนกะผมเถอะนะ"
"เห้ย แกจะบ้าหรอ เด๋วนรกก็กินกบาลแกหรอก" ประสาทแล้วน้องชั้น
"แหะๆ ล้อเล่นน่า ป่ะกลับบ้านกันเหอะ" แล้วไอ้บัตก็จ่ายเงิน แล้วจูงมือฉันออกจากร้านไป
สังเกตได้เลยน้า ตั้งแต่ฉันเดินออกจากร้าน มีแต่คนมองจนเหลียวหลังเลย โดดยเฉพาะผู้ชาย
หนิ่มองจนคอเคล็ดเลย หึหึ คราวนี้แหละ นายไอซ์ ฉันจะทำให้นายมาตกหลุมรักฉันให้ได้!!!
ฉันขอสาบาน
****************************************************************************
อ่า อัพแล้วน้าค้า ครั้งยาวหน่อย เพราะไม่ได้อัพมานาน อย่าลืมนะค้า
เม้น + โหวต ไม่งั้นมีเคืองแน่เลย อ่านแล้วไม่เม้นกันเลยอ่า
สมัครสมาชิก