"นี่อย่ามาเบียดได้ป่ะวะ"
ฉันพูด
ก็ในเมื่อที่นั่งมันมีตั้งเยอะ
นายอาร์ทก็เบียดมาอยู่ได้
"นิดๆหน่อยๆเอง"
"ยังจะมาพูดอีก หน่อยบ้านป้านายดิ"
"รู้ได้ไงว่าป้าฉันชื่อหน่อย"
มันจะบังเอิญมากเกินไปแล้ว
ไอ้บ้านี่
ตลอดทางที่ผ่านมา
ฉันและนายอาร์ทก็ทะเลาะกันตลอด
"เฮ๊ยย!! ขนมฉันนะเว๊ยย!!"
ฉันพูด
"แบ่งๆกันบ้างดิ คนกันเอง"
นายอาร์ทพูด
"ก็ได้ ฉันเบื่อที่จะทะเลาะกับนายแล้ว"
จากนั้นฉันก็นอน
- -z
"พีค ถึงแล้วตื่น"
"ทอมเตี้ย ตื่นนน"
"โว้ยยยย ไอ้ทอมตื่นโว้ยยย"
- -z
เสียงไรเนี่ยหนวกหู
"เฮ๊ยย ไฟไหม้รถรีบลงกันเถอะ"
"ฮ้าววว!! ไฟไหม้หรอ ป่ะๆ"
ฉันพูดอย่างใจเย็น และเดินลงรถ
"นี่ไม่ตกใจเลยหรือไง"
นายอาร์ทถาม
"ชินแล้ว" ฉันตอบ
จากนั้นฉันก็ไปอยู่กับแอร์และเบบี้
"นี่ที่พักของพวกเราหรอ"
ฉันถามเพราะดูจากสภาพบ้าน
แล้วเอ่อ..ไม่ต่างอะไรจากคอกหมู
พอเปิดเข้าไปก็เจอที่นอนแบ่งออกเป็น2ฝั่ง
แถมยังไม่มีอะไรให้ปูด้วย
"ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"
ยัยแอร์พูดสมทบ
บ้านพักนี้ก็ใหญ่นะ
ตัวบ้านจะยาว
"นี่ เขาจะให้พวกเรานอนที่นี่หรอ
ว๊ายย ฉันรับไม่ได้"
ฉันหันไปมองหน้าคนพูด
ยัยมด ผู้หญิงที่เป็นคุณหนูที่สุด
คนที่ฉันเคยคิดจะจีบ แต่ก็ถูกหักอก
และตอนนี้แม่นั่นก็ตามง้อฉันด้วย
แต่ฉันก็ไม่ได้คิดอะไร อยากเล่นตัวกับฉันเอง
"เฮอะ ไม่เห็นว่าจะลำบากอะไรเลย
แอร์ก็มีให้" ฉันพูดลอยๆ
"ถ้าพีคนอนได้มดก็นอนได้"
ยัยมดพูด
จากนั้นครูก็บอกให้พวกเราเปลี่ยนชุด
เป็นชุดสบายๆ
และพวกเราก็จะไปบำเพ็ญประโยชน์กัน
ครูก็เริ่มจับกลุ่มให้ กลุ่มนึงจะมี10คน
กลุ่มฉันก็มี ฉัน แอร์ เบบี้
บี ส้ม พลอย แยม ฮิล
นัท และ ยัยมด
ฉันล่ะเซง
กลุ่มพวกฉันได้ชื่อกลุ่มว่า อตุ
ซึ่งเป็นความคิดของฉันเอง โฮ่ๆ
กลุ่มพวกเราได้รับหน้าที่
ให้ไปเก็บขยะตรงชายทะเล จุดที่หนึ่ง
(คือเขาก็แบ่งไว้เป็นจุดๆอ่านะ)
กลุ่มฉันก็เก็บขยะไปเรื่อยๆ
แต่ฉันว่ายัยมดนี่จะมายุ่งกับฉันมากไปแล้วนะ
ครั้งที่ 1(ตอนเก็บขยะ)
ฉันก็ได้เดินเก็บขยะไปเรื่อยๆ
"พีค มดช่วยนะ เอาขยะมาสิ มดจะช่วยถือ"
"ไม่ต้องก็ได้ แค่นี้เราถือไหว"
ฉันพูด
"นะคะ ให้มดช่วยนะ"
"อืมๆ ตามใจ"
และฉันก็ส่งขยะที่มีทั้งหมดให้หมดถือ
ไหวก็ถือไป
ครั้งที่2 (ตอนเก็บขยะเสร็จ)
ฉันกำลังเดินจะเข้าบ้านพัก
"พีค เหนื่อยหรือป่าว มดเอาน้ำมาให้นะ"
ฉันรับมา
"ขอบใจนะ"
ฉันตอบ
จากนั้นยัยมดก็เข้ามาเดินควงแขนฉัน
ฉันก็ทำไรมากไม่ได้
ก็ได้แต่แกะมือมดออก
ครั้งที่ 3 (ตอนพักผ่อนอยู่ในที่พัก)
ฉันก็กำลังนอนอยู่ในที่ของฉัน
นอนตากแอร์อย่างสบายใจ
"พีค มดช่วยนวดให้มั๊ย"
มาอีกและ
"ไม่ต้องหรอก เราไม่เมื่อย"
"นะๆ พีคจะได้สบาย"
ถ้าเธอนวดฉันจะไม่สบายอ่ะดิ
ฉันอยู่อย่างนี้สบายแล้ว
แค่คิดในใจเท่านั้นแหละ
"เอ่อ..เราไปห้องน้ำก่อนนะ"
จากนั้นฉันก็เดินออกมา
ครั้งที่4 (ตอนกินข้าวเย็น)
ฉันนั่งกินข้าวอยู่ที่โต๊ะ
กลุ่มอตุ (เขาให้นั่งเป็นกลุ่มเดิม)
ฉันก็กำลังนั่งกินอยู่
สักพักก็รู้สึกว่ามีอะไรมาจับตรงต้นขาฉัน
ฉันจึงก้มลงไปมอง
O_o
มือยัยมด
มดเอามือมาวางไว้ที่ต้นขาฉัน
- -*
เธอแต่งตัวแบบ เสื้อขาวบางๆ
กางเกงคืบ
อกทอมจะแตกตาย เห้อ
ถ้าคุณผู้อ่านเจอปัญหาอย่างนี้
จะทำยังไงล่ะนั่น....
โปรดติดตามตอนต่อไป