หลังจากที่วันนั้นเมาแล้ว

นายอาร์ทก็พาฉันกลับไปทำความ

เข้าใจกับพ่อแม่

พ่อแม่บอกว่าแค่ล้อเล่น

ไม่คิดว่าฉันจะจริงจังขนาดนี้

"กรี๊ดดดดดดดด แกวงcupidออกเพลงใหม่แล้ว"

"เห็นว่าเป็นเพลงเกี่ยวกับคนรักหล่ะ"

ยัยแอร์และยัยเบบี้สลับกันเล่า

รายละเอียดของเพลงนี้

ขณะนี้ฉันกำลังนั่ง

กินไอศกรีมอยู่ที่ร้านแห่งหนึ่ง

"เห้อออ!! พวกแกก็เขาดแฟนแล้วนี่"

ฉันตอบ

"ก็แหมม หืมม..ไอ้พีคนั่นใครวะ

นั่งจ้องแกอยู่อ่ะ"

ฉันหันไปมองแต่คนนั้นหลบหน้า

"ตูน...."

"หา!!!!!!!" ยัยแอร์กับเบบี้ตะโกน

"แกจะตะโกนหาพระแสงคลองง้าวอะไรเล่า!"

"แต่แก เขาจะมาแก้แค้นหรือป่าว

ฉันเห็นว่าเขานั่งมองแกแล้วหัวเราะ

หึหึอ่ะ น่ากลัว"

"กลัวอะไรล่ะตูนอะนะ....."

ฉันจะพูดถึงตูนแล้วทำให้ฉันนึกอะไรออก

พ่อตูนเป็นมาเฟียนี่หว่า

"ตูนทำไม" ยัยเบบี้ถาม

"ฉันซวยแล้วหว่ะ"

"พีคแกเป็นไรก็บอกดิวะ"

"ฉันรู้แค่ว่าพ่อตูนเป็นมาเฟีย"

"หา!! มา....."

ฉันรีบเอามือไปปิดปากยัย2คนนี้

"แก2คนอย่าตะโกนได้ป่ะวะ

ฉันว่าไอ้ตูนต้องกลับมาให้ฉันเป็นผู้หญิงแน่"

"แล้วแกจะนั่งบื้อที่นี่อีกนานป่ะวะ

แทนที่จะไปหาที่ซ่อนนะเว้ย"

"ยัยแอร์แกอ่ะพ่อเป็นนายตำรวจไม่ใช่หรอ

ให้ช่วยหน่อยสิ"

"แล้วฉันจะบอกให้ ตอนนี้รีบไปเหอะ"

จากนั้นพวกเรา3คนก็จ่ายเงินและรีบๆ

วิ่งออกไปจากตรงนั้น

ยัยเบบี้เอากระจกมาส่องมองตูน

"ตูนตามมาว่ะแก"

"ไปเข้าไปในห้างนี้แล้วไปแผนกเสื้อใน"

พวกเรา3คนจึงต้องไปนั่งหมกกันแถวๆ

แผนกเสื้อในกางเกงในผู้หญิง

ตูนยังเดินวนเวียนอยู่แถวนั้นและไม่มีทีท่าว่าจะไป

"แอร์เบบี้ฉันจะทำไงดีวะ"

"ฉันว่านะเราต้องเรียกคนมาช่วย"

ยัยแอร์พูด

"กองหนุนแกอ่านะ"

ฉันถาม

"ถูกต้องแล้วเพื่อนทอม"

จากนั้นยัยแอร์ก็โทรหาเอ่อ...กองหนุน

ไม่นานนักกองหนุนของแอร์ก็มา

มีแต่สาวๆสวยๆ

สาวๆแก๊งนี้มีชื่อว่าเอ่อ...ป๊าด

ไม่รู้ว่าใช้สมองส่วนไหนคิด

คนในแก๊งก็ออกจาสวยนะ

และหลังจากนั้นสาวก็ประชุมแผนอะไรกันไม่รู้

ฉันก็นั่งทำหน้าเอ๋อไปสิ

โปรดติดตามตอนต่อไป