เมื่อนายอาร์ทแบกฉันจนมาถึงบ้าน
"เออขอบคุณมากแล้วฝากบอกเพื่อนนาย
ด้วยว่าเวลาอาบน้ำอ่ะเอาสบู่ถูนะ
ไม่ใช่เอาขี้ถู"
"ฮ่าๆ นี่แหละกลิ่นตัวผู้ชาย"
"แหวะ okนายกลีบบ้านดีๆล่ะ"
จากนั้นนายอาร์ทก็กลับบ้านไป
เช้าวันต่อมาฉันคลานลงเตียง
อย่างหมดสภาพตอนนี้ฉันกำลังนอน
คว่ำหน้าอยู่หน้าห้องน้ำ --*
แต่วันนี้มีสอบยังไงซะ
ฉันก็ต้องไป ย๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!
"สู้โว้ยยยยยยยย!!!!"
ฉันตะโกนพร้อมกับลุกขึ้นยืน
เอานิ้วชี้ขึ้นฟ้าอีกข้างก็ท้าวสะเอว
ถ้าไปทำข้างนอกถูกหาว่าบ้าแน่เรา
ฉันอาบน้ำแต่งตัวและออกจากบ้าน
ฮ้าววววววววววววว จะว่าไปนี่ยังช้าอยู่เลย
เพิ่งจะ6โมงตรงแด๊ะๆ
ไม่อยากไปโรงเรียนเร็วเลยแฮะ
แวะหน่อยดีกว่า
และฉันก็มุ่งหน้าไปหาร้านสงบๆนั่ง
เอาร้านนี้ดีกว่าร้านกาแฟ
เข้าไปนั่งงั้นแหละไม่เอาอะไร ฮ่าๆ
พอเดินเข้ามา
"เฮ้ยัยทอม"
ฉันขอไปโรงเรียนเร็วดีกว่านะ
พอฉันจะกลับหลังหันก็เหมือนมีอะไร
มาโดนหัว
มันคือก้อนกระดาษนี่เอง
"ไม่มีอะไรแล้วหรือไง"
"มานั่งด้วยกันก่อนก็ได้ยัยทอมเอ๊ย"
"เลี้ยงป่ะ"
"เลี้ยง"
"ok"
และฉันก็มานั่งพร้อมกับยักคิ้วให้นายอาร์ท
ครั้งนึง
พอมองไปโต๊ะข้างๆ
O_O ตะ...ตูน
"เอ่อ ไปโรงเรียนกันเหอะ" ฉันชวน
ฉันยังกินไม่เสร็จเลย
"งั้นฉันไปก่อนนะ"
"ไม่ให้ไป" นายอาร์ทพูดแล้วเอามือมาจับแขนฉัน
T^T ปล่อยน้า ไอ้บ้า
"ฉันรีบน้า~"
"นี่เพิ่ง6โมงครึ่งเอง"
ToT ใครก็ได้ช่วยที
ฉันทำสัญญาณตาบอกให้นายอาร์ท
มองไปโต๊ะข้างๆ
นายอาร์ทก็มองตาม
"อืมเข้าใจๆ ป่ะฉันก็เพิ่งจำได้ว่ามีธุระด่วน"
จากนั้นนายอาร์ทก็จ่ายเงิน
และพาฉันออกจากร้านนั้น
"โทษทีฉันไม่รู้"
"..........."
"เงียบทำไมโกรธหรือไงยัยทอมเบ๊อะ"
ผั๊วะ!!!!!!!!!!
ฉันตบหัวเขาไปครั้งหนึ่ง
"โอ้ยย ทำไรของเธอเนี่ย"
"ฉันขอต่อยแขนนายครั้งนึง"
ฉันขอดื้อๆ
"เฮ้ๆยัยทอมอารมณ์เสียแล้วอย่ามาลง
กับฉันสิ"
"นะนะฉันขอต่อยแขนนายครั้งนึง"
"เออก็ได้วะ"
นายอาร์ทเตรียมเกร็งแขนไว้
ฉันจุงต่อยลงไปไม่ยั้ง
ผั๊วะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"อ๊ากกกกกกกก นี่มันแรงคนหรือแรงควายวะ"
ผั๊วะ!!
"ข้อหาด่าฉัน"
"ฉันป่าว"
ผั๊ว!!!
"ข้อหาแก้ตัว"
"เหอๆๆๆๆ"
ผั๊วะ!!!!!
"ข้อหาทำเสียงประหลาดๆ
ฮู้วว!!สบายใจและไปโรงเรียนกัน"
ฉันหยิบกระจกขึ้นมาส่องหลัง
ตูนยังตามมาอยู่ ฉันชักจะไม่สบายใจแล้วนะ
เมื่อถึงโรงเรียนฉันก็ไปปรึกษายัยแอร์
และยัยเบบี้
"นี่ทำไมตูนต้องตามด้วยไม่เข้าใจ
ฉันไม่เคยไปทำให้เขาแค้นนะนอกจากตอนป.6
แต่ตูนก็น่าจะลืมไปแล้วนี่หน่า"
"เอาน่าไอ้พีคแกลองเปิดใจไปคุยกับเขาหน่อย"
ยัยเบบี้พูด
"พี่ชายฉันแขนเป็นไรวะ ตอนเช้าเจอกัน
หน้าห้องย้ำเห็นยืนจับต้นแขนตัวเองอยู่
พอเปิดแขนเสื้อนี่เขียวเลยอ่ะ
ใครนะบังอาจทำ อย่าให้รู้แล้วกัน"
--* ถ้าเกิดมันเป็นเพื่อนเธอล่ะ
"ฉันเอง"
"กรี๊ดดดดดดดด ไอ้พีคแกทำพี่ฉันทำไม"
"ก็ตอนนั้นฉันอารมณ์ไม่ค่อยดี
หาทีระบายไม่ได้ แต่ว่าๆฉันขอพี่เธอแล้วนะ
พี่เธอก็บอกว่าเออก็ได้วะ ฉันเลยไม่ยั้งเลย"
"เห้อออออ แกนะแก"
"สรุปฉันต้องไปคุยกับตูนใช่ป่ะ"
"ถูก!!" 2เสียงตะโกนพร้อมกัน
"งั้นเย็นนี้แกไปเป็นเพื่อนฉันหน่อย"
"เออ"
โปรดติดตามตอนต่อไป