คลืด คลืดด~

ได้รับ1ข้อความ

ลี่เป็นยังไงบ้าง พี่เป็นห่วงนะ

รักนะคับ

"ลี่ ฉันถามจริงๆเหอะนะ

ใครคือพี่แทน"

สมายถาม

"ไม่มีอะไรหรอก แค่คนที่จีบฉัน"

"ลี่ แต่ฉันว่าไม่ใช่"

โยพูด

"บอกมาเถอะลี่"

"เฮ้ออ!! แฟนเก่าฉันเอง"

"ไม่น่าล่ะ ทำไมอ่ะเค้าอยากคืนดี

กับแกหรอ" เนยถาม

"เออดิ"

"ใครบอกเลิกใคร"

"เค้า"

"แย่จริงผู้ชายสมัยนี้ทิ้งเราแล้ว

ยังจะมาขอคืนดี ว่าแต่พี่แทนอะไรเนี่ย

หล่อป่ะ"

สมายถาม

"หล่อ มาก"

"อยากเห็นหน้าอ่ะ มีรูปป่ะ"

"เคยมีรูปที่ถ่ายคู่กันอยู่อ่ะ

หาเองแล้วกัน"

ฉันพูดจบก็ส่งโทรศัพท์ให้

เพื่อนทั้ง3

"นี่หรอๆๆ"

"อืม"

"ว้าววววววววววหล่อมากเลยอ่ะ"

พวกนั้นดูรูป ที่ฉันถ่ายคู่กับพี่แทน

"เอ้า!!นักเรียนทุกคน"

จ๊ากก ครูมา

"จันทร์หน้านะจะงานวิชาการ

ของโรงเรียนศรีผู้ดี..."

แล้วไง

"ครูจะให้กลุ่มลมหนาว

ประกวดเต้น

คนที่ครูคดเลือกมาก็

ริต้า เนย สมาย โย ลี่"

O_o

โครมมมม

ไม่ต้องตกใจค่ะฉัน

ล้มคว่ำไปกับ

พื้นเรียบร้อย(ไปทั้งโต๊ะนั่นแหละ)

"อ้าวว ลี่เป็นอะไรหรือป่าว"

ครูถาม

"ม่ะ...ไม่เป็นไรค่ะ ว้ายเลือด"

เลือดกำเดาไหล T^T

"อะไรของเธอเนี่ย

เดี๋ยวลงไปพบ ผอ.ด้วยนะคนที่ครู

บอกชื่อไปเมื่อกี้ สมายไปบอกริต้าด้วยล่ะ

ส่วนลี่เธอรีบไปล้างเลือดเถอะ"

"ค่า~"

^^

พอฉันล้างเลือดที่พุ่งกระฉูด

เย้ยย แรงไป ที่ไหลออกมาแล้ว

ฉันก็ไปห้องผอ.

"ผอ.อยากให้พวกเธอทั้ง5เป็นตัวแทน

นักเรียนไปแข่งเต้นโดยที่พวกเธอต้อง

ไปซ้อมกันเองนะตอนนี้ ผอ.จะให้พวกเธอ

ประชุมกันก่อนว่าจะเอาเพลงไร..."

"Tell me" >>> ริต้า

"Irony" >>> สมาย

"So hot" >>> โย

"แหย่ไข่มดแดง" >>> เนย

"ช้าง~" >>> ฉันเองง

"ไอ้แหย่ไข่มดแดงนี่ไม่เท่าไหร่

แต่ช้างเนี่ยดิ ยัยลี่นี่เธอได้ชื่อว่า

อยู่กลุ่มลมหนาวเลยนะ" ริต้าพูดยิ้มๆ

"แห่ๆ คิดม่ายออก >_<"

"ผอ.ว่า ช้างก็ไม่เลวนะ..."

- -* สีหน้าของทุกคนค่ะ

"ล้อเล่นน่า~ ผอ.ว่าเพลง

Tell me ก็ไม่เลวนะ"

"อ่า~ แล้วแต่ ผอ.ค่ะ"

ในที่สุดทุกคนก็เลือกเพลง

Tell me

แต่ปัญหาก็คือ

โรงเรียนนนี้ส่งประกวศทีไร

ไม่เคยชนะสักที

คราวนี้ล่ะมียัยลี่ทั้งทีชนะแน่นอน

โย่ววววววว

ผิดเลยใช่มั๊ยที่ฉันยังรักเธอ...

ใครเนี่ยบังอาจโทรมาตอน

ฉันกำลังนอน

นี่มัน2ทุ่มแล้วนะ

- -*

นอนเร็วเกิน อิอิ

"ฮัลโหลล~"

"หลับแล้วหรอ"

"อ่า...พี่แทน หลับแล้วง่วงมีอะไร"

"พี่คงโทรมากวน"

"ครอกกก"

ฉันแกล้งทำเสียง

"น่าเกลียดน่าลี่"

"อ้าววววววววววว"

บังอาจ

"ล้อเล่นนะ ไปนอนเถอะฝันดีนะ"

"อืม"

ตู๊ดๆ

ครอก  - -zZz (ทำไมนางเอก

เรื่องนี้มันหลับง่ายอย่างนี้ฟะ)

วันต่อมาฉันและเพื่อนๆอีก4

คนก็ซ้อมเต้นกันอย่างขะมักขเม้น

ไม่กี่ชั่วโมงพวกฉันก็เต้นกันพร้อม

เก่งป่ะล่ะ

ฉันบอกตรงๆนะ

ฉันหน่ะไม่อยากกลับไปศรผู้ดีเลย

ฉันไม่อยากเจอคนที่นั่น

ฉันไม่อยากเจอ เขา

ฉันกลัวว่าถ้ากลับไปอีก

จะเกิดเรื่อง

แต่ถึงยังไงฉันนะก็จะสู้

เต็มที่กับชีวิต โย่วววววว

โปรดติดตามตอนต่อไป

เห้อ...ฉันหวังว่าเรื่องคงจะจบ

แล้วล่ะนะ

ฉันลาออกจากโรงเรียนศรีผู้ดีแล้ว

ยัยน้องเกรซและกลุ่มของ

ยัยพี่กวางก็ถูกไล่ออกไปสักที

หวังว่าฉันมาโรงเรียน

ใหม่คงไม่มีเรื่องอีกนะ กระซิกๆ

ฉันย้ายมาอยู่โรงเรียน

หญิงล้วนแห่งหนึ่ง

เพื่อนที่นี่นะดีมากเลย

ฉันมาอยู่ได้2วันฉันก็ได้

ไปเข้ากลุ่มๆหนึ่ง

ซึ่งใหญ่พอสมควร

ชื่อกลุ่มก็คือ ลมหนาว

มีสมาชิกมากกว่า60คน

ฉัน..จำชื่อได้ไม่ครบหรอก

ที่จำได้ก็มีแต่

เนย สมาย โย

เพราะว่าอยู่ห้องเดียวกัน

ส่วนหัวเรือใหญ่ของกลุ่ม

ชื่อริต้า อยู่ห้อง2

ส่วนฉันนะอยู่ห้อง6

วันนี้เป็นวันหยุด

ฉันเลยออกมาวิ่งตอนเช้า

"ยัยลี่!!"

"อ้าวว มีนนน"

อยู่ๆยัยมีนก็มาวิ่งข้างฉัน

และเรียนกชื่อฉันซะดัง

- -*

"คิดถึงหว่ะ"

ฉันพูดและกอดยัยนี่

"คิดถึงเหมือนกันย่ะ

แล้ววันนี้ผีอะไรเข้าสิงยะถึงออกมา

วิ่งตอนเช้า"

"แหมมแก"

"แล้วเนไงบ้างอ่ะที่โรงเรียน"

"ก็พอแกออกไปก็ไม่มี

เรื่องอะไรเกิดขึ้นเลยอ่ะ

ส่วน...พี่แทนก็กลายเป็นคน

เงียบขรึม เย็นชา"

"ช่างเขาเถอะ"

ในเมื่อเขาเลือกที่จะเลิกกับฉันเอง

"วิ่งต่อเหอะ หุ่นดีๆ"

ฉันชวนยัยมีน

พวกเราก็วิ่งกันไปเรื่อยๆ

ตุบ~

"อ๋อยย~ ขอโทษค่า~"

ฉันมัวแต่เหม่อเลย

ไม่ได้สังเกตข้างหน้าเร้ยยย

"เป็นอะไรหรือ..."

พี่แทนอีกแล้ว

อะไรนักหนาเจออยู่ได้

"ไม่เป็นไร"

"ทีหลังระวังด้วยนะ"

"อืม ป่ะยัยมีนวิ่งต่อเถอะ"

"เดี๋ยวลี่ พี่ขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้มั๊ย"

"อะไรล่ะ"

"มาเหอะ"

จากนั้นพี่แทนก็ลากฉันไป

ที่ร้านขายน้ำ

"มีอะไรล่ะ"

"โรงเรียนใหม่เป็นไงบ้าง"

"ก็ดีนะ ให้การต้อนรับดี

ไม่มีคนมาจีบ ไม่มีปัญหา"

"ถ้าอย่างงั้นก็ดีแล้ว...ชอบใครอยู่หรือป่าว"

"ไม่มีอ่ะ"

"อืม มีเพื่อนดีด้วยใช่ป่าว"

"มี นี่พี่แทนต้องการจะถามแค่นี่หรอ"

"ป่าว"

"แล้ว..."

"เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั๊ย"

"......"

"ลี่..."

"พี่แทนเห็นลี่เป็นตัวอะไรงั้นหรอ

วันนั้นพี่แทนบอกเลิกลี่ไปแล้วนี่

ลี่ไม่อยากเป็นผู้หญิงคนที่..."

"ถึงพี่จะเจ้าชู้แต่พี่ก็มีคน

ที่พี่จริงใจด้วยนะ"

"อย่าบอกนะว่าลี่ ไม่เชื่ออ่ะ

เป็นไปไม่ได้ ขอตัวนะยัยมีนรอ

นานแล้ว"

"ที่พี่เรียกมาวันนี้เพราะ

พี่...แค่อยากบอกรัก"

"เก็บคำนั้นไปเถอะ"

ฉันอ่อนเสียงลง

"........"

"เพราะว่าคำนี้ของพี่เคยทำ

ให้ลี่เจ็บ..."

เด็ดขาดเข้าไว้

ลี่เอ๋ยยยย

"ลี่ยังไม่เชื่ออีกหรอ"

"......."

"พี่อยากทำให้ลี่เห็นว่า

พี่รักลี่มากกว่าใคร"

"......"

"พี่จะโทรไปบอกรักลี่ทุกวันไม่สิ

ส่งข้อความดีกว่า"

"เฮ้ออ!!"

ฉันถอนหายใจและวิ่ง

ไปหายัยมีนที่ยืนรออยู่

"มีไรวะแก"

"เหอะน่า เรื่องเดิม

วิ่งต่อๆ"

ฉันพูดแลยิ้มให้มีน

อย่างนางสาวไทย

- -*

โปรดติดตอนต่อไป

"กะ...เกรซ..."

"เพราะว่าเกรซเป็นพวกเดียวกับพี่กวาง"

"...."

บรรลัย - -*

"คนที่เกรซชอบจริงๆคือพี่กวาง"

"....."

"แต่แก..นังลี่แกบังอาจมาทำให้พี่กวางเจ็บ"

"....."

"ฉันก็จะทำให้แกอับอายขายขี้หน้าไปเล๊ย!"

"จะทำอะไร"

"เอาอะไรดีล่ะ ถ่ายรูปโป๊

หรือว่าแขวนไว้บนระเบียง

ไม่ดีกว่า เกรซว่า เรียกผู้ชายมา..."

"แก...อะ..ไอ้เลว"

"อ๋อ ขอบคุณ"

รู้สึกว่าฉันจะด่านะ - -*

"ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันว่าแขวน

ไว้ที่ระเบียงดีกว่า แต่ไม่ต้องกลัวนะ

ฉันหน่ะเก่งเรื่องเชือกเงื่อน

มันไม่หลุดง่ายๆหรอก"

...............

Tan talk

ง่ำๆ

ขณนี้ผมกำลังนั่งกินข้าวอยู่

รสชาติห่วยกว่าวันอื่นๆ

ไม่ทราบว่าลิ้นผมเป็นอะไรกันแน่ - -*

"ว้ายยย ลี่!!"

ชื่อนี้อีกแล้ว...

จะไปทางไหนก็มีแต่คนพูดถึงลี่

คราวนั้นผมก็ให้เพื่อนๆในกลุ่มลอง

ไปจีบลี่ดูแต่ก็โดนปฏิเสธมาทุกคน

และเหตุผลเดียวกันด้วย

-///-

ผมผิดใช่มั๊ย

"ไอ้แทนโฟ้ยยยยย!!"

"ไรฟะ" อยู่ๆเตอร์ก็มาเรียกผม

"น้องลี่ถูกแขวนอยู่ที่ระเบียงตึกพยาบาล"

"อืม"

"...."

"ห๊ะ ถูกแขวน"

ผมไม่รอช้ารีบวิ่งไป

ที่ตึกพยาบาลทันที

ว๊ากกก ลี่!!

สิ่งที่ผมเห็นคือตัวลี่ที่

ถูกเชือกขนาดใหญ่มัดอยู่ที่ช่วงเอว

และปลายเชือกก็ถูกมัดไว้ที่

ลาวระเบียง

มือถูกมัดไว้ข้างหลัง

ชั้น...6

"ลี่เดี๋ยวพี่จะไปช่วย

เดี๋ยวนี้หล่ะ"

"หยุด!!!!"

ผมหันไปมองทางต้นเสียง

นั่นมัน....เกรซ ลูกน้องของกวาง

ยัยนั่นตะโกนลงมาจากชั้น6

"เกรซมาห้ามพี่ทำไม"

"ก็อยากห้ามอ่ะทำไม เกรซสะใจดี"

"ฝีมือเกรซใช่มั๊ย"

"ก็นะ"

อะไรมาก็นงก็นะ

"ต้องการอะไรกันแน่"

"ไม่มี ถ้าคิดอยากจะขึ้นมาช่วยล่ะก็

ตอนที่ขึ้นมาถึงร่างของลี่ก็จะลง

ไปอยู่ข้างล่าง"

"เห้ย นี่กะจะให้ตายเลยหรอ"

"หึหึ"

ตอนนี้เริ่มมีคนมามุงดูเยอะขึ้นแล้ว

งึมงำๆ

ซุบซิบๆ

มันจะนินทาอะไรกันนักหนา

"โธ่เว้ยย!! จะเสียงดังกันทำไม

เงียบหน่อยดิ๊!!!"

ผมตะโกนจากนั้น ณ ที่แห่งนี้

ก็เงียบเหมือนไมมีคนอยู่

"แน่จริงก็ปล่อยให้ฉันตกลงไปสิ"

ลี่...

"ถ้าเธออยากให้ฉันตายนักก็

แกะเชือกซะ"

"....."

"ฉันก็คนเหมือนกับเธอ

จะให้ฉันมาโรงเรียนแล้ว

ต้องมามีเรื่องทุกวัน

ก็ปล่อยให้ฉันตกลงไปเลย

ฉันก็ทรมานนะ

ฉันก็เจ็บเป็น"

"คิดว่าฉันจะเห็นใจหรือไง"

ถึงปากยัยเกรซจะพูดอย่างงั้น

แต่หน้าตากลับสำนึกผิด

(ผมคิดว่างั้นนะเพราะเห็นหน้าไม่ชัด)

"ปล่อยฉันไปจากพันธนาการบ้าๆนี้สักที"

"...."

"ฉันจะทนไม่ไหวแล้ว..."

"อยากตายนักใช่มั๊ยล่ะ"

"ฉันแค่เพียงอยากทำตามความต้องการ

ของเธอเท่านั้นเอง หึ

ชั้น6นะ ตกลงไปคงเจ็บหน้าดู

ไม่สิตายเลยล่ะมั้งนะ"

"ได้ ฉันจะแกะเชือกออก"

อยู่ๆเกรซก็ขยับตัวเพื่อที่จะไป

แกะเชือกที่มัดลี่ไว้ออก

แต่อยู่เกรซก็หยุดชะงักแล้วก็ล้มลง

ไปดิ้นเหมือนกับอาการคนอยากยา

หรือว่า...

"ฉันกะไว้แล้วเชียวเกรซ

เธอติดยาจริงๆด้วย

ทำไมเธอต้องไปเสียอนาคตกับยาไรสาระ

พวกนั้นด้วย น่าสมเพศ"

ลี่พูด

โปรดติดตามตอนต่อไป

หลังจากวันนั้นที่ฉันพูด

กับพี่กวางไป พี่กวางก็

ไม่มายุ่งกับฉันอีกเลย

ตอนนี้ฉันกำลังนั่งอยู่กับ

ยัยมีนที่หลังสวนสมุนไพร

"น้องลี่ครับ"

ครายหว่า - -*

"คะ"

"พี่ชื่อเตอร์นะครับ"

ใครถามมิทราบ

"อ่อค่ะ ทำไมหรอคะ"

จำได้แล้วคนในกลุ่มพี่แทน

"ถ้าพี่จะจีบน้องลี่จะเป็นไรป่ะครับ"

"เอ่อ..."

 - -*

"คือ..."

"ทำไมครับ"

"ลี่คิดว่าลี่คงจะไม่คบใครอีกแล้วค่ะ"

"แต่..."

"เพราะในใจลี่มีเค้าคนเดียว"

"....."

"ถึงแม้ว่าเขาอาจจะไม่รักลี่ก็เถอะ"

"...."

"ขอโทษด้วยนะคะ"

พอฉันพูดจบพี่เตอร์ก็ยิ้ม

ออกมาบางๆและเดินจากไป

"เสน่ห์แรงนักหรอยะ"

ยัยมีนถาม

"อิอิ"

พักกลางวัน~

"น้องลี่ครับพี่ชื่อเต้ยนะครับ"

"..."

"พี่จะจีบน้อง..."

"ไม่อ่าค่ะ ขอโทษที"

5นาทีต่อมา

"พี่ชื่อต้นนะครับพี่จะ..."

"ไม่ค่ะ"

5นาทีต่อมา

"พี่ชื่ออ๊อฟนะ..."

"ไม่ค่ะ"

5นาทีต่อมา

"ยัยมีนนน ฉันจะทนไม่ไหวแล้วววว"

"เหอๆ"

"นี่มันอะไรเนี่ยมีคนมาจีบฉันทุกๆ5นาที"

"ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ"

"ดีบ้าบอไรยะ"

"ฉันหน่ะไม่เห็นมีใครมาจีบเลย"

"น้องมีนครับ"

"นั่นไงๆจีบแก"

อยู่ๆก็มีคนเรียกยัยมีน

ฉันเลยแซวไป

"ว้ายย มีอะไรคะ"

"คือพี่"

จะจีบ

"อยากให้น้องไปไกลๆก่อนอ่ะครับ"

แป่วววว

"กรี๊ดดดด ไปไกลๆบ้าอะไร

อย่ามายุ่งกับลี่และฉันนะ

ไปไกลเล้ยยยยยยยย!!"

อูยย โหด

"ไหนแกบอกว่าจีบไง เชอะ!!"

"เอาน่าๆ"

"โอ๊ยยยย!!"

อยู่ๆก็มีคนร้องฉันและยัยมีนเลยวิ่งไปดู

"น้องเกรซ!!"

"พี่ลี่...โอ้ย"

"เกรซเป็นอะไร"

"เกรซปวดท้องเหลือเกินไม่ไหวแล้ว"

"งั้นเดี๋ยวพี่พาไปห้องพยาบาลนะ"

"ค่ะ โอ้ย"

"มีนมาช่วยดิ๊"

"ย่ะ"

จากนั้นฉันกับยัยมีนก็

พาน้องเกรซไปห้องพยาบาล

"คงจะเป็นโรคกะเพาะนะ

กินยาก่อนแล้วกัน"

ครูห้องพยาบาลท่าทางใจดีพูด

"ลิลลี่ครูฝากดูด้วยนะ

ครูไปประชุมก่อน"

"ค่ะๆ"

เมื่อครูไปก็เหลือแค่ฉัน

ยัยมีน น้องเกรซ

"พี่ลี่ชอบกินน้ำแอปเปิ้ลป่ะคะ"

"ไม่อ่ะ ไม่ชอบเลยย"

"แต่พี่ชอบนะ" ยัยมีนพูด

"งั้นพี่มีนคะพี่ช่วยกินให้หน่อยนะคะ"

"ได้จ้าๆ"

จากนั้นยัยมีนก็รับขวดน้ำแอปเปิ้ลไปกิน

เรื่องกินล่ะไวนัก

พอยัยมีนกินไปสักพัก

ยัยนั่นก็เดินเซๆ

"เป็นไรยะ"

"ง่วงหว่ะ ฉันขอนอน

สักงีบนะเฟ้ย"

พอพูดจบยัยมีนก็นอนทันที

ไรวะ

เอ๊ะ พี่ลี่นั่นอะไรอ่าคะ"

น้องเกรซชี้ออกไปนอกห้อง

ฉันจึงหันไปมอง

"อุ๊บ~"

อยู่ยัยน้องเกรซก็เอามือมา

ปิดปากฉัน

และตามมาด้วยต่อยท้อง

ยัยเลส โรคจิตเอ๋ยย

"เกรซ..ทำแบบนี้ทำไม"

"หึหึ"

โปรดติดตามตอนต่อไป

"ต่อไป...อย่ามาเจอ

กันอีกเลยนะ ลี่ขอ..."

"......."

"ต่อไปก็เป็นแค่คน..

เคยเดินสวนกันแค่นั้นพอ"

พอพูดจบฉันก็วิ้งออกมาทันที

จ๊ากกก ยัยแตมป์

หนีๆๆๆๆ

"โห้ยย ยัยลี่จะวิ่งเอาเหรียญ

หรือไง โดนจับหมดแล้ว"

"อ่าหรอ"

ฉันจึงหยุดทันที เหนื่อยนะยะ

- -*

"ทำไมตาแกแดงๆ"

"ฉันเขียนขอบตาแล้ว..

มันจิ้มลูกตา"

"- -*"

ฉันรู้นะยะว่าแก

ไม่เชื่อ เชอะ!

"ปัญญาอ่อนน่า"

จากนั้นฉันก็ไปกินข้าว

และดูหนังโดยที่มีคนเลี้ยง

กร๊ากกก

พอกลับมาบ้าน

อ่า..เหนื่อยจัง

นอนสักงีบดีกว่า

- -zZz

วันต่อมาฉันก็ไปโรงเรียน

กะว่าจะไปนอนหลับแค่เงียบเดียว

แต่พอตื่นมาอีกทีก็เช้าซะแล้ว ว

พอฉันเดินเข้ามาในโรงเรียน

ฉันก็เหมือนกับถูก

มองอยู่ตลอดเวลา

ขณะที่ฉันอยู่ในห้องน้ำ

"ยัยลี่"

"พี่กวาง"

"ยังจำได้หรอ"

"หึหึ ใครจะจำไม่ได้ล่ะคะ"

"เธอนี่มันหน้าหมั่นไส้จริงๆ

เลยนะ"

"......"

"เมื่อก่อนฉันหน่ะเป็น

ผู้หญิงในฝันของพวกผู้ชาย

แต่ทำตอนนี้กลับกลายเป็นเธอ"

"....."

"เธอมีอะไรดีนักหนา"

"ที่แท้คุณก็อิจฉา"

"นี่ เธอ!"

"คุณคงอิจฉาฉันจน

ตัวสั่น"

"นี่!"

"ถ้าคุณไม่ได้พูดกับฉันวันนี้

คุณคงจะนอนไม่หลับ"

"......."

"จำคำของฉันไว้

ฉันจะไม่พูดคำหยาบกับคุณ

แต่ฉันน่ะ..ด่าเจ็บกว่าที่คุณคิด

ไว้ซะอีก"

พอฉันพูดจบก็เดินออกมาเลย

เซ็ง มีแต่คนคอยจะหาเรื่องฉัน

เดินไปทางไหนก็เจอแต่สายตาแบบนี้

หึ ทำไมหรอผิดนักใช่ม่ะ

ที่เกิดมาสวย (กล้าชม - -*)

"ยัยมีนนนน ฉันเบื่อมากเลยอ่ะ

มีแต่คนมองหน้าฉัน

แบบนั้นอ่ะ เซ็งๆๆ"

"แหม แกคิดมาก"

"เชอะ!"

"สวยเลือกได้ซะอย่าง"

"- -*"

มันคนละเรื่องแล้วยัยนี่

"เห้ออ ฉันไปหาอะไรกินดีกว่า"

พอพูดจบฉันก็ลุกทันที

ฉันเดินออกมาจากห้องเรียน

และ...เจอกับพี่แทน

ฉันและเขาเดินสวนกัน

เหมือนกับรถไฟ

ไม่แม้ที่จะทักกัน

ไม่แม้ที่จะมองหน้ากัน

เป็นอย่างนี้แหละดีแล้ว

ตุบ!!

กำ- -*

ฉันชนใครอีกล่ะเนี่ย

"อ๊ะ..."

พี่กวาง

"หึหึ ฉันคันมือหน่ะเลยอยากมา

ตบคน"

"ใครล่ะ"

"เธอไงนังโง่"

เพี๊ยะ!!

ผั๊วะ

ไม่ต้องตกใจฉันสวนกลับไปเองแหละ

ต่อยซะด้วย

"ฉันไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ของใคร"

เหอะ สะใจขออีกรอบ

เพี๊ยะ

ฉันตบหน้ายัยพี่กวางนั่น

"และฉันก็คนเหมือนกัน"

โปรดตอดตามตอนต่อไป