"ลี่แกเป็นอะไรของแกเหม่ออยู่ได้"

ยัยมีนถาม

"แกรู้จักพี่กวางป่ะ"

"กวาง แฟนพี่แทนอ่ะหรอ"

"อืมม ม"

"รู้ดิๆ พี่กวางนะเป็นคนที่สวย

นิสัยก็ดี เหมาะกับพี่แทนที่สุดเลยแหละ"

"แกกว่าพี่เขาเหมาะกันใช่ม่ะ"

"เออดิ เหมาะกันมากเลยแหละ"

"T^T"

"ไหงทำหน้างั้นวะลี่"

".........."

"แกหน่ะดีนะได้เป็นน้องพี่แทนอ่ะ"

"..........."

"ฉันเข้าใจแล้วล่ะ ว่าแกเป็นอะไร"

"อะไร" ฉนแกล้งถาม

"ฟังนะลี่ พี่น้องก็แค่ความผูกพันแบบนึง

มันจะเกินไปกว่านั้นไม่ได้"

"..........."

"พี่น้องยังไงซะก็แค่พี่น้อง"

"........"

"พี่น้อง...มันจะเป็นมากกว่านั้นไม่ได้หรอก"

"........."

"พี่น้องตลอดไป..."

ฉันกลับมาบ้านด้วยสภาพที่ไร้วิญญาณ

จนพ่อแม่ต้องมาถามอาการ

ฉันก็แค่ตอบไปเพียง ไม่เป็นไรค่ะ

ผิดเลยใช่มั๊ยที่ฉันยังรักเธอ....

จะให้ตายยังไงเท่าไหร่ฉันก็จะรอ...

"โหล~"

"ลี่ทำไมวันนี้ไม่คุยกับพี่เลย"

พี่แทนโทรมา T^T ไม่ได้ดูชื่อ

คนที่โทรมาเลย

"อ่า...ก็ไม่มีอะไร"

"บอกมาเหอะน่ามีอะไรหรือป่าว"

"ป่าวจริงๆ ถ้าบอกไปนะพี่แทนก็หัวใจวายพอดี"

"เหอะๆ โอเคๆพี่ยังไม่อยากหัวใจวาย"

"โอเคพี่ ลี่ง่วงแล้วแค่นี้นะ"

"อืมๆฝันดีน้องสาว"

ตู๊ดๆ ฉันตัดสายทิ้งทันที

ฉันนะสะอึกกับคำพูดของพี่แทนเลย

น้องสาวT^T

วันต่อมา

"ไอ้ลี่ เลิกทำหน้าเหมือนเหม็นขี้ได้แมะ

เห็นแล้วรำคาญลูกตาหว่ะ"

"อะไรของแกวะ ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้อ่ะ"

ฉันนั่งมองหน้ายัยมีน มันทำหน้างง

เหมือนคนที่ไม่รู้สูตรเลข

"เฮ้ย! ลี่ พี่ชายแกมา"

"ไหนฟะ"

"ข้างหลังอ่ะ"

ฉันหันไปมองตามนิ้วยัยมีน

เฮ้ยย! นั่นมันกระถางต้นไม้นี่หว่า

แย่แล้วพี่แทนมัวแต่ยืนคุยกับสาวคนไหนไม่รู้

โห้ยยย แล่วๆๆๆๆๆ

มันจะตกลงมาแล้ว

ฉันไม่ลังเลรีบวิ่งไปหาพี่แทนแล้วผลักพี่แทน

สุดแรงเกิด

ตุ๊บ! เพล้ง!!

โอ่ยยย เจ็บๆ

"เห้ยย ลี่ทำไมเอาหัวมารับแทนพี่เล่า"

ฉันได้แต่ยิ้มกลับไปให้พี่แทน

จากนั้นฉันก็ไม่รับรู้อะไรอีกเลย

โปรดติดตามตอนต่อไป